Σχολιασμός σε άρθρο του Ο.Τ. περί εκμαρξισμού κλπ. μαργαριταριών

by

Είχαμε δημοσιεύσει μία δυάδα άρθρων εδώ πάνω στο θέμα του κομμουνισμού και της Ορθοδοξίας, με την αφορμή της δημοσιεύσεως κάποιων άρθρων της συγγραφέως και ιστορικού Δ. Βαρβιτσιώτη στον «Ορθόδοξο Τύπο» τα οποία θεωρήσαμε προϊόντα άγνοιας, προκατάληψης, και αθεολογήτου-αθεολογησίας.

Η κα Δ.Β. επανήλθε με ένα άρθρο στον Ο.Τ. την προπαρελθούσα Παρασκευή(07/08/2009) στο οποίο επιχειρεί να στηρίξη ορισμένες θέσεις που είναι είτε ανέρειστες είτε απλώς «απίστευτες». Αυτές και θα προσπαθήσουμε να αντικρούσουμε, ως ατυχέστατες, σκανδαλιστικότατες, παλαιο-οργανωσιακές, εκσυγχρονιστικές-αντιπατερικές με την κακή έννοια, και αστοχριστιανικότατες.

Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπη να αναζητήση σε περίπτερα/πάγκους κτλ. το φύλλο αυτό το οποίο δεν ανευρίσκεται (τουλάχιστον όχι την στιγμή της σύνταξης αυτών των γραμμών) στον ιστοχώρο της εν λόγω εφημερίδας.

Θέση 1η: Υπάρχει «εκμαρξισμός Παπικών» και βέβαια είναι εσφαλμένος.

Ως γνωστόν, υπάρχει η «θεολογία της απελευθέρωσης» που κηρύχθηκε από τον Γκουστάβο Γκουτιέρεζ στην Λίμα του Περού το 1968, όπως μας πληροφορεί ο επί μακρόν «χριστιανοσοσιαλιστής» Σ. Παπαθεμελής(βλέπε εισαγωγή στο «Το ευαγγέλιο της επανάστασης των Σαντινίστας», όπου περιλαμβάνονται συζητήσεις και διδαχές των ζηλωτών ΡΚαθολικών ιερέων υπουργών, ειδικότερα δε του ιερωμένου Φερνάντο Καρντενάλ). Αυτή είναι μία θεολογία νεοφανής για τον Ρωμαιοκατολικισμό, οπωσδήποτε, αλλά είναι πολύ χαρακτηριστικό για αυτήν ότι απόκειται στους Πατέρες πριν το Σχίσμα, π.χ. τον Άγιο Αμβρόσιο των Μεδιολάνων, ώστε να στηρίξη τις ισοκατανεμητικά μεταρρυθμιστικές έως πολύ ριζοσπαστικές της θέσεις. Ακόμη και ο «άθεος» Νόαμ Τσόμσκυ παραδέχεται σε συνέντευξή του ( που καταχωρίζεται στο chomsky.info ), ότι οι θεολόγοι της απελευθέρωσης αναφέρονται και ανάγονται στα Ευαγγέλια, προκειμένου να στηρίξουν τις θέσεις τους. Αυτοί βλέπουν τον Χριστό ως Απελευθερωτή (Redeemer-Ιησούς σημαίνει Ελευθερωτής κατά τον επίσκοπο Αντ. Φραγκόζο) και έχουν μία πολύ ισχυρή «κοινωνική στράτευση». Ακόμη, πολλοί, όπως ο Φ. Καρντενάλ και ο Αντόνιο Φραγκόζο, εμφανίζουν τάσεις Συνοδικότητας , δηλαδή ακριβώς της Ορθόδοξης Δημοκρατικότητας. Ως γνωστόν, το Βατικανό καταδίκασε προ 25 ετίας και πλέον δια του νυν Πάπα Γιόζεφ Ράτζινγκερ αυτήν την θεολογία, διότι …Κύριος οίδεν.

Οι κοινωνικώς αγωνιζόμενοι Παπιστές και ΡΚαθολικοί, ως γνωστόν, έχουν ινδάλματα και τους προ του σχίσματος Λατίνους Πατέρες, όπως είδαμε, αλλά και δικούς τους «αγίους», δηλαδή αγιοποιηθέντες. Τέτοια παραδείγματα είναι ο «Άγιος» Λουδοβίκος, που μετέσχε στην ελευθέρωση των Αγίων Τόπων, καθώς και ο Φραγκίσκος της Ασσίζης, με την υποδειγματική του πτωχεία, οικολογική συλλογιστική κ.α. Ο μαΐστορας του Γερμανικού Ρομαντισμού στο «Χριστιανοσύνη, άλλως Ευρώπη» νεαρός ποιητής, φιλόσοφος, δοκιμιογράφος Novalis είχε μιλήση από πολύ παληά για τον βαθύ ανθρωπισμό του Χριστιανισμού, σε μία μη-Παπική ΡΚαθολική εκδοχή του.

Από την άλλη, αν μελετήσουμε τα έργα των θεολόγων της Απελευθέρωσης, -όπως του Αντόνιο Φραγκόζο: «Ευαγγέλιο και κοινωνική επανάσταση»- ή του Χέλντερ Καμάρα το «Ο φαύλος κύκλος της βίας» κτλ., θα δούμε, ότι ανάγονται συχνά σε Παπικές εγκυκλίους, π.χ. του Παύλου του 6ου, που, όπως είναι γνωστό και έχει καταχωρηθή ακόμη και σε γνωστή διαδικτυακή εγκυκλοπαίδεια, συγκροτούν βασική έμπνευση των χριστιανοσοσιαλιστικών ιδεών της Δύσεως. Τέτοιες εγκύκλιοι είναι οι «De rerum novarum» και η «Populorum progressio». Εκεί θα δούμε να γίνεται λόγος για επείγουσες και βαθειές, πολύ βαθειές μεταρρυθμίσεις, προς όφελος ακριβώς των πτωχών, των ακτημόνων κτο. Δυστυχώς, φαίνεται, ότι και οι Πάπες, στους οποίους βασίζεται αδήλως η συγγραφέας Δ.Β., για να στηρίξη τα αστήρικτα, εξεμαρξίσθησαν , το λοιπόν, και τούτοι!!!! Εγένοντο, οι δυστυχείς, συνοδοιπόροι των μαρξιστών και των νεομαρξιστών…! Το ίδιο βέβαια και όλοι αυτοί οι catholique επίσκοποι και αρχιεπίσκοποι, όπως οι Χέλντερ Καμάρα, Αντόνιο Φραγκόζο, Όσκαρ Ρομέρο, κ.π.α. Και ούτε καν, βεβαίως, αναφερθήκαμε στην στήριξη του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Β‘ στην Χριστιανοσοσιαλιστική, έστω ρεφορμιστική, «Αλληλεγγύη» που η κυβέρνησή της έληξε πρόωρα και άνανδρα με τα σοβιετικά τανκ του Γιαρουζέλσκι, και που η μεγάλη συγγραφέας της Αμερικάνικης Αριστεράς Naomi Klein -εκ των πλέον σημαντικών στον χώρο σήμερα- θεωρεί ως εξαιρετική πολιτική προσπάθεια (κατά της  σοβιετικής γραφειοκρατικής ψευδοκομμουνιστικής τυραννίας),  που όντως επέφερε μεγαλύτερη κοινωνική δικαιοσύνη στον βαθύρριζα, άλλωστε, Χριστιανικό (Ρωμαιοκαθολικό) Πολωνικό Λαό.

Θέση 2α: Η παγκοσμιοποίηση είναι (νεο)μαρξιστική!(sic)

Μέσα σε όλα τα απίθανα μαργαριτάρια που αναγνώσαμε σχεδόν …ασκαρδαμυκτί, είναι και τούτο. Η αναφορά σε χριστιανικούς κομμουνισμούς, σοσιαλισμούς κ.τ.ο. με αυτά, είναι άνευ ετέρου μία σατανική πλεκτάνη των παγκοσμιοποιητών οι οποίοι είναι και αυτοί μαρξιστές και θέλουν και αυτοί την αναδιανομή του πλούτου!!!! Πραγματι, εδώ η όποια προγενέστερη συλλογιστική έχει οδηγηθή σε σύγκρουση με τα τεράστια τείχη της πραγματικότητας. Η παγκοσμιοποίηση έχει από κάθε άποψη καπιταλιστική και κατά τούτο Δεξιά απόχρωση. Συγκεκριμένα, άκρα δεξιά, υφής πρωτόγονου καπιταλισμού του 19ου αιώνος, πριν θεσμοθετηθεί οποιοδήποτε μέτρο κοινωνικής δημοκρατίας. Ο καπιταλισμός σημαίνει πολύ- πολύ- πολύ ορισμένα φαινόμενα και καταστάσεις και όχι ό,τι βολεύει τον καθένα μας στην επιχειρηματολογία του. Στα ελληνικά αποδίδεται με τον όρο κεφαλαιοκρατία.  Καπιταλισμός συνεπάγεται ιδιωτική πρωτοβουλία, συνεπάγεται ελευθερία οικονομική, με άλλα λόγια ταξική ως επιχειρηματική, συνεπάγεται ελευθερία στην διακίνηση των αγαθών, του εμπορίου. Είναι η πραγμάτωση του Διαφωτιστικού moto: «Laissez faire, laissez passer, le monde va de lui meme». Με άλλα λόγια, «αφήστε να ενεργήσουν, αφήστε να περάσουν(τα προϊόντα), ο κόσμος κινείται μόνος του». Ας δούμε π.χ. τα κατεξοχήν εξωθεσμικα κέντρα, την Παγκόσμια Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου και όλα τα συναφή που συνιστούν τους φορείς της «Ουασιγκτώνειας Συναίνεσης«. Η «ατζέντα» που προωθούν αδιαλλείπτως είναι, χωρίς την παραμικρή αμφιβολία, ακραία καπιταλιστική. Θέλει την τέλεια ελευθερία του διεθνούς εμπορίου(οι ισχυροί το επεδίωκαν αυτό συχνά, αν και όταν συγκέντρωναν την ισχύ τους, επιθυμούσαν προστατευτισμό…) προωθεί την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων τομέων της οικονομίας, την εμπορευματοποίηση των στοιχειωδών κοινωνικών αγαθών, την απελευθέρωση των απολύσεων, την οσημέραι μεγαλύτερη κατάργηση του προστατευτικού εργατικού δικαίου κτο. Είναι τόσο αυταπόδεικτο που δεν χρειάζεται καν να μιλούμε για αυτό, για την ακρίβεια…

Από την άλλη, ο μαρξισμός τι πρεσβεύει σε κοινωνικό επίπεδο; Την κοινωνικοποίηση των πάντων, του Μεγάλου Κεφαλαίου. Σε πολιτικό; Την δικτατορία του προλεταριάτου και την παγκόσμια ένοπλη επανάσταση των εθνών και των λαών κατά των καταπιεστικών τάξεων, όταν πια η συσσώρευση του Κεφαλαίου θα έχει φτάση σε απόλυτο επίπεδο, μετρημένων στα δάκτυλα μεγαλοκαπιταλιστών. Σε φιλοσοφικό; Τον αθεϊστικό διαλεκτικό υλισμό, που είναι, κατά τον μεγάλο θεωρητικό-θαυμαζόμενο υπό του Λένιν ιδιαιτέρως- του Γκ. Πλεχάνωφ, παρηλλαγμένος ο καπιταλιστικός γαλλικός (αστικός/»δεξιός») υλισμός του ιη’ αιώνα, άρα γέννημα του Φόυερμπαχ, του Λαμετρί, του Ντιντερώ. Σε επίπεδο διεθνών σχέσεων; Τον προλεταριακό διεθνισμό. Ο Μαρξ λέει ξεκάθαρα, ότι είναι αναγκασμένοι οι εργάτες να το κάνουν τούτο, διότι υπάρχει ο αστικός διεθνισμός (και κοσμοπολιτισμός), ο διεθνισμός, η αλληλεγγύη των καπιταλιστών μεταξύ τους και έτσι απαιτείται η αντίμαχη Διεθνής, δηλαδή,  το υπερ-«συνδικάτο» των κομμάτων που πρεσβεύουν τον μαρξιστικό κομμουνισμό.

Κοινωνικός Χριστιανισμός και Μαρξισμός

Ο μαρξισμός μήπως προέκυψε από παρθενογένεση; Όχι. Είναι το μόνο είδος σοσιαλισμού, ιδεολογίας που επιθυμεί την κοινωνική δικαιοσύνη και την απάλειψη της εκμετάλλευσης; Όχι. Ο Ένγκελς γράφει για το πώς είναι οι Γερμανοί σοσιαλιστές υπερήφανοι συνεχιστές του έργου του Σαιν-Σιμόν, δηλαδή του λογιζόμενου πολλαχόθεν ως προδρόμου του Δυτικού Χριστιανικού Σοσιαλισμού, και του Ουαλού Όουεν κτλ. Το περιεχόμενο του κομμουνισμού ποιο είναι κατά τον Μαρξ και ποιο το θεμελιώδες σύνθημα του προλεταριάτου;   Με βάση την «κριτική του προγράμματος της Γκότα», είναι το «από τον καθένα με βάση τις δυνατότητές του, στον καθένα με βάση τις ανάγκες του». Το ίδιο λέει και ο Βασίλης Ραφαηλίδης. Αυτό, λέει ο Galbraith, προσήλκυσε πολλαπλασίως περισσότερους οπαδούς από τους τρεις τόμους του «Κεφαλαίου»(Das Kapital-Κριτική στην πολιτική οικονομία) του Μαρξ που συνιστούν το κληροδότημά του στον κόσμο και στην επιστήμη. Μόνο που αυτό το σύνθημα είναι ακριβώς παρμένο από τις Πράξεις των Αποστόλων, όπου αναφέρεται ως η αρχή δόμησης της πρώτης χριστιανικής κοινωνίας. Αυτής της κοινωνίας που οι Χριστιανοί ήθελαν να διατηρήσουν και ουδέποτε την πρόδωσαν, όπως λέει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμιροβιτς στις ιεραποστολικές επιστολές του, αλλά οι έξωθεν δεν τους το επέτρεψαν, την διέλυσαν  κτλ. Αυτής της κοινωνίας της μη-καταπιεστικής χριστιανικής κοινοκτημοσύνης..

Αυτές είναι οι πρώτες μας επισημάνσεις και το πρώτο τμήμα του κειμένου που θα αφιερώσουμε σε αυτό το θέμα.  Οι ιδέες του δεν είναι αξιόλογες, αλλά μπορούν να επηρεάσουν ανθρώπους και αδελφούς με άγνοια, και να ωθήσουν προς αυτήν την κατεύθυνση που ο καθ. Αλ. Τσιριντάνης της «Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων» που «είχε απορρίψει την Δύση κατά το ήμισυ»(=μαρξισμός) όριζε ως την αιτία της εχθρότητας μέρος της Αριστεράς κατά του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας: δηλαδή το πού βρισκόταν η Εκκλησία, έστω οι Δυτικές Χριστιανικές Ομολογίες, όταν ο Λαός αποφάσιζε, π.χ., να ρίξη την Βαστίλλη. Ήταν με τους καταπιεσμένους, τους φτωχούς, τους αδυνάτους με τους οποίους ο Χριστός ταυτίζει τον εαυτό του, ή ήταν με τα αμαρτωλά κατεστημένα; Εν προκειμένω -και αυτή η αρρώστια μεταφέρθηκε και εδώ, όπως είπαμε- με το δεύτερο. Αλλά αυτό δεν πρέπει ποτέ να επαναληφθή. Καθ’ότι «μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης».

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

10 Σχόλια to “Σχολιασμός σε άρθρο του Ο.Τ. περί εκμαρξισμού κλπ. μαργαριταριών”

  1. 4_0 Says:

    «οι οποίοι (άρχισαν να) μεταφράζουν τήν Mαρξιστική σκέψη μέ
    Xριστιανικούς όρους, διαχέοντας τόν νέο, ‘ἐκμαρξισμένο’, χριστιανισμό.»
    ….
    «Φαί νεται, όμως, ότι καί ορισμένοι ορθόδοξοι ιερείς καί ιεράρχες —
    επιθυμώντας διακαώς νά εγκαθιδρύσουν, «εδώ καί τώρα», τήν «Βασιλεία του Θεου» επί της γης— επενδύουν μέ χριστιανική ορολογία
    θεμελιώδεις κομμουνιστικές αρχές, «εκμαρξίζοντας», ως μή ώφελον, τό ἀνυποψίαστο ποίμνιό τους.»
    …..
    «‘Οταν, ‘ωμως, ἡ χριστιανική αγάπη «εκμαρξίζεται», παραπλανά τό
    ποίμνιο, τό οποίο —αντί νά σώσει τήν ψυχή του—, ωφελεί μόνον τίς
    δυνάμεις τοῦ κυρίαρχου υπερεθνικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποι-
    ήσεως»

    ‘ολο το κείμενο είναι :
    http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/1795/Page1.pdf

    και
    http://www.orthodoxostypos.gr/Photos/Pages/1795/Page4.pdf

    Αλλά πείτε μου δεν είναι σα να τα έγραψε για εσάς! Προπάντων η πρώτη παράγραφος που σας μεταφέρω??
    Γι’αυτό πειραχτήκατε τόσο???
    Να προσέχετε, να προσέχετε μήπως τα απίστευτα και τα απαράδεκτα και τα αθεολόγητα και τα άστοχα αλλά και τα παραπλανητικά και τα εις βόθυνον οδηγούντα τα λέτε εσείς και οι όμοιοί σας και αφήστε την κυρία αυτή ….τα λέει μια χαρά μόνο που εσείς τα έχετε μπερδεμένα.!!!

  2. philalethe00 Says:

    @4_0

    Αγαπητέ/ή, κατ’αρχάς σας ευχαριστούμε για την μεταφορά και για την παρρησία σας να συμμετάσχετε σε μία τοιαύτη συζήτηση, αν και ξέρατε βέβαια, ότι θα διαφωνούσαμε. Πληροφοριακά, το κείμενο συντάχθηκε σε τμήματα, και όταν γράφαμε την εισαγωγή, δεν υπήρχε ή δεν το βρήκαμε αναρτημένο.

    Ευχαριστώ για την ευκαιρία και θα σας απαντήσω αναλυτικώς στα όσα λέτε:
    1)Αυτό που προσωπικά έχω κάνει, σε παληότερο κείμενό μου, είναι να αποκαλύψω ή υπενθυμίσω τις αναλογίες που υπάρχουν μεταξύ της ΕΝ ΓΈΝΕΙ θύραθεν σοσιαλιστικής φιλολογίας/γραμματείας, με την Πατερική γραμματεία σε κάποια πολιτικά και οικονομικά στοιχεία. Π.χ. έχω υπογραμμίσει σε άρθρο που αναφερόταν στην Ταξική πάλη και τον Χριστιανισμό την εντυπωσιακή αναλογία μεταξύ της εκμετάλλευσης και της Πατερικής, αγιογραφικής έννοιας της αρπαγής. Αυτό που αποδεικνύω για όποιον γιγνώσκει α αναγιγνώσκει δεν είναι άλλο από το ότι η σοσιαλιστική γραμματεία και ειδικότερα η μαρξιστική στο κοινωνικό πεδίο έχει ασπαστεί την Πατερική θεόπνευστη αντίληψη, γενικά μιλώντας. Είναι γνωστό, π.χ., ότι στην Σοβιετία άρθρο του συντάγματος ήταν το αγιογραφικό «Όστις ου θέλει εργάζεσθαι μηδέ εσθιέτω»! Ξέρετε γιατί; Διότι ο μαρξισμός, όπως και ευρύτερα ο σοσιαλισμός, Χριστιανικός ή αθεϊστικός ή ουτοπικός ή ο,τιδήποτε, έχει ασπαστεί την «αρχή της εργασίας». Η εκμετάλλευση στον μαρξισμό δεν είναι άλλο από το να καρπώνομαι τον κόπο του άλλου. Όμως, όπως έλεγε και ο Πατροκοσμάς ο Αιτωλός κάποιος θα ζη είτε με τον κόπο του είτε με(κοινωνικές) αδικίες.
    Προφανώς, λοιπόν, εδώ έχουμε μία ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΉ ομοιότητα αν όχι ταυτότητα. Και ο Χριστιανισμός προηγείται του Μαρξισμού κατά 18,5 αιώνες. Προφανώς έχουμε μία ΕΚΚΟΣΜΊΚΕΥΣΗ του Χριστιανισμού στον μαρξισμό παρά ένα ……..εκμαρξισμό(!) του Χριστιανισμού. Για αυτό και τόσο «πειράζομαι», επειδή η συλλογιστική σας είναι διάτρητη και παραταύτα ουδόλως …πτοείσθε στις αναλύσεις σας. 🙂

    2)Η δεύτερη παράθεση που μεταφέρετε είναι χαρακτηριστική. Η Βασιλεία του Θεού επί της Γης είναι κάτι που, όπως και εγώ προσωπικά στο παραπάνω μου κείμενο(που είχα τιμή να αναδημοσιευθεί και εντύπως) αναφέρω κάπου, αναφέρεται από τον Β.Ι. Λένιν σε ένα κείμενό του όπου επιτίθεται στην «θρησκεία» και μιλάει για την δυνατότητα συμμετοχής ανθρώπων που πιστεύουν στην Βασιλεία των Ουρανών στην εγκαθίδρυσή της επί της Γης, δηλ. στο Κόμμα νέου τύπου. Αυτό, όμως, το λέει ακριβώς και ο ιερός Χρυσόστομος σε μία πολύ γνωστή του ομιλία «εις τας Πραξεις των Αποστόλων». Εκεί (http://plibyos.blogspot.com/2008/09/blog-post_03.html ) λέει συγκεκριμένα: «Ήταν τόση η προθυμία, με την οποία έδιναν(όσοι είχαν περιουσίες), ώστε δεν υπήρχε ούτε ένας φτωχός(στην πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων). […]Την ανωμαλία της άνισης κατανομής των αγαθών[που συμβαίνει στις κοινωνίες] την είχαν εξαφανίσει από ανάμεσά τους και ζούσαν με μεγάλη αφθονία αγαθών.[…]Αν και σήμερα γινόταν το ίδιο, […]Τι θα προέκυπτε από αυτό λοιπόν; Δεν θά’χαμε μετατρέψει την γη σε ουρανό;»

    Διαβάζετε την τελευταία αποστροφή; Με την κοινοκτημοσύνη, την ισότητα κτλ. μετατρέπεται η Γη σε Ουρανό!!!!! ΑΥΤΆ πήραν και οι μαρξιστές και συγκεκριμένα ο Λένιν στο παραπάνω που σας αναφέρω. Αλλωστε, αυτά τα είχαν πει και προηγούμενοι σοσιαλιστές, οι οποίοι ήσαν Χριστιανοί. Χαρακτηριστική η περίπτωση της «League of the Just», ή του δικού μας Πλάτωνος Δρακούλη.

    Καταλαβαίνετε, αγαπητέ μου, τώρα ποιος οδηγεί σε βόθυνον το ανυποψίαστο ποίμνιο, τους αδελφούς μας;;; Και σημειωτέον έχω ασκήσει πολύ αυστηρή κριτική στον μαρξισμό. Αν συγκρίνω τα δικά μου κείμενα, δηλαδή, με αυτά του αειμνήστου Αλέξανδρου Τσιριντάνη της οργάνωσης της «Ζωής», που βέβαια έγραφε σε μία άλλη εποχή(μετεμφυλιακή) προκύπτω σχεδόν … «αντικομμουνιστής». 🙂

    Αυτά προς το παρόν. Θεωρώ μεγάλη ευλογία τον διάλογον αυτό και θα ήταν μεγάλη μου χαρά να υπάρξη αμοιβαία ωφέλεια από την συνέχειά του, όποτε εσείς το επιθυμείτε.

  3. 4_0 Says:

    Παίζετε με τις λέξεις? Εκκοσμίκευση χριστιανισμού-εκμαρξισμό-«εκμαρξισμό» !

    Διάτρητη η συλλογιστική μου? Δεν πτοούμαι με τις αναλύσεις μου? Μήπως με περάσατε για άλλον? Εγώ τη μόνη ανάλυση που έχω κάνει (μετα κόπων και βασάνων) είναι η απλή:
    Δεν ανακατεύουμε ιδεολογίες, κατά βάσιν προϊόντα σκέψεως αντιχρίστων, με τους Αγίους Πατέρες μας! Νομίζω είναι απαράδεκτο κάτι τέτοιο!
    Θέλετε να μιλήσετε για αγάπη, για φιλανθρωπία, για ό,τι εσείς νομίζετε? Υπάρχουν τόσα και τόσα στην Πατερική μας παράδοση!! Τι θέλετε και ανακατεύεστε με τα ‘πίτουρα’?? Σίγουρα αυξάνονται οι πιθανότητες να δεχθείτε ‘τσίμπημα’.
    Κανόνας βασικός, λοιπόν, ΜΑΚΡΙΑ από μαρξιστικές αναλύσεις και προσπάθειες εύρεσης κοινών με τα Αγιοπατερικά….

    Αλλά είναι αλήθεια ότι πειραχθήκατε πολύ (φαίνεται πολύ καθαρά από τον τρόπο που μιλήσατε γι’αυτή την κυρία(τόσο απαξιωτικά και με πολύ θυμό…. Νομίζω δεν είναι σωστό άσε που όπως είπα μπορεί να βρεθείτε εσείς ‘υπόλογος’), την οποία δε γνωρίζω αλλά θα ψάξω να τη βρώ να της πω πως τα λέει καλά και να συνεχίσει να το κάνει μπας και ‘δουν’ κι άλλοι με τη δική της σωστή ματιά). Αλήθεια αν είναι έτσι όπως τα λέει η κυρία αυτή νοιώθω πως έρχεστε σε μεγάλες φασαρίες γιατί απ’ό,τι καταλαβαίνω πολύς κόπος σας, ίσως και πολλών ετών, πάει χαμένος.

    Μα γιατί να διαφωνήσουμε!?? Δε ζητάω κάτι περίεργο! Δεν έχουμε ανάγκη τα μαρξιστικά, η ρίζα των οποίων είναι χωρίς καμία αμφισβήτηση ρίζα τριβόλων!!! …και μετα βεβαιότητος θα οδηγηθούμε σε βόθυνον!
    Εμείς έχουμε τα Αγιοπατερικά και οδηγούμαστε σύμφωνα μ’αυτά και δεν υπάρχει κίνδυνος….Απορώ για τις εμμονές σας! Δεν έχουμε ανάγκη κανένα μα κανένα προϊόν μαρξιστικής ανάλυσης!!! Εσείς έχετε??
    Αλλά πρέπει να ξαναδιαβάστε τα της κυρίας γιατί νομίζω την αδικήσατε σφόδρα! Για να μη πω ότι θα έπρεπε να ζητήσετε και συγγνώμη γιατί οι κουβέντες σας ήταν βαριές!

  4. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αγαπητέ μου, ακούστε, σας σέβομαι όπως και την συγγραφέα, ακριβώς επειδή προσπαθώ να είμαι ΟΡΘΌΔΟΞΟΣ Χριστιανός και όχι βάσει κάποιας κοσμικής υποχρέωσης, αλλά έχω κάθε ιερά υποχρέωση να εξεγείρομαι και να επαναστατώ ενάντια στις πεπλανημένες απόψεις σας τις οποίες υποστηρίζετε με μικρή ως ελάχιστη και πάντως ανεπαρκή τεκμηρίωση, όπως οι παληοί εκείνοι «εθνικόφρονες» αιρετικοί κατά π. Ι. Ρωμανίδη- ευσεβιστές της μετεμφυλιακής περιόδου. Αν δεν καταλάβατε, ότι δεν ασχολήθηκα όπως και ΠΟΤΈ δεν το έχω πράξει, με πρόσωπα, αλλά με ΘΈΣΕΙΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΕΣ, τότε δεν προσέχετε τι διαβάζετε, πρόβλημα όχι δικό μας εν προκειμένω.

    Τώρα, ας δούμε αυτά που λέτε, αν και δεν βλέπω να έχει επιδράση η προηγούμενή μου ανάρτηση. Λέτε, ότι βρίσκω ομοιότητες μεταξύ Πατερικής Παράδοσης και κοσμικών συστημάτων μεταγενέστερων. Κατ’αρχάς, έχω κάθε δικαίωμα από Χριστιανικής αποψης να το πράττω. Οι Πατέρες πολλές φορές το έπραξαν για διάφορα κοσμικά συστήματα.

    Δεύτερον, σας ΑΠΟΔΕΙΚΝΎΩ, ότι οι μαρξιστές, πήραν βασικότατες κοινωνικές αρχές τους από εμάς και ζητώ να δούμε την αυθεντικότητά τους και να τις υπερασπιστούμε με πάθος ιερό. Είναι ΔΙΚΈΣ ΜΑΣ, δηλαδή, πρωτογενώς. Το ίδιο έλεγε, ειρήσθω εν παρόδω, και ο π. Μεταλληνός, στον οποίο με απαράδεκτο και αυθάδη(με την ετυμολογική έννοια) τρόπο επιτίθεται η αγαπητή μας συντάκτις.

    Τρίτον, προσπαθώ να μπω σε ένα διάλογο με τους εν λόγω ανθρώπους, όπως το έχω κάνει και κατ’ιδίαν. Είναι αυτό που έλεγε δε και ο μεγάλος Ορθόδοξος σλαβόφιλος φιλόσοφος Βλαδίμηρος Σολοβιόφ για τον υλιστικό σοσιαλισμό:για να νικήσεις το ψέμα του, πρέπει να δεχθείς την αλήθεια του. Εσείς από την άλλη, με ένα αόμματο αντικομμουνισμό, λέτε, ότι πρέπει να τους στείλουμε στον αγύριστο, ουσιαστικά, και να μην νοιαζόμαστε. Αλλά έτσι βρίσκεστε σε μία αυτοαναφορικότητα και αυτοαπασχόληση, ενώ η Εκκλησία παίρνει προσλήμματα και τα αφθαρτοποιεί όπως και ο Κύριος. Διαβάστε, π.χ., τον Μέγα Βασίλειο για την αρχαία φιλοσοφία. Διαβάστε, π.χ., τον Άγιο Νικόλαο Βελιμίροβιτς για την επαναστατικότητα. ΑΚΟΎΝΕ και διαλέγονται ως κάτοχοι της αλήθειας. Δεν αφορίζουν με τρόπο ετυμολογικά φονταμενταλιστικό.

    Τέταρτον, τα προϊόντα της μαρξιστικής ανάλυσης μας ενδιαφέρουν ίσως για την παίδευσή μας και μας ενδιαφέρουν ως φαινόμενο, εκτός από το επιστημονικό-αντικειμενικό κομμάτι π.χ. στοιχεία ανάλυσης πολιτικής οικονομίας. Η Τσαρική Ρωσσία πλήρωσε κατά τον πατέρα Τύχωνα τον Αγιορείτη 75ετή κανόνα εκ Θεού για αυτήν της την στενοκεφαλιά. Δείτε, όμως, οι Πατέρες τι έκαμναν. Ακόμη και με τον ισλαμισμό, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς έβρισκε κοινά, ο Κλήμης κλπ. με τον πλατωνισμό κτλ. Ο γέροντας Παΐσιος είχε πη, ότι «εάν οι κομμουνιστές δεν πολεμούσαν τον Χριστό, εγώ θα συμφωνούσα μαζί τους, διότι πρέπει τα χωράφια και τα εργαστάσια να ανήκουν σε όλους», ενώ ένας άλλος πολύ γνωστός ιερέας και συγγραφέας και ιεροκήρυκας χαρακτήρισε τον σοσιαλισμό και τον κομμουνισμό «εκκλησούλα». Καταλαβαίνετε, λοιπόν, ότι ίσως πρέπει να αναστοχαστούμε σε αυτά τα θέματα; Και ομολογώ, ότι και εγώ παληότερα είχα τον πειρασμό να απορρίψω ως έχοντα σχέση με «τις του βίου πραγματείες» αυτές τις ιδέες, επειδή συνδέονταν με πλάνες. Αλλά είδα κατόπιν, ότι υπάρχει αλήθεια ΔΙΚΉ ΜΑΣ εντός τους, την οποία έχουμε απορρίψει. Το ίδιο έλεγε και ο Μπερντιάγεφ: ότι ο κομμουνισμός με την έννοια του μαρξισμού, ναροντνικισμού, αναρχισμού κτλ. είναι μία ΜΟΜΦΉ για την δική μας αναξιότητα να αναλάβουμε τις στοιχειώδεις κοινωνικές ευθύνες ως Χριστιανοί, όπως έκαμναν οι Πατέρες.
    Ελπίζω να εννοήσατε καλλίτερα τώρα συνολικά και να αποφασίσετε ελευθέρως είτε Πατερικά είτε άλλως.

    Και εύχομαι, εν τέλει, καλή φώτιση σε όλους μας…….

  5. 4_0 Says:

    Το να λέτε ότι κάποιος έχει πεπλανημένες απόψεις κι από την άλλη να θέλετε να σας πιστέψω ότι δεν του προσάπτετε το ‘πλανημένος’…. ε, μου φαίνεται, δεν πείθετε! Άρα χρωστάτε τουλάχιστον ένα συγγνώμη….

    Το να παραδέχεστε ότι ο μαρξισμός είναι ΜΑΣΤΙΓΑ, ότι είναι δέντρο σαπρό (αφού στην ουσία πολεμούν το Κύριό μας και Θεό). Και από την άλλη να προσπαθείτε να βρείτε ωφέλεια από αυτόν, να βρείτε γλυκύ καρπό και όχι μόνο ξυλοκέρατα, νομίζω πως αέρα δέρετε!!!

    Απορώ τι προσπαθείτε να κάνετε!
    Να πείσετε τους μαρξιστές ότι τα ιδεολογήματά τους έχουν κάποιο κοινό με την Πίστη μας, ε, και!!!???? Ανόητοι είναι και δε το έχουν δει?
    Να προσαρμόσετε την Εκκλησία στον τρόπο δράσης των μαρξιστών??. Γι’αυτό τα ακούσατε από την κυρία στον Ο.Τ.!!
    Αν θέλετε λοιπόν, να σώσετε τους μαρξιστές, να τους πείτε και να τους πείσετε, με όποιο τρόπο μπορείτε, πως αλλού είναι η σωτηρία!! Αν όμως θέλετε δια μέσου των μαρξιστών τα σώσετε την Εκκλησία ε, μάλλον θα τα ξανακούσετε από την κυρία στον Ο.Τ.??

    Αυτά φιλαλήθη μου! Κι αν τα βρίσκεις απαράδεκτα, παλαιο-οργανωσιακά, αομματο-αντικομμουνιστικά, αυτοαναφορικά, αφοριστικά, φονταμεταλιστικά, αθεολόγητα, απαράδεκτα, πλανεμένα, ανεπαρκή, αιρετικά, σκανδαλιστικά, εκσυγχρονιστικά-αντιπατερικά και αστοχριστιανικά είναι δικό σου θέμα αλλά … πρόσεξέ το!!

    Εγώ πάντα προτιμώ να τρώω από δέντρο που βγάζει ΜΟΝΟ γλυκύ καρπό!
    Τα σαπρά στη χωματερή και φυσικά πρέπει να προειδοποιήσουμε και τους άλλους να μη φάνε από αυτά μήπως και με τη στάση μας φανεί ότι δεν είναι σαπρά κι ότι δε θα πάθει και τίποτα κανείς αν τα φάει! Από όλους μας, λοιπόν, θα ζητηθούν ευθύνες αν δεν προειδοποιούμε για τα σάπια και επικίνδυνα αυτά προϊόντα.

    Καλή φώτιση σε όλους μας .

  6. philalethe00 Says:

    @4_0
    Αγαπητέ μου, ευχαριστώ για τον διάλογο κατ’αρχάς και με κάθε ειλικρίνεια θέλω να μας γράφετε και να μας ασκήτε κριτική όσο δριμεία θεωρείτε. Δεύτερον, είναι βασική,ας πούμε, χριστιανική αρχή, ότι δεχόμαστε τον αμαρτωλό, τον καθένα, όπως είναι και τον αγαπούμε για αυτό που είναι, αλλά μισούμε και πολεμούμε το (όντως) κακό και την αμαρτία με σφοδρότητα. Αν έκρινα το (οποιοδήποτε) όλο πρόσωπο, κάτι που είναι δικαίωμα μόνο του Κυρίου, όντως θα χρωστούσα συγγνώμες και μετάνοιες πολυπληθείς.

    Τώρα, σε αυτά που αναφέρετε:
    1)Σας είπα και παραπάνω, ότι το κάθε σύστημα μπορεί να έχη κάτι καλό. Ο Μέγας Βασίλειος βρήκε ήδη πολλά καλά στον κυνικό φιλόσοφο Διογένη. Και μας έλεγε, ότι πρέπει να μελετούμε την θύραθεν σοφία για να πάρουμε ό,τι καλό έχει, κατά το «προς ετέρου βίου παρασκευήν άπαντα πράττομεν». Στον μαρξισμό, λοιπόν, δεν αναζητώ, προσωπικά, λύσεις και απαντήσεις ούτε, όπως όπως κάποιοι ιερείς της θεολογίας της απελευθέρωσης, τον θεωρούμε ως επιστήμη. Απλώς, επισημαίνω πώς λειτουργεί και γιατί λειτουργεί έτσι. Ακόμη και ο αθεϊσμός του μας βοηθάει, κατά τον μεγάλο Π. Ευδοκίμωφ, διότι μας δείχνει την αναξιότητά μας και τι(πιθανώς) λησμονήσαμε μέσα στην τόση μας ευσέβεια…
    Συνοψίζω, λοιπόν, ότι ΔΕΝ προσαρμόζω ΚΑΘΌΛΟΥ και πουθενά τους Πατέρες στην μαρξιστική θεώρηση. Αυτό θα ήταν καθαρό φαντασιοκόπημα.
    2)Οι μαρξιστές κλπ. «ασεβείς» σε μεγάλο βαθμό, όπως θα σας έλεγε και ο καθηγητής Αλ. Τσιριντάνης στον «ανθρωπισμό» του, μπήκαν σε αυτό το «λούκι» από το 1789 και έπειτα γιατί; Διότι οι κληρικοί των Παπικών ήσαν στις …Βερσαλλίες, όταν διεξαγόταν η «πορεία της πείνης»! Αλλού έπρεπε να μπουν, συνεχιζει, αλλά ποιος ήταν εκεί για να τους πη κάποια πράγματα και να τους «διδάξη»; Μην νομίζετε, ότι γνωρίζουν τα κοινά. Πολλοί, και ιδίως νέοι, νομίζω, γνωρίζουν βασικά την κατήχηση της Κομματικής Οργάνωσης Βάσης, του «Ριζοσπάστη» κλπ. και έχουν διαβάσει (μόνο) το Αντιντύρινγκ και το «κράτος και επανάσταση». 🙂 Δράμα, δηλαδή, από όλες τις απόψεις.

    3 και τελευταίο)Διακρίνω ένα φόβο μήπως κάποιος επηρεαστεί αν διαβάσει τους θεωρητικούς αυτούς. Αυτό είναι κατ’αρχάς λάθος και μεγάλη απερισκεψία. Αλλοίμονο αν …συνιστούσαν απειλή για την Εκκλησία ΓΕΛΟΊΟΙ αφορισμοί τύπου «είναι το όπιο του λαού» ή «είναι ασέλγεια με ένα πτώμα» ή δεν ξέρω κι’εγώ ποια άλλη χοντράδα αμορφώτων εν προκειμένω ανθρώπων. Ποια απειλή μπορεί να συνιστούν για ένα άνθρωπο που έχει παρακολουθήσει μία Θεία Λειτουργία, που γνωρίζει για τα άπειρα θαυματουργικά φαινόμενα που επιτελεί ο Θεός, που γνωρίζει για τους χαρισματούχους γέροντες στην Ορθοδοξια αποκλειστικά; Το πολύ-πολύ να διασκεδάζη με αυτά, όπως και εμείς προσωπικά. 🙂

    Εν πάση περιπτώσει, αυτά είχα να σας πω, ο καθένας μας ας πράξει κατά συνείδηση, φώτιση του Πνεύματος της Αληθείας, ή, τουλάχιστον, περιεσκεμμένως. 🙂

  7. 4_0 Says:

    Αγαπητέ, εκ των λόγων μας θα κριθούμε! Άρα όταν κρίνουμε τις απόψεις κάποιων (σε ένα άρθρο σας, με 2 σχόλιά σας, αλίευσα 14 ‘χαρακτηρισμούς’, όπως είδατε.) κρίνουμε και τα πρόσωπά τους! Άλλο θέμα είναι αν από την αγάπη που έχετε προς αυτούς θα προσπαθήσετε, αργότερα, με όποιον τρόπο μπορείτε να τους κάνετε να έρθουν στα ‘ίσα’. Προς το παρόν κρατάτε …’μάχαιρα’.
    Άρα νομίζω πως δεν έχετε δίκιο να λέτε πως δε χαρακτηρίσατε ‘απευθείας’ την κυρία και όποιον άλλον. Άρα, κάτι χρωστάτε….
    Αγαπητέ, και οι Άγιοι το κάνανε αυτό π.χ. να λένε αιρετικούς και απαράδεκτους τους όντως αιρετικούς και απαράδεκτους!! Το να χαρακτηρίζουμε όμως απόψεις/πρόσωπα κατά το δοκούν, όπως σας είπα εξαρχής, είναι άστοχο. Όχι τίποτα άλλο αλλά μπορεί να κάνουμε λάθος και να αποδειχθεί (στο τέλος) πως χαρακτηρίζαμε έτσι, Αγίους ανθρώπους! Και γνωρίζετε πως θα ντραπούμε, τότε, γι’αυτό!

    Αγαπητέ, ποτέ δεν είπα ότι δεν πρέπει να είμαστε γνώστες παντός θέματος (πώς αλλιώς θα πείσουμε τον μπερδεμένο αδελφό μας) αλλά δεν πρέπει να δίνουμε περισσότερο ‘χρόνο’ σε ιδεολογήματα σαπρά και αντίχριστα.
    Περισσότερο προσοχή έδωσα στο ότι σας πείραξε τόσο η σκέψη της κυρίας? Πώς είναι δυνατόν να μη ‘πιάσατε’ τα τόσα θετικά και ορθόδοξα και αληθινά είχε ο λόγος της! Προτιμότερο, λοιπόν, να ξαναδείτε τι σας πείραξε τόσο και να μιλήσουμε σχετικά!

    Αγαπητέ, τέτοιοι γελοίοι αφορισμοί στείλανε στο μαρτύριο και στον τάφο χιλιάδες, πολλές χιλιάδες ανθρώπων.. Δε μπαίνει θέμα διασκέδασης, λοιπόν! Το θέμα ήταν εξαρχής και είναι πολύ σοβαρό και αυτοί που συντηρούν τέτοια ιδεολογήματα θα λάβουν, στο τέλος, ό,τι είναι δίκαιο!

    Αγαπητέ, επειδή οι χριστιανοί ό,τι κάνουν το κάνουν φωτιζόμενοι από το Άγιο Πνεύμα δεν πρέπει να υπάρχουν σχίσματα και πρέπει να είναι κατηρτισμένοι εν τω αυτώ νοΐ και εν τη αυτή γνώμη! Μέλημά μας λοιπόν να ερευνούμε εαυτούς μη βρεθούμε η αιτία του σχίσματος!

    Είθε ο Κύριος να μας ελεήσει.

  8. philalethe00 Says:

    @4_0

    Αγαπητέ, μου ευχαριστώ και κοιτάξτε:
    1)Η μάχαιρα που κρατάω είναι αυτή του Πνεύματος «ο εστί ρήμα Θεού». 🙂
    Τις θέσεις μoυ τις εξήγησα, από αρκετά έως και, εν μέρει, εξαντλητικά.
    Όποιος αγαπάει τον αδελφό έχει υποχρέωση να τον φέρνη πίσω ελευθέρως από τις πλάνες του και όχι να τον κολακεύη, λέει ο Χρυσόστομος.
    2)Αυτό που σας λέω περί μίσους αμαρτίας και αγάπης αμαρτωλού είναι βασική χριστιανική αρχή, Πατερική. Θα το βρήτε παντού. Ουδεμία σχέση έχει το πρόσωπο και η αρετή του, ακόμη, με κάποιες θέσεις εσφαλμένες ή απαράδεκτα εσφαλμένες. Όποιος και να είχε αυτές τις θέσεις, θα «θύμωνα» εξ ίσου. Δεν έχω τίποτα άλλο να προσθέσω εδώ.
    3)Δεν είδα κάτι ιδιαίτερα θετικό ή ορθόδοξο στο ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΟ κείμενο.Είδατε ΚΆΠΟΥ να αναφέρωνται οι Πατέρες, είδατε κάπου για τους Ιερούς Κανόνες; Είδατε κάπου, έστω, την Γραφή; Μόνο αυθαίρετες «πατριωτικές» απόψεις.
    Αν εσείς εντοπίσατε κάτι θετικό, να μας το πήτε, θα ήταν χαρά μας να το συζητήσουμε. Σε ΆΛΛΑ κείμενα της συγγραφέως, κάτι που εδώ δεν μας απασχολεί, έχουμε να βρούμε πάρα πολλά τέτοια. Αλλά εδώ δεν μας απασχολούν αυτά.
    4)Λέτε, ότι αυτές οι απόψεις που εγώ θεωρώ καταγέλαστες οδήγησαν στον θάνατο ανθρώπους κτλ. Αγαπητέ μου, μην είμαστε αφελείς. Οι απόψεις που οδήγησαν στον θάνατο ανθρώπους ήσαν οι αντιδραστικές κοινωνικά και συντηρητικές ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΈΣ απόψεις και πρακτικές όπως αυτές που εκφράζονται εδώ με …πάθος. Εάν εμείς είχαμε κάνη αυτά που έπρεπε, δεν θα είχε εμφανιστεί ποτέ των ποτών αθεϊστικό είδος του κομμουνισμού. Το τσαρικό καθεστώς, ιδιαίτερα, σάπισε «από τα μέσα». Το 1905 ο Τσάρος δια της Αστυνομίας του άνοιξε πυρ κατά ανθρώπων που ζητούσαν -και δεν τα άδρατταν μόνοι τους, όπως θα είχαν δικαίωμα- τα στοιχειώδη με εκκλησιαστικές εικόνες και εικόνες του Τσάρου. Μετά και τον Ρασπούτιν, και οι τελευταίοι συντηρητικοί οπαδοί του καθεστώτος είχαν χαθεί. Και αυτό έπεσε με ένα οιονεί «λάκτισμα σε μία σάπια πόρτα», όπως λένε οι ιστορικοί.
    5)Τις ίδιες συντηρητικές και αντιδραστικές απόψεις μας τις μετέφεραν πολλοί και εδώ. Έκαναν …αντικομμουνιστικό πνευματικό αγώνα, χωρίς, όμως, ποτέ να κάνουν αντικαπιταλιστικό αγώνα. Έτσι, έγιναν υποζύγια του καπιταλισμού.Και δείτε, τέλος, τι λέει ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς/Αχρίδος για αυτό το θέμα:
    «Η τραγωδία της πίστης», βλ. «Αργά βαδίζει ο Χριστός», εκδ. εν Πλω, 2008, σσ. 163-166, χαρακτηριστικό απόσπασμα:

    Η έκτη αιτία λόγω της οποίας η πίστη μέσα στους ανθρώπους υπομένει ήττα είναι η κοινωνική αδικία. Ένας άνθρωπος[…] όταν κοιτάζει και την αδικία, που πράττει ένας άνθρωπος στον άλλον, η πίστη του μουδιάζει σαν φλόγα κάτω από την νεροποντή. Κάποια κομμάτια των εργατών στον κόσμο, διαμαρτυρόμενα εναντίον της άδικης μοιρασιάς του πλούτου στη γη, βρίσκουν αναγκαίο να διαμαρτύρονται και εναντίον της πίστης. Τούτη η διαμαρτυρία των εργατών ενάντια στην πίστη μέχρι ενός σημείου είναι και δικαιολογημένη. Είναι δικαιολογημένη τόσο όσο αναφέρεται σε διαστρεβλωμένες μορφές της πίστης, που έβαλαν τον εαυτό τους στην ταπεινή υπηρεσία του καπιταλισμού και οι οποίες στηρίζουν μία οφθαλμοφανή οικονομική αδικία, κάτω από την οποία αναστενάζουν και πεθαίνουν χιλιάδες και εκατομμύρια ανθρώπων. Όμως, αυτή η διαμαρτυρία όχι μόνο είναι αδικαιολόγητη αλλά και ανόητη όταν αναφέρεται στην πίστη γενικώς. Είναι αδικαιολόγητη, επειδή είναι άδικη, και ανόητη, επειδή μ αυτήν από τον καλύτερο φίλο δημιουργείται εχθρός. Ο καλύτερος φίλος των φτωχών και των καταπιεσμένων σ αυτό τον κόσμο είναι η πίστη. Εάν οι φτωχοί και οι καταπιεσμένοι σ αυτό τον κόσμο θέλουν να κάνουν έναν επιτυχημένο αγώνα εναντίον των καταπιεστών τους, πρέπει να τον κάνουν στο όνομα της Θεού και της δικαιοσύνης του Θεού.

    ’γιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, 1881-1956, Δρ Φιλοσοφίας Πανεπιστημίου Γενεύης, Ορθόδοξος Επίσκοπος εν Σερβία Εκκλησίας, Αργά βαδίζει ο Χριστός , εκδ. Εν πλω , 2008, σσ.163-164

    Και θα ήθελα να σκεφτήτε ποιες είναι αυτές οι διαστρεβλωμένες μορφές της πίστης που λέει ο Άγιος και που στηρίζουν τον καπιταλισμό, το αμαρτωλό και σάπιο κατεστημένο.
    Αυτά, με ευχαριστίες και αναμένω την καλοζυγισμένη σας απόκρισι (σε χρόνο που θα ορίσετε εσείς), αδελφέ…..
    🙂

  9. 4_0 Says:

    Βασικά νομίζω πως η μάχαιρα που κρατάτε είναι εντελώς δική σας!

    Λέτε: «Έκαναν …αντικομμουνιστικό πνευματικό αγώνα, χωρίς, όμως, ποτέ να κάνουν αντικαπιταλιστικό αγώνα».
    Σα να μας λέτε δηλαδή πως είναι μια καλή ευκαιρία για εσάς να κάνετε αντικαπιταλιστικό αγώνα!! ΜΑ ΓΙ’ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ δε τα ακούσατε από την κυρία??
    «μεταφράζουν τήν Mαρξιστική σκέψη με Xριστιανικούς όρους, διαχέοντας τόν νέο, ‘ἐκμαρξισμένο’, χριστιανισμό», λέει η κυρία.
    Αφού στην ουσία το λέτε και οι ίδιοι, τι άλλο να πούμε?
    Κάντε τον αντικαπιταλιστικό σας αγώνα αλλά μη μιλάτε τόσο περιφρονητικά γι’αυτούς που σας δείχνουν ποιοι είστε και τι είδους αγώνα κάνετε! Εκτός κι αν ντρέπεστε κατά βάθος γι’αυτό που κάνετε και σας ενοχλεί πολύ το να σας το λένε!

    Εγώ πάντως δε συνεχίζω την κουβέντα (κουβέντα κι όχι καλοζυγισμένες βολές) γιατί όπως είπα δε δίνω περισσότερο χρόνο σε συζητήσεις περί ιδεολογημάτων τα οποία από την πείρα μας βλέπουμε πως οδηγούν σε βόθυνον και μάλιστα είναι κατασκευάσματα ανθρώπων στην πλειοψηφία αντίχριστων.
    Καλησπέρα σας.

  10. philalethe00 Says:

    @4_0

    Αγαπητέ μου, γιατί μπερδεύεστε;

    Ο αντικαπιταλιστικός αγώνας δια της «μάχαιρας του Πνεύματος, ο εστί ρήμα Θεού» είναι αυτονόητος και ανάλογος των αγώνων που έκαναν οι Πατέρες σε κοινωνικό επίπεδο και οι πολιτικοί/αυτοκράτορες Άγιοί μας. Ακόμη, για τις μέρες μας και την εποχή μας, θα συμπλήρωνα, ότι είναι εξαιρετικής σημασίας.

    Δείτε την καταχώρησή μου για την Οσία Μαρία Σκομπτσόβα και θα καταλάβετε τι εννοώ:
    https://philalethe00.wordpress.com/2009/07/08/christian-socialist-saint-maria-skobtsova/

    Δείτε τι λέει η Οσία:
    “Δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι κάθε Χριστιανός καλείται να προσφέρει κοινωνική εργασία[….]Καλείται να οργανώσει την προσωπική ζωή των εργαζομένων, να προσφέρει στους ηλικιωμένους, να χτίσει νοσοκομεία, να ενδιαφερθεί για τα παιδιά, να πολεμήσει την εκμετάλλευση, την αδικία, την ανάγκη και την ανομία[…]. Οι ασκητικοί κανόνες είναι απλοί από αυτήν την άποψη, δεν επιτρέπουν παρεκβάσεις[…]για μυστικιστικές πτήσεις, συχνά περιορίζονται σε απλούς καθημερινούς στόχους και ευθύνες.(1939, Pravoslavnoe Delo, σσ.37-38)»

    Αντιλαμβάνεστε; Παρόμοια, εξ άλλου, λέει και ο Μέγιστος Δίκαιος και Προφήτης της ΠΔ Ησαΐας.

    Είναι προφανές, επίσης, ότι ουδέποτε είπα το αντίθετο, απεναντίας θεωρώ καύχημά μου την μάχη κατά του καπιταλισμού. Δεν βλέπω, βέβαια, πώς μπορεί να σχετίζεται με ο,τιδήποτε από αυτά που ισχυρίζεται η εν λόγω κυρία. Εν πάση περιπτώσει, μάλλον τελείτε επί του παρόντος εν συγχύσει ολίγον. Ξεκαθαρίστε τις έννοιες και θα τα ξανασυζητήσουμε… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: