Posts Tagged ‘Ορθόδοξος Τύπος’

Η κατοχή της Τρόικας κι ο «θρησκευτικός όρκος»

Ιανουαρίου 30, 2015

Μη-ορκίζεσαι-ιστΕίναι γνωστό τοις πάσι ότι η χώρα μας σε εκκλησιαστικό επίπεδο βρίσκεται σε κατώτατη υποστάθμη. Δηλαδή ενώ λέμε πως είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, στην πραγματικότητα είμαστε κακής ποιότητας «θρησκευόμενοι». Το αυτό ισχύει για τον λεγόμενο εκκλησιαστικό τύπο καθώς και τις απόψεις που διατυπώνονται από πολλούς Μητροπολίτες μας, επί παντός επιστητού και τινών έτι.
Με μεγάλη έκπληξη διάβασα λόγου χάρη στο προηγούμενο τεύχος του «Ορθόδοξου Τύπου», στο πρωτοσέλιδο μάλιστα, ότι από το αν ο νέος Πρωθυπουργός θα δώσει τον «θρησκευτικό όρκο» θα φανεί και η στάση του απέναντι στην Εκκλησία! Άλλωστε, και άλλοτε από τις στηλές της συγκεκριμένης εφημερίδας εσχάτως διάφοροι «βροντάν καριοφίλια» υπέρ του θρησκευτικού όρκου. Το ζήτημα από πλευράς τοποθέτησης και έρευνας έχουν λύσει πολλοί, με πρώτο βέβαια τον ίδιο τον Χριστό!!!  Άλλωστε όλοι ανεξαιρέτως οι Πατέρες της Εκκλησίας όπως και οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων αποφαίνονται αρνητικά, και συχνά με βαρύτατες εκφράσεις. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χαρακτηριστικά  μιλάει για την παραφροσύνη του να θέλει κάποιος να ορκίζεται επιθέτοντας μάλιστα το χέρι του στο βιβλίο που απαγορεύει τον όρκο!!! «Συ δε τον νόμον τον κωλύοντα ομνύναι, τούτον όρκον ποιείς;». (…)«Ω, της ύβρεως! Ω, της παροινίας».

(more…)

Εκκλησιαστικά εφημεριδογραφικά: Μέρος 1ο (περί παρελάσεων)

Νοέμβριος 14, 2013

NorthKoreaMarchΠολύς ο λόγος για τις παρελάσεις και την εθνική υπερηφάνεια σe «εκκλησιαστικά» και «χριστιανικά» έντυπα.

Κανείς έχει την εντύπωση ότι πρόκειται σχεδόν για τις αποφάσεις των Οικουμενικών και Πανορθόδοξων Συνόδων(οι οποίες έχουν ισχύ οικουμενικής), όπως ήταν λ.χ.  η καταδίκη του Εθνοφυλετισμού(φυλετισμού= ρατσιστικού εθνικισμού) στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 1872.

Από πού ξεκινάει το θέμα; Από εκεί που το προσδιόριζε ο γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, κορυφαίος ανάμεσα στους κορυφαίους της Ορθοδοξίας του περασμένου αιώνα:

το θέμα ξεκινάει από την «ανάγκη σύμπλευσης» της «εθνικοποιημένης» Διοικούσας Εκκλησίας, ώστε να είναι αρεστή στους ισχυρούς αυτής της εποχής° πράγμα που ξεκίνησε με την Βαυαροκρατία.

Ας σκεφτούμε την εν Ρωσσία Εκκλησία της εποχής της ΕΣΣΔ. Προσπαθούσε να φανεί πως δεν ήταν αντίθετη με το καθεστώς, ώστε να γίνει ανεκτή από αυτό. Εξ ου και ο μεγάλος Ρώσος θεολόγος Παύλος Ευδοκίμωφ είχε γράφει πως δεν υπάρχει ούτε «αστικός χριστιανισμός» ούτε «προλεταριακός χριστιανισμός» -με την έννοια φυσικά ενός χριστιανισμού συμβατού με την «προλέτ κουλτ» του ολοκληρωτικού σοβιετικού καθεστώτος…

Παρακάτω θα προσπαθήσω να κάνω ένα μικρό σχολιασμό λοιπόν σχετικά με το θέμα των παρελάσεων, οι οποίες κάθε χρόνο αποτελούν το θέμα τριβής ορισμένων «αγωνιστών» -αλλά και όντως αγωνιστών- της Εκκλησίας, οι οποίοι κατακεραυνώνουν την «προοδευτική και εκσυγχρονιστική αρνησιπατρία», όπως θα έλεγε και ο κ. Γιανναράς.

Αυτή η τελευταία σαφέστατα υπάρχει, πλην όμως, όχι να γίνεται παράχρηση του όρου…

(more…)

Ο θεολόγος Ν. Σωτηρόπουλος στον (δ/ντή του Ο.Τ.) Γ. Ζερβό για εκκλησιαστικά, κάρτα πολίτη κ.ά.

Νοέμβριος 21, 2010

Έλαβα και σας αναρτώ σε τρία μέρη μία πάρα πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή -δυστυχώς, ως τώρα πρόκαμα να παρακολουθήσω το α’ μέρος μόνο, που είναι θαυμάσιο όντως!- όπου μιλά ο γνωστός (σε εμάς τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ και όχι μόνο) θεολόγος Ν. Σωτηρόπουλος στον (εκδότη της εφ. «Ορθόδοξος Τύπος») Γ. Ζερβό στην εκπομπή του τελευταίου στο Blue Sky -που εμείς οι Θεσσαλονικείς δεν έχουμε πρόσβαση, τουλάχιστον μη-διαδικτυακή, όπως άλλωστε και στο High [σημ.: έχουμε, βέβαια το Μέγα και το Άλτερ- ποιότης, υψίστη].

Ιδιαίτερα με ενδιαφέρει να δήτε τις θέσεις για την -φρικαλέα και χουντοπρεπή πράγματι, πρέπει να ομολογήσουμε, και που πρέπει άρα να αποτρέψουμε την έλευσή της παντί σθένει(πριν θεσμισθή και επισήμως και η καταστροφή ολοκληρωθή)…!- κάρτα του πολίτη και την στάση των Πατέρων απέναντι στην εξουσία, εκκλησιαστική και πολιτική/πολιτειακή. Ο πατέρας Μεταλληνός σε μία άλλη πρόσφατη εκπομπή του (αν ενδιαφέρεστε, βρίσκεται στο πολύ-πολύ καλό για τα θέματα αυτά ιστολόγιο του «lomak», εδώ ), μίλησε ήδη για αυτό θυμίζοντας την ρήση του Χρυσοστόμου «Ουδέν δέδοικα, ως επισκόπους πλην ολίγων». Δηλαδή, τίποτε δεν φοβήθηκα όπως τους επισκόπους, πλην λίγων.

Και, για να το πω και εγώ με μία φράση κάπως του συρμού, ευαγγελική: «ο νοών(καθώς και ο αναγινώσκων) νοείτω». Καλή σας παρακολούθηση!!!…

(more…)

Περί «ορθόδοξης πολιτικής διακονίας»-π. Γ.Δ.Μεταλληνός

Ιουνίου 8, 2009

Ένα εξαίρετο, όντως, και ενημερωμένο άρθρο «απομαγνητοφωνημένο» δημοσίευσε ο π. Γ. Μεταλληνός και μέχρι προ τινός καθηγητής θεολογίας στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» στην οποία αναφερθήκαμε -κατ’ανάγκην- σε δύο προηγούμενες μας αναρτήσεις που έχουν τις σχετικές εκδοχές τους και στην Αποικία μας .

Το θέμα είναι η «ορθόδοξη πολιτική διακονία». Άκρως επίκαιρο και συμπληρωματικόν πολλών στοιχείων σε μία σειρά άκρως καιρίων θεμάτων της (εφαρμοσμένης και «θεωρητικής») κοινωνικής και πολιτικής μας Θεολογίας.

Έγινε μία προσπάθεια να το μεταγράψω άμεσα, αλλά επειδή βρισκόμαστε και εν τω μέσω της εξεταστικής περιόδου και επειδη στάθηκε κάπως χρονοβόρο, το παραθέτουμε από την σχετική ιστοσελίδα της οικείας εφημερίδας.

Ας ευχηθούμε να σταθή γόνιμο…

Σημ.: Υποσχόμαστε να επανέλθουμε στα της πολιτικής θεολογίας με τις 3 κυκλοφορίες που αναφέραμε στον εκδοτικό τομέα…! Οσον ούπω…! 🙂

Περί κομμουνισμού-σχολιασμός άρθρων Ο. Τύπου(β’)

Μαΐου 25, 2009
(συνέχεια από το προηγούμενο)

Θα σταθούμε σε τρία ακόμη σημεία:

ε) Η αρθρογράφος υποστηρίζει αλλαχού τα εξής: ότι το ἅπαντα κοινά» των Πράξεων των Αποστόλων ἀναφέρεται σὲ «οἰκειοθελῆ ἐγχειρήματα ἰδιωτῶν, συντόμως καὶ αὐτοβούλως ἐγκαταλειφθέντα»(!). Φοβάμαι, ότι δεν έχει κατανοήση, ότι η όλη ιεροσολυμίτικη κοινότητα των «τρισχιλίων» ήταν κοινοκτημονική. Αυτό από κάποιους μελετητές θεωρείται δε, ότι διήρκεσε με κάποια μορφή και τους επόμενους 2-3 αιώνες. Στο δε Ορθόδοξο κοινόβιο που οι δυτικόφρονες/εθνικόφρονες συνήθως «σνομπάρουν» ή και βδελλύσονται, υπάρχει παραγωγή και κατανάλωση αυτόνομη και σε πλήρη κοινοκτημοσύνη. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσοστομος έλεγε δε, ότι πρέπει να επιστρέψουμε στο παράδειγμα των τρισχιλίων ενώ ο Μέγας Βασίλειος, ότι πρέπει να ποθήσουμε το παράδειγμα των τρισχιλίων, που ήσαν τα πάντα σε αυτούς κοινά και να ντραπούμε(«αιδεσθώμεν») τα φιλάνθρωπα διηγήματα των «Ελλήνων» που αναφέρουν κοινή σίτιση κτο. Βεβαίως, εννοείται, ότι ιδίως τούτο, αν μιλούμε για την Εκκλησία, δεν επιβάλλεται δια του φόβου του ξίφους της Πολιτείας, του Καίσαρα. Παραταύτα, η κοινωνική αδικία με την μορφή της σοσιαλιστικής εκμετάλλευσης-αποστέρησης κατά τους Πατέρες απαγορεύεται αυστηρά, οι δε δύο ιδιότητες, του καπιταλιστή και του Χριστιανού Ορθόδοξου είναι αλληλοαποκλειόμενες, ακόμη και αν ανανοηματοδοτήσουμε κατάλληλα την πρώτη.

ς) Ουδεμία σχέση, ακόμη, έχει με τον «εφαρμοσμένο κομμουνισμό»(!;), την «παγκοσμιοποίησι»(!) και την αποβολή της «ελευθερίας της βουλήσεως», η ριζοσπαστική αυτή πλευρά της Ορθόδοξης Παράδοσης και του παραδείγματος των Πατέρων και των Μητέρων. Θα έλεγα το ενάντιο.  Ο αστικός αυτός «χριστιανισμός», ο «ακίνδυνος» και προσαρμοσμένος στο καπιταλιστικό σύστημα θαυμάσια, ώστε να δικαιώνη στους αιώνας των αιώνων τις απαράδεκτες, προκατειλημμένες και γελοιώδεις σχετικά με την Ορθόδοξη Ανατολή, ρήσεις του Λένιν και του Ένγκελς(βλ., π.χ., στο «On early christianity», 1882) περί… αλκοόλ του πνεύματος και δήθεν μετάθεσης της δικαιοσύνης για την επόμενη ζωή(πρβλ. «ως εν ουρανώ και επί της Γης», «δος ημίν τα δέοντα και τα αυτάρκη» κατά την καθημερινή προσευχή του Κόντογλου , «πεινώντας ενέπλησεν αγαθών, και πλουτούντας εξαπέστειλεν κενούς» της Θεοτόκου κπα),  γνώριμος από τον λουθηροκαλβινισμό των ποικίλων μισσιοναρίων, του Κοραή κλπ. «θρησκευόμενων», είναι από κάθε άποψι απαράδεκτος θεολογικά, αλλά και μέρος της Νέας Εποχής και Νέας Τάξης, που βεβαίως είναι ακραία καπιταλιστική, και για αυτό αρκεί π.χ. μία ανάγνωση των πεπραγμένων της τελευταίας σύναξης του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Νταβός -αλλά και του αντιφόρουμ του Πόρτο Αλλέγκρε. Προφανώς, πολλοί δεν γνωρίζουν καν για τις ριζοσπαστικές κοινωνικά και πολιτικά , δραστηριότητες των Αγίων. Έτσι, η ένταξη και η εργώδης δράση της Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα στο σοσιαλεπαναστατικό κόμμα(=μενσεβίκοι) και κατόπιν στο Χριστιανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ρωσίας, είναι τελείως άγνωστη. Το ίδιο οι προσπάθειες του εκουσίως αρχιεπισκόπου(το αντίθετο πολλών δεσποτοκρατών σήμερα ακριβώς) Αγίου Ιωάννη του Ελεήμονος για την απελευθέρωση όλων των δούλων και την κοινωνική δικαιοσύνη, καθώς και οι θέσεις του, ότι εάν βρούμε μέθοδο να αφαιρέσουμε τα περιττά αγαθά («χιτώνες») από τους πλούσιους (άνευ της θελήσεώς των), και να τα μεταβιβάσουμε στους πτωχούς, δεν θα «ημάρτομεν» ουδόλως των «δεόντων» (για την σχετική παραπομπή στην Πατρολογία, βλ. Ι. Πέτρου «Κοινωνική δικαιοσύνη», Παρατηρητής, 1992).

ζ)Σχετικά με τους αριστερούς και τους δεξιούς, την αριστερά, την δεξιά, και την Εκκλησία. Προσωπικά, θα έλεγα, ότι ναι μεν καθένας καλείται να επανέλθη στην Εκκλησία, και αν είναι πλούσιος, φτωχός, εθνικός, ειδωλολάτρης, εωσφοριστής, τέκτονας κτλ., και αυτό θαυμάσια το αναφέρει ο Χρυσόστομος, λέγοντας, ότι και οι πλούσιοι και οι φτωχοί είναι παιδιά του και κοιλοπόνεσε δι’αμφοτέρους, αλλά ιδεολογίες που στηρίζουν την κοινωνική αδικία, την ανισότητα, την αποστέρηση, ουδεμία σχέση μπορούν να έχουν με την Πατερική Ορθοδοξία. Συνεπώς, οι ιδιότητες του δεξιού, με όλα τα ιδιώματα που φέρει, και του Ορθόδοξου πιστού είναι απλώς ασυμβίβαστες. Αυτό το έχουμε ξανασυζητήση ήδη πολλές φορές και δεν νομίζω, ότι χρειάζεται να επανερχόμαστε αργολογώντας.

Ο ενδιαφερόμενος έχει πολλά αξιόλογα συγγράμματα να προστρέξη, και ακόμη και παληότερα δικά μας κείμενα. Αυτά τα ελάχιστα και γνωστά με «πνεύμα παροξυμένο» κατά τι, αλλά με ειλικρινή πρόθεση και με αγάπη για όλους τους αναφερόμενους…

Υ.Γ. Βλέπε και εδώ για μία πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του κειμένου. Δεύτερον, εδώ το α’ μέρος , εδω το β’ μέρος και, επίσης, εκεί και εκεί για ένα διάλογο μεταξύ πρ. π.Μεταλληνού και συντάκτιδος.