Posts Tagged ‘Πατέρες’

Παραλειπόμενα για την στράτευση και τον πόλεμο από εκκλησιαστική σκοπιά

11 Ιουλίου, 2012

Άγιοι Μπόρις και Γκλεμπ, οι πρώτοι Ρώσσοι Άγιοι

Οι προηγούμενες αναρτήσεις ελπίζω ότι έδωσαν σε όσους φίλους έκαναν τον κόπο και τις διάβασαν μια εικόνα της πιο αγνής και ανόθευτης περιόδου της εκκλησιαστικής μας Ιστορίας. Είδαμε εκεί πώς το να επιλέξει κανείς το στρατιωτικό επάγγελμα, το να στρατευθεί δηλαδή, τον στερούσε από την δυνατότητα να γίνει Χριστιανός! Άλλη ηταν η αντιμετώπιση όσων ΉΔΗ ήσαν στρατιώτες, οι οποίοι πάντως φαίνεται ότι κατά κανόνα «εν μαχαίρα απέθανον». Πάντως, αναγνωρίζεται ότι «ο Χριστιανός δεν προορίζεται, για να γίνει στρατιώτης. Ένας Χριστιανός δεν πρέπει να γίνει στρατιώτης, εκτός και αν εξαναγκαστεί από ένα αρχηγό που φέρει σπαθί. Δεν πρέπει να φορτώσει τον εαυτό του με αμάρτημα του αίματος. Αλλά αν έχει χύσει αίμα, δεν πρέπει να μετέχει στα Μυστήρια, εκτός αν εξαγνιστεί από μια τιμωρία, δάκρυα και θρήνο. Δεν πρέπει να προχωρήσει απατηλά, αλλά με τον φόβο του Θεού.» (Κανόνες 13-14 Ιππολύτου, 4ος αι. μ.Χ.).

Παραταύτα, όπως είδαμε και στο πρώτο μέρος, αυτό αφορά την πρώτη επιλογή, την τέλεια, την τελείως ειρηνιστική και μη-βίαια. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός του κατά περίπτωση δικαιολογήσιμου πολέμου…

(more…)

«Χουντικά σταγονίδια» στον «φιλόχριστο στρατό»

8 Δεκεμβρίου, 2011

Όπως ίσως θα έχετε παρακολουθήσει οι φίλοι αναγνώστες αυτών των γραμμών, τις τελευταίες δέκα ημέρες έγινε λόγος για ένα ζήτημα το οποίο άπτεται της εορτής του Πολυτεχνείου. Κάποιος νεαρός και ειδικότερα ο 4ετής αρχηγός φοιτητής της Σχολής Ευελπίδων Π. Φαραντάτος, όπως φημολογήθηκε αρχικά από την φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Το βήμα της Κυριακής», μετά την εορτή προς τιμήν του Πολυτεχνείου 1973, μίλησε για «μπούρδες» αναφορικά με την εορτή αυτή και τραγούδησε κάποιο άσμα το οποίο είναι χουντικός ύμνος («Μεσ’ στου Απρίλη την γιορτή»). Μάλιστα, ανάγκασε ίσως ή συνοδεύτηκε σε αυτήν την ενέργεια από ορισμένους(4-5) συμφοιτητές ή και φίλους. Υπήρξαν πληροφορίες έσωθεν ότι το περιστατικό με κάποια μορφή πράγματι έλαβε χώρα, ενώ σε άλλη κυριακάτικη εφημερίδα συγγενής του παιδιού αυτού ισχυρίστηκε ότι συκοφαντήθηκε και ότι επρόκειτο για παρεξήγηση. Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα μίλησε για «χουντικό πυρήνα στην Ευελπίδων»· ο δε πρότερος πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου είχε ομιλήσει στους Μέρκελ-Σαρκοζί στην περιβόητη συνάντησή τους μετά την ανακοίνωση δημοψηφίσματος περί κινδύνων… πραξικοπήματος· οι συνδαιτυμόνες αυτοί εξοργίστηκαν με αυτά που άκουγαν- βέβαια «μην κρίνεις, για να μην κριθείς».
Βεβαίως, και νομικά ακόμη υπάρχει το περίφημο τεκμήριο αθωότητας και δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε εύκολες κριτικές και επικρίσεις, πόσω μάλλον καταδίκες. Αλλά ας υποθέσουμε ότι ισχύει οποιαδήποτε εκδοχή. Ποια σημασία έχει; Αυτές οι σχετικές αναρρωτήσεις είναι σαν να προέρχονται από κάποιον που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την ελλαδική πραγματικότητα και δη την στρατιωτική, η οποία σε μεγάλο τμήμα της είναι «σουρεαλιστική» και άκρως εξοργιστική. Ιδίως, ίσως, οι νεώτεροι, από κατ’ ιδίαν συζητήσεις και μόνον θα γνωρίζουν πόσοι και πώς έχουν -έκπαλαι- τέτοια φρονήματα εντός του στρατού. Προσέξτε: όχι εθνικιστικά ή «υπερεθνικόφρονα» φρονήματα, αλλά απλώς φασιστοειδή ή/και «μιλιταριστικά». Δηλαδή αντιδημοκρατικά και νομικιστικά, που προσκυνούν ως είδωλο και ως νέο χρυσό μοσχάρι το Κράτος και έχουν ποικίλα όνειρα φίλαρχης «επιβολής της τάξης».

(more…)

Θεία και ανθρώπινη δικαιοσύνη: Σχόλιο σε απαράδεκτο κείμενο του π. Μπέη στην «Ε»

20 Αυγούστου, 2010

Για να έλθη «με το καλό» η γιορτή της Παναγιάς, της Θεομήτορος, της μητέρας κάθε ενός, της «έχουσας τα δευτερεία της Τριάδος» κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης και τον Άγ. Ι. τον Δαμασκηνό, και της που είναι, με κάποια δόση υπερβολής ποιητικής, «μετά Θεόν η θεός» , όπως λέει και πάλι ο Άγ. Ανδρέας του μεσοσαρακοστιανού Μεγάλου Κανόνα, ο πατήρ Κώστας Μπέης μας αφιέρωσε από την τακτική του στήλη στην εφ. Ελευθεροτυπία ένα κείμενο στο οποίο θέλει να μας μιλήση για την

Δίκαιη δίκη και ιερή αναλγησία. Αμέσως κατόπιν, έρχεται να μας μιλήση για την περίπτωση του γέροντα Νικοδήμου -ψευδοΜητροπολίτη της κατάπτυστης για την άκρως αντιχριστιανική δουλοπρέπειά της χουντικής περιόδου, οπότε και είχε διαλυθή η κανονική Δ.Ι.Σ. και είχε συσταθή από τους Δικτάτορες νέα, «αριστίνδην», με περίοδο, μάλιστα, όπου υπήρχαν δύο ταυτόχρονα αρχιεπίσκοποι- του οποίου και επισήμως έχει αρθή το αδίκως, ως φαίνεται, επιβληθέν επιτίμιο της ακοινωνησίας (βέβαια, εγώ θυμάμαι και άλλες, απίθανες, περιπτώσεις, π.χ. του γνωστού αντιοικουμενιστή, αν και οργανωσιακού, Θεολόγου Ν. Σωτηρόπουλου) από την 12η του Μάη ήδη, και να μας μιλήση, ειδικότερα, για αυτό μέσω του διεθνούς φήμης δεξιού νομικού Β. Μαρκεζίνη και του βιβλίου του «Το Καλό και το Κακό στην Τέχνη και στο Δίκαιο».


Τον άνθρωπο, εν ζωή ακόμη, δεν τον γνωρίζω μέσω του έργου του, αν και είναι, βέβαια, ονομαστικά γνωστός. Όμως, ειλικρινά απορώ, πώς του ήρθαν όλα αυτά τα οποία γράφει σε αυτό το βιβλίο περί της «θείας δικαιοσύνης» και που την …συγκρίνει με την ανθρώπινη.  Θα σας πω τον λογισμό μου: έχει μάθει τον «χριστιανισμό» μέσα από τα βιβλία που κυκλοφορούσαν στις «θρησκευτικές(sic) οργανώσεις»* όθεν προήλθαν πολλά κορυφαία στελέχη της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και της Αριστίνδην ψευδο-Δ.Ι.Συνόδου, όπως ο Στυλιανός Παττακός, της οποίας άλλωστε Δικτατορίας πρωθυπουργός θήτευσε ο πατήρ του συγγραφέως.

(more…)

To Τρωκτικό, η Σέχτα, το ιστολογείν

9 Αυγούστου, 2010

Διαβάζοντας την προκήρυξη που εξέδωσε η «Σέχτα Επαναστατών», βλέπουμε μία σειρά από ετερόκλητα και ενδιαφέροντα στοιχεία.  Υπάρχει στην σειρά αυτή των κειμένων, είτε πρόκειται για μανιφέστα είτε για προκηρύξεις, κάτι κοινό· εσωκλείουν, συχνά, στοιχεία μίας εύστοχης κοινωνιολογικής ανάλυσης ή ακόμη και εκπληκτικά οξυδερκούς τέτοιας.

"Μπόμπες" εναλλακτικού τύπου...(;)

Το ίδιο ήταν που είχα παρατηρήσει με έκπληξη διεξερχόμενος σε μέρος του το κειμένο- «μανιφέστο» του Αμερικανού -και νομικά/καταγωγικά και χαρακτηρολογικά- Unabomber, του καθηγητή Τέοντορ Κατζίνσκυ, αν και πρόκειται, αναντίρρητα, για μία εξαιρετικά διαφορετική προσωπικότητα…

(more…)