Για την πορεία της 15/12 στην Θεσσαλονίκη… γιγαντώδης, θυμώδης, νηφάλια, υπό απέλπιδα καταστολή… (Μέρος Α’)

by

Ρόδα, σε πεθαμένους...

… και εγώ που έχω συμμετάσχει σε λίγες από όσες έπρεπε, αλλά πάντως αρκετές αριθμητικά πορείες στο παρελθόν, δεν έχω νιώσει το, κατά Σολωμό, Χρέος τόσο έντονο όσο εδώ, αλλά και την ένοχη συνείδηση, επειδή άργησα να βρω το πλήθος(όπως και την μετέπειτα ανάπαυσή της)… ένα πλήθος που έχρηζε πάνω από 15 λεπτά για να διέλθει όλο από ένα σχετικά πλατύ δρόμο διπλής κατεύθυνσης… αλς, λαοθάλασσα δηλαδή. Εντυπώσεις, έντονες και βαθιές, πολλές και συμβάντα, που χρήζουν προσοχής, αρκετά, όπως ταπεινά νομίζω… Επί τροχάδην……:

Ένα τεράστιο πλήθος συγκεντρωμένου -πλην  Λακεδαιμονίων- ΠΑΜΕ, που είχε ήδη κανονίσει την διαδήλωσή του στις 10.30 στο Άγαλμα του Βενιζέλου όπου άλλωστε είναι και οι συνήθεις λόγοι των ‘εργατοπατέρων’, που ορισμένοι έχουν μηνιαίο εισόδημα από καπιταλιστικές δραστηριότητες δεκάδες χιλιάδων ευρώ(ων)- λαού, φοιτητές, εργάτες, κτλ. Ακόμη και το δικό μας ταλαίπωρο πανεπιστήμιο είχε να προτάξη ένα δικό του ‘μπλοκ’, σε μια νευρώδη Συνέλευση όπου λήφθηκε απόφαση για διήμερη κατάληψη πριν σπάσει με οργή η πόρτα του «Συλλόγου» από όπου είχαν εξαφανιστεί οι βρυκόλακες του πανεπιστημίου μαζί με την σφραγίδα που απαιτείτο για την επικύρωση της απόφασης αυτής.

Συνθήματα για την γενιά της ανατροπής και όχι της σιωπής και της υποταγής που θα έπρεπε να είμαστε, ακόμη και ορισμένα ‘αριστερίστικα’ «διεθνιστικά» περί κοινών εχθρών σε Ελλάδα, Τουρκία και …Μακεδονία που είναι στις τράπεζες και τα υπουργεία, είναι μια παληά ιστορία (βέβαια, υπάρχει και η καλή παραλλαγή με τις χώρες του ΔΝΤ). Στον ‘φοιτητόκοσμο’ υπήρχε μια ορμή, και οργή, αλλά και μια κάποια έλλειψη συμμετοχής και «αμηχανία». Δεν θα το περίμενε κανείς, ίσως δεν έχουμε δει στο βάθος που θα έπρεπε την τομή του χεριού αυτού της κατοχικής συμ-μωρίας που δεν συντρίβει, αλλά αδιάλλειπτα πιέζει, για να …μας σώσει βεβαίως.

Επεισόδια λιγοστά, μια βιτρίνα της Wind, κάποια Goody’s, κάποιο …αμάξι με πλάι τον κάτοχό του, όχι πάντα υπό αποδοκιμασίες, αν εξαιρέσουμε την τελευταία, κραυγαλέας(τουλάχιστον) μωρίας περίπτωση… μέχρι το πέρας, όπου πραγματικά υπήρξε μια τεράστιας έντασης σύγκρουση και που το Υπ. Μακεδονίας-Θράκης πραγματικά «σείστηκε συθέμελα» -φοιτητές, κυρίως, που… απειλούσαν να ξεριζώσουν τα κάγκελα-, πλήθος από νεράτζια και εύφλεκτα υλικά έπεσαν μέσα, και βέβαια επέφεραν -άλλο που δεν ήθελαν- την παρουσία των …ηρωικών εκείνων Μ.Α.Τ. με τον άφατο συνάμα επαγγελματισμό, που πράγματι προσπαθούσαν να συγκρουστούν με το μικρό τμήμα των διαδηλωτών με τις κόκκινες σημαίες… Κάποιος από τους αποχωρούντες προς τα κάτω φώναζε ‘ρίξτε κι’ άλλα, πουλημένοι!’.  Ομολογώ ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι και πολύ χειρότερα, βεβαίως είχαμε πανελλαδικές πορείες, οπότε η ένταση της καταστολής και της αστυνομικής παρουσίας «μοιραία» μειώθηκε. Η συλλογιστική η πιο εξοργιστική, όμως, είναι αυτή που προσπαθεί παντί σθένει να αφαιρέσει σε μια βάση ωφελιμιστική και αθεϊστική/υλιστική το σθένος από τους διαδηλωτές και ιδίως τους νέους να πολεμήσουν για το καλό και κατά του κακού, να γίνουν επαναστάτες του καλού, φορείς και κομιστές του. Πολλοί δέχτηκαν τα δηλητηριώδη δηλητήρια των παράνομα εξερχόμενων γενικά (διότι είναι για ειδικές περιπτώσεις, όπως ορίζει ο νόμος) ΜΑΤ και λοιπών ανθέων της ελληνικής νεολαίας, και ειδικά μια κοπέλα κοντά δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Την ρώτησα και μου είπε ότι κάποιος την ψέκασε κατά πρόσωπο, ενώ σχεδόν λιγοθυμούσε. Της είπα «α, είσαι ηρωίδα!» ή κάτι τέτοιο, διότι «αψήφησε τον θάνατο για ευγενικό σκοπό» και διότι σκεφτόμουν ότι το έλεγε η καρδιά της, και μου αντιγύρισε «κι εγώ έτσι νόμιζα»……

Την άλλη φορά ποιος ξέρει αν θα ξανακάνει το άλμα της πίστης που απαιτείται…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , ,

24 Σχόλια to “Για την πορεία της 15/12 στην Θεσσαλονίκη… γιγαντώδης, θυμώδης, νηφάλια, υπό απέλπιδα καταστολή… (Μέρος Α’)”

  1. OLIV Says:

    APORIA.

    POIOI EINAI-HTAN OI PE8AMENOI AKRIVWS?

    POTE KAI PWS PETHANAN?

    KAI POIOS PROSFEREI TA LOULOUDIA KAI GIATI?

    AN EXEI KAPOIOS THN KALWSYNH AS DIEYKRINHSEI.

    EYXARISTW.

  2. OLIV Says:

    SIGA MHN APANTOUSES!

    H KALWSYNH SOU EKSANTLEITAI SE SYGKEKRIMENA NUMERA…..

    • ντροπαλό σχόλιο Says:

      Έεεελα τώρα, θα πάρεις απάντηση.
      Τόσο επείγουσα είναι η ερώτηση;
      🙂
      Μόλις έρθει η κατάλληλη στιγμή, θα λάβεις απάντηση.
      Έτσι κι ο Θεός, κάποιες φορές δε μας δίνει ο.τι του ζητήσουμε αμέσως μόλις το ζητήσουμε. Κάνω λάθος;

      Αν δεν σου αρέσει το μήνυμά μου, σου ζητώ συγγνώμη.

      • OLIV Says:

        EXEIS DIKIO.

        SYGNWMH…

        KAKWS VIASTHKA….

        EYXARISTW GIA TO SXOLIO SOU.

        APLA DEN EIMAI KALA OUTE PSYXOLOGIKA 😦
        OYTE STHN YGEIA MOU……………..

        EYXESTHE………………….

        +EYXARISTW+ 🙂

  3. Yacare Says:

    Mallon prepei na analogisteis ti rwtas , giati asxeta apo tous tupous eugenias pou exeis mallon sunhthisei , uparxoun kai ILITHIES erwthseis.

    • 8EOXAZH ALLA OXI HLI8IA............ Says:

      S’EYXARISTW POLY EYGENESTATE
      POU ME EIPES HLI8IA PALI……………………..!!!!

      NASAI KALA EINSTEIN……………………………!!!!

      DEN EXW SYNITHISEI YPOKRITIKES EYGENIES OPWS TOU $YNaFIOY SAS………………SORRY,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

      EIMAI THS SXOLHS —————LEGE TA XYMA
      ARKEI NANAI ALH8INA+

      EYXARISTW GIA TON KOPO SOY!

      OSO GIA TON THYMO SOU….KALH XWNEPSH…………

    • OLIV Says:

      PS
      BALE OSA PSEYDWNYMA THELEIS!!!!!!!!!!!!!!!!!
      —————————–KAI LATIN ALFABET?????????????

      WOW!!!!

      KSEKARFWMA??????????????
      NOMIZEIS…………………………

      H GRAFH SOU-THS EMPATHEIAS- PANTA SE PRODIDEI……………

      DYSTYXWS.

      EYXARISTW+
      {ESENA POIOS THA SOU TA XWSEI?
      O KYRIOS HIMSELF}

  4. OLIV Says:

    Ο Κύριος μας +συνέδεσε άρρηκτα τη συγχώρηση που παρέχει ο Θεός με αυτή που οφείλουμε να παρέχουμε σ’ όσους μας έχουν προκαλέσει κακό. Στην πραγματικότητα, τα αμαρτήματα για τα οποία ζητάμε συγχώρηση από τον Θεό αφορούν, τις περισσότερες φορές, κακά πουέχουμε προξενήσει, στους ανθρώπους. Συνεπώς, οφείλουμε να ζητάμε συγχώρηση γι’ αυτά όχι μόνο από τον Θεό άλλα και από όσους έχουμε βλάψει, με τις αμαρτίες μας. Σε διαφορετική περίπτωση ο Θεός δεν μας συγχωρεί. Πίσω από τους ανθρώπους που έχουμε βλάψει συναντάμε πάντοτε τον Θεό, και πίσω από τις αμαρτίες που διαπράττουμε έναντι του Θεού βρίσκουμε πάντοτε τους ανθρώπους. Παραβαίνοντας το θέλημα του Θεού, κάμπτουμε τις ηθικές αντιστάσεις των ανθρώπων δίνοντάς τους ένα κακό παράδειγμα. Ο άνθρωπος που συμπεριφέρεται ανάρμοστα στον Θεό, κάνει το ίδιο και στις σχέσεις του με τους ανθρώπους, ενώ συμβάλλει στην αύξηση της αδιαφορίας τους προς τον Θεό.
    Έτσι, προκειμένου να μας συγχωρήσει για τα αμαρτήματα που έχουμε διαπράξει ενώπιον του, ο Θεός μας ζητά να αιτούμαστε πρώτα τη συγχώρηση από τους συνανθρώπους μας. Αν όμως προκειμένου να λάβουμε τη Θεία συγχώρηση έχουμε ανάγκη την ανθρώπινη, τότε και οι άλλοι άνθρωποι έχουν ανάγκη τη δική μας προκειμένου να λάβουν τη συγχώρηση από τον Θεό.
    Για να λάβουμε τη συγχώρηση από τον Θεό πρέπει συγχρόνως να συγχωρέσουμε τις αμαρτίες των συνανθρώπων μας και να ζητήσουμε συγγνώμη από αυτούς που έχουμε βλάψει. Δεν αρκεί να συγχωρούμε, χρειάζεται επιπλέον να ζητάμε τη συγχώρηση από τους άλλους. Τόσο η μία όσο και η άλλη πράξη μας είναι πολύ δύσκολες. Είναι πολύ πιο εύκολο να ζητάμε συγχώρηση από τον Θεό, διότι Εκείνος μας «επιβάλλεται» , κατά κάποιον τρόπο, λόγω της μεγαλοπρέπειάς Του και επειδή εύκολα αναγνωρίζουμε την εξάρτηση μας από Εκείνον, σε θεωρητικό επίπεδο -δεν μιλώ για όσους δεν πιστεύουν αλλά για τους πιστούς. Αντιθέτως είναι πολύ δύσκολο ακόμα και για εμάς τους πιστούς να αποφύγουμε την περιφρόνηση προς τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν μας επιβάλλονται προβάλλοντας το μεγαλείο τους με τρόπο εμφανή. Ακόμα, ανάμεσα στις δύο πράξεις, τη συγχώρηση που οφείλουμε να δίνουμε στους άλλους ανθρώπους και την ανάγκη να ζητάμε τη δική τους συγχώρηση, η δεύτερη είναι η δυσκολότερη. Όταν οι άλλοι μ μας ζητούν τη συγχώρηση, μοιάζουν να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση και αυτό αγγίζει την καρδιά μας καθώς τονώνει την έπαρσή μας. Όμως το να ζητάμε οι ίδιοι συγχώρηση μας υποχρεώνει να κατέλθουμε από το βάθρο της φαινομενικής ανωτερότητάς μας και να αναγνωρίσουμε την εξάρτησή μας από τους άλλους.
    Η ίδια έπαρση κρύβεται τόσο πίσω από την άρνησή μας να συγχωρήσουμε όσο και από τη δυσκολία να ζητήσουμε συγχώρηση. Όμως δίνοντας άφεση δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι παραιτούμαστε από την έπαρσή μας· ενώ αν κάνουμε ένα βήμα παραπάνω φτάνοντας να ζητήσουμε εμείς συγχώρηση τότε έχουμε εξαλείψει κάθε ίχνος της έπαρσης μας. Σε αυτή μονάχα την περίπτωση η καρδιά μας συγκινείται ειλικρινά και ολοκληρωτικά χωρίς κανένα αμφιταλαντευόμενο κίνητρο.
    Αρνούμενοι να δώσουμε ή να ζητήσουμε άφεση αμαρτιών κάνουμε την ψυχή ολοένα και πιο σκληρή. Το κακό που μας έχει προξενήσει ο πλησίον και παραμένει στη μνήμη μας, αποτελεί μία ακαθαρσία που βρίσκεται μέσα μας και μας δηλητηριάζει συνεχώς, εξαπλώνοντας τη δυσοσμία της στην ύπαρξή μας. Η εκτυφλωτική λάμψη ή το σκότος που προέρχεται από αυτό το δηλητήριο, μας τυφλώνει εμποδίζοντάς μας να αντικρίσουμε τον άλλο καθαρά. Έτσι δεν μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό ούτε να αγαπηθούμε από τους άλλους.
    Μόνο η ειλικρινής συγχώρηση διαλύει αυτό το ξένο σώμα στην ψυχή μας και απομακρύνει το δοκάρι από τα μάτια μας. Επομένως μόνο η αγάπη του Θεού μπορεί να μας δώσει την άφεση. Ο άββάς Ησαΐας λέει: «Να μην έχεις μοχθηρότητα για τον άνθρωπο για να μην είναι μάταιοι οι κόποι σου. Κράτησε την καρδιά σου καθαρή προς όλους τους ανθρώπους για να δεις μέσα σου την ειρήνη του Θεού. Διότι, όπως ακριβώς το δηλητήριο διαχέεται σε όλο του το σώμα και φτάνει στην καρδιά, αν τύχει και τσιμπηθεί κάποιος από σκορπιό, έτσι και το δηλητήριο της μοχθηρίας πληγώνει την ψυχή του ανθρώπου και απειλεί να την καταστρέψει εξαιτίας του κακού που έχει υποστεί. Έτσι αυτός που δεν θέλει να ματαιοπονεί τινάζει αμέσως από πάνω του αυτό το σκορπιό , δηλαδή τη μοχθηρία και την κακοβουλία».
    Το κακό που έχουμε κάνει στον άλλο αναστατώνει και αυτό ακόμα την ψυχή μας. Μας κάνει ανήσυχους. Μας εμποδίζει να κοιτάξουμε τον άλλο καθαρά στα μάτια. Κάθε φορά που τον συναντάμε νιώθουμε αμήχανα καθώς υποψιαζόμαστε ότι κρατάει μέσα του τη θύμηση από το κακό που του έχουμε κάνει. Η έπαρσή μου είναι και πάλι αυτή που με εμποδίζει να έχω καθαρές σχέσεις μαζί του. Αρκεί όμως να του ζητήσω συγχώρηση και αυτό θα οδηγήσει και τους δυο μας σε σχέσεις ανοικτές, άμεσες και ελεύθερες. Αν επιμείνω στην έπαρσή μου χωρίς να ζητήσω συγχώρηση , δεν μπορώ να σταθώ ενώπιον του Θεού και να τον αντικρίσω με το πρόσωπο και την καρδιά καθαρή. Πίσω από το αίτημα για συγχώρηση πρέπει να βρίσκεται ένα ειλικρινές αίσθημα μετανοίας. Η μετάνοια φέρνει θλίψη στα μάτια, μια θλίψη μετάνοιας, που όταν εκδηλώνεται, τα μάτια μας αποκτούν ένα βλέμμα άμεσο και διαυγές. Με αυτή την ευθύτητα της ειλικρινούς μετανοίας πρέπει να στέκομαι ενώπιον του Θεού ζητώντας την άφεση, που έχω προηγουμένως ζητήσει από τον πλησίον. Οι αμαρτίες μου προς τον Θεό είναι αναρίθμητες και συνεχείς. Όλα όσα έχω προέρχονται από τον Θεό και θα όφειλα να τα προσφέρω σε Εκείνον και στους ανθρώπους. Θα όφειλα να Τον δοξάζω συνεχώς για τις ευεργεσίες Του μέσω των λόγων και των έργων μου· όμως δεν το κάνω. Γι’ αυτό λοιπόν η μετάνοιά μου πρέπει να είναι αδιάκοπη όπως και η παράκληση για τη συγχώρηση και το έλεος Του. Να γιατί ο μοναχός της Ανατολής επικαλείται το έλεος του Θεού προσευχόμενος αδιαλείπτως. Έτσι, βλέπουμε τον Μεγάλο Αντώνιο τη στιγμή που πεθαίνει να ζητά λίγο χρόνο ακόμα για να μετανοήσει. Καθώς λοιπόν τα αμαρτήματα προς τον Θεό αποτελούν ταυτοχρόνως αμαρτήματα προς τους ανθρώπους και αντιστρόφως, τα αμαρτήματα προς τους ανθρώπους είναι και αυτά συνεχή και πρέπει να ζητάμε διαρκώς συγχώρηση για αυτά.
    Εν τέλει μου είναι δύσκολο, σε οποιαδήποτε στιγμή της σχέσης μου με τον πλησίον, να πω ότι έχω συμπεριφερθεί κατά τρόπο άψογο ή ότι έχω κάνει κάθε καλό που όφειλα ή μπορούσα να κάνω για τους ανθρώπους με τους οποίους συναναστράφηκα. Όταν λοιπόν κάποιος μου καταλογίζει μία συμπεριφορά, την οποία δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι ήταν κακή, δεν θα πρέπει να την αρνηθώ αλλά να αναγνωρίσω την ενοχή μου. Α ν μη τί άλλο, το λάθος μου είναι ότι έδωσα (άθελα μου έστω) την εντύπωση αυτής της κακής συμπεριφοράς. Ο άββάς Ησαΐας λέει:«Αν από επιπολαιότητα ο αδερφός σου αποδώσει μία κατηγορία, δέξου τη με χαρά· και αν εξετάσεις τον συλλογισμό του σύμφωνα με την κρίση του Θεού θα διαπιστώσεις ότι έχεις αμαρτήσει». Είναι δύσκολο να διαβεβαιώσω ότι δεν έχω καμία ευθύνη για τη δημιουργία των αναπόφευκτων όσο και συνεχών κακών που αναφύονται μέσα στους ανθρώπους και πληγώνουν και εμένα τον ίδιο. Μου είναι δύσκολο να ομολογήσω ότι η συμπεριφορά μου, οι σκέψεις και τα λόγια μου προς τους άλλους είναι όλα άψογα· ακόμα, ότι έχω δώσει στους άλλους τη δέουσα προσοχή, ώστε να μην τους δημιουργηθεί η εντύπωση ότι αδιαφορώ για αυτούς. Όλοι αμαρτάνουμε προς όλους. Γι’ αυτό τον λόγο πρέπει να μετανοούμε για τη συμπεριφορά μας προς τους άλλους. Αυτός είναι και ο λόγος που ζητάμε πάντοτε από τους ιερείς να μας μνημονεύουν κατά την προσκομιδή της Θείας Λειτουργίας, και από όλους τους ανθρώπους που γνωρίζουμε να προσεύχονται για εμάς· όπως ακριβώς οφείλουμε και εμείς να θυμόμαστε , όσο μπορούμε, στις προσευχές μας όσους γνωρίζουμε και γενικότερα όλους τους ανθρώπους. Η προσευχή μας για τους άλλους συνεπάγεται τη συγχώρηση προς εκείνους, και η παράκλησή μας να προσεύχονται για εμάς συνεπάγεται τη δική τους συγχώρηση προς εμάς.
    Προσευχόμαστε για όσους γνωρίσαμε κι έχουν πεθάνει και διαμέσου της προσευχής μας τους συγχωρούμε, προσδοκώντας παράλληλα να εξασφαλίσουμε από όσους θα βρίσκονται στο μέλλον εν ζωή και ευρύτερα από ολόκληρη την Εκκλησία τη μετά θάνατον προσευχή για εμάς. Τους ζητάμε με αυτόν τον τρόπο να μας δίνουν συγχώρηση μετά τον θάνατό μας όχι στιγμιαία αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Προσευχόμαστε επίσης για τους προγόνους μας, για κάθε ψυχή εν πίστει κεκοιμημένου, επιθυμώντας να προσεύχονται μελλοντικά και για εμάς κάποιοι άλλοι, όσο θα διαρκεί το ανθρώπινο γένος. Η αδιαφορία προς τους νεκρούς αποτελεί και αυτή μια αμαρτία που μας βασανίζει.
    Οι έμμεσες και οι άμεσες ανθρώπινες σχέσεις εμπεριέχουν τις αδυναμίες που έχουν όλοι οι άνθρωποι· αυτό που επιζητούμε, στον χώρο της Εκκλησίας τουλάχιστον, είναι να περικλείουν αυτές οι σχέσεις , οι οποίες δεν διακόπτονται με τον θάνατο, την αμοιβαία συγχώρηση, την προσευχή δηλαδή όλων προς όλους, έτσι ώστε ο Θεός να μας δώσει πλήρη άφεση αμαρτιών.
    Αυτό ακριβώς αποτελεί μία σημαντική πτυχή της καθολικότητας της Εκκλησίας. Η Εκκλησία εξαγνίζεται διαρκώς μέσα από αυτή την προσευχή όλων προς όλους, μέσα από τη συνεχή και αμοιβαία μετάνοια όλων. Η καθαρότητα ή η αγιότητα της Εκκλησίας αποτελούν δυναμικά στοιχεία της ζωής της. Οι αμαρτωλοί δεν απομακρύνονται από το σώμα της Εκκλησίας, αφού δεν υπάρχουν άλλωστε μέλη της που να μην αμαρτάνουν όλοι συμμετέχουν σε αυτήν την προσπάθεια εξαγνισμού μέσω της μετανοίας, της αμοιβαίας συγχώρησης και της προσευχής όλων προς όλους, την οποία απευθύνουμε στον Θεό για να μας δώσει άφεση αμαρτιών. Η Εκκλησία δεν είναι μία κοινωνία άκαμπτη και ακίνητη αλλά μία κοινότητα σε κίνηση, που αποτελείται από ανθρώπους που αμαρτάνουν και ταυτόχρονα εξαγνίζονται μέσω της αμοιβαίας προσευχής -όχι για κάποιες αόριστες αμαρτίες αλλά για τα αμαρτήματα , τις ατελείς πράξεις και την αδιαφορία που εκδηλώνουν προς συγκεκριμένα πρόσωπα.
    Μέσα σε αυτή τη ζώσα οικογένεια, εμφανίζονται συνεχώς δυσχέρειες, οι οποίες όμως ξεπερνώνται καθώς εμβαπτίζονται μέσα στη θάλασσα της αγάπης καθενός από εμάς, μέσα στην αμοιβαία αγάπη των μελών της. Όλοι αμαρτάνουν και όλοι όμως συμβάλλουν στον εξαγνισμό: μέσω του αιτήματος της συγχώρησης, μέσω της απόδοσης της συγχώρησης, μέσω της κοινής και αμφίδρομης προσευχής υπέρ της δικής τους συγχώρησης. Η αμαρτία δεν είναι μία κατάσταση που παγιώνεται. Όσοι αμαρτάνουν δεν μπορούν να αφεθούν στην αδιαφορία αλλά ωθούνται να ζητήσουν συγχώρηση. Η συνείδηση τους, που κινητοποιείται από το Άγιο Πνεύμα, τους οδηγεί σε αυτό το αίτημα. Έτσι χάρη στη μετάνοια, η αμαρτία ήδη από την εμφάνισή της αρχίζει να διαλύεται. Διαλύεται από τα αλλεπάλληλα κύματα συγχώρησης, προσευχής και αγάπης τα οποία καθοδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα.
    Κατ’ αυτό τον τρόπο όλοι παρακινούνται από το Άγιο Πνεύμα, που τους ενώνει. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο παράγοντας αυτής της διαπροσωπικής ζωής που κατευθύνεται προς την αγνότητα και δεν μπορεί ποτέ να συμφιλιωθεί με την αδιαλλαξία ή την ακαμψία των σχέσεων εντός της Εκκλησίας. Είναι Πνεύμα ελευθερίας, διαπροσωπικής σχέσης, που αναπτύσσεται μέσα στην ελευθερία της αγάπης και δεν συμβιβάζεται με την αδιαλλαξία και τις άκαμπτες συμπεριφορές της δυσπιστίας και της αποστασιοποίησης. Τέτοιες συμπεριφορές δυσπιστίας και αποστασιοποίησης δημιουργούνται και συντηρούνται από την έπαρση, η οποία ούτε ζητά ούτε δίνει συγχώρηση. Εκεί που βασιλεύουν τα πάθη (παρότι τα πάθη μοιάζουν πολύ ευέλικτα) κυριαρχεί μια δυσκαμψία και μια έλλειψη ελευθερίας, που μόνο το Άγιο Πνεύμα μπορεί να κάμψει, καθώς Εκείνο δίνει στους ανθρώπους το χάρισμα να παραχωρούν και να ζητούν συγχώρηση, υπερπηδώντας την έπαρσή τους και τα υπόλοιπα εγωιστικά πάθη τους.
    Η αμφίδρομη συγχώρηση και η προσευχή από όλους προς όλους δεν ακυρώνουν μόνο την αμαρτία· αντιπροσωπεύουν επίσης και την πνοή της αγάπης, που ανοίγει την ψυχή του ενός προς τον άλλο. Μιλώντας για την πνοή του Αγίου Πνεύματος εννοούμε ότι αυτό φέρνει την αγάπη, τη ζωή και την ελευθερία. Η πραγματική ελευθερία είναι συνδεδεμένη με την αγάπη και εκεί που υπάρχει αγάπη βρίσκεται κατεξοχήν το αγαθό, η πηγή κάθε καλού λογισμού, λόγου και πράξης. Εκεί βρίσκεται η ζωή, που είναι πλήρης δυναμισμού, διαθέσιμη σε όλους, απελευθερωμένη από κάθε έπαρση και εγωιστικό πάθος.
    Με αυτόν τον τρόπο, η Εκκλησία ανανεώνεται χάρη στο Άγιο Πνεύμα, μέσω της αμφίδρομης συγχώρησης και προσευχής. Ανανεώνεται διαρκώς και επανασυνδέει τους εσωτερικούς δεσμούς της αγάπης μεταξύ των μελών της. Με άλλα λόγια ανασυγκροτεί την εσωτερική της ενότητα, αρμονία και καθολικότητα.
    Η αδυναμία της χριστιανικής ψυχής να αντέξει την αμαρτία και το κακό που προκαλεί στους άλλους, και η ανάγκη της να ζητήσει και να δώσει συγχώρηση, φανερώνουν την εγγενή ικανότητα της Εκκλησίας να εξαγνίζεται, να ανανεώνεται και να ανασυγκροτεί συνεχώς την ενότητα και τους εσωτερικούς δεσμούς της, προκειμένου να αποτελεί συνεχώς μια εν Χριστώ αρμονία. Με αυτό τον τρόπο εκδηλώνεται το μυστήριο της αντοχής της μέσα στον χρόνο και της αέναης ανανέωσής της.

