Αποσπάσματα από τις επιστολές του μικροθεού ι. Χρυσοστόμου από την εξορία, στην Καρτερία…

by

…και αφού σας ευχηθώ καλή, καλή και ευλογημένη, χρονιά!!!- σε όλους τους φίλους και αναγνώστες(νοιώθω άσχημα με την απόσταση του νοήματος που έχει λάβει η λέξη αυτή, αλλά να που μας στέρησαν και από τις λέξεις 🙂 -εννοώ απλώς αυτοί που μας διαβάζουν), έρχομαι να σας φιλέψω κάτι, ως ελάχιστο αντίδωρο ευγνωμοσύνης για την τόση καλοσύνη, το θερμό ενδιαφέρον και την αγάπη σας για τα μεγάλα θέματα που προσπαθούμε να ξύσουμε ή απλά να αναδιατυπώσουμε αλήθειες εδώ σ’ αυτήν την ασήμαντη γωνία…

H αφορμή δόθηκε από ένα, κατά το ειωθός -που λέμε-, πολύ ωραίο, ειλικρινές και ενημερωμένο κείμενο του αγαπημένου μας εδώ π. Λίβυου. Πρόκειται για δύο αποσπάσματα, λιγότερο γνωστά από αυτά προς την (αγ.) διακόνισσα Ολυμπιάδα -που τόσο, απείρως πολύ, πόνεσε για το τραγικό μα εκούσιο πάθος του Χρυσόστομου…- στην οποία έγραψε εκατοντάδες τυπωμένες σελίδες κυριολεκτικώς από την εξορία, που καταδεικνύουν λίγη από την βαθύτερη ουσία αυτού του τόσο ανήσυχου και γαλήνιου ταυτόχρονα(!) που λέμε χριστιανική -δηλαδή όντως- αγάπη, της οποίας το (υψηλότερο, όπως το επαναδιατυπώνει και ο απ. Παύλος για την συζυγία, τον γάμο- άλλο το ότι δεν τηρείται από τους συζύγους καθόλου σήμερα βέβαια…) μέτρο, δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι όχι το παλαιο-διαθηκικό, και χλιαρό για σήμερα, «αγαπάτε τον πλησίον ως σεαυτόν», αλλά το «Αγαπάτε ο ένας τον άλλον όπως εγώ αγάπησα εσάς». Και επειδή ο Χριστός είναι «ευγενής» και «γλυκύτατος», καταφέρνει πάντα να συνδυάζει την πιο φλογερή, μανική αγάπη/έρωτα με την μεγαλύτερη διάκριση και κατ’ εικόνα Του αυτονομία του ανθρώπου…

διακόνισσα Ολυμπιάδα, Αγία

Έτσι, το λοιπόν, του Χριστού, και ο Άγιος… που ειλικρινά με συγκινεί έως δακρύων στα λεγόμενά του αυτά με πολλούς τρόπους. Κι’αυτό γιατί, επιστρέφει τα γιατρικά που του αποστέλλει η Καρτερία, αδελφή και συνεργάτιδά του(στο ευρύτερο εκκλησιαστικό έργο, ας πούμε), αλλά θέλει να βεβαιωθεί ότι δεν στενοχωρήθηκε που της τα στέλνει πίσω, και θέλει να τον βεβαιώσει οπωσδήποτε ότι ξεπέρασε μια κάποια ασθένειά της(αντιστοίχως, στις 2 επιστολές)… …όλα αυτά την ίδια στιγμή που έχει, όπως ο ίδιος γράφει, διέλθει απερίγραπτες κακουχίες, ζώντας 70 ημέρες υπο συνθήκες «μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας», χωρίς ανάπαυση και χωρίς ούτε τα τελείως αναγκαία, με συνεχή πορεία μέσα σε μια κατάξερη έρημο*, και ζη στην απαίσια όντως ερημιά στην Κουκουσό της Αρμενίας και έχει καταδικαστεί άδικα των αδίκων από το ρυπαρό, ως συνήθως, δεσποτικό και κρατικό κατεστημένο(οι εξορίες του είναι δύο, εδώ είμαστε ακριβώς μετά την δεύτερη από την αυτοκράτειρα Ευδοξία) της εποχής…

Στην δεύτερη επιστολή του, σταλμένη πάλι το 404, πάλι μιλάει για την καλοσύνη και την απερίγραπτη αγάπη, που τον κάνει να νιώθει ότι δεν ζει πια στην ερημιά, της Καρτερίας να του στείλει αυτά τα παραπάνω (ιαματικά) σκευάσματα μέσω κάποιου αδελφού. Έτσι, ο Άγιος μου λέει ο λογισμός ότι μας δείχνει τι σημαίνει να είσαι Χριστιανός και ριζικά όχι-κοσμικός, να μετέχεις ειλικρινά και ανυπόκριτα, ολόθυμα όντως, σε χαρές και λύπες, να ενδιαφέρεσαι με πραγματική φλογερή «θλιμμένη έννοια», που θα έλεγε και ο Πορφύρας, για το κάθε τι, οσοδήποτε μικρό και αν φαίνεται στους άλλους ή και τους θύραθεν, που αδιαφορούν, γιατί η οριζόντια ένωση προϋποθέτει την κάθετη, να έχεις αδελφική οικειότητα, στοργή, σεβασμό της ελευθερίας και του προσώπου του άλλου, και όλα τα συναφή… Αν συγκρίνουμε, τέλος, το ζωντανό πρότυπο αυτό τώρα με την σημερινή κατάσταση μας στην Εκκλησία… ή τον κόσμο, -που ήταν να είμαστε το φως και το άλας του κόσμου, δεν ξέρω καν αν το θυμάστε…- θα χρειαστούμε έναν άλλο Ιερεμία, για να θρηνεί… αλλά αν είναι να ξεκινήσουμε, αγαπημένοι μου φίλοι, σήμερα έναν τέτοιον θρήνο, δεν θα μείνει «πέτρα πάνω σε πέτρα», θα τα διαλύσουν όλα- αν δεν το έχουν ήδη κάνει…

Παρακάτω, λοιπόν, σας παραθέτω τα αποσπάσματα… όπως θα δείτε, δεν μπορώ να αφαιρέσω πρόταση, χωρίς να αφαιρέσω κάτι υπερπολύτιμο… εξ ου και η έκταση της παράθεσης, για την οποία να με συγχωρήσετε, ε..;

«Αυτό κι αν είναι απόδειξη της αγάπης σου, της γεμάτης με ενδιαφέρον και φροντίδα για μένα ψυχής σου. Δε μου έστειλες μόνο το πολυάρχιο, αλλά […]και του πρόσθεσες νάρδινο και γλεύκινο. […]

Σε ευχαριστώ πολύ γι’ αυτό. Παράλληλα όμως σου καταλογίζω ως μεγάλη παράλειψη ότι δεν μου έγραψες τίποτα για κάτι που θεωρώ και είναι για μένα πολύ σημαντικό. Εννοώ φυσικά τα σχετικά με την υγεία σου, ότι με κράτησες σε αγωνία για το στάδιο που βρίσκεται η ασθένειά σου. Να σπεύσεις να μου γράψεις, παρακαλώ, και θα περιμένω να μάθω αυτό που εύχομαι και ελπίζω, «ως εδώ ήταν, […]είμαι τελείως καλά», για να πάρω μεγάλη χαρά. Ασφαλώς καταλαβαίνεις πόσο επείγομαι, πόσο πολύ επιθυμώ να μάθω ότι πέρασε αυτή η αρρώστια, ότι συνήλθες και είσαι καλά. Χάρισέ μου λοιπόν την ευχάριστη είδηση που θα με γεμίσει μεγάλη χαρά και αληθινή ευφροσύνη σε τούτη την σκληρότατη ερημιά που είμαι αναγκασμένος να ζω»…(Επιστ. 34)

«Αν ήξερες πόση χαρά μου δίνεις όταν μου γράφεις, και μου γράφεις τακτικά, και γλυκαίνεις τα γραφόμενά σου με το μέλι της αγάπης, θα έκανες τα πάντα να μου στέλνεις γράμματα καθημερινά! Με κάνεις να νιώθω ότι δεν κατοικώ πια στην Κουκουσό, ότι δε ζω σ’αυτή την ερημιά, τέτοια ευφροσύνη καρπώνομαι από τα γράμματά σου[…]

Βέβαια, εσύ έχεις κάθε δίκιο να αξιώνεις να διατηρώ την ίδια διάθεση και αισθήματα που είχα για τη χάρη σου από την αρχή. Προσωπικά όμως δεν ανέχομαι να μένω στο ίδιο επίπεδο, προσπαθώ να επαυξάνω κάθε μέρα τα αισθήματα που τρέφω για σένα, και να νιώθω απ’αυτό μεγάλη χαρά. Ούτε λεπτό δεν παραλείπω να σκέπτομαι την ευγένεια της ψυχής σου, την απλότητα, την ελευθερία, την φιλία και αδελφοσύνη, την ειλικρίνεια, την απουσία και ίχνους υποκρισίας, να αναλογίζομαι αυτά και να δοκιμάζω ιδιαίτερα μεγάλη ευφροσύνη.

Για τούτο παρακαλώ να έχεις εμπιστοσύνη στην αγάπη μου, και να μην πονάς καθόλου που επέστρεψα αυτά που μου έστειλε η εντιμότητά σου. Δέχτηκα, χάρηκα και απόλαυσα την καλή σου διάθεση και χειρονομία. Επειδή όμως δεν τα έχω ανάγκη αυτή την ώρα, θεώρησα ότι είναι καλύτερο να τα φυλάξει η ευγένειά σου. Όταν βρεθώ σε ανάγκη, θα δεις με πόση παρρησία θα σου γράψω να μου τα στείλεις, ακολουθώντας αυτά που έγραψες εσύ στο τέλος της επιστολής. «Δείξε ότι η θεοσέβεια σου καταδέχεται να έχει εμπιστοσύνη σε μένα, και να χρησιμοποιεί τα δικά μου ως δικά της».

Αν λοιπόν θέλεις να αισθάνομαι έτσι, και πιστεύω ότι όντως θέλεις «να χρησιμοποιώ τα δικά σου ως δικά μου», όταν θα σου γράψω, να μου τα στείλεις. Και η μεγαλύτερη απόδειξη του ότι τα θεωρώ δικά μου πια θα είναι, όταν τα θελήσω, να μου σταλούν… Περιμένω να αποδείξεις και εδώ τη γνήσια φιλία και το σεβασμό που μου έχεις, ότι με ανέχεσαι και σ’αυτό, γράφοντας και στέλνοντάς μου επιστολή, στην οποία να με διαβεβαιώνεις ότι δεν πόνεσες πολύ. Αν δεν το κάνεις αυτό θα με βάλεις σε διαρκή αγωνία, δε θα πάψω να σκέπτομαι ότι σε λύπησα, πράγμα που δεν ήθελα καθόλου, δεδομένου ότι με ενδιαφέρει πολύ η αγάπη σου, και επιζητώ να αναπαύω την ευγένειά σου πνευματικά….«(Επιστ. 232)

*γράφει σε άλλη επιστολή, στην Θεοδώρα: «Έχω διαλυθεί κυριολεκτικά, έχω λιώσει, έχω συναντήσει το θάνατο χίλιες φορές… Αναγκασμένος να οδοιπορώ μέρα-νύχτα, παρότι καιγόμουν στον πυρετό, βασανιζόμουν από αγρύπνια, χανόμουν από έλλειψη και των αναγκαίων για την ζωή… Υπέμεινα χειρότερα από όσα παθαίνουν οι μεταλλωρύχοι ή οι βαρυποινίτες στην φυλακή».
Υ.Γ. Η λήψη των αποσπασμάτων έγινε από τα ‘Γράμματα από την εξορία’, εκδ. «Χριστιανική στέγη Καλαμάτας», εξαιρετική έκδοση αλήθεια και ιδιαίτερα ευπρόσιτη…- στην τιμή… 🙂
Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Ένα Σχόλιο to “Αποσπάσματα από τις επιστολές του μικροθεού ι. Χρυσοστόμου από την εξορία, στην Καρτερία…”

  1. ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΙάΤΙΚΗ.... Says:

    ΠΟΛΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ
    ΟΜΟΡΦΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ.

    ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ
    ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΧΕΣ.

    ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ***ΑΓΑΠΗΤΙΚΟ***ΕΙΡΗΝΙΚΟ***ΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ ΤΟ 2011μ.Χ.
    ΑΜΗΝ

    Μ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: