Archive for Σεπτεμβρίου 2012

Χαμένες διαπροσωπικές σχέσεις και προσωπική μετάνοια

Σεπτεμβρίου 25, 2012

Συχνά εδώ στο ιστολόγιο έχουμε μιλήσει για θέματα που τα έχουμε εντάξει σε μια ειδική κατηγορία, στις εξομολογήσεις ή τα «καθ’εαυτόν». Έτσι και σήμερα, θα έχουμε ένα τέτοιο θέμα.

Το ζήτημα αφορά τις χαμένες φιλίες και ευρύτερα διαπροσωπικές σχέσεις στις ζωές μας σήμερα. Είναι διαπιστωμένο ότι οι σχέσεις αυτές δεν ευδοκιμούν εύκολα. Οι σχέσεις γενικότερα έχουν γίνει πολύ «δύσκολες». Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει η αγιοπνευματική οικειότητα και η ενότητα, θα μου εξηγήσετε θεολογικά και πνευματικά, και θα συμφωνήσω. Επίσης, είναι γεγονός πως κάποιοι Πατέρες είχαν αντικαταστήσει την έννοια της φιλίας με την έννοια της αγάπης, λέγοντας ότι η φιλία αφορά κάποιες σχέσεις που οφείλονται περισσότερο σε συγκυρία(επάγγελμα, σπουδές κ.λπ.). Η αγάπη αυτή αφορά όλους και ΚΥΡΊΩΣ τους φτωχούς, τους ξένους, τους αδικημένους, τους αναξιοπαθούντες, τους τιμωρούμενους. Την δε φιλία τους οι Άγιοι Γρηγόριος Θεολόγος και Μέγας Βασίλειος την είχαν ονομάσει {ο πρώτος} «πνευματικό έρωτα».

(more…)

Σχόλια σε θερινά διαβάσματα(2): «Η προσευχή του Μακρυγιάννη»(Κ. Σαρδελή)

Σεπτεμβρίου 11, 2012

Το βιβλίο «η προσευχή του Μακρυγιάννη» λαμβάνει τον τίτλο του από τις τρεις προσευχές που εμπεριέχονται στο κείμενο του Μακρυγιάννη «Οράματα και θάματα». Το κείμενο είχε κυκλοφορήσει με την κοπιώδη μέριμνα του Άγγ. Παπακώστα και κατόπιν του Γ. Βλαχογιάννη. Ο πρώτος, ο οποίος ασχολήθηκε, αν δεν απατώμαι, πάρα πολύ με την έκδοση των «Απομνημονευμάτων», το είχε χαρακτηρίσει στον Γιώργο Θεοτοκά, όπως γράφει ο τελευταίος σε ένα δοκίμιό του ως εξής: «είναι -λέει- το έργο ενός τρελού»(!).

Ο Βλαχογιάννης το κυκλοφόρησε πολύ μετά, γ τέταρτο του 20ου αιώνα. Κατόπιν, ξεκίνησε μια ολόκληρη συζήτηση πάνω στο κείμενο αυτό. Εκεί συμμετείχαν πολλοί, μεταξύ των οποίων ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο θεολόγος Γ. Ρουμπάνης, ο Χ. Γιανναράς, ακόμη και ο γνωστός σε όλους μας γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης. Ορισμένοι θεολόγοι πράγματι διατυπώνουν επικρίσεις για τα όσα γράφει ο Μακρυγιάννης εκεί μέσα. Θεωρούν ότι η εμπιστοσύνη που δείχνει ο Στρατηγός στα όνειρά του απορρίπτεται ως ανόητη από τους Πατέρες, λ.χ. τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος. Δείχνουν τις αναφορές σε μαγείες που υπάρχει μέσα στα κείμενα του Μακρυγιάννη. Φτάνουν στο σημείο να αρνηθούν πλήρως την «θρησκευτικότητα του Μακρυγιάννη»

(more…)

Παραλειπόμενα για τον Πατροκοσμά

Σεπτεμβρίου 6, 2012

Ο Άγιος Κοσμάς με τον χαρακτηριστικό του σταυρό

Στις 24 του Αυγούστου, δηλαδή πριν έξη μόλις ημέρες, ήταν η μνήμη του Ισαποστόλου του Χριστού Αγ. Κοσμά του Αιτωλού. Συχνά, κανείς, διαβάζοντας και ακούγοντας τα πολυποικίλα αφιερώματα που επιφυλάσσουν διάφοροι (“υπερπατριώτες” κ.ά.) συμπατριώτες μας στον Πατροκοσμά, δεν ξέρει τι να υποθέσει ή μάλλον του προσφέρεται ως έτοιμη τροφή αυτό που πρέπει να υποθέσει: ο Πατροκοσμάς ήταν ένας Εθναπόστολος, Απόστολος του Έθνους (και όχι του Γένους), ένας περίπου ελληνολάτρης, που προετοίμασε, προλείανε το έδαφος για την ένοπλη Εθνεγερσία του ’21.

Βεβαίως, η συλλογιστική είναι “παλαιόθεν εγνωσμένη”. Ο σπουδαίος εκκλησιαστικός συγγραφέας, αείμνηστος Σώτος Χονδρόπουλος στην αφηγηματική του βιογραφία για τον Άγιο Μακάριο δεν αναγνωρίζει μεν καμία συμμετοχή του Αγίου Μακαρίου στα Ορλωφικά(1770), το τελευταίο μεγάλο προανάκρουσμα πριν το ’21…

(more…)