Για τον «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο

Ιουλίου 13, 2018 by

Αυτές τις μέρες τελείωσα το «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο, διασκευή του «κλασικού» έργου
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Η υπόθεση είναι εν ολίγοις η εξής: ο Επιθεωρητής Μάκβεθ είναι επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης μιας κατάσπαρτης από εγκληματικότητα πόλης της (σύγχρονης) Σκωτίας.
Ο Επιθ. Μάκβεθ είναι ανιδιοτελής και ηρωικός αρχικά, βάζοντάς τα με συμμορίες μεγαλεμπόρων ναρκωτικών της πόλης, τους . Έχει όμως παρελθόν σε ορφανοτροφείο και χρήσης ναρκωτικών, ενώ διατηρεί σχέση με την ιδιοκτήτρια του πολυτελούς καζίνο της πόλης Ινβερνές Λέιντι Μάκβεθ.

Λίγο αργότερα, καθίσταται επικεφαλής της -ανώτερης ιεραρχικά- Διεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος, ενώ με την προτροπή της τελευταίας, που είναι «εγκέφαλος» αλλά και δολοπλόκος και διακρίνεται από χειριστικότητα και νοσηρή φιλοδοξία (αν και τον αγαπά -με το δικό της τρόπο- ειλικρινά), συμφωνεί να σκοτώσουν τον έντιμο, οραματιστή και δημοκρατικό διοικητή της Αστυνομίας Ντάνκαν, ώστε να αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα και να ελέγχουν την πόλη, πάντα για «καλό σκοπό».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Αψευδείς πηγές για τον νεοφανή άγ. Παΐσιο τον Αθωνίτη

Ιουλίου 12, 2018 by

Ο Χριστός δεν έγραψε, όπως όλα δείχνουν, αν και ορισμένοι προβάλλουν μια υποτιθέμενη απαντητική επιστολή προς το βασιλιά Άβγαρο, της Έδεσσας της Μεσοποταμίας.

Aντιθέτως, ο γέροντας Παΐσιος που τιμούμε σήμερα έγραψε πολυπληθείς ιδιόχειρες επιστολές, μικρά κείμενα (ενώ υπάρχουν και ορισμένες μαγνητοφωνήσεις). Προσωπικά ως αξιόπιστες πηγές θα είχα ως πρώτες τις συγκεκριμένες, δεύτερον τις διηγήσεις ανθρώπων με υγιή πνευματικότητα, γνήσια ταπεινότητα και αγάπη, και κατόπιν το σπασμένο τηλέφωνο μεγαλόσχημων θρησκευτικών προσώπων, ζωϊκής προέλευσης ή άλλων, που συχνά απλώς προβάλλουν τις πλάνες τους (ή ό,τι θεωρούν καθώς πρέπει και όχι «ανατρεπτικό»), κατά την αρχαία συνήθεια των Απόκρυφων Ευαγγελίων. (Δεν πειράζει όμως, διότι «χρόνος άγει αλήθειαν ες φως» κατά τους αρχαίους ημών προγόνους… 🙂 )

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ο «Ορθόδοξος Σοσιαλισμός» (π. Γεώργιος Καψάνης)

Ιουλίου 2, 2018 by

«Και όμως μέσα στην Εκκλησία μας, το λέγω ως Αγιορείτης και θα σας πω γιατί το λέω, πιστεύω ότι υπάρχει και η λύσις των κοινωνικών μας προβλημάτων και η αληθινή ελευθερία μας.

Το κοινοβιακό σύστημα του Μοναχισμού δεν είναι η καλύτερη λύση του κοινωνικού μας προβλήματος; «Όταν το κοινοβιακό σύστημα στηρίζεται στην αδαμάντινη αρχή του Μεγάλου Βασιλείου, ο ένας για όλους και όλοι για ένα», όπου το ανθρώπινο πρόσωπο ούτε μπορούν να το εκμεταλλευτούν, αλλά ούτε και μαζοποιείται, αλλά υπέρτατο κριτήριο είναι το ανθρώπινο πρόσωπο.

