Posts Tagged ‘Χριστιανική’

Σύγχρονα πολιτικά ρεύματα

29 Ιανουαρίου, 2017

dragoumis_by_roilos__articleΣτην εποχή μας, που είναι «εποχή της αβεβαιότητας» όσον αφορά σειρά κοινωνικών ζητημάτων, έχει εμφανιστεί σειρά πολιτικών και κομματικών ρευμάτων και σχηματισμών, τα οποία επιδιώκουν την προβολή ή και την κατίσχυσή τους σε επικείμενες εκλογές. Στο άρθρο αυτό, θα αναφερθούμε σε τρία από αυτά.

1)Πρώτη κατηγορία είναι σχηματισμοί οι οποίοι κινούνται σε ένα χώρο τον οποίο καλούν πατριωτικό- δημοκρατικό. Οι σχηματισμοί αυτοί ως ένα βαθμό μοιάζουν με αυτούς που αναπτύχθηκαν κατά το Μεσοπόλεμο και στους οποίους αναφέρεται ο συγγραφέας Κ. Βεργόπουλος στο πολύ αξιόλογο βιβλίο του «Εθνισμός και οικονομική ανάπτυξη: η Ελλάδα στο Μεσοπόλεμο», όπου διαπιστώνει την «εμφάνιση και ανάπτυξη μιας εθνικιστικής αριστεράς, με κυριότερο εκφραστή το νεότευκτο Αγροτικό Κόμμα»(σελ. 130-131) με ιδεολογικό τρίπτυχο τον «μεταρρυθμιστικό σοσιαλισμό», την «αγροτική ιδέα» και τον (ιδιόμορφο, άλλωστε) «εθνικισμό του Ίωνα Δραγούμη».

(more…)

Ο κ. πρωθυπουργός στην Διεθνή Έκθεση

12 Σεπτεμβρίου, 2014

PrimMinisterDethΠαράδοξη ήταν η παρουσία του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης η οποία συνοδεύεται κατά παράδοση από ομιλία του, η οποία έλαβε πράγματι χώρα στις 06/09. Η ομιλία του αυτή φαίνεται πως εμπεριείχε ένα πολύ μεγάλο πλήθος από νεφελώδεις διακηρύξεις, οι οποίες αναφέρονται σε κάποια «απογείωση» της οικονομίας η οποία είναι προ των πυλών και την οποία με σατανικό πράγματι τρόπο προσπαθεί να αποτρέψει μια αδίστακτη αντιπολίτευση. Γεγονός είναι πάντως πως οι λόγοι του κ. Σαμαρά δεν φαινόταν να πολυενθουσιάζουν τους ακροατές του που αποτελούνταν από ένα στενά κομματικό ακροατήριο κατά κύριο λόγο, εκτός των εκπροσώπων των τοπικών θεσμών(μεταξύ των οποίων και ο Μητροπολίτης Άνθιμος), οι οποίοι, μάλλον απρόθυμα, χάρισαν ορισμένα αναιμικά χειροκροτήματα κατά διαστήματα. Φαντάζεται άλλωστε κανείς πως θα έχουν βαρεθεί την κατακραυγή και την απόρριψη από τους ηλικιωμένους ανθρώπους που κυρίως τους έχουν απομείνει ως ψηφοφόροι, σύμφωνα πάντοτε με τις σχετικές στατιστικές. Όλα λειτουργούν εξ άλλου σε μια βάση κόστους-οφέλους σύμφωνα με τον φιλελευθερισμό.
(more…)

Η [πιο καταφανής] πολιτική εξαπάτηση και το ιδανικό της «εργασίας»

21 Ιανουαρίου, 2011

Νομίζω ότι στον φρικαλέο δημόσιο λόγο της κυβέρνησης, είναι υπερβαλλόντως εκπληκτικό τουλάχιστον το εξής: η -τεχνητή, έστω- προθυμία με την οποία τα στελέχη της στηρίζουν με παραπειστικές σοφιστείες, δηλαδή αγυρτείες του λόγου, την πολιτική που τους επιβάλλεται από τα πάνω. Αυτή είναι η πολιτική στην οποία και πειθαρχούν, προφανώς μη-όντες ενήμεροι, όπως όσοι εγκρατείς περί τα Πατερικά, για τα περί «αγίας ανυπακοής». Νομίζω ότι και εσείς θα έχετε ακούσει και διαβάσει αρκετές τέτοιες εκθέσεις ιδεών ως τώρα…
Λοιπόν, ανατρέχοντας, όπως ήδη έκαναν πολλοί για τα λόγια του πρωθυπουργού εκθέτοντας στο κοινό την πράγματι κατάδηλη φενάκη, στις σχετικές αντιπολιτευτικές δηλώσεις της κυβέρνησης, διαπιστώνουμε μία τελεία αντίθεση με την σημερινή επιχειρηματολογία. Δεν μιλάμε για μια «υπό αίρεσιν» επιχειρηματολογία, αλλά για μια ρητή διαμετρικά αντίθετη αντίληψη περί τα οικονομικά και την πολιτική οικονομία, που άλλωστε συμβαδίζει με ένα κόμμα που, εις κλαυσιγέλωτα ίσως πολύ και τραγική ειρωνεία, επιμένει να (αυτο)αποκαλείται «σοσιαλιστικό». Και βεβαίως, οπωσδήποτε, τις ίδιες απόψεις εκφέρουν και πάρα πολλοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης, ίσως απελπιστικά για το μέλλον του λαού πολλοί… Αλλά τουλάχιστον σε αυτούς μπορούμε να αναγνωρίσουμε εν μέρει μια ιδεολογική συνέπεια: ήταν και είναι ιδεολόγοι του παρασιτισμού του Κεφαλαίου και της «αργόσχολης τάξης»(«leisure class», κατά τον κορυφαίο Αμερικανό κοινωνιολόγο Θ. Βέμπλεν) και της «επιδεικτικής σχόλης», ενώ εμείς είμαστε με το Γραφικό «ο μη θέλων εργάζεσθαι μηδέ εσθιέτω» και με την προφανώς ριζοτομικά αντικαπιταλιστική αρχή του Πατρο-κοσμά του Αιτωλού ότι «είτε από προσωπική εργασία είτε από αδικίες» θα είναι το εισόδημα ενός εκάστου (που είναι «στην παραγωγή»). Εδώ μιλάμε απλώς και μόνο για το ότι κανείς εκποιεί ό,τι είναι και ό,τι πιο μονάκριβο διαθέτει -διότι η μόνη μας ιδιοκτησία είναι οι καλές μας πράξεις, κατά τον ι. Χρυσόστομο, δυστυχώς- για να μείνει μέσα στο κάδρο της νομής εξουσίας, της καριέρας, της προβολής, της κούφιας δόξας. Το σχόλιο που θέλω να κάνω αφορά την ιδεολογία αυτή του καριερισμού και δεύτερον την πράγματι αποκαρδιωτικά προβλέψιμη ιδεολογία που εκφράζουν οι όψιμοι αυτοί νεοφιλελεύθεροι και νεοσυντηρητικοί «σοσιαλιστές» που «δοκούν άρχειν».

(more…)

«Μνημόνιο: Η υποθήκευση της Ελλάδας», εκδήλωση της «Χριστιανικής», Τρίτη 14/12, Αθήναι

10 Δεκεμβρίου, 2010

Έλαβα και σας προωθώ το παρακάτω δελτίο τύπου για μια πολύ -πολύ ενδιαφέρουσα, τωόντι, εκδήλωση της «Χριστιανικής»!.. Όσοι παροικείτε -όχι την Ιερουσαλήμ αλλά- τις Αθήνες,  μου λέει ο λογισμός ότι θα ήταν καλό να μεριμνήσετε να παραστήτε… Ιδού, λοιπόν…… :

 

Αθήνα 9/12/2010

 

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Εκδήλωση-παρουσίαση της έκδοσης

 

«Μνημόνιο: Η υποθήκευση της Ελλάδας»

 

Θα γίνει την Τρίτη 14 Δεκεμβρίου 2010, 6,30 μ. μ.

 

στην αιθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων της Τραπέζης της Ελλάδος

Σίνα 16 & Ακαδημίας (πλησίον Μετρό, στάση Πανεπιστήμιο)

(more…)

Ημικαθολική ψηφοφορία

12 Νοεμβρίου, 2010
Άρτι δι’εσόπτρου εν αινίγματι βλέπομεν (Α’ Κορ. 13:12)

Επρόκειτο, λοιπόν, για μια ημικαθολική ψηφοφορία! Το ποσοστό της απόρριψης προσήγγισε το 50%… Έτσι, λοιπόν, αποκλειστικά από τους απομείναντες του 50-51%, το ΠΑ”ΣΟ”Κ υπέστη καταβύθιση της τάξης του 10%, και έτσι η διαστολή, η ψαλίδα, των δύο πλέον “ενδόξων” κομμάτων έκλεισε στο 2-3%. Αυτό είναι το εύκολο και εύδηλο μέρος. Τι, όμως, συνεπάγονται ή τι προϋποθέτουν όλ’αυτά;

Θαρρώ ότι, και βάσει γνώσης καθαρά εμπειρικής, δηλαδή a posteriori, για να το πω με γνωστό όρο του ένδοξου Ευρωπαίου φιλοσόφου Καντ, μπορούμε να πούμε ότι προϋποθέτουν την αναμενόμενη αντίδραση ενός κατά μέσο όρο χαμηλωμένης ευαισθησίας και συνειδότος, ευσυνειδησίας λαού.  Την αντίδραση σε μια επίθεση της πιο άκρατης και της πιο προβλέψιμης θεωρητικά μορφής του τουρμποκαπιταλισμού-στροβίλου.

(more…)

Η κρίση, ο εφημέριος Τιμ Τζόουνς και η Πατερική «αρχή της δικαιοσύνης»

25 Ιανουαρίου, 2010

H απαράδεκτη κοινωνικοοικομική κατάσταση ώθησε τον εφημέριο στο Γιορκ της Αγγλίας Τιμ Τζόουνς να πη προσφάτως, ότι το καλύτερο που έχουν να κάνουν τα πτωχά στρώματα σε μια τέτοια κατάσταση είναι οι μικροκλοπές αγαθών(«shoplifting») στο μέτρο που χρειάζονται(=»μέτρον της χρείας») από μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Βεβαίως, η είδηση προξένησε …πολιτισμικόν σοκ σε ορισμένους γραφιάδες εγχώριους, λ.χ. εκκλησιομάχους σε δια βίου σύγχυση, γενικώς έτεκε σχόλια πολυποίκιλα. Επίσης, προκάλεσε την κριτική των κρατουσών τοπικών αρχών εκεί. Όμως, αυτή η πράξη και προτροπή έχει ένα πολύ μεγάλο ιστορικό, σε αμφότερα Αγία Γραφή και Ιερή Παράδοση.  Ιδιαίτερα, στην Παλαιά Διαθήκη, στην διήγηση της ελευθέρωσης και αποχώρησης του καταδυναστευόμενου Ισραήλ από την Αίγυπτο, βλέπουμε τον Θεό να επιτάσση την «απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών» Αιγυπτίων(βλ.»Εξοδος») με την βίαιη πρόσκτηση κάποιων πολύτιμων σκευών και ιματισμού. Οι τοτινοί αιρετικοί γνωστικιστές Μαρκιωνίτες(ήτοι απορρίπτοντες την Π.Δ.) αντιδρούσαν λέγοντας, ότι αυτά είναι πράγματα «ανήθικα», άρα δεν μπορεί να τα επιτάσση ο Θεός. Από την άλλη, Πατέρες όπως ο Άγιος Ειρηναίος Λουγδούνου-Λυώνος σε γνωστό του αντιαιρετικό έργο(«Κατά αιρέσεων») ανατρέπει, δια μακρών, αυτήν την πλάνη, όπως και άλλες, αναπτύσσοντας σχετική κοινωνική θεολογία και κάνοντας λόγο ουσιαστικά για αυτό που ονομάζουμε «αρχή της δικαιοσύνης». Αυτή η αρχή σχετίζεται πάρα πολύ με την «αρχή της εργασίας» που νοσφίσθηκαν και οι μαρξιστές αργότερα από τον Χριστιανισμό(βεβαίως, ο «πρώτος Γερμανός κομμουνιστής», όπως το λέει και ο Φρ. Ένγκελς, υπήρξε ο σπουδαίος Βίλχελμ Βάιτλινγκ, που προέτασσε δια γραπτών και δράσης ένα, δια επανάστασης, χριστιανικό κομμουνισμό της αγάπης με την οργάνωση «Λίγκα των Δικαίων»).

Ο συνετός εφημέριος Tim Jones

Αυτή η αρχή σημαίνει, ότι η εργασία (και μόνο η εργασία) παράγει την αξία. Αυτή και μόνον η αρχή ανατρέπει όλο τον καπιταλισμό, όπως, άλλωστε, και την φεουδαρχία. Η «αρχή της δικαιοσύνης» σχετίζεται με τον τρόπο πρόσκτησης των αγαθών, της ιδιοκτησίας, και έχει να κάνη με τα απαράγραπτα δικαιώματα στα αγαθά και στην αξία τους του εργαζόμενου για αυτά(σε αντίθεση με των κεφαλαιούχων ή των γαιοκτημόνων-φεουδαρχών). Την «αρχή της δικαιοσύνης» την (ανα)γνώριζαν και άλλοι Πατέρες. Ο πασίγνωστος γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης είχε μιλήση για το πώς δια της απαλλοτρίωσης του («δραπέτη» και «φονιά» -Χρυσόστομος) πλούτου από ληστές κ.λπ. επέρχεται η κοινωνική δικαιοσύνη, όταν αυτή δεν γίνεται με την θέληση του άρπαγα πλουσίου(=»ή με το χέρι ή με το μαχαίρι»). Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων/Αλεξανδρείας είχε πη για ανάλογη περίπτωση απαλλοτρίωσης και μετάδοσης στους φτωχούς(«χιτώνων»), ότι «ουδόλως αν ημάρτομεν των δεόντων«(για την σύνολη παραπομπή στην P.G., βλ. Ι. Πέτρου, «Κοινωνική δικαιοσύνη», 1992). Ο Άγιος Σπυρίδωνας ως επίσκοπος είχε καταφέρη κάτι παρόμοιο δια προσευχής, γκρεμίζοντας με βροχή τις αποθήκες με το σιτάρι κάποιου πλουσίου άσπλαχνου, για να πάρουν οι πενόμενοι όσα χρειάζονταν σε περίοδο «κρίσης».

Αλλά είναι γεγονός, ότι και ο Μέγας Βασίλειος στην περίφημη ομιλία του «εν λιμώ και αυχμώ», δηλαδή «σε πείνα και ξηρασία», αναφέρεται και σε βασική ρίζα του γιατί έμεινε στέρφα η γη, ρίζα της «κρίσης»: διότι κάποιοι γεννούν με ανώμαλο τρόπο χρήματα, δια των τόκων, τους οποίους και ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς παρομοίαζε με αυγά εχιδνών που ανοίγουν και τρώνε όσους τα σωρεύουν. Απεναντίας, εμείς αμείψαμε τους (μεγαλο)τραπεζίτες, αντί για τους πτωχούς με δεκάδες(28) δισ. ευρώων.

Εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι χρηστή μάθηση για όσους εμμένουν σε ένα «χριστιανισμό» αναρχο-πατσιφιστικό. Δυστυχώς, δυστυχέστατα, αδελφοί, η βία και αδικία των αρπάγων της σημερινής -αστικοκαπιταλιστικής- κοινωνίας παράγει βία, διότι οι φτωχοί υλικά, όπως έλεγε και ο Άγ. Ν. Βελιμίροβιτς, πιέζονται από την ανάγκη, και «επιτίθενται»(αμύνονται) στους πλουσίους, εν αντιθέσει με τους φτωχούς πνευματικά, που κατευθύνονται από φθόνο στις σχετικές τους επιθέσεις…

σ.φ.: Δημοσιεύεται παρηλλαγμένο στο τρέχον φύλλο της «Χριστιανικής», κυκλοφορίας 21-22/01/2010