Posts Tagged ‘κατοχή’

Πρόσθες αυτοίς κακά, Κύριε, τοις ενδόξοις της γης…

9 Ιανουαρίου, 2012

Είναι πολύ παράξενο, αλλά το να μιλάμε για την οικονομική κρίση, την οσημέραι επιδεινούμενη, καθίσταται βαρετό, έως ανιαρό. Όσα έπρεπε να εξηγηθούν έχουν ήδη γραφτεί· πολλοί άνθρωποι έντιμοι, αλλά και με στοιχειώδη ενσυναίσθηση, γράφουν για αυτά εδώ και δύο χρόνια και πολύ παραπάνω. Και πρέπει ειλικρινώς να τους ευχαριστήσουμε που διατήρησαν ήθος μέσα στο πλήθος- το πλήθος των κονδυλοφόρων των εμπαθών ή και των χειραγωγημένων.

(more…)

Νεκρική η ώχρα για την «πιο δεξιά κυβέρνηση της μεταπολίτευσης»…

6 Ιουνίου, 2011

…όπως την είχε αποκαλέσει ο πρόεδρος του κόμματος με σαφέστατες συνάφειες προς το κόμμα που την ενσαρκώνει, δηλαδή του ΣυΡιζΑ. Κι αυτό το λέω, διότι φαίνεται ότι το σύνθημα του Γάλλου αντιστασιακού Στεφάν Εσέλ «Indignez-vous!» είναι σαν να υιοθετήθηκε από πάρα πάρα πολλούς, από 200 χιλ. έως 500 χιλ., μόνο στην πλ. Συντάγματος, στην Αθήνα… Σε αυτές τις περιπτώσεις, ειλικρινά δεν νομίζω ότι έχει τόση σημασία ο τρόπος ή ο τόπος, αλλά σημασία έχει η βούληση των πολλών, που μεταδίδεται από στόμα σε στόμα σαν την φωτιά, αυτών που θα έβγαιναν λ.χ. στον δρόμο για την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ή για το ότι -τα παλιοτόμαρα- ρίχνουν τον μεγάλο και ιστορικό Ηρακλή στην β’ κατηγορία… Και αυτών που αποφάσισαν ότι τα πράγματα δεν μπορούν σε αυτό το ακραίο σημείο να τους αφήνουν άλλο αμέτοχους.

(more…)

Για την πορεία της 15/12 στην Θεσσαλονίκη… γιγαντώδης, θυμώδης, νηφάλια, υπό απέλπιδα καταστολή… (Μέρος Α’)

17 Δεκεμβρίου, 2010

Ρόδα, σε πεθαμένους...

… και εγώ που έχω συμμετάσχει σε λίγες από όσες έπρεπε, αλλά πάντως αρκετές αριθμητικά πορείες στο παρελθόν, δεν έχω νιώσει το, κατά Σολωμό, Χρέος τόσο έντονο όσο εδώ, αλλά και την ένοχη συνείδηση, επειδή άργησα να βρω το πλήθος(όπως και την μετέπειτα ανάπαυσή της)… ένα πλήθος που έχρηζε πάνω από 15 λεπτά για να διέλθει όλο από ένα σχετικά πλατύ δρόμο διπλής κατεύθυνσης… αλς, λαοθάλασσα δηλαδή. Εντυπώσεις, έντονες και βαθιές, πολλές και συμβάντα, που χρήζουν προσοχής, αρκετά, όπως ταπεινά νομίζω… Επί τροχάδην……:

(more…)

Ο αναρχικός βιομήχανος

3 Δεκεμβρίου, 2010

Λοιπόν, αγρίεψε ο κόσμος και έχει ξεσαλώσει -όχι, δεν έγινε δια Χριστόν σαλός και μωρός- ο Σ.Ε.Β. δια στόματος του κου Δασκαλοπούλου, του επομένου τοις καπιταλιστικοίς πατράσι(δεν είναι ειρωνεία), όπως το περιμέναμε. Ναι, κινείται ευδήλως στην λογική «μια που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πεντ’έξι», είναι μία θαυμάσια παρατήρηση αυτή που είδα στον Τύπο σήμερα. Έτσι, λοιπόν, οι Συλλογικές Συμβάσεις αμφισβητούνται ριζικά, χάνονται στην δίνη που άνοιξε η κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ και που αρχίζει να μοιάζει με το Μόσκοεστρεμ που αναφέρει και ο Ε.Α. Πόε στην «κάθοδο στο Μάελστρεμ». Οι κλαδικές συμβάσεις, ειδικότερα, αποφασίστηκε στην «σύνοδο των κοινωνικών εταίρων» χθες, ότι θα παρακάμπτονται, προκειμένου να μπορούν να αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς (ακόμη χαμηλότερους;! -ναι!) οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Ο κ. Παφίλης(ΚΚΕ) έκανε λόγο στην Βουλή για μείωση από 10-40%, η ΓΣΕΕ ύψωσε, με ηρωισμό αν μη τι άλλο, τα αναχώματα του 12%, ενώ η κα Κατσέλη, κάποτε φέρελπις, από ό,τι φαίνεται, έχει «μπατάρει στα ρηχά» και μίλησε για την απουσία δημιουργίας ανεξέλεγκτης -κοινωνικής- δυναμικής. Πράγμα που, αν δεν με απατούν οι γνώσεις μου στην (οικονομική) Ηθική, λέγεται συνεπειοκρατία, και με άλλα λόγια «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αλλιώς ότι σκέφτεται κανείς μόνο την «τιμωρία» που θα αποτρέψει τον επιδιωκόμενο σκοπό, και όχι βέβαια από τον Θεό που έχει άλλωστε μια ιδιαίτερη, λαϊκίστικη κατά την ορολογία του ΔηΣυ(κόμμα της κας Μπακογιάννη), συμπάθεια στους φτωχούς, όπως μαθαίνουμε και από το κατά Λουκάν και την Επί του Όρους ομιλία του Λόγου

