Posts Tagged ‘σημιτικός εκσυγχρονισμός’

Η ψυχρή λογικότητα του αστικού κοινωνικοφιλοσοφικού συστήματος, η ταπεινή τρυφερότητα των Αγίων…(2)

19 Ιουνίου, 2010

Λέγαμε, λοιπόν, στα προηγούμενα για την σκληρότητα, την κακότητα, το ανέραστον και πρόστυχον αντάμα, του αστικού κοινωνικού και φιλοσοφικού συστήματος. Με άλλα λόγια την ψυχρή λογικότητα, την ψυχρή αυτή λογικότητα για την οποία, όπως θα έλεγε και ο Χορκχάιμερ, τόσο προώθησε ο Μαρτίνος Λούθηρος -και στα καθ’ημάς το ρεύμα του βιβλικού χριστιανισμού(πρβλ. Αγουρίδης και οι συν αυτώ). Οι αστοί/φιλελεύθεροι θεωρητικοί και οι καπιταλιστές δεν μιλούσαν για τίποτε άλλο πέραν των ατομικών οικονομικών συμφερόντων, και από εκεί, βέβαια, ξεπήδησε μέγα μέρος της υπαρκτής αριστεράς* των δύο τελευταίων αιώνων, που, όπως έλεγε και ο καθ. Κρίστοφερ Λας, θεωρώντας την «θρησκεία ως μία λανθασμένη μορφή της συνείδησης», έχει μείνει «χωρίς κοινό».

Από την αρχή, οι πολέμιοι του αστικού πολιτισμού(δες, ας πούμε, την κριτική του Νοβάλις στο «Η Χριστιανοσύνη ή άλλως Ευρώπη») έκαναν πύρινη και γεμάτη οξυδερκή αισθηματικότητα κριτική στο πώς αυτός, μένοντας βέβαια εκτός πραγματικότητας, προσπαθεί να αφαιρέση ο,τιδήποτε όμορφο, ο,τιδήποτε μυστικό, ο,τιδήποτε μη- χρησιμοθηρικό εκτός της οπτικής γωνίας του. Ο αστικός πολιτισμός(=zivilisation), όπως μπορούμε να δούμε ιδιαίτερα από τους σημερινούς νεοφιλελεύθερους αναπαλαιωτές του, προσπαθεί να αποϊερώσει τα πάντα, μετρώντας την ορθολογικότητα κάθε ενέργειας του ανθρώπου με το κατά πόσο προώθησε την χρησιμότητά του, δηλαδή την απόλαυση των αισθήσεών του, ακόμη και τις πιο, ας πούμε, «προσωπικές», τον γάμο, την φιλία, την αγάπη, τον έρωτα κατά την διαφυλική και όχι χριστιανική έννοια. Ένα εξαιρετικό βιβλίο για αυτό το θέμα είναι, νομίζω, το σατιρικό του καθ. Rene Passet «Μία οικονομία ονειρική»(εκδ. Επίκεντρο) και, αν δεν με πιστεύετε, μπορείτε να ανατρέξετε εκεί, για να βεβαιωθείτε…

Οι Άγιοι, όμως, ήσαν στον αντίποδα όλων αυτών· μέσα στην υπερφυσική και κακοπαθούσα, συχνά, ταπεινότητά τους, έβλεπαν τα πάντα μέσα από μία καλή αλλοίωση που δικαιώνει εκτός από τον Πατερικό ανθρωπολογικό όρο «μικρόκοσμος» και τον άλλο: «μικροθεός». Έτσι, αν η συστημική σκέψη και αίσθηση είναι, όπως το έλεγε ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος για τον αστό Διαφωτιστή Βολταίρ, χοιροειδής, αυτών η σκέψη και αίσθηση είναι χριστοειδής. Τα παραδείγματα παρακάτω συνάζονται και είναι για να αποδείχνουν τούτο στο διηνεκές…

(more…)

«Μη θρησκευτικά, προς Θεού!» -παρενθετικόν στιχούργημα φίλου

11 Μαΐου, 2010

Ένας φίλος, επιστήθιος(όχι ο Φώτανδρος ο Έλλην), μας απέστειλε ένα τετράστιχο πονημάτιον για τον πολιτιστικό μας εκσυγχρονισμό. Από ό,τι μας γράφει, το αφιερώνει στους σκληρά κάμνοντας εκσυγχρονιστάς της ελληνικής κοινωνίας, στα πεπολιτισμένα της Εσπερίας έθνη, στους Έλληνες που δρουν ως Ευρωπαίοι πολίται πλέον, όπως το λέει και ο  Δ. Κρεμαστινός,

