Posts Tagged ‘εκπαίδευση’

Και Λατινικά και Κοινωνιολογία

12 Σεπτεμβρίου, 2018

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε η στήλη διάβαζε τους «Διχτάτορες», ένα έργο του μεγάλου λογοτέχνη του χώρου της μαρξιστικής αριστεράς Κώστα Βάρναλη, γραμμένο μέσα στην ιταλική φασιστική απειλή του Β’ Π.Π.
Στο βιβλίο του αυτό δίνει μια πλήρη –αν και σαφώς μονομερή- άποψη του τι ήταν οι εκπρόσωποι της «κοσμοκράτειρας Ρώμης», ξεκινώντας από μορφές όπως ο Κλαύδιος, περνώντας από τον Καλιγούλα και τον Λούκουλλο και φτάνοντας στις παρακμιακές εσχατιές, τον Κόμμοδο και τον Ηλιογάβαλο.

Είναι αναμφισβήτητο, και μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αυτού ότι η αρχαία Ρώμη, με τους μεγάλους της ποιητές, φιλοσόφους, καλλιτέχνες, πολιτικό όραμα έχει επιδράσει πολλαπλά στην κατοπινή ιστορία. Ο μεγάλος Χριστιανός Γερμανός φιλόσοφος και ποιητής της πρώτης περιόδου του Ρομαντισμού Novalis θα γράψει στους «Στοχασμούς» του ότι ο πραγματικός πρόγονος της Γερμανίας είναι η αρχαία Ρώμη, κάτι που ασφαλέστατα το αντιληφθήκαμε τα τελευταία οκτώ χρόνια. Επίσης τα έργα του Σαίξπηρ, όπως ο «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» εμπνέονται από κλασικούς Ρωμαίους τραγικούς και, γενικότερα, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα. Ο λόγος γίνεται για την πρόσφατη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να καταργηθούν από το σχολικό έτος 2019-20 τα Λατινικά για τους μαθητές της Γ’ Λυκείου και στη θέση τους να εισαχθεί η Κοινωνιολογία. (more…)

Ραπ και «κοινή κουλτούρα»

27 Οκτωβρίου, 2017

Είναι η ραπ μουσική σήμερα «κοινή κουλτούρα»;

Χριστιανικό ροκ και μέταλ

Ένα σχόλιο πάνω σε κάτι που διάβασα τελευταία, το οποίο στην πραγματικότητα ήταν γραμμένο από το 2006, στην εισαγωγή του καλού βιβλίου της (αυτοαποκαλούμενης) «αντιδραστικής της αριστεράς» Γαλλίδας Ν. Πολονύ «Τα χαμένα παιδιά μας», που έγραψε ο πολύ αξιόλογος συγγραφέας Στ. Ζουμπουλάκης.

Γράφει ο κ. Ζουμπουλάκης στο κείμενο αυτό που περιέχεται στο πολύ καλό (παρ’ όλες τις πολλές επιμέρους διαφωνίες που διατηρώ) και πρόσφατο βιβλίο του «Για το σχολείο» για τη διάσταση κληρονομιάς, παράδοσης [και αυθεντίας] και «κοινής κουλτούρας».
Συγκεκριμένα, για το πώς το σχολείο είναι επιφορτισμένο να διαδίδει τη πρώτη, στα πλαίσια του ξεριζώματος (κατά τον κοινωνιολόγο Εμμ. Λεβινάς) που κάνει ως μεταδότης, ας πούμε, παιδείας.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 167 επιπλέον λέξεις

Επιστήμη και επάγγελμα (Με αφορμή την κυκλοφορία των Βάσεων 2017)

24 Αυγούστου, 2017
α)ο «Εθνικός Ιστορικός» Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος (φωτό) για συγκυριακούς λόγους δεν απέκτησε ποτέ πτυχίο Ιστορικού. Τις γνώσεις του τις απέδειξε γύρω στα 28 του με άρθρο του -αν δεν με απατά η μνήμη- για την εισβολή των Σλάβων στον ελλαδικό χώρο. Έγινε τελικά επί τιμή διδάκτορας πανεπιστημίου (όχι ότι το είχε ανάγκη βέβαια)
β)ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς λογοτεχνίας και ποίησης ειδικότερα, ο Αλέξανδρος Αργυρίου, δεν σπούδασε ποτέ φιλολογία ή λογοτεχνικά θέματα, αλλά σπούδασε σε πολυτεχνική σχολή
γ)επίσης ένας από τους μεγαλύτερους κριτικούς λογοτεχνίας και ποιητής, ο Τέλλος Άγρας, σπούδασε νομικός και ήταν βιβλιοθηκάριος στο επάγγελμα.
Συμπεράσματα:

Διπλώματα και παπλώματα, παιδεία και εκπαίδευση…

29 Μαΐου, 2016

owlΣυχνά τίθεται το ερώτημα ποια είναι η σχέση ή η διαφοροποίηση μεταξύ της παιδείας και της εκπαίδευσης. Σε αυτό το ερώτημα έδωσε κάποιες πολύ ωραίες και καίριες απαντήσεις ο Χρήστος Μαλεβίτσης, τονίζοντας τον «έρωτα» για το αντικείμενο της μάθησης και μελέτης ως ειδοποιό διαφορά. Άλλο συναφές ερώτημα είναι: ένας άνθρωπος με αυξημένα τυπικά προσόντα και τίτλους είναι (κατ’ανάγκη) πεπαιδευμένος; Ή ποια αξιοσύνη (πάντα στο επίπεδο της παίδευσης) μπορεί να έχει λ.χ. ένας άνθρωπος στερούμενος πτυχίου; Η απάντηση δεν φαίνεται να είναι εύκολη ή «καθολική». Κάποιες παρατηρήσεις όμως δίνουν κάποια πρώτα συμπεράσματα και τουλάχιστον μπορούν να αποτρέψουν από «άκριτες» γενικεύσεις.

(more…)

Από το θησαυροφυλάκιο της μνήμης…(Μέρος 1ο)

15 Ιανουαρίου, 2013

Το θησαυροφυλάκιο της μνήμης…

Πόση αξία θα είχε να φέρναμε στον νου μας αυτά τα παραδείγματα,ελεγε κάπου και ο Μ.Βασίλειος, αναφερόμενος στον Σωκράτη και τη μακροθυμία που κάποτε επέδειξε,όταν ξυλοκοπήθηκε στην αγορά…Φράσεις και αποφθέγματα που κάποτε διαβάσαμε, συμφωνώντας τότε ή διαφωνώντας…

1)«Η επιστήμη που χωρίζεται από την δικαιοσύνη και την υπόλοιπη αρετή είναι πανουργία και δεν φαίνεται ως σοφία».

Ανήκει στον Πλάτωνα και έρχεται συνέχεια στον νου μας, όταν οι φορείς των νεοαστικών απόψεων και ιδεών υπεραμύνονται της ιδέας μιας επαγγελματικής σχολής στην θέση του πανεπιστημίου… Διότι μπορεί ο φιλελεύθερος Άνταμ Σμιθ να ήθελε τότε την εκπαίδευση δωρεάν, ώστε να μπορεί κανείς να συμμετέχει στις συζητήσεις όλων των καλλιεργημένων ανθρώπων, όμως σήμερα κάτι τέτοιο -η χωρίς σκοπιμότητες αναζήτηση της γνώσης- μάλλον λογίζεται ως… απαράδεκτη πολυτέλεια.

Στο μέτρο τουλάχιστον που δεν προάγει την παραγωγικότητα… (συνεχίζεται)