Posts Tagged ‘κένωση’

Για τα κομμένα τραγούδια από το Νέο Πρόγραμμα του μαθήματος των «Θρησκευτικών»

Ιουλίου 3, 2017

Ως γνωστόν στο «εκκλησιαστικόν ρεπορτάζ», με πρόταση της Ιεραρχίας της Διοικούσας Εκκλησίας, εκόπησαν τρία τραγούδια, ένα του Διονύση Σαββόπουλου, ένα του Νικόλα Άσιμου κι ένα της ποπ-σταρ Ριάνα. Τα τρία αυτά κομμάτια, μαζί με ορισμένες γελοιογραφίες κ.λπ., θεωρήθηκε ότι είναι «άπρεπα» ή «αντιθρησκευτικά» για την μαθητιώσα νεολαία που θα τα διαβάσει και επομένως απορρίφθηκαν. Με βάση αυτήν την εξέλιξη, ο τραγουδοποιός Γιάννης Αγγελάκας (πρ. «Τρύπες») ζήτησε μετ’επιτάσεως να αφαιρεθεί το τραγούδι του με όνομα «Γιορτή» από το Ν.Π. του ΜτΘ, διότι «ακόμα και αν με εγκρίνουν αυτοί[=η Ιεραρχία], δεν τους εγκρίνω εγώ για αυτόν τον ρόλο».

Με αφορμή επίσης το θέμα αυτό, δύο αξιόλογα ιστολόγια από όσα μιλούν για ζητήματα περί την πίστη (διότι, πιστέψτε με, διαβάζουμε ΤΑ τέρατα κάθε τρεις και δύο…) , εδώ και εδώ προσέγγισαν με ενδιαφέροντα τρόπο ορισμένες πτυχές του θέματος. Στα παρακάτω θα δώσω τη δική μου «θεώρηση» στο θέμα υπό την μορφή σύντομων επισημάνσεων και παρατηρήσεων. Επίσης, θα προτείνω… κι ο ίδιος δύο τραγούδια για μελλοντικό νέο πρόγραμμα του ΜτΘ…
(more…)

Advertisements

«Να γίνεις σε αυτούς τύπος και όχι νομοθέτης»(Αβ. Ποιμένας)

Ιουλίου 16, 2014

Αδελφοί οικούνε με εμένα° θέλεις να τους δίνω εντολές;

Λέει σε αυτόν ο γέροντας: όχι, αλλά κάνε πρώτα εσύ το έργο και εάν θέλουν να ζουν, θα κοιτάξουν μέσα στον εαυτό τους.

Λέει σε αυτόν ο αδελφός: θέλουν και αυτοί, πάτερ, να τους δίνω εντολές.

Λέει σε αυτόν ο γέροντας: όχι, αλλά να γίνεις σε αυτούς τύπος και όχι νομοθέτης.

 

Πηγή: Αββάς Ποιμένας, Γεροντικόν, σελ. 100

Το τσιγάρο που κρατάς…

Νοέμβριος 2, 2010

Επειδή θάβουμε νεκρούς αντί να τους αναστήνουμε (εμείς οι ακόλουθοι αυτού που πάτησε -δια του θανάτου Του- τον θάνατο), βλέπουμε συνεχώς μπροστά μας ναυάγια, ναυάγια πραγματικά,  χωρίς αυτεπίγνωση, και που πραγματικά δεν τους δόθηκαν οι ευκαιρίες από τον κόσμο αυτό. «I’m always feeling steered away/By someone trying to tell me/what to say and do/[…]Open up, and they’ll shove in their meaning of life», όπως λέγανε και κάποιοι οργισμένοι νέοι(οι The Offspring) παληότερα, αντιτιθέμενοι στην μόδα(«Freedom from the tyranny of fashion», ελευθερία από την τυραννία της μόδας -αστική έννοια, συνυφασμένη με την «Πρόοδο»- που λένε και οι Αμερικανοί Ορθόδοξοι του «Death to the world», δηλαδή)… Όταν έχουμε κάποιον λ.χ. που, απλώς, καπνίζει, που «φουμάρει», έτσι, είναι μια περίπτωση μάλλον ανακουφιστική. Ξέφυγε από πολλές από τις Σειρήνες που ετοιμάζονταν να τον αφήσουν κρανίο και οστά και έχει ενα έθος, κάποτε δεύτερη φύση.

Ως γνωστόν δε, οι καταστηματάρχες μερών εστίασης, ψυχαγωγίας, καφενείων, καφωδείων κτλ., απεφάνθησαν ότι δεν θα τηρήσουν, εξ αρχής τουλάχιστον, την απαγόρευση την αυστηρή του Υπουργείου: θέλουν μεταβατική περίοδο(πατήστε εδώ για την είδηση) .

Τα πράγματα σχετικά με το θέμα του καπνίσματος δεν είναι πια και τόσο άσχημα όσο μας τα παρουσίαζε μία ορισμένως μικροαστική ψευδοχριστιανική αυτονομημένη (και για αυτό περίπου μηδενιστική) ηθική· αυτή, δηλαδή, που θέλει τους καπνίζοντες -ιδιαίτερα δε τις καπνίζουσες-, όπως και τους έχοντες ενώτιον(ενώτιον =»σκουλαρίκι») κτλ. να είναι αλητάμπουρες ή «νυμφίδια» και τα τοιαύτα [-ενώ παράλληλα ο τραπεζίτης είναι ένας εύφημος άνδρας της τοπικής κοινωνίας, όπως βέβαια και του συνοικιακού κομμωτηρίου…]. Θα ήθελα να σας το δείξω αυτό μέσω δύο μορφών χαρακτηριστικών για εμάς εδώ, του «καπνιστή» έως τινός σημείου Φώτη Κόντογλου, και της -ομοίως- Οσίας Μαρίας Σκομπτσόβα, της έχουσας ακολουθήσει το τραχύ, αλλά και συγκλονιστικά όμορφο μονοπάτι της «αντισυμβατικής αγιότητας» της τόσο κοινής και συχνής στην ρωμαϊικη και ρωσική Ορθόδοξη αγιότητα…

(more…)