Posts Tagged ‘οικογένεια’

Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον- Μετάφραση κειμένου του Christopher Lasch(Μέρος 5o)

5 Οκτωβρίου, 2010

Ως προϊόντα μιας φιλελεύθερης κουλτούρας, το βρίσκουμε δύσκολο να κατανοήσουμε την σημαντικότητα που άλλες πολιτικές παραδόσεις θέτουν πάνω στην αυθόρμητη συνεργασία και την αξία των υποσχέσεων. Για τους Έλληνες, η δυνατότητα να κάνει κάποιος υποσχέσεις ήταν σχεδόν ο ορισμός του πολιτικού ζώου. Ο φεουδαλισμός έκειτο πάνω σε μία διαφορετική αλλά εξ ίσου ισχυρή σύλληψη της σπουδαιότητας δεσμευτικών όρκων. Η μοντέρνα σύλληψη, από την άλλη -που είναι βαθύτατα απολιτική- είναι ότι η δυνατότητα για ορθολογική επιλογή, ορθολογικό υπολογισμό της χρησιμότητας [σ.ph.: με την «χυδαία ωφελιμιστική» ή ηδονιστική έννοια, πρβλ. χρησιμοθηρία] και του προσωπικού πλεονεκτήματος, είναι αυτό που ορίζει τον πολίτη ή τον συμφωνημένο ενήλικο [σ.ph.: νομική ορολογία], όπως λέμε. Η μοντέρνα σύλληψη  δίνει ελάχιστη στήριξη στις δεσμευτικές υποσχέσεις που υπολανθάνουν στην οικογένεια, ειδικά όταν προσθέσουμε στην ιδεολογία των ατομικών δικαιωμάτων την ευρέως αποδεκτή πίστη στην οικουμενική [σ.ph.: καθολική, που αφορά όλους ανεξαιρέτως] υποχρέωση να είναι κανείς ευτυχής. [σ.ph.: είναι ακριβώς αυτό που αποκαλεί ο Ζακ Ελλύλ «ιδεολογία της ευτυχίας»] Η φιλελεύθερη ιδεολογία όχι μόνο δίνει ελάχιστη στήριξη στην οικογένεια, δεν μπορεί ούτε να βγάλει νόημα από την οικογένεια, μία θέσμιση που παρουσιάζεται ανορθολογική κατά την έννοια ότι τα μέλη της θεωρητικώς δεν σκέφτονται τα δικά τους συμφέροντα και τα δικαιώματα που σχεδιάστηκαν για να τα προστατεύουν, και στην περαιτέρω έννοια  ότι υπόσχονται να διατηρήσουν ο ένας τον άλλο δια μέσου μίας ζωής. Τι τρέλλα!

(more…)

Γιατί η Αριστερά δεν έχει μέλλον- Μετάφραση κειμένου του Christopher Lasch(Μέρος 4ο)

2 Οκτωβρίου, 2010

Ας προσπαθήσω να επαναδιατυπώσω το επιχείρημά μου σχετικά με την οικογένεια σε μια μορφή που οι κριτικοί μου μπορούν να παρακολουθήσουν. Για το καλό της απλότητας, θέλω να περικλείσω την περισσότερη από την προσοχή μου στην πρώτη κατηγορία των «οικογενειών». Από την δεύτερη μπορούμε εύκολα να απαλλαχθούμε. Άγαμα άτομα που μένουν μόνα προδήλως δεν μπορούν να περιγραφούν πολύ καλά ως οικογένειες (αν και άνθρωποι το έχουν προσπαθήσει). Όσο για την ανεπίσημη συγκατοίκηση, ακόμη και αν θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε να την αποκαλέσουμε ένα γάμο κάποιου είδους, και πάλι δεν θα είχαμε κανένα λόγο να την αποκαλέσουμε οικογένεια. Σε κάθε κοινωνία γνωστή στην ανθρωπολογία, με λίγες πολύ στασιαζόμενες εξαιρέσεις, μία οικογένεια  αποτελείται από ένα άνδρα και μια γυναίκα ενωμένους από τον γάμο και ζώντες με τους γόνους τους. Είναι αδύνατο να συζητηθεί η οικογένεια χωρίς αναφορά στον γάμο, αλλά είναι επίσης αδύνατο να  συζητηθεί σαν να ήταν γάμος και τίποτε παραπάνω. Καθαρά σημαίνει ένα γάμο συν παιδιά. Οποιοδήποτε άλλο είδος οικογένειας είναι απλώς παιχνίδι με λέξεις.

(more…)