Posts Tagged ‘καταπίεση’

Σχόλια σε θερινά διαβάσματα… (1)

25 Αυγούστου, 2012

Σήμερα θα σας γράψω ορισμένα γενικά και ειδικότερα σχόλια σε κάποια αναγνώσματα θερινά και μεσοθερινά…

Πρέπει εξ αρχής να σας προειδοποιήσω, όμως, ότι σε κάποια από αυτά ενδέχεται να σας χαλάσω την έκπληξη, αν θέλατε να τα διαβάσετε στο άμεσο ή το απώτερο μέλλον…

1. Για την  «κυρία με τις καμέλιες» του Αλέξανδρου Δουμά Υιού ο λόγος αρχικά… λοιπόν, πρέπει να ομολογήσω πως είναι ένα από τα καλύτερα φανταστικά έργα, δηλαδή πεζογραφία, που έχω διαβάσει τελευταία. Θα μπορούσαμε άνετα να συγκαταλέξουμε το συγκεκριμένο έργο στην ίδια κατηγορία με τα λογοτεχνικά και ποιητικά γραπτά του Λαμαρτίνου «Paroles d ‘un croyant» -» Στίχοι ενός πιστού» και του Σατωμπριάν «Αταλά» κ.λπ., διότι ο συγγραφέας είναι Χριστιανός και μάλιστα Χριστιανός Ρομαντικός του 19ου αιώνα που έχει πια «πάψει να πιστεύει στις θεωρίες του Βολταίρου», όπως γράφει χαρακτηριστικότατα. Οι θεολογικές αναλύσεις που κάνει αρχικά είναι πραγματικά εξαιρετικές και τονίζουν πάρα πολύ το στοιχείο της συμπόνοιας, ειδικότερα της συμπόνοιας προς τους αμαρτωλούς ανθρώπους και δη τις εκδιδόμενες γυναίκες- η συμπόνια προς όλους τους ανθρώπους τους αναγκεμένους και περιθωριοποιημένους είναι από τις πιο αγαπητές [και συγγενικές] στον Θεό και εκλεκτές αρετές, έλεγε και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος στον «περί φιλοπτωχείας» λόγο του.

(more…)

Μεσοθερινές πινελιές(Εκατόχρονα απελευθέρωσης κ.ά.)

28 Ιουλίου, 2012

Φέτος το 2012 κλείνουν  100 χρόνια από την απελεύθερωση της Θεσσαλονίκης κι έτσι η Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης εξέδωσε ειδικό ενημερωτικό φυλλάδιο, όπου μας περιγράφει τις μάχες, τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων. Το θέμα, όμως, είναι, ότι πουθενά δεν αναφέρεται οποιαδήποτε επιφύλαξη, έστω, για τα μέσα με τα οποία απελευθερώθηκε η Μακεδονία. Οι «φόνοι εν πολέμω» επιτρέπονται, απαγορεύονται, προωθούνται; Ποια είναι τα μέσα με τα οποία ενεργεί η Εκκλησία και οι άνθρωποι της Εκκλησίας, ώστε να επιτευχθεί η άρση της δυναστείας και της καταπίεσης; Ο Παύλος Μελάς, πάντως, έλεγε κάτι θεολογικότατο για αυτά τα θέματα, που έχει πολλά να μας διδάξει: «Δέν θά λησμονήσω ποτέ πόσο ὑπέφερα σήμερον τό ἀπόγευμα. Διαρκῶς ἐρωτοῦσα τόν ἑαυτόν μου ἄν εἶχα τό δικαίωμα ἐγώ νά συλλάβω οἱονδήποτε ἄνθρωπον, ὁσονδήποτε κακοῦργος καί ἄν εἶναι, νά τόν τραβήξω ἀπό τήν οἰκογένειάν του καί νά τόν φονεύσω! Καί διαρκῶς ἀπαντοῦσα ὄχι, ὄχι! » Το θυμάμαι από τότε που το διάβαζα στα βιβλία του Ι. Δραγούμη… Όλα αυτά λέγονται σε μια απελπισμένη, ομολογώ, προσπάθεια, να ανακτήσουμε μια ισορροπία εκκλησιαστική και να ξεκινήσουμε να φεύγουμε από την εκκοσμίκευση…

(more…)

«Τι κι’ αν σκοντάφτω/τι κι’αν πέφτω/όταν είμαι στον δρόμο μου προς Εσένα»;…(FM Static -Το ταξίδι των πεποιθήσεων)

15 Απριλίου, 2011

Ένα ιδιαίτερα χαριτωμένο, νομίζω, (και σατιρικό) χριστιανικό -προφανώς- τραγουδάκι ενός συγκροτήματος που ανακάλυψα πολύ- πολύ τελευταία, για αυτό που θά’λεγε και ο π. Μεταλληνός κάπου αυτοβιογραφικά «ασφυκτικά ευσεβιστικά πλαίσια», της γυμνασιακής και πλέον ζωής (του). Ο Μέγας Βασίλειος δεν μας έλεγε καθόλου τυχαία ότι η αρετή προϋποθέτει την ελεύθερη προαίρεση… Για αυτό όσοι αγαπάνε και πονάνε, πρέπει να προσεύχονται και κάποτε-κάποτε να παρακαλούν… όχι να πιέζουν και να καταπιέζουν- ε; 🙂

(more…)