Posts Tagged ‘πνευματικοί νόμοι’

Πάνω στις επιθέσεις στο Παρίσι

4 Δεκεμβρίου, 2015

Είναι σχεδόν είκοσι ημέρες πλέον από το κτύπημα των τρομοκρατών στο Παρίσι το οποίο, ως γνωστόν, ξεκίνησε να εκτυλίσσεται το βράδυ της 13ης Νοεμβρίου, με επίσημα καταγεγραμμένα 130 θύματα, εκ των οποίων οι 89 ήταν στο στάδιο Μπατακλάν, όπου είχε συναυλία το συγκρότημα με τον σατιρικό τίτλο «Eagles of Death Metal». Το συγκρότημα αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι καθόλου “death metal”, αλλά μιας ήπιας αισθητικής ποπ/ροκ, οπότε ας μην αναζητήσουν μάταια εκεί οι εγχώριοι Βαπτιστές του Westboro τις αιτίες ή την δικαίωσή τους.
Η ευθύνη της επίθεσης αναλήφθηκε από το Ισλαμικό Κράτος(ISIS), ενώ ο φερόμενος ως εγκέφαλος της επίθεσης Αμπντελχαμίντ Αμπαούντ βρέθηκε και θανατώθηκε σε επιδρομή της γαλλικής Αστυνομίας λίγες ημέρες αργότερα. Ο Αμπαούντ ήταν Βέλγος πολίτης, ενώ και άλλα μέλη του ISIS επίσης δεν ήταν ούτε –βέβαια- πρόσφυγες ούτε και «λαθρομετανάστες», αλλά αντιθέτως ήταν νέοι πολίτες Γάλλοι και Βέλγοι οι οποίοι ήδη ήταν άκρως εξοργισμένοι από την εποχή του Σαρλί Εμπντό και ήδη ενταγμένοι στην γνωστότερη μάλλον σύγχρονη μιλιταριστική οργάνωση του ριζοσπαστικού Ισλάμ.

(more…)

Η επέτειος & η παρέλαση, η Άλωση & η μετάνοια & άλλες ιστορίες…

29 Μαρτίου, 2012

Δύσκολες μέρες και αργόσυρτες κομμάτι… Παλιγγενεσίας επέτειος, με πραίτωρες και νυν προστάτες του πολίτη, αντί για τους ίδιους τους πολίτες: «Quis custodiet ipsos custodes?»

 Ένα ρητό που με παραπέμπει στο θέμα των παρελάσεων είναι και τούτο το παρακάτω, που ανήκει στον π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ, Ορθόδοξο ιερέα και παλαιό «νόμιμο μαρξιστή» και που αναφέρεται στον Μαρξ:

«…τον έχει απορροφήσει εξ ολοκλήρου εκείνο που είναι κοινό για όλες τις προσωπικότητες, άρα το μη ατομικό μέσα σε αυτές, και αυτό το μη ατομικό, αν και μη ατομικό, γενικεύεται σε αφηρημένο σχήμα, που απορρίπτει εύκολα εκείνο μέσα στην ατομικότητα, που εξαιρεί αυτό το μη ατομικό μέσα σ’ αυτήν, ή, ελαφρά τη καρδία,εξισώνει αυτό το υπόλειμμα με το μηδέν. Αυτή είναι και η ουσία εκείνου του περίπλοκου «αντικειμενισμού» του μαρξισμού: οι προσωπικότητες αβήνουν μέσα στις κοινωνικές κατηγορίες, όπως το άτομο του στρατιώτη εξουδετερώνεται μέσα στο τάγμα ή στον λόχο όπου υπηρετεί.» («Ο Karl Marx ως θρησκευτικός τύπος», εκδ. Άθως, σσ. 26-27)

Αυτή η οπτική πράγματι μας δίνει να κατανοήσουμε βαθύτερα τις φοβερές παρελάσεις της σταλινίζουσας Βόρειας Κορέας με άνδρες και γυναίκες, παραταγμένους πανομοιότυπα και με θαυμαστή ευλυγισία…

(more…)

Καταστροφές κατά συρροήν

1 Σεπτεμβρίου, 2011

Σαν το ρολόι ενός νεκρού, όλα προχωράνε στην σύγχρονη, εκκοσμικευμένη Ελλάδα του Μνημονίου. Έτσι, η επιτροπεία των διοικούντων την χώρα συνεχίζει τις εργασίες της, επιβάλλει νέους φόρους στους φτωχότερους: 23% στα είδη εστίασης επί παραδείγματι, για να αναφέρουμε ένα «τρανταχτό» παράδειγμα. Όμως, δεν μπορεί στις συναλλαγές τις χρηματιστηριακές να εφαρμοστεί κανένας φόρος. Δεν μπορεί ούτε καν αυτός που εμπνεύστηκε ο συντηρητικός νομπελίστας οικονομολόγος Tobin(φόρος Tobin) και που βέβαια είναι υποπολλαπλάσιος του 1%!.. Η «επιχειρηματικότητα» είναι εδώ η νέα μας «ιερή αγελάδα». Έτσι, το να κάνεις κάτι στο όνομα της εταιρείας που εργάζεσαι είναι ένας σκοπός που αγιάζει τα μέσα(εταιρική πίστη), όπως ακριβώς το βλέπει ανάγλυφα όποιος διαβάζει κείμενα από κάποιες αμερικανικές κοινωνικές ελίτ. Για αυτό, να μην διαμαρτυρόμαστε, δεν είναι πολιτισμένα και συγχρονισμένα πράγματα αυτά, είναι καθυστερημένα και είναι κουρέλια της ιστορίας.
Όσοι παρακολουθείτε και τα μακρο-οικονομικά μεγέθη, πιθανόν να γνωρίζετε την προβλεπόμενη μείωση του ΑΕΠ κατά πάνω από 5% το 2011. Ως γνωστόν, βέβαια, το Μνημόνιο δεν θα μας έσωζε από το χρέος. Αλλά και το ειδωλοποιημένο μας «δημοσιονομικό έλλειμμα» δεν βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, αφού «τα μέτρα δεν αποδίδουν». Εν πάση περιπτώσει, η Ελλάδα βρίσκεται, μεταξύ των αναπτυγμένων χωρών, αναμεταξύ των τριών με το υψηλότερο Χρέος, μετά την Ιρλανδία(λόγω της διάσωσης των τραπεζών της) και την Ιαπωνία, που βρίσκεται εκτός συναγωνισμού(εκτός του σχετικού διαγράμματος), αλλά και εκτός κινδύνου, λόγω των πιστωτών της. Η χώρα έχει, όπως ξαναείπαμε, αυξήσει σε δεινό βαθμό το Χρέος της και την ροπή προς αποταμίευση, προκειμένου να δειχθεί ότι μείωσε κατά ένια, ελάχιστα δισ. ευρώ για ένα -δύο χρόνια το έλλειμμα στα έξοδά της· αλλοίμόνο, όμως, διότι τέτοια αμετανόητη απερισκεψία είναι ολέθρια… Δεν αποκλείεται καθόλου να εκτυλιχθούν σκηνές Μ. Βρεττανίας σύντομα και εδώ, όπως άλλωστε εκτυλίχθηκαν και στην Αργεντινή το 2001: η δικαιοσύνη επιτρέπει συχνά ο Θεός να αποκατασταθεί μέσω της ληστείας των αδίκων πλουσίων, όπως έλεγε κάπου και ο γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης. Λειτουργούν οι «πνευματικοί νόμοι», και, όταν ξεκινήσουν να λειτουργούν, είναι αργά. Και δεν θα απαλλοτριώνονται τηλεοράσεις πλάσμα, αλλά μάλλον είδη πρώτης ανάγκης.

(more…)

Προϋπολογισμός θανάτου και αντενέργειες βίας, παρέμβαση «Ιεραρχίας» και ΜΜΕ

22 Δεκεμβρίου, 2010

Είναι γεγονός πως ζούμε μέσα σε καιρούς και, μάλιστα, ανθρώπους για τους οποίους ισχύει ο στίχος του ποιητή, ελαφρώς παραλλαγμένος: «κοιμήθηκαν/μα δίχως να ξυπνήσουν/ύπνο στέρφο(=άγονο, χέρσο) από ονείρατα»… Οι προηγούμενες μέρες, μολαταύτα, ήσαν όντως από αυτές που συμβαίνουν πολλά και «ιστορικής σημασίας»… Συμβαίνουν πολλά και «τίποτα πια δεν μας σοκάρει», λόγω της καρδιακής ανεπάρκειάς μας, για την οποία μιλούσε ο π. Κάλλιστος Ware στο βιβλίο του για την οικολογία. Έτσι, λοιπόν, μετά την κατά κυριολεξία πρωτοφανή λαοθάλασσα της 15ης Δεκεμβρίου στις μεγάλες πόλεις, είχαμε τα γεγονότα «προπηλακισμού» του βουλευτή της αντιπολίτευσης Κ. Χατζηδάκη και την δημοσιοποίηση κειμένου της Διοικούσας Εκκλησίας (‘Μητροπολιτών’) που έφερε τον τίτλο, κάπως κληρικαλιστικό πράγματι, «η Εκκλησία απέναντι στην σύγχρονη κρίση». Όμολογουμένως, δεν είχα την πρόθεση να σας γράψω για αυτά, αλλά σχεδόν με αναγκάζουν οι ακριτομυθίες των(τινών) χρυσοπληρωμένων μεγαλοδημοσιογράφων μας των Αθηνών, αλλά και της «επαρχίας». Άυτοί οι άνθρωποι συνδιαμορφώνουν ήθος στον σύγχρονο άνθρωπο, είναι αιτία για τα αιτιατά του ναυαγίου που βλέπουμε κάθε μέρα, και βέβαια δεν πρόκειται να αρκεστούμε ούτε στον θρήνο ούτε , ακόμη, στην δέηση.

(more…)