Αυτό το πνεύμα έχει ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός. Ο Άγιος Μάξιμος έφερε το πνεύμα του ορθοδόξου κοινοβίου, θα το πω και παρακαλώ να μην σκανδαλισθήτε, το πνεύμα του Ο ρ θ ο δ ό ξ ο υ Σ ο σ ι α λ ι σ μ ο ύ».

π. Γεώργιος Καψάνης, Καταληκτήριος λόγος (Διεθ. Επιστ. Συνέδριο Άρτας, 28-30/10-1988) [Eκδ. Ι.Μ. Άρτας, επιμ. Αθαν. Κουρταλίδη]

Υπόθεση υποκλοπών

Ιουλίου 2, 2018 by

«Η αλήθεια είναι πιο παράξενη από τη λογοτεχνία». Έτσι λεγόταν ένα άρθρο που δημοσίευσε ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ το 1907, ένας από τους κορυφαίους πεζογράφους όλων των εποχών και δημιουργός του θρυλικού χαρακτήρα Σέρλοκ Χολμς, που αναφερόταν στην κακή διαχείριση εκ μέρους των αρχών κάποιου Τζωρτζ Εντάλτζι.

Ο λόγος είναι για το γνωστό «σκάνδαλο των υποκλοπών», το οποίο είχε την τιμητική του από τη μείζονα αντιπολίτευση καθ’ολη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή του νεότερου, καθώς θεωρήθηκε ατόπημα μεγάλης ολκής και επιζήμιο προς το εθνικό συμφέρον το να παρακολουθούνται εκατό περίπου στον αριθμό κινητά τηλέφωνα κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού) μέσω της εταιρείας-παρόχου, που ήταν η Vodafone.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιδεολογική τρομοκρατία

Ιουνίου 17, 2018 by

Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει «του συρμού» επιθέσεις σε ανθρώπους και βιβλιοπωλεία απλώς και μόνο της ιδεολογίας τους ή των βιβλίων που φιλοξενούν ή θέσεών τους σε θέματα επικαιρότητας.

Δύο περιπτώσεις αρκετά γνωστές στους αναγνώστες της εφημερίδας μπορούμε να θυμηθούμε από το πολύ πρόσφατο παρελθόν: η μία ήταν εναντίον του Δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη κατά τη διενέργεια των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης των ποντιακών σωματείων την 29/05/2018. Τα γεγονότα είναι σε αδρές γραμμές γνωστά και τετριμμένα: άτομα που, όπως τα ίδια ομολόγησαν αργότερα, πήραν μόνα τους την πρωτοβουλία να παρευρεθούν στις εκδηλώσεις, ξεκίνησαν να γιουχάρουν και να εξυβρίζουν με ποικίλα «γαλλικά» τον 75χρονο πλέον Δήμαρχο -ο οποίος προφανώς ήρθε λόγω της θεσμικής του θέσης και λόγω της πρόσκλησης των εν λόγω σωματείων- τον οποίο προσπαθούσαν να τρέψουν σε φυγή. Η λεκτική βία κλιμακώθηκε σταδιακά και ο ίδιος, με την προστασία ενός αστυνομικού και τη συνοδεία του, εξαναγκάστηκε σε φυγή «όπως-όπως», ενώ οι «λεβεντονιοί» ακολουθούσαν προσπαθώντας να τον πλήξουν με λακτίσματα και άλλους τρόπους. Το αδίκημα του Μπουτάρη που επέσυρε το δημόσιο «λιντσάρισμα» ήταν ότι εξέφρασε (όντως) απαράδεκτες και προκλητικές θέσεις αναφορικά προς τις μαζικές εκκαθαρίσεις των Ελληνοποντίων από τα στρατεύματα του Κεμάλ Ατατούρκ, τον οποίο ο ίδιος προφανώς θαυμάζει ως «εκσυγχρονιστή» και «ευρωπαϊστή» πολιτικό, αν και εφάρμοσε ένα χαρακτηριστικά αστικό/(πρωτο)νεωτερικό (επιθετικό) εθνικισμό.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ιταλικά και ιρλανδικά