    (π. Δημήτριος Στανιλοάε, «Προσευχή και ελευθερία», εκδ. Εν πλω)

  5. AHDONI Says:

    «Αν ή καρδιά μας τρέφει κάποια αντιπάθεια για οποιονδήποτε άνθρωπο, ή προσευχή μας δεν εΐναι ευπρόσδεκτη άπό τον Θεό.
    Ή προσευχή τοΰ άνθρωπου που δεν συγχωρεί μένει άκαρπη, χωρίς καθόλου ωφέλεια.
    «Ενας μεγάλος εργάτης της προσευχής, ό άββάς Ισαάκ, γράφει πολύ παραστατικά:
    «Αυτός που προσεύχεται και μνησίκακε! μοιάζει με εκείνον που σπέρνει στην θάλασσα και περιμένει να θερίση».
    Ή προσευχή, λέγει ό Ιερός Χρυσόστομος, «εΐναι καιρός συγχωρήσεως και στεναγμού, όχι οργής.

    Εΐναι καιρός δακρύων και όχι θυμοΰ, καιρός κατανύξεως και όχι αγανάκτησης».

    Μερικές φορές το αίσθημα της αντιπάθειας και της μνησικακίας γι’ αυτόν πού μάς έβλαψε εΐναι καλά κρυμμένο μέσα στην καρδιά μας.
    Νομίζουμε ότι δεν έχουμε τίποτε με τον αδελφό, άπλα δεν θέλουμε νά έχουμε καμία σχέση μαζί του.
    Το κριτήριο με το όποιο θά εξετάσουμε τον εαυτό μας αναφέρει ό γέροντας Παίσιος: «»Αν θυμάσαι το κακό, και λυπάσαι όταν αυτός πού σου το έκανε πάη καλά, ή χαίρεσαι όταν δεν πάη καλά, αυτό εΐναι μνησικακία.
    «Αν όμως, παρά το κακό που σου έκανε ό άλλος, χαίρεσαι με την προκοπή του, αυτό δεν είναι μνησικακία» .

    ‘Οποιοδήποτε μεγάλο και πνευματικό έργο κάνει ό άνθρωπος που δεν συγχωρεί και δεν αγαπά τον πλησίον του, εΐναι μάταιο και άχρηστο.
    Ό απόστολος Παΰλος τονίζει στον ΰμνο της αγάπης: Έάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ καϊ τών ‘Αγγέλων, άγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ήχων ή κύμβαλον άλαλάζον.
    Καϊ έάν έχω προφητείαν καϊ εάν έχω τα μυστήρια πάντα και πάσαν τήν γνώσιν, καϊ έάν έχω πάσαν τήν πίστιν, ώστε Όρη μεθιστάνειν, άγάπην δε μή έχω, ουδέν είμι. Καϊ έάν ψωμίσω πάντα τά υπάρχοντα μου, και έάν παραδώ το σώμα μου ΐνα καυθήσωμαι, άγάπην δέ μή έχω, ουδέν ωφελούμαι. Δηλαδή: «»Αν υποθέσουμε ότι μιλώ όλες τις γλώσσες τών ανθρώπων, ακόμη και τών ‘Αγγέλων, άλλα δεν εχω αγάπη, έγινα χαλκός που ήχολογάει ή κύμβαλο που αλαλάζει. Και έάν έχω προφητικό χάρισμα και γνωρίζω όλα τά μυστήρια και έχω τέτοια πίστη που να μετακινώ βουνά, άλλα δεν εχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε. ‘Ακόμη και αν διαθέσω όλα μου τα υπάρχοντα και παραδώσω το σώμα για να καεί, άλλα δεν έχω αγάπη, τίποτε δεν ωφελούμαι».

    Το επόμενο περιστατικό επιβεβαιώνει τους λόγους αυτούς τοΰ αποστόλου Παύλου:

    Κάποιος Ιερέας, ονομαζόμενος Σαπρίκιος, ήταν πολύ φίλος με κάποιον λαϊκό, τον Νικηφόρο. ‘Από κάποια παρεξήγηση όμως ή φιλία τους μετατράπηκε σε άσβεστο μίσος. Ό Νικηφόρος γρήγορα συνήλθε άπό το πάθος καί, παρόλο που δεν έφταιγε, προσπάθησε με κάθε τρόπο να πετύχη τήν συμφιλίωση, παίρνοντας όλο το σφάλμα επάνω του. Δυστυχώς όμως ό Σαπρίκιος δεν ήθελε οΰτε να άκούση για συμφιλίωση. Σε λίγο καιρό ξέσπασε διωγμός και ό Σαπρίκιος συνελήφθη. «Αρχισαν οι ανακρίσεις, τα βασανιστήρια, ό Σαπρίκιος όμως δεν αρνούνταν τήν πίστη και έτσι αποφασίσθηκε ή εκτέλεση του. Ό Νικηφόρος, μαθαίνοντας ότι ό Σαπρίκιος βαδίζει τον δρόμο του μαρτυρίου, θεώρησε ότι αυτή ήταν ή κατάλληλη στιγμή για τήν συμφιλίωση πού ποθούσε.

    Παρουσιάστηκε ξαφνικά μπροστά του, έπεσε στα πόδια του, τον Ικέτευε. Εκείνος όμως οΰτε γύρισε να κυττάξη τον πεσμένο φίλο του. Τότε πλέον ή χάρις τοΰ Θεοΰ τον εγκατέλειψε. Φθάνοντας στον τόπο της εκτελέσεως, σαν να σκοτίσθηκε και ρωτούσε γιατί θα τον θανατώσουν. «Διότι δεν θυσιάζεις στους θεούς», ήταν ή απάντηση. Και τότε ό Σαπρίκιος αρνήθηκε μπροστά σε όλους τον Χριστό, για να σώση τήν ζωή του. Μάταιες στάθηκαν ο! Ικεσίες τοΰ μακάριου Νικηφόρου, πού με σπαραγμό ψυχής προσπαθούσε να συνεφέρη τον φίλο του. Ή ψυχή τού Σαπρικίου εΐχε γίνει σκληρότερη από τήν πέτρα. Ό Νικηφόρος τότε ομολόγησε μπροστά σε όλους τον Χριστό, έσκυψε το κεφάλι στο ξίφος τού δημίου και κέρδισε μέσα σε λίγη ώρα το στεφάνι τού μαρτυρίου

    ‘Ιερομόναχου Γρηγορίου ‘Αγαπάτε τους εχθρούς υμών

    ‘Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον
    «Αγιος ‘Ιωάννης ό Θεολόγος

    Καρυές
    «Αγιον «Ορος

    Εκδοτική Παραγωγή: Εκδόσεις Δόμος

  6. Ψαχτήρι-Πολυλογού Says:

    Υπέροχα! Χίλια ευχαριστούμε μπαρμπα-Φιλαλήθη, ο Θεός να σας έχει καλά που επαναστατείτε, ειρηνικά μα δυναμικά, δηλαδή χριστιανικά.
    Όμως, θα μπορούσες σε παρακαλώ να μας δώσεις και μερικές πληροφορίες αναφορικά με το ίδιο το νομοσχέδιο, του Νέου Γενικού Λυκείου, το οποίο αν έχω καταλάβει καλά ήταν και το αντικείμενο της κατάληψης-πορείας;
    Να ‘στε καλά παιδιά, καλή συνέχεια, και στις γιορτές μην επαναπαύσετε τον αγώνα σας, γιατί περιμένουν να μας βρουν απροετοίμαστους για να περάσουν τα σχέδιά τους. Καλό αγώνα σε όλους μας, παίδες! 😀

  7. philalethe00 Says:

    @OLIV
    Οι Yacare και ντροπαλό σχόλιο είναι διακριτά πρόσωπα που σχολιάζουν. Αυτό φαίνεται πολύ εύκολα από ημάς τους αντμινιστράτορας. 🙂 Και εννοείται βέβαια ότι δεν είναι κανένας από τους δύο …εγώ, όπως είναι, άλλωστε, «εύδηλο», φανερό. Χάλασε ο λογισμός σου, και συνήθως -το ξέρω από τον εμπαθή εαυτό μου- αιτία αυτών των πραγμάτων είναι τα λεγόμενα και «ψεκτά πάθη». Στην θέση σου, θα το σκεφτόμουν καλύτερα μήπως πέφτω σε αμαρτήματα που μπορεί να «παροργίσουν» τον Θεό(εξ υποκειμένου, δλδ όπως το βιώνουμε εμείς). Αν δεν πεθάνουν τα πάθη, προφανώς και δεν μπορεί να ζήσει καμιά ομορφιά.

