Η σταύρωση των υποδομών κι’ η πασχαλινή δημοσιολογία

by

Και έτσι, λοιπόν, φτάσαμε με το ΔΝΤ αισίως στο σημείο της συζήτησης για την εκποίηση -πώληση «κοψοχρονιά» (διότι, καταλαβαίνετε, τώρα δεν μπορούμε να έχουμε και απαιτήσεις στο πώς θα μας θανατώσουν…) από την πολιτική εξουσία του τόπου των βασικότερων στοιχείων υποδομής, όπως τα λέμε και στα οικονομικά· ειδικότερα δε, της ΔΕΗ. Αλλά ιδού φως στο σκοτάδι: κάποιοι γενναίοι της κυβερνητικής παράταξης, διακινδυνεύουν να ξεπέσουν στην αφάνεια -χωρίς να τους καλούν πλέον ούτε στα δελτία και στις πρωινές εκπομπές, ώστε να διαφωτίζουν τον λαό, όπως κάποτε ο Φίχτε τους Γερμανούς με τις περίφημες επιστολές του που σκόπευαν να φέρουν σε αυτοσυνειδησία το γερμανικό έθνος. Και αυτοί οι γενναίοι μας, γαλουχημένοι σοσιαλιστικά άλλωστε οι ταλαίπωροι, ισχυρίζονται, πηγαίνοντας αξιοσημείωτα «κόντρα στο ρεύμα», ότι λ.χ. δεν πρέπει η κυβέρνηση να πέσει κάτω από το 51% των μετοχών της ΔΕΗ πουλώντας την. Έτσι, θα διατηρήσει τον έλεγχο, θα είναι οιονεί «διευθύνων σύμβουλος», όπως το λέμε για τις μετοχικές εταιρείες. Βεβαίως, μπορούμε να θυμηθούμε και να συμπεράνουμε ότι απλώς θα έχουμε και εδώ την «μέθοδο του σαλαμιού». Και παληότερα, σε άλλες δημόσιες επιχειρήσεις, η αποκρατικοποίηση έγινε σταδιακώς, και βέβαια το ποσοστό της διατήρησης του management (διότι το επικαθοριστικό είναι η σχετική πλειοψηφία, π.χ. 30% ή 25%, αν δεν υπάρχει άλλος μεγαλύτερος μέτοχος) έπιπτε και κατέπιπτε· τη βοηθεία αλλωστε και των σχετικών δημοσιογράφων που είχαν επιληφθεί του έργου της εκσυγχρονιστικής(-αναχρονιστικής) επιχειρηματολογίας.

Εν πάση περιπτώσει, έχει μεγάλη σημασία να γνωρίζει κανείς ότι σε μια οποιαδήποτε μετοχική εταιρεία τα κέρδη άνα μέρισμα δίνονται ανά μετοχή· όσο περισσότερες μετοχές έχει κάποιος, τόσο περισσότερα χρήματα λαμβάνει.  Τώρα, δίχως αυτά τα χρήματα που κάθε χρόνο συνάζονται, είναι προφανές ότι δεν μπορεί να επιτελέσει στοιχειώδη πράγματα, να μην κηρύξει μερική εσωτερική στάση πληρωμών, όπως έχει κάνει ήδη η κυβέρνηση, και τα συναφή. Ας θυμηθούμε μόνο την σοφή περίπτωση της κρατικής (εταιρείας χαλκού) CODELCO της υπερφιλελεύθερης Χιλής. Δεύτερο και εξαιρετικά σημαντικό, είναι σαφές ότι μια δημόσια εταιρεία πρέπει και, κυρίως, μπορεί να εφαρμόσει τιμολογική πολιτική όχι βασισμένη στα (απεχθή χριστιανικά) ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και που σημαίνουν κυρίως επιδίωξη του μέγιστου κέρδους ή έστω απλώς και μόνο την κατοχή του μέγιστου «μεριδίου της αγοράς». Δηλαδή, λ.χ., όταν ένας άνθρωπος, μια χήρα γυναίκα, ένας άνεργος, ένας υποαμειβόμενος(συνηθέστατο) απασχολούμενος ή υποαπασχολούμενος δεν μπορεί να ανταποκριθεί στην πληρωμή, να είναι υποχρεωμένη να μην του κόβει το ρεύμα ή να επέρχεται αυτή η ποινή πολύ αργότερα. Τρίτον, όπως θύμιζε και ο J. Stiglitz, οι επιχειρήσεις ενδιαφέρονται πάρα πολύ για ένα σταθερό περιβάλλον όπου οι υποδομές(infrastructure) είναι δημόσιες και -άρα- φτηνές. Αν πρόκειται, βεβαίως, να εφαρμοστεί ο ελεύθερος ανταγωνισμός που καταλήγει κατά κανόνα, σύμφωνα με τον αείμνηστο Γκάλμπρειθ, λ.χ., που ήταν πάντα μετριοπαθής, τουλάχιστον σε ολιγοπώλιο(οι μικροί εκτοπίζονται, ενώ οι μεγάλοι καταργούν συζητώντας μεταξύ τους τον ανταγωνισμό μέσω επιλογής της ίδιας, υψηλής τιμής), το κόστος τείνει να ανέρχεται, ασύμφορα. Και μάλλον είναι προφανές, έτσι δεν είναι..;

Υπάρχει, τέλος, μια περίφημη ρήση του (κάποιου) ζάπλουτου Ρότσιλντ, που αναφέρεται στο ότι του αρκεί να ελέγχει το νόμισμα μιας χώρας χωρίς να τον ενδιαφέρει ποιος είναι στην πολιτική ή νομοθετική εξουσία. Και η κατοχή από ένα λαό ή έθνος των βασικών οικονομικών υποδομών πράγματι είναι κάτι ανάλογα σημαντικό του νομίσματος εν προκειμένω, όπως έχει αποδείξει η πρόσφατη ιστορία, και στην απελευθέρωση ακόμη από το απαρτχάιντ και την αποικιοκρατία των αφρικανικών χωρών, όπου εκεί έγινε μάλλον η μέγιστη των μαχών, ενώ εξαπατήθηκε ακόμη και ο N. Μαντέλα…

Εν τω μεταξύ, όπως κάθε χρόνο, και εφ’έτος είχαμε τον αναμενόμενο δημόσιο λόγο περί του Πάσχα… Και, όσο επώδυνη και αν μου είναι η διαπίστωση, οι γραφιάδες μας -με λαμπρότατες εξαιρέσεις- προσπαθούν μεν, αλλά μάλλον τους έχει υπερβολικά απαράσκευους η κοινωνία για τέτοια πράγματα… Και το κοινό που παρακολουθεί φοβάμαι πολύ πως δεν έχει συχνά την παιδευτική αρματωσιά και επηρεάζεται από διάφορα αναμασήματα… Είναι, πώς να το πω, σαν και αυτά τα σύντομα ευφυολογήματα για τα οποία έλεγε ο Γ. Θεοτοκάς νεαρός, με τα οποία απαξίωναν τον Κωστή Παλαμά κάποιοι γραφιάδες της εποχής του… Και έτσι, δείτε, πώς να μιλήσουμε για την τότε διαλογή και ξεδιάλεγμα Αποκρύφων και Κανονικών Ευαγγελίων, πραγματικότητας και -«ευσεβούς», έστω- φαντασίας από το διωκόμενο εκκλησιαστικό σώμα; Ή πώς να μιλήσουμε για αγιοκατάταξη/αναγνώριση αγιότητας Ορθοδοξίας μέσω και αδιάσειστων εξωτερικών τεκμηρίων(διότι για τους ασθενείς και αυτά χρειάζονται) και αγιοποίηση Παπισμού; Όλα συγχέονται. Ή πώς να μιλήσουμε για τον «Χριστιανισμό ως κατεξοχήν αντιθρησκεία», όπως έλεγε ο Λαυρέντιος Γκεμερέυ; Νομίζουν κάποιοι -μέσα, φοβάμαι, στην παραζάλη ή την τραγική πώρωσή τους- ότι η «πίστη» που κατά κυριολεξία μετακινεί βουνά και ανεγείρει νεκρούς και θεραπεύει, για να σώσει, όχι μόνο τις ψυχές(αυτό είναι το αυτονόητο), αλλά και σώματα και όντως θεοποιεί, μπορεί να συγκριθεί με κάποιες ατομικές θρησκευτικές παραδοχές που φτιάχνουν ένα θεσμό του Κράτους ή μια κοινότητα «αλαφροΐσκιωτων»… Τι να σκεφτεί, λοιπόν, κανείς παρά ότι είμαστε σε ικανό μέρος μια τέτοια κοινωνία που δεν έχει ναυαγήσει, αλλά έχει μπατάρει στα ρηχά, με ένα άχαρο και άδοξο τρόπο; Και που λατρεύει, αλλοίμονο, την απαραβίαστη πλην στερούμενη νοήματος κανονικότητά της…;

Χριστός ανέστη! Αν προσπαθούσαμε και εμείς να τον μιμηθούμε κάποτε…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: