Posts Tagged ‘Μαλεβίτσης’

Μεγαλοπεμπτιάτικα και πάλι ή, άλλως, και τι χρειάζεται ο Χριστός σε ένα μικρόψυχο καιρό;…

1 Απριλίου, 2010

«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα……»


Οχι, δεν θα σχολιάσουμε τα όσα απίστευτα μαργαριτάρια είδαμε αυτές τις ημέρες, π.χ., στον Τύπο -πεντόσταγμα και πεμπτουσία αυτού που λέμε «μη κρίνετε κατ’όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνετε…» όντως-, διότι «η βαλίτσα θα πάει μακριά» και καταλείψει με ο χρόνος διηγούμενον. Ξέρετε, πάντως, είναι απίστευτο το πόσο έχουμε απομακρυνθή από την «εξ απόπτου ενατένισι», δηλαδή την προσπάθεια να δούμε αποστασιοποιημένοι και καθαρά, την «ήρεμο ενατένιση», που λέει και ο… κατηραμένος ποιητής. Δεν οφείλεται μόνο στην χολέρα του lifestyle και της λατρείας του νεωτερισμού αντί της προόδου ή, απλούστερα, της αλήθειας, μην το νομίζετε…

Μυστικός δείπνος και μυστικά άνθη

Ο λόγος σήμερα, λοιπόν, για το θέμα του μυστικού. (more…)

Το συνεχές σκότωμα των… υλιστών προσωκρατικών φιλοσόφων

7 Φεβρουαρίου, 2010

Θα το έχετε παρατηρήσει, ίσως, ότι ορισμένοι όψιμοι ματεριαλιστές («υλιστές»), ευρωπαιοκεντρικοί(-ευρωλιγούρηδες, κατά Ζουράρι, δηλαδή, και βρυξέλληνες) ελληνόφωνοι, αναφέρονται στους προσωκρατικούς φιλοσόφους, θεωρώντας, ότι δικαιώνουν την δυτικότροπη κοσμοθεωρία τους.  Κατ’εξοχήν διάσημη περίπτωση είναι ο δυσφημιστής του Άγιου Όρους Βασίλης Αλεξάκης με το μυθιστόρημά του «μ.Χ.» όπου μας μιλάει για τους προσωκρατικούς φιλοσόφους εν αντιθέσει με την Ορθοδοξία.

Άλλη περίπτωση είναι ο «αρχαιολάτρης»- εκδότης Μ. Βερέττας, ας πούμε, που αυτοπαρουσιάζεται ως νεοεπικούρειος. Το πρόβλημα είναι, βέβαια, ότι ουδεμία σχέση είχε ο δύστηνος (και …ασκητικός, κατά το μάλλον!) Επίκουρος με τον υλιστικό ηδονισμό στον οποίον θέλουν να τον εμπλέξουν, όπως ουδεμία σχέση έχει ο ωφελιμισμός του J.S. Mill με την «απολαυή των αισθήσεων»(στα οικονομικά είχαμε την παραφροσύνη σε κάποιες διάσημες θεωρίες να την …μετράμε και σε μονάδες, δηλαδή utils…). Η πραγματική θεωρία αυτών των ανθρώπων είναι κάτι μεταξύ του ήσσονος εκείνου κηρυναϊσμού και σαρδαναπαλισμού, δηλαδή την θεωρία που… διατύπωσε επιγραμματικά ο Ασσύριος βασιληάς Ασσουρμπανιπάλ με το (ταφικό επίγραμμα) «Συ δε ώ ξένε, έσθιε, πίνε, αφροδισίαζε, τάλλα δ΄ούδεν» ή «ταύτ’έχω όσσ’έφαγον και εφύβρισα» .

Το θέμα είναι ανάξιο λόγου, αλλά το καθιστά άξιο λόγου, ότι το επαναφέρουν ορισμένοι που σφόδρα ανοηταίνουν και που μας επηρεάζουν, όπως κάποιος Α. Ασωνίτης που γράφει σχετικά στην «Βιβλιοθήκη» * της Ελευθεροτυπίας» της 05-02-2010. Μπορείτε να το βρήτε εδώ. (more…)