    @Ψαχτήρι-Πολυλογού
    Ευχαριστούμε τόσο πολύ…..! Σωστότατες παρατηρήσεις… Κοίταξε, Ψαχτήρι- Πολυλογού μου, εμείς αντιδρούμε ενάντια στο επερχόμενο σχέδιο νόμου Διαμαντοπούλου, αν μείνουμε μόνο στα φοιτητικά θέματα. Αλλά στο Λύκειο, έρχονται όντως τρομερά πράγματα, τα πληροφορούμαι από διάφορα άρθρα που διαβάζω κατά καιρούς και κάποιες εκπομπές επίσης και ανησυχώ πολύ…… Και εμείς που λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί πρέπει να γίνουμε και εδώ -επιτέλους- αλάτι και φως αυτού του δαιμονοκρατούμενου κόσμου…

    Θα προσπαθήσω κάτι να γράψω στις προσεχείς μέρες/εβδομάδες… Αν το ξεχάσω, παρακαλώ πολύ πολύ να μου το θυμήσετε, έτσι…; 😀
    Ευχές πολλές…!!! Επίσης ολόθυμα ανταποδίδω και στον καλό αγώνα……!!! 🙂

    • OLIV Says:

      EYXARISTW POLY.

      EXW PNEYMATIKO
      TOY ANEFERA OLA OSA YFISTAMAI
      KAI MALISTA TOU EKTYPWSA TA SXOLIA SAS
      KAI MOU EIPE ….NA KANW YPOMONH….

      OTI LOGO THA DWSOUN STO THEO
      OPOIO DEN AGAPANE
      OPOIOI DEN EINAI DIKAIOI KAI ADIKOYNE
      KAI OPOIOI EXOUN EMPATHEIA….
      OPOIOI MAS PROKALOUN ME TIS PRAKSEIS KAI TA LOGIA TOUS
      KAI MAS BAZOUN LOGIMOUS DIAFOROUS
      EPEIDH AKRIVWS DEN EINAI OUTE SAFHS OUTE DIKAIOI…..

      ESY MONIMWS ME KATHGOREIS
      ME ADIKEIS
      KAI ME FERESAI POLY ASXHMA….

      ANTI8ETWS ME OLOUS TOUS ALLOUS
      EISAI EYGENIKOS SE BA8MO………………………………..
      GLEIPSIMATOS….

      EULOGHSON+

      H MASKA OMORFIAS POU THELETE NA PAROUSIAZETE MERIKOI
      ME KOLAKEIES DEN EINAI THEARESTES.

      KALH SAS NYXTA,,,,

      TWRA PAIKSE OSO THELEIS.
      KAI MH MILAS EKS ONOMATOS TOU THEOU¬
      DEN EISAI O PATRIARXHS.
      ENAS LAIKOS FOITHTHS-APEIROS AKOMA SE OLA.
      MH TO PAIZEIS SOFOS.

      O THEOS DEN GOUSTAREI YPERHFANOUS.

    • OLIV Says:

      APORIA=
      -ESY DEN EXEIS KAMIA EYTHINH -NOMIZEIS- FIL.,GIA TO OTI XALAS TO LOGISMO KAPOIOU ME TA PERIERGA KAI ASAFH KAI EMPA8EI SXOLIA SOU?????????????

      O TADE ANAGWGOS KOLLHTOS SOU ME EIPE HLI8IA
      OK.
      EGW DEN EXW BRISEI POTE KANENAN
      KAI PALI MOU FWNAZEIS-ADIKWS-

      AFHSES TO SXOLIO KAI ANEBHKE!
      ME TIS BRISIES TOU KAI THN EKDHLH KAKIA TOU
      GIATI ARAGE???????????????/

      PROFANWS TO XARHKES!¬
      H MHPWS TO PARAGGEILES KIOLAS????????????
      DEN EIDA NA MALWNEIS POTE KANENAN POU ME BRIZEI????????
      TI SYMPTWSH!

      PROSEKSE GIATI MEXRI STIGMHS EXEIS 1o TRAPEZI PISTA STH KOLASH …..KI ESY KAI OLH H PAREA SOU -KOLAKES KAI POLYLOGOYDES
      antiXRISTOI FILOsofoi TOU TIPOTA KAI TOU NIRVANA…..

      AYTH EINAI H ALH8EIA
      KAI PRAGMATIKA EISTE OLOI SAS AKSIOLYPHTOI,
      DEN AGAPATE
      DEN PONATE
      DEN SEVESTE TIPOTA
      KAI KAKOPOIHTE OPOION SAS LEEI THN ALH8EIA.,

      PROSEXE KALA-DIOTI EDW MESA DEN EXEI KAMIA THEIA XARH TELIKA.
      MONO THETRILIKI KAI MASKES-PROSWPEIA
      FLYARIES KAI KAKIA.

      EFYGA. TELOS.
      THN HMERA THS KRISEWS THA MA8OUN OLOI……………………

      • προς Oliv Says:

        «EGW DEN EXW BRISEI POTE KANENAN»

        Έεελα τώρα.. Κι όλα αυτά που βλέπω από εδώ κι από εκεί γραμμένα από εσένα, τι είναι; Εμένα μου μοιάζουν για βρισιές.

        Κατά τη γνώμη μου:
        «Είσαι χαζός»=Βρισιά
        «Αυτό που είπες μου φαίνεται χαζό»= Δεν είναι βρισιά.

        «Με νευρίασες»= Κατηγορία προς τον άλλον
        «Νευρίασα»= Δεν είναι καθόλου κατηγορία προς τον άλλον.

        Πολύ ευχαρίστως να ακούσω διορθώσεις αν θέλεις. Συγχώρεσέ με για το θάρρος μου να σου γράψω αυτό το σχόλιο. Συγνώμη αν σε λύπησα σε κάτι.

    • OLIV Says:

      TI SHMAINEI PSEKTA PA8H???????????????????????????/

      EPISHS SE KAMIA ERWTHSH DEN APANTHSES STO 1TO SXOLIO ME TIS APORIES POU O AGENESTATOS ME EIPE HLI8IA…………………..

      APANTAS PANTA SE OLES TIS POLYLOGOYDES ME AHDIASTIKH
      EYGENIA—————-TREXOUN TA SALIA!!!!!!!!!!!!!!!!!
      – SE OTI PEI….

      POLYLOGOU KAI FLYARIZOUSA PANTA DIA TON KA8HMERINON@
      ENTYPWSIASMON……

      O 8EOS BLEPEI KAI KATAGRAFEI OLH TH KAKIA SAS
      KAI TIS THEATRIKES SAS PARASTASEIS.

