Posts Tagged ‘εφημεριδογραφία’

Περί Ψωμιάδη, «λαϊκίστικης» Αριστεράς και μνημονίου ή, άλλως, Τίνος είδους δημοσιογραφικά φυντάνια ευδοκιμούν στης πλαγιάς της πιο μελάγχολης τα μάκρη(του Ρωμαΐικου)

18 Σεπτεμβρίου, 2010
Ο πολύς κος Σήφης Πολυμίλης μας, λοιπόν, με άρθρο του στο …»Βήμα» -διότι δεν μπορεί να μην μας διαφωτίζη πολλαχόθεν, όπως καταλαβαίνετε, τώρα που ηδικήθη κατά τι στην «Ε»- μας μιλάει εναντίον του Παναγιώτη Ψωμιάδη, του από ορισμένους αποκληθέντος «Νομάρχη-Ζορό» που ήταν έτοιμος να προασπίση τον Καραμανλή και τον Λαζόπουλο(δευτερευόντως) από κάθε κρύφια απειλή. Συνοψίζω τα κύρια σημεία:
1)ο Ψωμιάδης είναι εκφραστής τάσης «ψυχοπονιάρικης»(άλλο πάλι και τούτο) κατά του Μνημονίου.
2)υπάρχει τάση σύμφυτη μέσα στην ελληνική κοινωνία που προτάσσει μία ψεύτικη λεβεντοπατριωτική, θα λέγαμε, αντίσταση κατά του μνημονίου. Βέβαια, όλοι εμείς οι ορθολογισταί καταλαβαίνουμε πόσο χαζά είναι όλα αυτά.
3)οι πολιτικοί συνέβαλαν σε αυτές τις τάσεις, που απολυτοποιούν αφηγήματα ιστορικά, όταν όλοι ξέρουμε στην κατά τον Μποντριγιάρ «μετά το όργιο» εποχή του μεταμοντερνισμού ότι υπάρχει γνωσιολογικός σχετικισμός.
4)ακόμη και ο Αλαβάνος παριστάνει τον εθνικό απελευθερωτή, σαν τον Αντρέα πριν το ’81.
5)όλα αυτά είναι πάρα πολύ άσχημα, και δεν πρέπει η μάχη κατά του Μνημονίου να εκφυλιστεί σε αυτά, που είναι «βλαχομπαρόκ».
Όπως επιγραμματικώς αναφέρει ο σοφός δημοσιολόγος:
Γιατί μπορεί να τα έχουμε κάνει θάλασσα παντού σχεδόν αλλά βέβαια δεν μπορούμε να ανεχθούμε σε καμιά περίπτωση ότι κάποιοι άλλοι και δη ξένοι έχουν την ικανότητα, την τεχνογνωσία να μας επιβάλλουν ένα μοντέλο σωτηρίας που δεν ταιριάζει στις παγιωμένες… παραδόσεις μας. ( Πηγή. )
Βεβαίως, είναι αρκετά χρόνια που διαβάζω αυτού του τύπου τις απόψεις στον ελλαδικό Τύπο, από πολλά διαφορετικά πρόσωπα, με πολλές διαφορετικές παραλλαγές, με την ίδια στοχευμένη επιχειρηματολογία. Και κάποιοι φίλοι που μας διαβάζουν μπορεί να σκέφτονται κάτι σαν «μα θα ασχοληθούμε τώρα με ένα ασήμαντο εθνομηδενιστή φαφλατά του συρμού»; Το φαινόμενο είναι γενικευμένο, όμως. Η ασθένεια έχει επιδεινωθή. Και σε αυτές τις περιπτώσεις, χρειάζεται καυτηριασμός.

Θεία και ανθρώπινη δικαιοσύνη: Σχόλιο σε απαράδεκτο κείμενο του π. Μπέη στην «Ε»

20 Αυγούστου, 2010

Για να έλθη «με το καλό» η γιορτή της Παναγιάς, της Θεομήτορος, της μητέρας κάθε ενός, της «έχουσας τα δευτερεία της Τριάδος» κατά τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης και τον Άγ. Ι. τον Δαμασκηνό, και της που είναι, με κάποια δόση υπερβολής ποιητικής, «μετά Θεόν η θεός» , όπως λέει και πάλι ο Άγ. Ανδρέας του μεσοσαρακοστιανού Μεγάλου Κανόνα, ο πατήρ Κώστας Μπέης μας αφιέρωσε από την τακτική του στήλη στην εφ. Ελευθεροτυπία ένα κείμενο στο οποίο θέλει να μας μιλήση για την

Δίκαιη δίκη και ιερή αναλγησία. Αμέσως κατόπιν, έρχεται να μας μιλήση για την περίπτωση του γέροντα Νικοδήμου -ψευδοΜητροπολίτη της κατάπτυστης για την άκρως αντιχριστιανική δουλοπρέπειά της χουντικής περιόδου, οπότε και είχε διαλυθή η κανονική Δ.Ι.Σ. και είχε συσταθή από τους Δικτάτορες νέα, «αριστίνδην», με περίοδο, μάλιστα, όπου υπήρχαν δύο ταυτόχρονα αρχιεπίσκοποι- του οποίου και επισήμως έχει αρθή το αδίκως, ως φαίνεται, επιβληθέν επιτίμιο της ακοινωνησίας (βέβαια, εγώ θυμάμαι και άλλες, απίθανες, περιπτώσεις, π.χ. του γνωστού αντιοικουμενιστή, αν και οργανωσιακού, Θεολόγου Ν. Σωτηρόπουλου) από την 12η του Μάη ήδη, και να μας μιλήση, ειδικότερα, για αυτό μέσω του διεθνούς φήμης δεξιού νομικού Β. Μαρκεζίνη και του βιβλίου του «Το Καλό και το Κακό στην Τέχνη και στο Δίκαιο».


Τον άνθρωπο, εν ζωή ακόμη, δεν τον γνωρίζω μέσω του έργου του, αν και είναι, βέβαια, ονομαστικά γνωστός. Όμως, ειλικρινά απορώ, πώς του ήρθαν όλα αυτά τα οποία γράφει σε αυτό το βιβλίο περί της «θείας δικαιοσύνης» και που την …συγκρίνει με την ανθρώπινη.  Θα σας πω τον λογισμό μου: έχει μάθει τον «χριστιανισμό» μέσα από τα βιβλία που κυκλοφορούσαν στις «θρησκευτικές(sic) οργανώσεις»* όθεν προήλθαν πολλά κορυφαία στελέχη της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών και της Αριστίνδην ψευδο-Δ.Ι.Συνόδου, όπως ο Στυλιανός Παττακός, της οποίας άλλωστε Δικτατορίας πρωθυπουργός θήτευσε ο πατήρ του συγγραφέως.

(more…)