Αρχείο Συγγραφέων

3η Σεπτεμβρίου 1843

Σεπτεμβρίου 12, 2017

«Έχετε γειά όλοι και τυραννίαν να μην αφήσετε να φωλιάση εις την
πατρίδα, να μην ντροπιάσετε τόσα αίματα που χύθηκαν.»

Με αυτές τις φράσεις κλείνει την «διαθήκη» του ο Στρατηγός Μακρυγιάννης, πριν ξεκινήσει, για να μετάσχει στην Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, που είχε ως σύνθημά της το «Ζήτω το Σύνταγμα».

Ο Μακρυγιάννης αφιερώνει το κείμενο της διαθήκης του:
«Εις δόξα του δίκιου και μεγάλου Θεού» και η πρώτη του παράγραφος διαλαμβάνει τα ακόλουθα:
«ΚΥΡΙΕ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΕΕσύ, Κύριε, θα σώσης αυτό το έθνος. Είμαστε αμαρτωλοί, είσαι Θεός! Ελέησέ
μας, φώτισέ μας, ένωσε μας και κίνησέ μας αναντίον του δόλου και της απάτης, της συστηματικής
τυραγνίας της πατρίδος και θρησκείας. Εις δόξας σου, Κύριε, σηκώνεται απόψε η σημαία της
λευτεριάς αναντίον της τυραγνίας! Πατριώτες! Πεθαίνω διά την πατρίδα, Στέκω εις τον όρκον μου
τον πρώτον.»

(more…)

Advertisements

Ο «παραμορφωμένος Χριστιανισμός» ως όργανο εκμετάλλευσης

Σεπτεμβρίου 12, 2017

«Εμείς όμως οι χριστιανοί θα έπρεπε θαρραλέα ν’αναγνωρίσουμε ότι ο χριστιανισμός, παραμορφωμένος κατά τη διαδρομή της ιστορίας στα συμφέροντά τους, στηρίζει τη θεωρία ότι «η θρησκεία είναι όργανο εκμετάλλευσης».

Ο χριστιανισμός, ή καλύτερα οι χριστιανοί, υποστήριξαν συχνά τους πλούσιους, ή τους ισχυρούς σ’ αυτό τον κόσμο. Δικαιολόγησαν το υπάρχον κακό και υποστήριξαν την αδικία. Οι εκπρόσωποι της εκκλησίας δεν γύρεψαν την καλυτέρευση της κοινωνικής ζωής.

Αν η εργατική τάξη εμολύνθηκε με τον αθεϊσμό, αν υπάρχει αντιθρησκευτική προπαγάνδα, δεν είναι μόνο οι κομμουνιστές, αλλά και οι χριστιανοί με την υποκρισία τους και τα λάθη τους που φταίνε γι ‘αυτό.

Οι χριστιανοί πολύ λίγο απασχολήθηκαν για την εφαρμογή της αλήθειας του Χριστού στη ζωή. Και οι εχθρικές δυνάμεις, οι αντίθετες στο χριστιανισμό, θέλησαν να επιβάλουν την κοινωνική δικαιοσύνη. »

(Νικολάι Μπερντιάγεφ, Ο Χριστιανισμός και το πρόβλημα του Κομμουνισμού, εκδ. Σιδέρη, σελ. 24-25)

Γεγονότα του Charlottesville

Σεπτεμβρίου 5, 2017

Το προπερασμένο Σάββατο, 12/08/2017, στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, είχε διοργανωθεί διαδήλωση διάφορων ομάδων που προωθούν τον εθνοκεντρισμό, τον λευκό εθνικισμό, τον νεοναζισμό κ.λπ. Η διαδήλωση αυτή είχε ως αφορμή την αποκαθήλωση (μετακίνηση) αγάλματος του Ρόμπερτ Λη από πάρκο της πόλης, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως ο σημαντικότερος ίσως Στρατηγός του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου με τη μεριά των Νοτίων, που υποστήριξε πρακτικά εκείνη την εποχή τη συνέχιση της δουλείας των μαύρων, καθώς και την σύμφυτη προς αυτή υπεροχή της λευκής φυλής. Ταυτόχρονα, διοργανώθηκαν αντιδιαδηλώσεις από μεμονωμένα πρόσωπα και οργανωμένες ομάδες, όπως η λεγόμενη «αντί-φα».