      KAI TELIKA EIXA DIKIO!
      SIGA MHN APANTOUSES¬

      ANTE………………………..SYNEXISTE TO GELOIO PAIXNIDAKI SAS………

      THN WRA THS APOLOGIAS………..TI THA PEITE??????????
      ANALOGEISTHTE TO.
      KONTEYEI…………….

  8. philalethe00 Says:

    @OLIV
    Βασικά, ‘OLIV’, τα έχουμε ξαναπεί τόσες φορές, λες για άλλους συνσχολιαστές (και φίλους) εδώ λογισμούς δαιμονόπνευστους και απολύτως εκτός πραγματικότητας ή και πιθανότητας και νομίζεις ότι λες αλήθεια και όταν σου επισημαίνει κάποιος ότι αυτό είναι αθλιότητα και αμαρτία, τότε το θεωρείς ως αδικία(!) και λόγω εγωισμού ταράζεσαι.
    Δεν ξέρω τι σου λέει ο πνευματικός σου, όπως το λες, αυτό προφανώς και δεν είναι το κριτήριο. Σου λέω και σου φωνάζω «πρόσεχε σεαυτώ», εστίασε περισσότερο την προσοχή σου εντός, διότι πραγματικά δεν βαδίζεις σωστά…

    Δες εδώ, π.χ., τι μας γράφεις: «O TADE ANAGWGOS KOLLHTOS SOU ME EIPE HLI8IA». Ο… κολλητός μου (ο σχολιαστής που είχε την καλοσύνη να μας σχολιάσει με το όνομα Yacare) που δεν τον ξέρω καν. Και που σε είπε ηλίθια, λες, ενώ είπε ότι είναι ηλίθια ερώτηση. Εγώ, ας πούμε, σκέφτομαι, πόσες ηλίθιες ερωτήσεις κάνω ανά μέρα; 🙂 Δεν δέχεσαι ένα απλό και δίκαιο ψόγο, και ο ψόγος κάνει την ψυχή στερεή σε αντίθεση με τους επαίνους, όπως έλεγε και ο Όσιος Ηλίας ο Έκδικος.

    Δυστυχώς, όταν μπαίνει ο εγωισμός στις ανθρώπινες σχέσεις και η ζηλοφθονία, τότε δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να συνεννοηθούμε, όπως άλλωστε φαίνεται από τα παραπάνω…

    Τώρα, στην απορία: τα ρόδα είναι είδος λουλουδιού. Τα λέμε και τριαντάφυλλα, αν δεν απατώμαι. Και τέτοια ρόδα -ίσως και μαύρα, όπως λέει και κάποιο άσμα που μου αρέσει 🙂 – προσφέρονται σε όσους είναι νεκροί. Βέβαια, υπάρχουν οι φυσικά και βιολογικά νεκροί, οι κεκοιμημένοι, που κοιμούνται τον μεγάλο ύπνο του θανάτου στο κοιμητήριο, και υπάρχουν και οι ψυχικά νεκροί, αυτοί που επειδή σκέφτονται(ελπίζω) ότι «καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή», όπως μας δίδαξε το «πονηρό σύστημα αυτού του κόσμου», μπαίνουν στην υπηρεσία του κακού επί χρήμασι. Αυτοί εδώ είναι ένα μεγάλο μέρος των ΜΑΤ, των μονάδων αποκατάστασης τάξης, που τα βάζουν με τους απλούς ανθρώπους που διαμαρτύρονται απολύτως δίκαια και πολύ λιγότερο δυναμικά από ό,τι θα έπρεπε ίσως, και τους ψεκάζουν ωσάν να είναι έντομα και τους χτυπούν βάναυσα, όλα αυτά, προκειμένου να εκτελέσουν το έργο που τους ανατέθηκε από τους ανωτέρους. Αλλά αυτή είναι η πειθαρχία των Ναζί, του (γραφειοκράτη;..) Άιχμαν, όπως μου εξηγούσε -σε εμένα τον άσχετο με το θέμα- ένας φίλος, καλή του ώρα, κάποτε. Αν λαμβάνεις διαταγές κακές και τις εκτελείς, είσαι «διαβόλου κάλτσα», δηλαδή όργανο του κακού, εργαλείο των δαιμόνων και των δαιμονόπνευστων ανθρώπων, και οπωσδήποτε πεθαμένος, άνθρωπος με πωρωμένη συνείδηση και που η έμμονη(αμετανόητη έμπρακτα) αμαρτία ως κεντρί του θανάτου σε έχει τσιμπήσει και σκοτώσει.

    Αυτά πολύ εκτενώς. 🙂

    [Και συγγνώμη από τους φίλους για την αδολεσχία… 🙂 ]

    • OLIV Says:

      EIXE THN KALWSYNH NA PEI HLI8IA ENAN ALLON ANTHRWPO????????/

      OK!!!

      MONO WS EKEI DIABASA….
      STA PETAXTA………………………..

      DIOTI TELIKA EISAI DAIMONOPLHKTOS…………………..!!!!

      SOY XREIAZETAI EKSORKISMOS….

      TELOS.-

      TA LEME THN MERA THS KRISEWS…..

      DEN THA KATSW NA DIAVASW ANWNYMOUS EMPA8EIS…………..

      TH SYGNWMH NA THN PEITE STO THEO+
      EKEINOS NA SAS SYGXWRESEI GIA OLA TA ASXHMA….

      AMHN+
      EULOGHSON

  9. OLIV Says:

    AN EGW ELEGA THN LEKSH HLITHIA ERWTHSH THA ME KOPANAGES
    KATW SA XTAPODION ME LYSSA!!!

    XAIRETISMATA STIS TAPEINES POLYLOGOUDES SAS
    ABBA EIRWNA EMPA8H KAKE KAI ADIORTHWTE!!!!

  10. OLIV Says:

    NA SAS PW POU MENW NA ER8ETE OLOI MAZI NA ME SKOTWSETE NA HSYXASETE???????????????????????????????

    LOIPON………………………….

    AGIAS MARINHS 1+ AGIWN TAKSIARXWN GWNIA!

    VRESTE TO PROASTEION KAI …..XYMHKSTE MOU………..

    OK????????????????????!!!

  11. philalethe00 Says:

    [ΥΓ. Το ήξερα ότι δεν θα βγάλουμε νόημα, ζητώ συγγνώμη από όλους.]

  12. θα σου μιλήσω με τον δικό σου τρόπο Says:

    Δε θα σου μιλήσω με τον δικό μου τρόπο,
    θα σου μιλήσω σύμφωνα με τον τρόπο τον δικό σου.

    Άκου να δεις κοπέλα μου,

    δεν θα διαβάσουμε άλλο δικό σου μήνυμα,

    διότι τελικά είσαι δαιμονόπληκτη……………..!

    Σου χρειάζεται εξορκισμός!

    Τέλος.

    Ας τελειώνει πια αυτή η ιστορία.

    Τα εμπαθή σου μηνύματα δεν τα διαβάζουμε πλέον, και δεν απαντάμε σε τίποτα, σα να είσαι αόρατη και να μην υπάρχεις.

    Αυτοκράτειρα Oliv, είρωνα, εμπαθή, κακιά αδιόρθωτη!!!!!!!!

    Αν εμείς τολμήσουμε να σε κρίνουμε,
    τότε εσύ αμέσως μας κοπανάς ανελέητα και με λύσσα σα να είμαστε χταπόδια.