(more…)

Σαν αστροφώς σε κρέπι νεκρικό…

6 Νοεμβρίου, 2010

«Χτυπάει νούμερα η φρίκη στην οθόνη», κατά τον Μιλτιάδη. Ας δούμε την εικόνα εξ απόπτου: η ανεργία βρίσκεται, ας πούμε πολύ προσεγγιστικά, στο 12%. Λάθος της πολιτικής ΔΝΤ-ΠΑ»ΣΟ»Κ πρώτο: η συλλογιστική που υπηρετούν και που φέρνει την ελευθερία των απολύσεων(διότι μόνο για το Κεφάλαιο υπάρχει ζωή, όπως στον δυτικό Μεσαίωνα για τους ευγενείς) αποτυγχάνει κατά κράτος. Γιατί; Διότι θεωρούν ότι, όταν λ.χ. απολυθεί κάποιος από την Microsoft ή τα εκκοκιστήρια βάμβακος Λεβεντάκης ΑΒΕΕ, θα προσληφθεί στην General Motors ή, εν πάση περιπτώσει, στα γκαράζ «Μπάμπης». Κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν προκύπτει. Τον Σεπτέμβριο μόνο η ανεργία αυξήθηκε επίσημα κατά 3,16%. Πληθωρισμός, ας πούμε χονδρικώς 6%. Δεύτερο σφάλμα του νεοφιλελευθερισμού: όποιος γνωρίζει πέντε στοιχειώδη πράγματα από μακροοικονομικά μοντέλα, γνωρίζει ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της «κοινωνικής ακροδεξιάς» κατά γνωστό και αγαπημένο μας εδώ αρθρογράφο θεωρεί ότι ο πληθωρισμός δεν είναι πληθωρισμός ζητήσεως, δεν είναι demand-pull, όπως θεωρεί η «κεϋνσιανή αριστερά». Είναι, λέει, πληθωρισμός κόστους. Με άλλα λόγια, παράγεται από το κόστος. Και επειδή, παρά και τις συμβουλές του δεξιότατου Peter Drucker, οι μισθοί λογίζονται ως κόστος(μα τα είπαμε, άλλωστε, ο άνθρωπος είναι ένα οικονομικόν ζώο που φκιάχνει εργαλεία, τα είπε η αστική μας επιστήμη και ο διαλεκτικός υλισμός), και το κόστος έχει κοπεί τόσο που να μας θυμίζει το όριο λιμοκτονίας των αρχών του 19ου αιώνα, βλέπουμε ότι ο πληθωρισμός δεν έχει μειωθεί ούτε είναι απολύτως χαμηλά· είναι διπλάσιος, ο επίσημος, από το όριο εισόδου στην ΟΝΕ…

(more…)

«…κι έλεγες: ‘Ραββί, σώσε μας και πάλι!’ Ήτανε Μεγάλη Παρασκευή….»

27 Αυγούστου, 2010

Γκάτσος/Ξαρχάκος για το Πάθος του ανθρώπου.

Πλην, όμως, ισχύει και εδώ το «ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν», και άρα το «…ουδείς καθ’υμών» και το «μη κλαίε»; Χμ……

(more…)

«Πότε, είπες, θα βγεις στη σύνταξη; Πότε;;;» (Η πεδιάς και το νεκροταφείον.)

12 Ιουλίου, 2010

Μας το θύμισε ο αγαπητός μας ο Γιάννης εδώ και είναι επίκαιρο τώρα που οι συντάξεις καρατομούνται και ειδικότερα καρατομούνται στην προοδευμένη έκτοτε επίσημον αγχόνη του  Παγκάλου, κατά τον ποιητήν, ήγουν του δικτάτορος