Posts Tagged ‘κοινωνική ακροδεξιά’

Στραβός είναι ο γιαλός

19 Μαρτίου, 2011

Σύμφωνα με τα νέα και με κείμενο της Ναόμι Κλάιν που δημοσιεύεται και στην προσωπική της ιστοσελίδα, το χρέος το οποίο αφήνει ο  δικτάτορας Χόσνι Μουμπάρακ στον αιγυπτιακό λαό είναι (μόλις) 21, 8 περίπου δισ. ευρώ ή 30 δισ. δολαρίων, ενώ έχει ήδη ενθυλακώσει στον τραπεζικό λογαριασμό της οικογενείας του(σταθερή αξία πράγματι) 70 δισ. δολαρίων.  Την ίδια στιγμή, η διαφορά του χρέους στο διάστημα της παρούσας προοδευτικής διακυβέρνησης είναι με βάση «επίσημες «αποτιμήσεις 41,8 δισ.ευρώ, δηλαδή περίπου ανέρχεται στο διπλάσιο του συνολικού δημόσιου χρέους που άφησε ο κραυγαλέα κατασπαταλών και κλέπτων το δημόσιο χρήμα έκπτωτος τύραννος της Αιγύπτου.  Όμως, μήπως όλα αυτά είναι ένας απεχθής, πράγματι, λαϊκισμός; Μήπως γινόμαστε προπετείς και αχάριστοι, αρνούμενοι τις εργώδεις προσπάθειες ενός επιτελείου κυβερνητικού που όντως «σήκωσε τα μανίκια’ και σκληρότατα εργάζεται, για να σωθεί ο τόπος;
(more…)

Σαν αστροφώς σε κρέπι νεκρικό…

6 Νοεμβρίου, 2010

«Χτυπάει νούμερα η φρίκη στην οθόνη», κατά τον Μιλτιάδη. Ας δούμε την εικόνα εξ απόπτου: η ανεργία βρίσκεται, ας πούμε πολύ προσεγγιστικά, στο 12%. Λάθος της πολιτικής ΔΝΤ-ΠΑ»ΣΟ»Κ πρώτο: η συλλογιστική που υπηρετούν και που φέρνει την ελευθερία των απολύσεων(διότι μόνο για το Κεφάλαιο υπάρχει ζωή, όπως στον δυτικό Μεσαίωνα για τους ευγενείς) αποτυγχάνει κατά κράτος. Γιατί; Διότι θεωρούν ότι, όταν λ.χ. απολυθεί κάποιος από την Microsoft ή τα εκκοκιστήρια βάμβακος Λεβεντάκης ΑΒΕΕ, θα προσληφθεί στην General Motors ή, εν πάση περιπτώσει, στα γκαράζ «Μπάμπης». Κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν προκύπτει. Τον Σεπτέμβριο μόνο η ανεργία αυξήθηκε επίσημα κατά 3,16%. Πληθωρισμός, ας πούμε χονδρικώς 6%. Δεύτερο σφάλμα του νεοφιλελευθερισμού: όποιος γνωρίζει πέντε στοιχειώδη πράγματα από μακροοικονομικά μοντέλα, γνωρίζει ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της «κοινωνικής ακροδεξιάς» κατά γνωστό και αγαπημένο μας εδώ αρθρογράφο θεωρεί ότι ο πληθωρισμός δεν είναι πληθωρισμός ζητήσεως, δεν είναι demand-pull, όπως θεωρεί η «κεϋνσιανή αριστερά». Είναι, λέει, πληθωρισμός κόστους. Με άλλα λόγια, παράγεται από το κόστος. Και επειδή, παρά και τις συμβουλές του δεξιότατου Peter Drucker, οι μισθοί λογίζονται ως κόστος(μα τα είπαμε, άλλωστε, ο άνθρωπος είναι ένα οικονομικόν ζώο που φκιάχνει εργαλεία, τα είπε η αστική μας επιστήμη και ο διαλεκτικός υλισμός), και το κόστος έχει κοπεί τόσο που να μας θυμίζει το όριο λιμοκτονίας των αρχών του 19ου αιώνα, βλέπουμε ότι ο πληθωρισμός δεν έχει μειωθεί ούτε είναι απολύτως χαμηλά· είναι διπλάσιος, ο επίσημος, από το όριο εισόδου στην ΟΝΕ…

(more…)