Ιουνίου 3, 2018 by

Προ λίγων ημερών, την 25η Μαΐου, διενεργήθηκε δημοψήφισμα στην Ιρλανδία σχετικά με τη φιλελευθεροποίηση του αυστηρού νόμου περί αμβλώσεων. Το «ναι» νίκησε με 2/3 περίπου υπέρ του, ενώ ο σχετικός νόμος μοιάζει πολύ με τον ισχύοντα στην Ελλάδα (1609/1986). Η Ιρλανδία είναι μια προεξαρχόντως ρωμαιοκαθολική χώρα, με το 78,3% να είναι μέλη της εγχώριας Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, ενώ η Ρωμαιοκαθολική παράδοση θεωρεί την άμβλωση ως αμάρτημα που μπορεί, εάν δεν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις, να επιφέρει τον πλήρη αφορισμό από την εκκλησία. Αυτό το γεγονός φαίνεται να ερμηνεύει πάρα πολύ καλά γιατί μια σειρά από τέτοιες χώρες που έχουν ή είχαν είτε αριστερές/ριζοσπαστικές σοσιαλιστικές είτε δεξιές κυβερνήσεις (Πολωνία, Mάλτα, Βενεζουέλα, Βολιβία κ.ά.) έχουν ακόμη εκτός νόμου, εκτός εξαιρέσεων, τις αμβλώσεις. Πρώτη χώρα στην οποία είχαν νομιμοποιηθεί ήταν η Σοβιετική Ένωση για το διάστημα 1920-1924 και εκεί αναφέρονται οι ανήκοντες στην «παραδοσιακή» μαρξιστική αριστερά που προωθούν τις σχετικές νομοθεσίες. Ακολούθως, βέβαια, τη δεκαετία του ’30 τέθηκαν εκτός νόμου, μαζί με την ομοφυλοφιλία, στα πλαίσια της πληθυσμιακής πολιτικής του σταλινικού καθεστώτος. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Άγιος Παφνούτιος και Α’ Οικουμενική Σύνοδος

Μαΐου 21, 2018 by
Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός, εκκλησιαστικός συγγραφέας περιωπής (πρόσωπο μεγάλης πνευματικότητας που έγραψε εκκλησιαστική ιστορία) αναφέρεται στη θέση του Αγίου Παφνουτίου του Αιγυπτίου, που αποστόμωσε όσους από τους εκπροσώπους (εκ της Χριστιανικής Δύσεως κυρίως) ζητούσαν την αγαμία του κλήρου και των Επισκόπων.
Όλα αυτά είναι περίπου άγνωστα σήμερα, εφόσον από όλη την Α’ Οικουμενική ξέρουμε περίπου ότι …ο άγιος Νικόλαος ράπισε τον Άρειο.

Ο Άγιος Παφνούτιος όμως έθεσε τη βάση για μια θεολογία του γάμου Οικουμενικά αποδεκτή που αγνοούν οι περισσότεροι σήμερα, εφόσον όρισε την εγκράτεια (σωφροσύνη) ως το γάμο και μάλιστα «της νομιμου γυναικος την συνελευσιν«. Η άκρα φιλοσοφία (άκρα ασκητικότητα) μόνο έχει να κάνει με την αγαμία και το μοναχισμό. Επομένως η εγκράτεια ορθόδοξα έχει να κάνει με τη μονογαμικότητα, ήτοι με τη ζωή του γάμου, τον οποίο ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος είχε αποκαλέσει «Νόμο».

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Η επίθεση «θερμοκέφαλων υπερπατριωτών» στο Μπουτάρη

Μαΐου 20, 2018 by

Είδαμε την επίθεση στο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη από άτομα που βρίσκονταν και σπίλωσαν την εκδήλωση Μνήμης για την Ποντιακή Γενοκτονία. Από ό,τι φαίνεται, τα άτομα αυτά παρακινήθηκαν από υπερβάλλοντα ζήλο για τις ανόητες, άδικες και ανιστόρητες απόψεις που έχει διατυπώσει κατά διαστήματα ο υπέργηρος πλέον Δήμαρχος. «Δώστου εκεί να μάθει ο γελοίος ο προδότης», σου λέει.

