Posts Tagged ‘φιλανθρωπία’

Χριστιανική πολιτική(2)

23 Δεκεμβρίου, 2016

Στο προηγούμενο τεύχος της «Χ» αναφερθήκαμε στη χαρακτηριστικότερη ίσως μορφή του Ανατολικού(Ορθόδοξου) Χριστιανισμού, τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο, αλλά και στη χαρακτηριστικότερη του δυτικού χριστιανισμού, τον ιερό Αυγουστίνο και πώς έβλεπαν τον Χριστιανό πολιτικό άρχοντα και την άσκηση χριστιανικής πολιτικής.

jacques_ellul_maxpppΕδώ ας σημειωθεί κάτι: είναι αξιομνημόνευτη η παρατήρηση που είχε κάνει ο μεγάλος Χριστιανός καθηγητής πολιτικής επιστήμης Ζακ Ελλύλ για τον Χριστιανό σοσιαλιστή συνδικαλιστή και κατόπιν πολιτικό Πολωνό Λεχ Βαλέσα στα πρώτα χρόνια της άσκησης πολιτικής εκ μέρους του. Είχε πει συγκεκριμένα ότι «δεν υπάρχει χριστιανική πολιτική, αλλά Χριστιανοί στην πολιτική». Ο μεγάλος Ζακ Ελλύλ τα έλεγε αυτά, ακριβώς επειδή θεωρούσε τον μη-βίαιο αγώνα προς την αναρχία τον «αγώνα τον καλό» και κάτι που διδάσκει η Βίβλος, αν και ως ιδεώδες μάλλον παρά ως κάτι υλοποιήσιμο και σε αντίθεση προς την νεωτερική αναρχία που πρέσβευε ότι εφόσον εκλείψει η εξουσία θα πρυτανεύσει αποκλειστικά η αγαθή φύση του ανθρώπου. Απόψεις παρόμοιες ως κάποιο μέτρο διατυπώθηκαν και από μία ετερόδοξη χριστιανική ομάδα που φάνηκε και έδρασε στα πλαίσια της Εκκλησίας της Αφρικής τον 4ο αιώνα, τους Δονατιστές. Οι Δονατιστές συμπύκνωναν την «πολιτική θεωρία» τους στη χαρακτηριστική φράση «Quid est Imperatori cum Ecclesia?», δηλαδή «ποια σχέση έχει ο Αυτοκράτορας με την Εκκλησία;», υπονοώντας ότι η ρωμαϊκή ειδικά εξουσία, έστω και αν αυτή εκπροσωπείται από τον Μ. Κωνσταντίνο, δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την Εκκλησία και ότι είναι αυτόχρημα αντιχριστιανική (βλ. Ν. Μαγγιώρου, «Ο Μ. Κωνσταντίνος και η δονατιστική έριδα», σελ. 111-112).

(more…)

Πάνω στη Συμφωνία της 10-11ης Φεβρουαρίου (Υπ. Άμυνας χωρών ΝΑΤΟ)

14 Μαρτίου, 2016

snmg2Η συμφωνία για την συμμετοχή μεσογειακής ναυτικής δύναμης του ΝΑΤΟ στα πλαίσια της συμφωνίας των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, απόντος του Υπ. Άμυνας της Τουρκίας, είναι μια συμφωνία που θα πρέπει να κριθεί και δεοντολογικά αλλά και τελεολογικά/συνεπειοκρατικά, δηλαδή σε ό,τι αφορά τα μέσα και τους επιδιωκόμενους σκοπούς. Ας αναφερθούμε πρώτα στο ΝΑΤΟ.

(more…)

«Να φοβηθείς τον Δημιουργό και να σταματήσεις να σκοτώνεις τα δημιουργήματά Του…»

7 Δεκεμβρίου, 2014

ceb1ceb3ceb9cebfcf83-cebdceb9cebacebfcebbceb1cebfcf83-ceb1cf87cf81ceb9ceb4cebfcf83-3-png«Τι είναι ο πολιτισμός σε σύγκριση με τον άνθρωπο; Μηδέν.[]
Αν κάποιος, σ’ αυτό το σημείο σκεφτεί πως εδώ εκθέτω τη δική μου προσωπική σκέψη και όχι τη σκέψη της μόνης, αληθινής, αιώνιας, Ορθόδοξης Εκκλησίας, εγώ θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα, που συνέβη πριν χίλια πεντακόσια χρόνια: Στον καιρό του αυτοκράτορα Θεοδοσίου κάποιοι άνθρωποι την νύχτα έριξαν και έσπασαν τα αγάλματά του στην Αντιόχεια. Ο αυτοκράτορας οργίστηκε πολύ και τιμώρησε με τον πιο αυστηρό τρόπο την Αντιόχεια: Κάψιμο, συλλήψεις, φόνους. Όλη η πόλη σιώπησε και υπέφερε τη φρίκη. Τότε εμφανίστηκε στους δρόμους της μεγάλης Αντιόχειας μια παράξενη ομάδα ανθρώπων, που ξεκίνησε να διαμαρτύρεται εναντίον του αυτοκράτορα Θεοδοσίου. Αυτοί ήταν ορθόδοξοι μοναχοί που ζούσαν στα ψηλά βουνά και στην έρημο. Ακούγοντας για τις κακές πράξεις του αυτοκράτορα Θεοδοσίου και των στρατηγών του στην Αντιόχεια, βγήκαν στους άδειους δρόμους και ξεκίνησαν να φωνάζουν στους δολοφόνους του αυτοκράτορα: «Πηγαίνετε να πείτε στον αυτοκράτορα τα εξής: Είναι αλήθεια πως είσαι αυτοκράτορας, αλλά είσαι και άνθρωπος. Να φοβηθείς τον Δημιουργό και να σταματήσεις να σκοτώνεις τα δημιουργήματά Του. Εσύ θύμωσες, γιατί έπεσαν τα δικά σου πέτρινα αγάλματα. Πιστεύεις πως λιγότερο θα θυμώσει ο Θεός μαζί σου, αφού εσύ καταστρέφεις τα δικά Του ζωντανά δημιουργήματα; Τα δικά σου ομοιώματα εύκολα θα ξαναφτιαχτούν και θα τοποθετηθούν στη θέση τους, αλλά εσύ σκοτώνοντας ανθρώπους, πώς θα διορθώσεις το λάθος σου; Μπορείς να αναστήσεις νεκρούς ανθρώπους;»
(αγ, Νικολάου Αχρίδος, «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής: Μηνύματα στο λαό», εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ. 236-237)