Posts Tagged ‘μετάνοια’

«Πηγαίνετε σ’ αυτόν και ακολουθήστε την πνευματική οδηγία του πέντε χρόνια, εφτά χρόνια, όσο νομίζετε ο ίδιος πως έχετε την ανάγκη του…»

9 Σεπτεμβρίου, 2018

«Όχι, δεν θέλω αυτού του είδους τη μετάνοια. Ετοιμάζω για σας άλλη», αποκρίθηκε με θέρμη ο Τύχων δίχως να δώσει καμιά προσοχή ούτε στο βεβιασμένο γέλιο ούτε στα λόγια του Σταυρόγκιν.

«Ξέρω ένα γέρο ασκητή, που δεν ζει εδώ, μα ούτε και πολύ μακριά από εδώ, έναν ερημίτη, έναν καλόγερο, που η μεγάλη χριστιανική σοφία του είναι ακατανόητη και για σας και για μένα. Θ’ακούσετε την παράκλησή μου. Θα του μιλήσω για σας. Πηγαίνετε σ’ αυτόν και ακολουθήστε την πνευματική οδηγία του πέντε χρόνια, εφτά χρόνια, όσο νομίζετε ο ίδιος πως έχετε την ανάγκη του. Κάντε ένα τάμα και με τη μεγάλη αυτή θυσία θα αποκτήσετε καθετί που ποθείτε, ακόμη και ό,τι δεν ελπίζετε. Γιατί δεν είστε σήμερα σε θέση να καταλάβετε τι θα κερδίσετε».
Ο Σταυρόγκιν άκουγε προσεκτικά.
«Μου προτείνετε να πάω καλόγερος σ’ εκείνο το μοναστήρι;»
«Δεν υπάρχει ανάγκη να κλειστείτε σε μοναστήρι ούτε να πάρετε την κουρά. Γίνετε μονάχα δόκιμος, λαϊκός. Έστω και μυστικά μπορείτε να εξακολουθείτε να ζείτε στον κόσμο…»

Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι, «Η εξομολόγηση του Σταυρόγκιν», εκδ. Εμπειρία Εκδοτική, σελ. 91-92

(more…)

Χαμένες διαπροσωπικές σχέσεις και προσωπική μετάνοια

25 Σεπτεμβρίου, 2012

Συχνά εδώ στο ιστολόγιο έχουμε μιλήσει για θέματα που τα έχουμε εντάξει σε μια ειδική κατηγορία, στις εξομολογήσεις ή τα «καθ’εαυτόν». Έτσι και σήμερα, θα έχουμε ένα τέτοιο θέμα.

Το ζήτημα αφορά τις χαμένες φιλίες και ευρύτερα διαπροσωπικές σχέσεις στις ζωές μας σήμερα. Είναι διαπιστωμένο ότι οι σχέσεις αυτές δεν ευδοκιμούν εύκολα. Οι σχέσεις γενικότερα έχουν γίνει πολύ «δύσκολες». Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει η αγιοπνευματική οικειότητα και η ενότητα, θα μου εξηγήσετε θεολογικά και πνευματικά, και θα συμφωνήσω. Επίσης, είναι γεγονός πως κάποιοι Πατέρες είχαν αντικαταστήσει την έννοια της φιλίας με την έννοια της αγάπης, λέγοντας ότι η φιλία αφορά κάποιες σχέσεις που οφείλονται περισσότερο σε συγκυρία(επάγγελμα, σπουδές κ.λπ.). Η αγάπη αυτή αφορά όλους και ΚΥΡΊΩΣ τους φτωχούς, τους ξένους, τους αδικημένους, τους αναξιοπαθούντες, τους τιμωρούμενους. Την δε φιλία τους οι Άγιοι Γρηγόριος Θεολόγος και Μέγας Βασίλειος την είχαν ονομάσει {ο πρώτος} «πνευματικό έρωτα».

(more…)

Ο «εμπειρισμός της πιάτσας», η ιδεολογία της εργασιομανίας

2 Απριλίου, 2012

Είναι φοβερό πράγμα το πώς λειτουργεί η ιδεολογία στην ελλαδική κοινωνία μας… Και ακόμη χειρότερα, όταν η ιδεολογία, τα ιδεολογήματα, περνιούνται για …εμπειρισμός. Ένας τέτοιος, «εμπειρισμός της πιάτσας», όπως θα έλεγε και κάποιος, έχει φανεί, έχει εσωτερικευθεί και εξωτερικευθεί πολλάκις, μάλιστα ως «εξυπνάδα», τα τελευταία περίπου 15 χρόνια τουλάχιστον, και είναι από τους πιο θλιβερούς και εξοργιστικούς συνάμα… Μου τον είχε αναφέρει κάποιος ταξιτζής πριν περίπου 3-4 χρόνια, όταν εγώ γυρνούσα από κάποια διαδήλωση (-όπου κατά κανόνα βίωνα κι εγώ αυτό που κάποιος παληός λέει «γλυκεία επιβράβευσις της συνειδήσεως», μυστήρια πράγματα…).

Λοιπόν, εγώ κάτι ψιλοεξηγούσα για την κοινωνική διάσταση της Ορθοδοξίας, την «χριστιανική κοινωνικότητα», όπως θα έλεγε και ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, και την «αφόρητον κοινωνικήν αδικίαν», όπως θα έλεγε πάλι ο ίδιος. Έλεγα πέντε απλά πράγματα κατά δύναμιν για το πώς το Ευαγγέλιο και ο Λόγος του Θεού, δηλαδή ο Χριστός, καταδικάζει την ανισότητα στην κατανομή των αγαθών, την οποία ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρεί ανωμαλία και επιπλέον κατόπιν εισαχθείσα(=από εμάς τους ανθρώπους και τις αμαρτίες μας). Ο «προλετάριος», όμως, που είχα απέναντί μου, μου είπε, ως τέλειος αστός, ότι όλα αυτά είναι «θεωρίες(!)», ακόμη και όταν του εξήγησα ότι τα λέω από χριστιανικής (και όχι αριστερής, φερ’ ειπείν) πλευράς και πως «για να ζήσει κανείς πρέπει να δουλέψει» και άλλα τέτοια. Αυτό για τον συνομιλητή μου είναι η ζωή, είναι το …νόημα της ζωής. Παληότερα, ο ίδιος ταξιτζής μάλλον θα έλεγε «έχει ο Θεός» ή θα θυμόταν το ευαγγελικό ρητό για τα υλικά χρειώδη: «ζητείτε την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη Αυτού και όλα αυτά(=τα αναγκαία χρήματα και υλικά αγαθά) θα σας προστεθούν». Σήμερα, αυτός έλεγε αυτά, ενώ άλλοι, σοφότεροί του και λιγότερο επιπόλαιοι, λένε άλλα.

Τι είναι όμως αυτό που έχει αλλάξει σήμερα και ακούμε τον ένα μετά τον άλλον να επαναλαμβάνουν την ίδια «εξυπνάδα» που θεωρούν και ως μεγάλη σοφία..;

(more…)

Η επέτειος & η παρέλαση, η Άλωση & η μετάνοια & άλλες ιστορίες…

29 Μαρτίου, 2012

Δύσκολες μέρες και αργόσυρτες κομμάτι… Παλιγγενεσίας επέτειος, με πραίτωρες και νυν προστάτες του πολίτη, αντί για τους ίδιους τους πολίτες: «Quis custodiet ipsos custodes?»

 Ένα ρητό που με παραπέμπει στο θέμα των παρελάσεων είναι και τούτο το παρακάτω, που ανήκει στον π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ, Ορθόδοξο ιερέα και παλαιό «νόμιμο μαρξιστή» και που αναφέρεται στον Μαρξ:

«…τον έχει απορροφήσει εξ ολοκλήρου εκείνο που είναι κοινό για όλες τις προσωπικότητες, άρα το μη ατομικό μέσα σε αυτές, και αυτό το μη ατομικό, αν και μη ατομικό, γενικεύεται σε αφηρημένο σχήμα, που απορρίπτει εύκολα εκείνο μέσα στην ατομικότητα, που εξαιρεί αυτό το μη ατομικό μέσα σ’ αυτήν, ή, ελαφρά τη καρδία,εξισώνει αυτό το υπόλειμμα με το μηδέν. Αυτή είναι και η ουσία εκείνου του περίπλοκου «αντικειμενισμού» του μαρξισμού: οι προσωπικότητες αβήνουν μέσα στις κοινωνικές κατηγορίες, όπως το άτομο του στρατιώτη εξουδετερώνεται μέσα στο τάγμα ή στον λόχο όπου υπηρετεί.» («Ο Karl Marx ως θρησκευτικός τύπος», εκδ. Άθως, σσ. 26-27)

Αυτή η οπτική πράγματι μας δίνει να κατανοήσουμε βαθύτερα τις φοβερές παρελάσεις της σταλινίζουσας Βόρειας Κορέας με άνδρες και γυναίκες, παραταγμένους πανομοιότυπα και με θαυμαστή ευλυγισία…

(more…)

Θεμελιώδεις χριστιανικές πολιτικές θέσεις: Δημοκρατία & Εκκλησία, Άμυνα & Ειρήνη, Εργασία & Ανεργία

23 Φεβρουαρίου, 2012

Με κάποια πρόσφατη αφορμή, είχα να διατυπώσω κάποιες σκέψεις για κάποια θεμελιώδη θέματα από χριστιανική σκοπιά. Επειδή τελικώς προέκυψε πιο σουλουπωμένο και καλύτερο το κείμενο-σχεδίασμα από το προσδοκώμενο, παρακάτω μπορείτε να το διαβάσετε με την ελπίδα να ωφεληθείτε όλοι κάπως και κατά τι και να ωφελήσουμε και αυτήν την έρημη την κοινωνία μας, που κείται εν τω πονηρώ και τη άκρα αδικία…Οι ενότητες είναι τρεις και φαίνονται στον τίτλο.

1. Δημοκρατία & Εκκλησία: εκκλησιαστική διοίκηση

«Εκδημοκρατισμός» της εκκλησιαστικής διοίκησης  κατά τους ιερούς κανόνες: «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω». Εφαρμογή του «ψήφω κλήρου και λαού», πρακτική που εκπηγάζει από τους ιερούς κανόνες και που συνιστά σύμφωνα με τον ι. Χρυσόστομο την πρακτική διοίκησης της αρχαίας Εκκλησίας από τον Απ. Πέτρο. Χριστιανική δημοκρατία: αντιστροφή κοσμικής. Άρχοντας=υπηρέτης και αυτοθυσιαζόμενος: «Ο άρχοντας υπέρ των αρχομένων αποθνήσκει». Οι άρχοντες βιάζονται από τον δήμο να κυβερνήσουν αντί να βιάζουν αυτοί τον δήμο να κυβερνήσουν.

(more…)

Ο έσχατος λόγος του Αγίου Σιλουανού, λίγο πριν κοιμηθεί, στον στάρετς Σέργιο…

17 Μαρτίου, 2011

…με είχε εντυπωσιάσει τόσο όταν τον διάβασα και ήταν για την πολυθρήλητη στα λόγια για εμάς τους επικίνδυνους- «αναστατώσαντες την οικουμενην»- Χριστιανούς -από την εποχή της προς Διόγνητον επιστολής και ακόμη πιο πριν- μετάνοια :

«Είστε ο εν Χριστώ αδελφός μου τον οποίον ηγάπησεν ο Κύριος λόγω της μετανοίας. Να κηρύσσετε όσο δύνασθε περισσότερο εις τους ανθρώπους την μετάνοια« , σύμφωνα με τον Jean -Claude Larchet, σε επιστολή του Αγίου προς τον στάρετς…

(more…)

Τελώνης ή Φαρισαίος; (Δεν ξέρω, δεν απαντώ.)

14 Φεβρουαρίου, 2011

Ο τελώνης: έχει ενδοστρέφεια, χτυπιέται(!), λέει, έχει  χαμηλότατη αυτοεκτίμηση, έχει πολύ κακή ιδέα και μίσος, σίγουρα, για τον εαυτό του, δεν θέλει καν να κοιτάξει τον κόσμο που τον περιβάλλει και είναι κλεισμένος στον κόσμο του (=U.F.O.), κακά τα ψέματα, δεν είναι ευχάριστος και λέει δυσάρεστα πράγματα, δείχνει αδύναμος και ευάλωτος, εκτίθεται στην γειτονιά(αυτό πού το πας), σ’αυτούς που πάνε στον ναό, δεν κάνει ο κόσμος έτσι εν ολίγοις.

Ο Φαρισαίος: είναι εύγλωττος, ξέρει τα προτερήματά του και τα αναδεικνύει με τέχνη και πειστικότητα χωρίς να περιμένει να του τα αναγνωρίσει κανείς, παρουσιάζεται και ως ευσεβής, να πούμε, και θρήσκος άνθρωπος στον κόσμο (που ασφαλώς τον θαυμάζει),  δεν είναι λούζερ και δεν το ρίχνει στις κλάψες και στα χαροποιά πένθη και δεν ξέρω πώς τα λένε αυτοί οι παπάδες και οι θεούσοι…

(more…)