Οι αντιμαχόμενες διαδηλώσεις κατέληξαν σε αντεγκλήσεις μεταξύ τους, ενώ ένα όχημα που ανήκε σε ακροδεξιούς ιδεολόγους τραυμάτισε θανάσιμα έναν αντιδιαδηλωτή. Χαρακτηριστικά είναι τα συνθήματα που ακούγονταν από τμήματα των διαδηλωτών: «Αίμα και χώμα», «οι λευκές ζωές έχουν σημασία», «δεν θα μας αντικαταστήσετε», εκ των οποίων τα δύο μοιάζουν πολύ και είναι στην πραγματικότητα παραλλαγές παλαιών ναζιστικών συνθημάτων.

(more…)

Επιστήμη και επάγγελμα (Με αφορμή την κυκλοφορία των Βάσεων 2017)

Αύγουστος 24, 2017
α)ο «Εθνικός Ιστορικός» Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (φωτό) για συγκυριακούς λόγους δεν απέκτησε ποτέ πτυχίο Ιστορικού. Τις γνώσεις του τις απέδειξε γύρω στα 28 του με άρθρο του -αν δεν με απατά η μνήμη- για την εισβολή των Σλάβων στον ελλαδικό χώρο. Έγινε τελικά επί τιμή διδάκτορας πανεπιστημίου (όχι ότι το είχε ανάγκη βέβαια)
β)ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς λογοτεχνίας και ποίησης ειδικότερα, ο Αλέξανδρος Αργυρίου, δεν σπούδασε ποτέ φιλολογία ή λογοτεχνικά θέματα, αλλά σπούδασε σε πολυτεχνική σχολή
γ)επίσης ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς λογοτεχνίας και ποιητής, ο Τέλλος Άγρας, σπούδασε νομικός και ήταν βιβλιοθηκάριος στο επάγγελμα.
Συμπεράσματα:

Καταδίκη του ρατσισμού και του «λευκού εθνικισμού» από την Ιεραρχία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής (ανακοίνωση Κινήματος Χριστιανικής Δημοκρατίας)

Αύγουστος 20, 2017

Μετά τα πρόσφατα γεγονότα (Σάββατο 12/08/2017) στο Σάρλοτσβιλ της Βιρτζίνια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, όπου διαδήλωση «λευκών εθνικιστών» κατέληξε μετά από συμπλοκή με αντιδιαδηλωτές σε ένταση και κάποιας μορφής αστυνομική βία, η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής εξέδωσε ανακοίνωση όπου καταδικάζει λόγους και ενέργειες που σχετίζονται με το μίσος, τη βία, τον ρατσισμό, την υπεροχή της λευκής φυλής, τον εθνικισμό και τον νεοναζισμό.

Ειδικότερα, η ανακοίνωση που εκδόθηκε στις 16/08 διαλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής:

(more…)

Ευρώπη και Αφρική

Αύγουστος 1, 2017

Αυτές τις μέρες θυμηθήκαμε τα γεγονότα που οδήγησαν στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και στο άτυπο «πραξικόπημα» των Δανειστών μας, που κατέληξε στη συνθηκολόγηση της 12ης-13ης Ιουλίου στην Διάσκεψη Κορυφής και το 3ο Μνημόνιο.

Ένα από τα στοιχεία εκείνης της περιόδου ήταν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις «θεσμικών παραγόντων», οι οποίοι θεωρούσαν «αδιαπραγμάτευτη» την παραμονή μας στην «Ευρωπαϊκή οικογένεια» και μας νουθετούσαν πατρικά να ψηφίσουμε «ΝΑΙ» στην πρόταση Γιούνκερ, ώστε να τη διασφαλίσουμε.

Εδώ υπάρχει μια εμφανής σύγχυση μεταξύ δύο τελείως διαφορετικών πραγμάτων: η πολιτιστική παράδοση της Ευρώπης και οι σύγχρονες οικονομικές και νομισματικές ενώσεις. Οι τελευταίες, εφόσον σκεφτούμε και όλα αυτά που έγραψε ο Jeremy Rifkin στο βιβλίο του «Ευρωπαϊκό όνειρο», αφίστανται πάρα πολύ από την πραγματική ευρωπαϊκή κοινωνικοοικονομική παράδοση, η οποία έδινε έμφαση στην άμβλυνση του αμιγούς καπιταλισμού μέσω του μικτού συστήματος, στον λεγόμενο «κοινωνικό μισθό», στην κρατική/κοινωνική ρύθμιση στην ασύδοτη μεγαλοεπιχειρηματική δραστηριότητα, στα δικαιώματα των καταναλωτών.