    Δεν έχεις ίχνος ευγνωμοσύνης και πιστεύεις οτι όλοι σου χρωστάμε!!!!!

    Λες κι εσύ είσαι το πιο αδικημένο άτομο που υπάρχει πάνω σε αυτόν τον πλανήτη………..!

    Τώρα που σε θίξαμε, πριγκίπισσα, θα στείλεις μπράβους να μας κάνουν τόπι στο ξύλο?
    Να σου πούμε τις διευθύνσεις μας να μας σκοτώσεις να ησυχάσουμε από τα λόγια τα φαρμακερά τα δικά σου….

    που συνέχεια ΖΗΤΑΣ, ΖΗΤΑΣ, ΖΗΤΑΣ, να σου δώσουμε προσοχή, φροντίδα κι αγάπη,
    και σε εμάς δε λες ποτέ ούτε ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ λες και εμείς δεν είμαστε άνθρωποι, λες κι εμείς δεν έχουμε ανάγκη από καλοσύνη.

    Άντε γεια, πριγκίπισσα, που όσα κι αν κάνουμε για εσένα, δεν σου είναι ποτέ αρκετά.

    Να κόψουμε το κεφάλι μας? Να κόψουμε τις γλώσσες μας?
    Να πέσουμε από το γκρεμό?
    Να κρεμάσουμε τον Φιλαλήθη?
    Να κρεμάσουμε και την «Ψαχτήρι-Πολυλογού»?
    Να κρεμάσουν και εμένα?
    Και τον xarxar και το ΠΒΤΑ?

    Ναι.. Μάλλον αυτό πρέπει να κάνουμε…

    Ίσως τότε πλέον να είμαστε ξεχρεωμένοι…

    Ίσως τότε να σου έχουμε προσφέρει όλα όσα σου χρωστάμε.

    Στις διαταγές σας βασίλισσά μας! Ό.τι διατάξετε!

    Είμαστε όλοι δαιμονόπληκτοι… και… ΕΣΥ…εσύ είσαι ο Θεός ο ίδιος

    ο Θεός που γνωρίζει ποιός είναι κακός και ποιός δεν είναι….!

    ΔΕ χρειάζεται να περιμένουμε την ημέρα της Κρίσεως..
    ΔΕ χρειάζεται να περιμένουμε μέχρι τότε!
    Έχουμε εσένα που γνωρίζει για όλους εμάς
    αν είμαστε εμπαθείς, κακοί, δαιμονόπληκτοι, αγενέστατοι, φλύαροι ή δεν είμαστε.
    Έχουμε ΕΣΕΝΑ που μπορεί να κρίνει τους πάντες και τα πάντα.
    Όλους εμάς!

    Και, αν είμαστε τόσο κακοί… τότε τι ασχολείσαι με εμάς?
    Τι έρχεσαι σε αυτό το μπλογκ?

    Κανείς δε σε ρώτησε να τον κρίνεις.
    Και, δεν ενδιαφερόμαστε για όσα μας λες, διότι τα λες με ζήλια και όχι με αγάπη!!!

    Ο Χριστός Αγάπη Εστί……..! Ο Θεός+ είναι αγάπη.

    Εσύ το γράφεις αυτό συνέχεια μήπως και μπορέσεις κάποτε να το ακούσεις…

    Διότι ως τώρα έχεις κλειστά τα αυτιά σου!
    Θλίβεις τον Χριστό μας!

    Ο Χριστός μας θλίβεται, κι εσύ χαίρεσαι για αυτό.

    Σου αρέσει αυτό το μήνυμα? ;;;;;
    Αν όχι,
    τότε γιατί στέλνεις σε εμάς συνέχεια τέτοια μηνύματα????

    Απάντηση: Διότι είσαι η ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ που όλοι σου χρωστάνε, είσαι η μοναδική ΚΑΛΗ και όλοι οι άλλοι είμαστε κακοί, είσαι η μοναδική που έχει μέσα της ΑΓΑΠΗ ενώ όλοι οι άλλοι υποκρινόμαστε με λύσσα, είσαι το πιο αδικημένο πλάσμα πάνω σε αυτόν τον πλανήτη, είσαι ο Θεός που γνωρίζει ποιός είναι δαιμονόπληκτος και ποιός όχι, είσαι αυτή που εκμεταλλεύεται συνέχεια την καλή διάθεση των άλλων, είσαι αυτή που αντλεί αντλεί αντλεί όλη την ώρα από τους άλλους -τους ξεζουμίζει- όπως τα καρκινικά κύτταρα αντλούν συνέχεια από τα γειτονικά κύτταρα και τα αφήνουν εξαντλημένα. Έχεις σκάσει από τη ζήλια σου που εμείς έχουμε κάποια πράγματα(;) που εσύ δεν έχεις. Θεωρείς ΔΕΔΟΜΕΝΟ οτι όλοι εμείς είμαστε πολύ πιο τυχερά άτομα, στα οποία η ζωή μας φέρθηκε πολύ καλύτερα, και έχεις σκάσει από τη ζήλια σου για αυτό.

    —————–ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΠΑΡΩ ΠΙΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΕΣΕΝΑ,
    ΤΟΤΕ ΚΙ ΕΣΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΙΣΩ ΟΣΑ ΕΙΠΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΑΛΗΘΗ, ΤΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΟΥ, ΚΛΠ————

    {Να λες στα μηνύματά σου:
    «Νομίζω οτι κάνεις αυτό» αντί για «Κάνεις αυτό»
    και
    να
    νιώθεις ευγνωμοσύνη για όσα σου προσφέρουν οι άλλοι, από την καλή τους την καρδιά.}

    Αμήν+
    Ευλόγησον+

  13. Συγγνώμη Says:

    Σου ζητώ πραγματικά με όλη μου την καρδιά ΣΥΓΓΝΩΜΗ αν ήμουν άγρια μαζί σου.
    Όμως, πιστεύω πως έπρεπε να σου πω κάποια πράγματα. Δε συμφωνείς;

  14. OLIV Says:

    ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………+
    ΑΝΑΣΤΗΤΩ Ο ΘΕΟΣ ΑΥΤΟΥ ΚΑΙ ΦΥΓΕΤΩΣΑΝ ΑΠΟ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΑΥΤΟΥ ΟΙ ΜΙΣΟΥΝΤΕΣ ΑΥΤΟΝ……………………………………………………………………………………………………………………………..+ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ+

  15. philalethe00 Says:

    Δύο διευκρινίσεις στην ευγένειά σας…… :
    α)το β’ μέρος είναι αυτό με τίτλο «Προϋπολογισμός θανάτου και αντενέργειες βίας, παρέμβαση “Ιεραρχίας” και ΜΜΕ»… 🙂
    β)το Χρέος κατά Σολωμό… είναι βασικά ένας τίτλος πρώιμος (ο πρώτος από τους τρεις, αν δεν με απατούν οι πενιχρές γνώσεις μου από την βαθμοθηρική μου θητεία στο Λύκειο, πριν το «αδελφοποιτοί» και τον τελικό) των «Ελεύθερων Πολιορκημένων», άρα, θα έλεγα, ό,τι συνεπάγεται αυτό… 🙂

    Ζητώ συγχώρεση από όσους «μπέρδεψα» διανοητικά ή τους άφησα χωρίς να κατανοήσουν, δηλαδή να νοήσουν σε βάθος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: