Posts Tagged ‘πνευματική καθοδήγηση’

Η «ακριβέστατη αίρεσις των Φαρισαίων»: το πρότυπο του διαχρονικού «τυφλού οδηγού»

Ιουλίου 1, 2017

«Παρουσιάζονταν άνθρωποι πιστοί στις ιδιαίτερες παραδόσεις της Ιουδαϊκής Εκκλησίας, όντες έτοιμοι και για τον ελάχιστο τύπο να υποστούν κάθε θυσία, πάντοτε όμως αφοσιωμένοι στο γράμμα και όχι στο πνεύμα του γράμματος.

Και επειδή συνήθως ο λαός, χωρίς την απαιτούμενη παιδεία, ατενίζει στο γράμμα και στον τύπο, όπως συμβαίνει και με ορισμένους Χριστιανούς στη δική μας Εκκλησία, ο λαός θεωρούσε τους Φαρισαίους ως υπέρμαχους της θρησκείας και άγονταν και φέρονταν από τους Φαρισαίους, μάλιστα ο γυναικείος κόσμος(…)

Αυτοί ήσαν οι Φαρισαίοι, η προσωποποίηση της υποκρισίας και της αδικίας».

(πρ. Ευάγγελου Σκορδά, «Ο λόγος εις τας αγυιάς και τας ρύμας: Το κοινωνικό κήρυγμα της Εκκλησίας», σελ. 26-27)

 

(more…)

Advertisements

«Από το διάβασμα έμαθα…»

Απρίλιος 3, 2016

osios-porphyrios-kavsokalyvitis-xristos-filos-masΩς γνωστόν, ζούμε στην Ελλάδα σε μια εποχή μέσα στην εκκλησιαστική ιστορία όπου διακρίνεται από ξέφρενο, σε ορισμένες περιπτώσεις, γεροντισμό και γεροντολατρεία, και μάλιστα όχι μόνο στα κοινοβιακά μοναστήρια, αλλά και στους εν τω κόσμω Χριστιανούς.
Προφανώς ο εγωισμός, δηλαδή η νοσηρή (και όχι η καλώς εννοούμενη-υγιής) αγάπη του εαυτού, είναι από τα σημαντικότερα πάθη και πάντα και -ιδίως- σήμερα, πραγματική Λερναία Ύδρα (και για αυτό πρέπει κανείς να αγωνίζεται να μεταμορφώσει το θέλημά του, την προσωπικότητά του, επί το φιλάνθρωπο και φιλόθεο). Από την άλλη, όμως, δεν υπάρχει κανένα κέρδος από το να σταματήσει κανείς να δρα με βάση τα πάθη και τις πλάνες του και να δρα με βάση τα πάθη και τις πλάνες κάποιου άλλου «θεσμικού» προσώπου, κάτι που οδηγεί, όπως έλεγε και ο άγ. Ιγνάτιος, στην απώλεια αμφοτέρους. Για αυτό και στην Ορθόδοξη παράδοση, ο Γέροντας με την έννοια του πνευματικού καθοδηγητή είναι βασικά αυτός που έχει φτάσει στην απάθεια, ο «θεραπευμένος», αυτός που (χαρισματικά) έχει όντως εν Χριστώ ζωή δηλαδή.
(more…)