(more…)

2 χρόνια από το δημοψήφισμα

Ιουλίου 19, 2017

Πέρασαν ήδη δύο χρόνια από το δημοψήφισμα της 5/07/2015 και η αλήθεια είναι ότι δεν βλέπει κανείς πολύ φως στον ορίζοντα, σε ό,τι αφορά τα διδάγματα που θα έπρεπε κανείς να αντλήσει από αυτό το γεγονός, ώστε –όχι να ακυρώσει αλλά- να εμπλουτίσει την πολιτική του ανάλυση, και μέσα στο σωστό «συγκείμενο» να εξαγάγει τα ορθά συμπεράσματα.

Βεβαίως, από τον παλαιό καθεστωτικό/μνημονιακό χώρο και τα διαπλεκόμενα παρακολουθήματά του δεν μπορεί κανείς να αναμένει κάτι. Η Νέα Δημοκρατία του Κ. Μητσοτάκη, όπως και το ΠΑΣΟΚ της Φ. Γεννηματά βρίσκονται σε παρόμοια ή και χειρότερη κατάσταση από αυτήν των ολετήρων Γ. Α. Παπανδρέου και Αντ. Σαμαρά.

Οι δε δυνάμεις της παρούσας συγκυβέρνησης τελούν ακόμη σε καθεστώς διαχείρισης των κληροδοτημένων και νέων, πέραν ακόμη του 3ου Μνημονίου, μνημονιακών υποχρεώσεων, ενώ η ανάλυσή τους για τα παρελθόντα μοιραία «επισκιάζεται» από τον εγγενή ευρωπαϊσμό των κομμάτων αυτών, από τον οποίο καταστατικά δεν μπορούν να απεμπλακούν.

(more…)

Χριστιανισμός-Ορθοδοξία και ροκ (Αναδημοσίευση από υπό έκδοση φυλλάδιο της «Χριστιανικής Δημοκρατίας»)

Ιουλίου 13, 2017

Αναδημοσίευση του (υπό έκδοση) φυλλαδίου της «Χριστιανικής Δημοκρατίας» με τίτλο «Χριστιανισμός -Ορθοδοξία και ροκ»

Χριστιανικό ροκ και μέταλ

Μία συνήθης υπόθεση στον χώρο των θρησκευτικών σωματείων ή θρησκευομένων γενικότερα έχει υπάρξει ότι τα δύο μεγέθη, χριστιανοσύνη και ροκ, είναι μεγέθη ασύμβατα. Δεν μπορεί κάποιος να ασχολείται με τη ροκ (ή, πολύ περισσότερο, «μέταλ») μουσική και να είναι ταυτόχρονα Χριστιανός.

Μιλώντας για αυτή την άποψη σε θρησκευτικούς κύκλους, ο τραγουδιστής ενός από τα γνωστότερα συγκροτήματα Χριστιανικού Μέταλ, Ράιν Κλαρκ, είχε πει ότι η άποψη ότι «η μέταλ μουσική είναι κατά κάποιο τρόπο ηθικά απαράδεκτη είναι αφελής», και πρόσθεσε ότι δεν υπάρχει τίποτα ηθικά απαράδεκτο σε συγκεκριμένες συγχορδίες που χρησιμοποιεί το κάθε είδος μουσικής, αλλά σημασία έχει ποιο είναι το περιεχόμενο που τους δίνει κανείς, μέσω των στίχων του.

Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η άποψη του Ρ. Κλαρκ ηχεί, κατ’αρχή τουλάχιστον, πολύ «ορθόδοξη». Στην Ορθοδοξία, έχουμε την αρχή της πρόσληψης και θεραπείας κάθε ιδιώματος και κάθε γνωρίσματος, προσωπικού, συλλογικού ή και εθνικού: έτσι, στην καθαρά λατρευτική και εκκλησιαστική…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 654 επιπλέον λέξεις

Η μίανση των περιοίκων & η μάστιγα του ηθικισμού

Ιουλίου 7, 2017

Όπως έχουμε αναφέρει σε παλαιότερα άρθρα της στήλης, η αγία των ημερών μας και μάρτυρας μοναχή Μαρία Σκομπτσόβα (1891-1945) είχε διαπιστώσει την ύπαρξη και στις μέρες μας παρόμοιων δυνάμεων, παρατάξεων και «κομμάτων», με αυτά που συναντούμε στα Ευαγγέλια:

«…στην πραγματικότητα ο Χριστιανισμός διέσωσε όλες τις δυνάμεις που ήταν ενεργές στην Παλαιά Διαθήκη. Το ίδιο σκληροτράχηλο, αδιάφορο, ασταθές πλήθος, οι ίδιοι φύλακες του νόμου (τώρα του δικού Του νέου νόμου), Χριστιανοί, Γραμματείς και Φαρισαίοι, δόκτορες του νόμου -κι επίσης οι ίδιοι προφήτες προς λιθοβολισμόν…»

(«Η θυσία του αδελφού», εκδ. Δορκάς, 2007, σελ. 154)

Ειδικότερα, κυρίαρχο ρόλο διαδραμάτισε τότε η παράταξη των Φαρισαίων. Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του αείμνηστου π. Ευάγγελου Σκορδά, το όνομα της παράταξης αυτής ετυμολογικά προερχόταν από το «Φαρούς που προέρχεται από το ρήμα «φοράς», το οποίο σημαίνει χωρίζω, διαχωρίζω, διακρίνω. Φαρισαίοι εκαλούντο οι ανήκοντες στην ομώνυμη αίρεση, η οποία ανεφάνη στο ιουδαϊκό έθνος μετά τους χρόνους των Προφητών. Ονομάσθηκαν έτσι γιατί ξεχώριζαν τους εαυτούς τους από τους άλλους ανθρώπους, ότι δήθεν αυτοί ήσαν οι πιστοί και ακριβείς τηρητές του Μωσαϊκού Νόμου». Ταυτόχρονα οι Φαρισαίοι υπήρξαν μοιρολάτρες, εφόσον σύμφωνα με τον μεγάλο ιστορικό του ισραηλιτικού έθνους Ιώσηπο, απέδιδαν τα πάντα στην ειμαρμένη, στο «γραφτό» και απαρνούνταν την ανθρώπινη βούληση και πρωτοβουλία, υπήρξαν δηλαδή κήρυκες της παθητικότητας και της αβουλίας υπό τη λεοντή της «ευσέβειας».

(more…)

Για τα κομμένα τραγούδια από το Νέο Πρόγραμμα του μαθήματος των «Θρησκευτικών»

Ιουλίου 3, 2017

Ως γνωστόν στο «εκκλησιαστικόν ρεπορτάζ», με πρόταση της Ιεραρχίας της Διοικούσας Εκκλησίας, εκόπησαν τρία τραγούδια, ένα του Διονύση Σαββόπουλου, ένα του Νικόλα Άσιμου κι ένα της ποπ-σταρ Ριάνα. Τα τρία αυτά κομμάτια, μαζί με ορισμένες γελοιογραφίες κ.λπ., θεωρήθηκε ότι είναι «άπρεπα» ή «αντιθρησκευτικά» για την μαθητιώσα νεολαία που θα τα διαβάσει και επομένως απορρίφθηκαν. Με βάση αυτήν την εξέλιξη, ο τραγουδοποιός Γιάννης Αγγελάκας (πρ. «Τρύπες») ζήτησε μετ’επιτάσεως να αφαιρεθεί το τραγούδι του με όνομα «Γιορτή» από το Ν.Π. του ΜτΘ, διότι «ακόμα και αν με εγκρίνουν αυτοί[=η Ιεραρχία], δεν τους εγκρίνω εγώ για αυτόν τον ρόλο».

Με αφορμή επίσης το θέμα αυτό, δύο αξιόλογα ιστολόγια από όσα μιλούν για ζητήματα περί την πίστη (διότι, πιστέψτε με, διαβάζουμε ΤΑ τέρατα κάθε τρεις και δύο…) , εδώ και εδώ προσέγγισαν με ενδιαφέροντα τρόπο ορισμένες πτυχές του θέματος. Στα παρακάτω θα δώσω τη δική μου «θεώρηση» στο θέμα υπό την μορφή σύντομων επισημάνσεων και παρατηρήσεων. Επίσης, θα προτείνω… κι ο ίδιος δύο τραγούδια για μελλοντικό νέο πρόγραμμα του ΜτΘ…
(more…)