Αν και γενικώς δεν επικροτώ την (έστω αντι-)βία ως λύση έναντι της βίας που ασκείται από τους θεσμούς ή τους πολιτικούς άρχοντες -διότι η άδικη αποστέρηση των αναγκαίων και του δίκαιου μισθού είναι μεγαλύτερη βία, όπως και να το κάνουμε, και μάλιστα εφάμιλλη του φόνου βάσει των Εκκλησιαστικών Κανόνων από μερικές άγριες φάπες που θα δοθούν μία φορά-, ξέρω πως η αντιβία έναντι άδικων και τυραννικών αρχόντων είναι σχεδόν νομοτελειακή. Έτσι ερμηνεύονται λ.χ. οι επιθέσεις κατά του -συμπαθούς κατά τα άλλα- Υπουργού της Κυβέρνησης Σαμαρά Κ. Χατζηδάκη παλαιότερα. Όμως, σε αυτή την περίπτωση, ο Μπουτάρης δεν είναι πολιτικός που εφαρμόζει ακραίως άδικες νεοφιλελεύθερες και μνημονιακές πολιτικές. Η επίθεση έγινε προφανώς λόγω του ότι ήταν ανεπιθύμητος σε κάποιους σε εκδήλωση για την Ποντιακή Γενοκτονία λόγω κατά βάση των προσωπικών απόψεών του περί του Κεμάλ και των Τούρκων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

«Χριστιανικά» στερεότυπα

Μαΐου 20, 2018 by

Συχνά έχουμε μιλήσει από αυτή τη στήλη για διάφορα εθνικοθρησκευτικά στερεότυπα, ποικιλόμορφες κλισαρισμένες απόψεις οι οποίες διεκδικούν το ρόλο «αυτονόητης αλήθειας».

Έτσι, το «καλό παιδί» και ο ευσεβής νέος και νέα πρεσβεύει το σύνθημα «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια» και είναι πολιτικά (υπερ)συντηρητικός, ακούει επιλεγμένα «δημοτικά» τραγούδια, έχει στερεοτυπική εμφάνιση από την εποχή του Λυκείου κ.π.ά. Τι γίνεται όμως με κάποιον νέο ή νέα που διαβάζει Χάρυ Πότερ ή «Λυκόφως», παίζει στο κινητό τουPokemon Go, ακούει «νευρώδη ροκ μουσική», είναι ενταγμένος σε εναλλακτικά νεανικά ρεύματα τύπου ραπ ή πανκ ή γκοθ και ντύνεται με νεκροκεφαλές, σχισμένα ρούχα, σκουλαρίκια;  Μάλλον τα πράγματα αλλάζουν τότε ριζικά… ή μήπως όχι;

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αξιόλογες εγχώριες εκδόσεις

Απρίλιος 27, 2018 by

Ζώντας ήδη 8 χρόνια μέσα στη μεγάλη φυλακή της Επιτροπείας και την κοινωνικοοικονομική κατάρρευση που επέφεραν τα Μνημόνια, λογικό θα ήταν να περιμένουμε την αντίστοιχη παρακμή και της βιβλιοπαραγωγής. Παρ’ όλα ταύτα, όμως, υπάρχει ακόμη το φαινόμενο της κυκλοφορίας αξιόλογων βιβλίων από εκδοτικούς οίκους που προσπαθούν, έστω εν τινι μέτρω, να διακονήσουν την ποιότητα, την πραγματική επιστημοσύνη και τη θεωρητική σκέψη που αναζητά με γνήσιο και καλοπροαίρετο τρόπο, αντί να αναπαράγει χιλιοειπωμένα στερεότυπα που προορίζονται για μαζική κατανάλωση.

Πολλά τέτοια δείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν στον τομέα της ποίησης, της πολιτικής σκέψης, των θεολογικών δοκιμίων. Ιδιαίτερη άνθιση γνωρίζει η πεζογραφία που εγκαινίασε κατά τη νεότερη εποχή ο μεγάλος Έντγκαρ Άλλαν Πόε με τις περίφημες «Δολοφονίες της Οδού Μοργκ», δηλαδή η αστυνομική λογοτεχνία και η λογοτεχνία μυστηρίου, με πρόσφατες αξιομνημόνευτες εκδόσεις, μάλιστα και νέων και πολλά υποσχόμενων Ελλήνων συγγραφέων.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »