Posts Tagged ‘φιλαρχία’

Για τον «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο

13 Ιουλίου, 2018

Αυτές τις μέρες τελείωσα το «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο, διασκευή του «κλασικού» έργου
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Η υπόθεση είναι εν ολίγοις η εξής: ο Επιθεωρητής Μάκβεθ είναι επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης μιας κατάσπαρτης από εγκληματικότητα πόλης της (σύγχρονης) Σκωτίας.
Ο Επιθ. Μάκβεθ είναι ανιδιοτελής και ηρωικός αρχικά, βάζοντάς τα με συμμορίες μεγαλεμπόρων ναρκωτικών της πόλης, τους «Νορς Ράιντερ». Έχει όμως παρελθόν σε ορφανοτροφείο και χρήσης ναρκωτικών, ενώ διατηρεί σχέση με την ιδιοκτήτρια του πολυτελούς καζίνο της πόλης Ινβερνές Λέιντι Μάκβεθ.

Λίγο αργότερα, καθίσταται επικεφαλής της -ανώτερης ιεραρχικά- Διεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος, ενώ με την προτροπή της τελευταίας, που είναι «εγκέφαλος» αλλά και δολοπλόκος και διακρίνεται από χειριστικότητα και νοσηρή φιλοδοξία (αν και τον αγαπά -με το δικό της τρόπο- ειλικρινά), συμφωνεί να σκοτώσουν τον έντιμο, οραματιστή και δημοκρατικό διοικητή της Αστυνομίας Ντάνκαν, ώστε να αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα και να ελέγχουν την πόλη, πάντα για «καλό σκοπό».

(more…)

Το ανήκειν, η παρακμή και ο αλιγάτορας

16 Σεπτεμβρίου, 2014

Crocodile signΣε κάποια παλαιότερη ανάρτηση του ιστολογίου, είχαμε διατυπώσει την άποψη ότι ένα μέρος της σύγχρονης παρακμής (…των κοσμοθεωριών, του πνεύματος, των ηθών, του έρωτα κ.λπ., κ.λπ.) οφείλεται στην ακατανίκητη τάση του ανθρώπου να ανήκει κάπου. Μάλιστα να ανήκει χωρίς να πιστεύει και χωρίς να έχει πειστεί για αυτό το κάπου. Αν υποθέσουμε επιπλέον πως υπάρχουν δύο κύριες και βασικότατες τάσεις, εκ των οποίων την μία μπορούμε να ονομάσουμε «mainstream» και την άλλη «εναλλακτική», υπάρχουν μόδες και  εξ ίσου ίσως και στην εναλλακτική τάση, οι οποίες, σαν μαγνήτες, και παρά την πραγματική τους αξία, θέλγουν και μαγνητίζουν. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για την Εκκλησία.
Κοιτάζοντας κανείς γύρω του, νομίζω και έχω τη γνώμη ότι διαπιστώνει πως μια από τις βασικότερες και πιο βαθιές αιτίες της συνολικότερης παρακμής μας είναι αυτή. Η πειθάρχηση δηλαδή στην όποια μόδα, σε ένα περιρρέον, ας πούμε, σχήμα συμπεριφοράς και νοοτροπίας, το οποίο, για να θυμηθώ κάποια αλληλογραφία του αγ. Θεοφάνη του Έγκλειστου που αναφερόταν στην ζωή σε μια ρωσική μεγαλούπολη, επιβάλλεται και δη μυστηριωδώς: Οι άνθρωποι που βρίσκονται υπό την κατοχή του δεν γνωρίζουν ούτε πώς ξεκίνησαν να συμμορφώνονται με αυτό το σχήμα ούτε γιατί ούτε την προέλευσή του, αλλά ούτε μπορούν (ή θέλουν) και να βγουν από την κατοχή αυτή και να «δραπετεύσουν», όπως περίπου γράφει μια νέα κοπέλα σχετικά στον ρώσο άγιο…
Μια ειδικότερη και συμπληρωματική, θα έλεγα, μορφή αυτού του προβλήματος είναι ο «αλιγάτορας». Είναι, δηλαδή, το πρόσωπο που, εκμεταλλευόμενο την εθελοδουλία και αφιλελευθερία των (σημερινών) ανθρώπων, με διάφορες και αξιοθαύμαστης ποικιλότητας και επινοητικότητας μεθόδους, κατορθώνει να επιβάλλεται πάνω στις ψυχές και τις συμπεριφορές των άλλων, «αξιοποιώντας» κατάλληλα όλα τα μέσα. Τα μέσα όπως το αξίωμα, το διακόνημα, η κοινωνική θέση, η κοινωνική υπόληψη, η γνωσιακή «σκευή» του, η προσποίηση και ο θεατρινισμός και άλλα τέτοια πολλά…

(more…)

Τέλος του θέρους και Φθινόπωρο του θερισμού

28 Αυγούστου, 2013

Τέλος του καλοκαιριού (του σκότους) και επιτέλους νέα ανάρτηση για το ιστολόγιο. (Με την ευκαιρία, ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες για την παύση και τις παύσεις, αλλά υπήρξαν λόγοι… πολύμηνης ανωτέρας βίας. Στο εξής αυτό θα αλλάξει, συν Θεώ.)

kosmas_aitolosΝα εξομολογηθώ κάτι: υπάρχει κάτι χαρμόσυνο κάθε που φεύγει το καλοκαίρι για εμένα° ο Αύγουστος, σύμφωνα με τον Άγ, Γρηγόριο τον Παλαμά, είναι ο χειρότερος μήνας του χρόνου (εξ ου και το Μυστήριο του Ευχέλαίου που προτάσσεται). Ο δε Άγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης στον λόγο του για την ανακομιδή των οστών του Αγ. Γεωργίου(μήνα Νοέμβριο), έγραφε πως το Φθινόπωρο και η Άνοιξη είναι οι καλύτερες εποχές του χρόνου.

Και προσωπικά, σε τέτοιες εποχές που μπαίνει το Φθινόπωρο, αισθάνομαι την πόλη της Θεσσαλονίκης ως ποιητική και σαγηνευτική -αν και τσιμεντούπολη.

Το Φθινόπωρο αυτό φαίνεται ότι θα σημάνει αλλαγές° η μνημονιακή κυβέρνηση είναι πλέον σαν αυτήν την σαπισμένη πόρτα με την οποία παρομοίαζε τα καθεστώτα που ανατράπηκαν επιτυχημένα από  επαναστάσεις ο Τζ. Κ. Γκαλμπραίηθ. Ο προωθούμενος νόμος για τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, σήμα ότι το χρηματοπιστωτικό Κεφάλαιο έχει αφεθεί ασύδοτο να αλωνίζει και να εξουσιάζει έμμεσα, θα φέρει πολύ πθανώς, αν η αλαζονεία και η κοντόθωρη οπτική συνεχίσουν να επικρατούν, το …μοιραίο. Άλλωστε, οι Αμερικανοί διπλωμάτες του τόπου, απεφάνθησαν ότι μάλλον μέσα στο Φθινόπωρο θα έρθουν οι πρόωρες εκλογές, ενώ η εκτόνωση της οργής, συνέχισαν, θα έρθει με την έλευση στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ.

(more…)

«Πνεύμα φιλαρχίας μη μου δώσεις»……

12 Μαρτίου, 2011

Μία από τις πιο γνωστές ίσως ευχές που διαβάζονται στην Μ. Σαρακοστή που ξεκίνησε αυτήν την Δευτέρα(δεν πειράζει για όσους δεν το ξέρουν…) είναι αυτή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου, που «αναγινώσκεται» κατά το (Μικρό)Απόδειπνο. Το πρώτο μέρος της λέει:

«Κύριε(=Εσύ που ελεύθερα, θεληματικά και «αυτοπροαίρετα» δέχομαι ως τέτοιον) και Δέσποτα της ζωής μου,

πνεύμα αργίας, περιεργίας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως…»

Και το απλό -και αγωνιώδες- ερώτημα είναι: πότε αλήθεια θα μπορούσα να πω ότι έχω εγώ πνεύμα φιλαρχίας…;;; Χμ… Παρακατω, θα θέσω, λοιπόν, μερικά ερωτήματα……

(more…)