που προόδευσαν πλέον και αυτοί ως άμεσοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, που τόσο δεν εκτιμήσαμε, ως μας δίδασκε ο Μ. Πλωρίτης ματαίως, στον πολιτικό και τέως Υπ. Οικ. επί κυβερνήσεως Σημίτη Αλ. Παπαδόπουλο που η Ελλάδα δεν κατανόησε -λόγω, ασφαλώς, της τριτοκοσμικής ποπουλίστικής της υφής- το μεγαλείο των προτάσεών του για τον εξευρωπαϊσμό και την πρόοδό της καθώς και τις επ’εσχάτοις όχι λαϊκίστικες προτάσεις του για το νοικοκύρεμα της χώρας. Σας αφήνω να το δήτε, άνευ επιλοίπων σχολίων:

🙂

(more…)

H γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα(1960-1970)

19 Ιανουαρίου, 2010

Η εφημερίδα «Το Βήμα»(&»Τα νέα») έχει επανεκδώση βιβλία σημαντικά ή για σημαντικούς ανθρώπους με δύο όψεις, η μία προμηθεϊκή, η άλλη, όμως, …μεφιστοφελική, όπως τα της μελανοπροπαγανδιστικής εθνοαποδόμησης -δυσφήμησης «εξ απαλών ονύχων» που επιτελεί στα «ιερά τέρατα» του ’21 και που, άρα, δεν θα μπορούν πλέον να μας μεθύσουν με το αθάνατο κρασί του, όπως έλεγε και ο Κωστής Παλαμάς στο πασίγνωστο κύκνειό του άσμα ως τον μόνο λόγο που απευθύνει στους νέους μαχητές το «πρεσβύτικο κεφάλι» του.

Όμως, η έκδοση του παραπάνω βιβλίου, και σε χαμηλότατη τιμή(5,5 ευρώα/-ά), είναι, μεταξύ άλλων, μία πρωτοβουλία που πρέπει, όπως τις άλλες να τις επιτιμήσουμε, να την επαινέσουμε. Ο Γ. Κάτρης, παρά τις προσωπικές του απόψεις σε διάφορα θέματα, έχει συγκεντρώση ένα θαυμάσιο υλικό και, το σημαντικότερο, μας δίνει μία εικόνα της εθνικοφροσύνης άκρως πραγματικότερη από αυτήν που φιλοτεχνούν τα τέκνα, οι κόμητες και οι μαικήνες του σημιτικού εκσυγχρονισμού και άλλοι. Π.χ. σε μία ερώτησή του για την εθνική ανεξαρτησία στον Γεώργιο Παπανδρέου στο Καστρί, αυτός αναφέρεται στο γιατί ο εξωτερικός παράγοντας προτιμά την (… «εθνικόφρονα», μην ξεχνούμε) Δεξιά. Λόγω, βέβαια, της υποτέλειάς της στα κελεύσματα των ηγητόρων του …ελευθέρου κόσμου. Ο Κεντρώος ηγέτης μιλάει για την συνεργατικότητα που προωθεί στο εξωτερικό, ενώ επικρίνει την βούληση για απάλειψη της εξάρτησης ως ουτοπική, αφού όλες οι χώρες, και οι ουδέτερες, είναι μεταπολεμικά εξαρτημένες. Είναι αυτή ακριβώς η υποτέλεια που έδειχνε η(μετεμφυλιακή) Δεξιά, η απουσία της οποιασδήποτε εθνικής περηφάνειας, που θέλουν να μας μαρκετάρουν, αν μου επιτρέπετε να το πω έτσι, ως …αριστερή ορισμένοι, άλλοι από αξιοσυμπάθητη, οπωσδήποτε, αφέλεια και άλλοι από -λυπάμαι που είναι έτσι- κουτοπονηριά.

Και για όλους αυτούς τους λόγους, αν και δεν το συνηθίζω, σας προτείνω να σκεφτήτε μήπως θα άξιζε τα ολίγα ψιλά αυτά η αγορά του βιβλίου της πολιτικής ιστορίας τούτου.

Χαρακτηριστικό είναι, ότι ο συγγραφέας όχι μόνο ήταν κατά της ψευδωνύμως ονομαζόμενης ελληνοτουρκικής φιλίας(οπωσδήποτε θα ήταν υπέρ, αν επρόκειτο για κάτι ευγενές και αληθινό), αλλά αποκαλούσε το τουρκικό Κράτος αυτολεξεί φασιστικό… Η μεταλλαξη που συνέβη σε αυτό το κόμμα, λοιπόν, προϊόντος του χρόνου, είναι πραγματικά ….οβιδιακή, για να το πω και εγώ με τα φράγκικά (και αναγεννησιακά) μου. 🙂