Posts Tagged ‘Θεοτοκάς’

Πατριώτης ή προδότης

13 Απριλίου, 2019

Έχουμε κι άλλες φορές αναφερθεί από αυτή τη στήλη στον μεγάλο λογοτέχνη αλλά και πραγματικό άνθρωπο των γραμμάτων και τεχνών και διανοούμενο Γιώργο Θεοτοκά (1905-1966). Ο Θεοτοκάς ήταν μια από τις λίγες φωνές ανθρώπων της διανόησης που εκπροσωπούσε με πολύ αυθεντικό τρόπο τόσο την ελληνική παράδοση, όσο και την Ορθόδοξη πίστη. Την ελληνική παράδοση την εκπροσωπούσε ως γενάρχης ουσιαστικά της Γενιάς του ’30 (παρά την ανάδειξη αργότερα του Γ. Κατσίμπαλη), εκδίδοντας σε εξαιρετικά νεανική ηλικία το «Ελεύθερο Πνεύμα» (1929). Την Ορθόδοξη σκέψη μπορούμε να πούμε πως εκπροσωπούσε επίσης, εφόσον ο ίδιος ήταν, από ένα σημείο και μετά συνειδητό μέλος της Εκκλησίας. Εκτεταμένα για την προσωπική πίστη του μίλησε στο βιβλίο του «Ταξίδι στη Μέση Ανατολή και στο Άγιο Όρος» (Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1995). Ο Θεοτοκάς ήταν κοντολογίς ένας έντιμος Ορθόδοξος Έλληνας πατριώτης και άνθρωπος των γραμμάτων.

Κατά τη γνώμη της στήλης, για όποιον θέλει να ασχοληθεί σοβαρά με τις σχέσεις (Διοικούσας ειδικά) Εκκλησίας –Έθνους, τα δοκίμια που έχει εκδώσει υπό τον τίτλο «Η Ορθοδοξία στον καιρό μας» (Εκδόσεις των Φίλων, 1975) έχουν εξαιρετική αξία να διαβαστούν.

Το θέμα του σημερινού άρθρου είναι η δήλωση Ορθόδοξου Μητροπολίτη, του Πανιερώτατου κ. Νεόφυτου, σε απάντηση σχετικά με την περιβόητη Συμφωνία των Πρεσπών, όπου δήλωσε τα ακόλουθα:

(more…)

Σκέψεις για 3 βιβλία που διάβασα πρόσφατα & που σας προτείνω…

23 Φεβρουαρίου, 2014

Επέλεξα, αυθαίρετα μέχρι ένα σημείο, ορισμένα βιβλία που έχω πρόσφατα διαβάσει, για να σας παρουσιάσω ορισμένες εντυπώσεις, στοιχεία και κρίσεις για αυτά.

Κυριακή των Απόκρεω σήμερα, Σαρακοστή επίκειται° προσφέρεται ο καιρός για κάποιο χρόνο διαβάσματος  και περισυλλογής, κατά μόνας ή συλλογικά…

1. Αλ. Τσιριντάνης: Από τον μικρόκοσμο ενός μεγάλου, εκδ. Λυχνία, 2010

Είναι αρκετά παράξενο, αλλά ο καθ. Τσιριντάνης(1904- 1977), από τότε που τον έχω υπ’ όψει (πάνε λίγα χρόνια), καθ. Νομικής και εισηγητής του Ιδιωτικού Ασφαλιστικού Δικαίου στην Ελλάδα και μετέχων στην «αδελφότητα» «Ζωή» μέχρι ένα σημείο ενεργά, στάθηκε μια περίπτωση ανθρώπου ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα για εμένα, παρά τα λάθη που μπορούμε να του καταλογίσουμε.

Τα λάθη αυτά τα συνοψίζει ο Στέλιος Παπαθεμελής σε ένα παμπάλαιο πραγματικά άρθρο του που μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο του που δημοσιεύτηκε επί Χούντας του Παπαδόπουλου με τίτλο «Τίμιοι με την ελευθερία» (εκδ. Μήνυμα, 1971!).

Και πράγματι, μέσα στο βιβλίο αυτό, που φιλοξενεί «ανέκδοτα», δηλαδή μικρές διηγήσεις που βλέπουν τώρα πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, περιστατικά χαρακτηριστικά από την ζωή του Τσιριντάνη, και κάποια σχόλια ανθρώπων κοντινών του για όλα αυτά, καθώς και αποσπάσματα από βιβλία του, τα βλέπουμε με ένα τρόπο πιο «ανάγλυφο», πιο ας πούμε συγκεκριμένο:

σε μια περίπτωση ομιλίας που έκανε επί Δικτατορίας, δεν υπάρχει παρά μόνο μια νύξη(και αν είναι νύξη) για τους Γερμανούς εργάτες που «έφυγαν από τον Χριστό και πήγαν στον Χίτλερ». Θα περίμενε κανείς άλλα και πιο πολλά από μια μορφή ηγετική τότε ενός «χριστιανικού κινήματος» που «έχασε το τραίνο», έστω στην δύση της ζωής του. Θα περίμενε μια μαρτυρία, εφάμιλλη έστω ενός Σεφέρη(«τρεις λέξεις νεκρές/γιατί τις σκοτώσατε;»), έγνοια έστω αυθόρμητα εκδηλούμενη° αυτά δεν τα είχε όμως, φαίνεται, τότε ο Τσιριντάνης. Τα είχε ο Νίκος Ψαρουδάκης. Αλλά αυτό είναι αλλουνού παπά βαγγέλιο.

(more…)

Μεγαλοπεμπτιάτικα και πάλι ή, άλλως, και τι χρειάζεται ο Χριστός σε ένα μικρόψυχο καιρό;…

1 Απριλίου, 2010

«Κύριε, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, την σήν αισθομένη Θεότητα……»


Οχι, δεν θα σχολιάσουμε τα όσα απίστευτα μαργαριτάρια είδαμε αυτές τις ημέρες, π.χ., στον Τύπο -πεντόσταγμα και πεμπτουσία αυτού που λέμε «μη κρίνετε κατ’όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνετε…» όντως-, διότι «η βαλίτσα θα πάει μακριά» και καταλείψει με ο χρόνος διηγούμενον. Ξέρετε, πάντως, είναι απίστευτο το πόσο έχουμε απομακρυνθή από την «εξ απόπτου ενατένισι», δηλαδή την προσπάθεια να δούμε αποστασιοποιημένοι και καθαρά, την «ήρεμο ενατένιση», που λέει και ο… κατηραμένος ποιητής. Δεν οφείλεται μόνο στην χολέρα του lifestyle και της λατρείας του νεωτερισμού αντί της προόδου ή, απλούστερα, της αλήθειας, μην το νομίζετε…

Μυστικός δείπνος και μυστικά άνθη

Ο λόγος σήμερα, λοιπόν, για το θέμα του μυστικού. (more…)