Posts Tagged ‘Ρεαλισμός’

Ο Λένιν εκτός μαυσωλείου και χωρίς λογοκρισία…(μέρος α’)

6 Μαρτίου, 2011

…και βέβαια ο τίτλος ανήκει στην Έλλη Παππά, την σύζυγο του Ν. Μπελογιάννη, πρόωρα σκοτωμένου από το «μετεμφυλιακό Κράτος της Δεξιάς».

Ειλικρινά δεν ξέρω αν ξέρετε πόσο σημαντική φιγούρα είναι ο Λένιν για κάποιους ανθρώπους οι οποίο προσπαθούν να ζήσουν μια έντιμη και αυθεντική ζωή σε κάποιο μέτρο… Θυμάμαι μια φίλη-γνωστή που μου είχε πει με κάποια αποφασιστικότητα παληότερα ότι το τρίπτυχο των προσωπικοτήτων που είχε ως οδηγούς στην ζωή της ήταν «Μαρξ-Λένιν-Τρότσκι»(!).

Αλλά υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα σε όλα αυτά. Ότι ο Λένιν που γνωρίζουν αυτοί οι άνθρωποι είναι μια προσωπικότητα αμβλυμένη(ως προς τις γωνίες), εξιδανικευμένη όχι μακριά από όσο οι Ιππότες του «Μεσαίωνα»…
Προσωπικά, διαβάζοντας από ανθρώπους «αποστασιοποιημένους» (και, ακόμη, μάλλον προς φιλομαρξιστές) για τον Λ.(Μπερντιάεφ, Ελλύλ, Έλλη Παππά, Γκάλμπρειθ, τον ίδιο), εξοργίζομαι πράγματι με το μέγεθος της απάτης, αλλά και νομίζω ότι έχω ανακαλύψει-«διασταυρώσει» κάποια πενιχρά σημαντικά πράγματα για το πώς έχει ασκήσει και ασκεί τόση, ακόμη και σήμερα, γοητεία, σαγήνη και επιρροή, σε πολλούς ανθρώπους που, όπως λέει και κάποιος δοκιμιογράφος και φιλόσοφος, «διψάνε για ποιότητα»……

(more…)

Μικρά διαμάντια από τον «Μηδενισμό» του Ευγένιου (μετέπειτα πατ. Σεραφείμ) Ρόουζ

4 Νοεμβρίου, 2010

Πράγματι, υπάρχουν πράγματα που οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του συστήματος, ό,τι βλέπουμε συνεχώς, και ασφυκτικά για τους δέκτες, να αναπαράγεται από τα ΜΜΕ και τους υπόλοιπους ιδεολογικούς μηχανισμούς της κυρίαρχης αυτής αστικής ιδεολογίας, έχουν φροντίσει να μας αποκλείσουν μια για πάντα. Τα, κατά το μάλλον παρά το ήττον, δαιμονόπνευστα σκιάχτρα αυτά συρίζουν εμμέσως(διότι έχουν την αστική συνήθεια να μην θέλουν να σκανδαλίσουν) και ανάλογα με την περίπτωση :  «δεν υπάρχει αλήθεια», «η επιστημονική μέθοδος θα μας οδηγήσει στην αλήθεια και μακρυά από τον αυταρχισμό», «να στραφούμε στον δρόμο της Ευρώπης», «να εξορθολογίσουμε και να εκσυγχρονίσουμε την χώρα», «καταγόμαστε από τον πίθηκο, άρα πρέπει να αγαπούμε αλλήλους»(όπως κορόιδευε και ο Βλαδίμηρος Σολόβιεφ), και άλλα συναφή. Και, όσο γελοία και αν αυτά φαίνονται σε πολλούς από εμάς, ως Χριστιανούς και ως πιο μελετημένους σε ορισμένα θέματα,  σε πολλούς άλλους συνανθρώπους μας αυτά τους έχουν παγώσει το χαμόγελο στα χείλη σαν σε γκροτέσκα του Πόε…

Έτσι, οι καταπληκτικά τεκμηριωμένες επισημάνσεις ενός πρώην «λυσσασμένου» μηδενιστή, όπως ο π. Σεραφείμ, Ευγένιος κατά την εποχή, Ρόουζ, είναι το γιατρικό, αφού κατέχει θαυμάσια την μηδενιστική διαλεκτική(τέσσερα στάδια: Φιλελευθερισμός, Ρεαλισμός, Βιταλισμός, Μηδενισμός της Καταστροφής). Τα αποσπάσματα που θα ακολουθήσουν θα τα αφήσω βασικά να μου τα σχολιάσετε εσείς κυρίως που διαβάζετε, κατά το μέτρο της βούλησής σας και «κατά δύναμιν», όπως αναφέρει ο χριστιανοκοινωνικός εκείνος κανόνας της προσφοράς των Πράξεων. Οι αναφορές είναι στον Χίτλερ, το άτομο-Κράτος, την ακραία ρεαλιστική ιδεολογία του, όπως και στον γνωσιολογικό σχετικισμό της εποχής μας και την φύση του Ρεαλισμού. Για να τα δούμε, λοιπόν…

(more…)