Posts Tagged ‘Εκκλησία’

Εκκλησία, εθνοφυλετισμός & η Χ.Α.

Οκτώβριος 3, 2012

«Γερμανοί Χριστιανοί» -Αίρεση της εποχής του Μεσοπολέμου, ακραιφνείς εθνικοσοσιαλιστές και χιτλερικοί, αντιπαλαιοδιαθηκικοί κ.ά. πολλά

Όπως είδαμε και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, το κόμμα της «Χρυσής Αυγής» ανέβασε πολύ τα ποσοστά του, βρίσκεται, δηλαδή, περίπου 3-4% πάνω από τις εκλογές του Ιουνίου οι οποίες παρήλθαν. Τα ζητήματα που τίθενται με μια τέτοια εξέλιξη είναι πολλά και θαρρώ πως αρκετά έχουν φωτιστεί από ποικίλες δημόσιες και δημοσιογραφικές τοποθετήσεις, όπως και από το κείμενο της προσφυγής της ΧΔ στην Ιεραρχία. Εμείς θα προσπαθήσουμε να φωτίσουμε μερικά πιο άφωτα ως τώρα…

(more…)

Advertisements

Θεμελιώδεις χριστιανικές πολιτικές θέσεις: Δημοκρατία & Εκκλησία, Άμυνα & Ειρήνη, Εργασία & Ανεργία

Φεβρουαρίου 23, 2012

Με κάποια πρόσφατη αφορμή, είχα να διατυπώσω κάποιες σκέψεις για κάποια θεμελιώδη θέματα από χριστιανική σκοπιά. Επειδή τελικώς προέκυψε πιο σουλουπωμένο και καλύτερο το κείμενο-σχεδίασμα από το προσδοκώμενο, παρακάτω μπορείτε να το διαβάσετε με την ελπίδα να ωφεληθείτε όλοι κάπως και κατά τι και να ωφελήσουμε και αυτήν την έρημη την κοινωνία μας, που κείται εν τω πονηρώ και τη άκρα αδικία…Οι ενότητες είναι τρεις και φαίνονται στον τίτλο.

1. Δημοκρατία & Εκκλησία: εκκλησιαστική διοίκηση

«Εκδημοκρατισμός» της εκκλησιαστικής διοίκησης  κατά τους ιερούς κανόνες: «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω». Εφαρμογή του «ψήφω κλήρου και λαού», πρακτική που εκπηγάζει από τους ιερούς κανόνες και που συνιστά σύμφωνα με τον ι. Χρυσόστομο την πρακτική διοίκησης της αρχαίας Εκκλησίας από τον Απ. Πέτρο. Χριστιανική δημοκρατία: αντιστροφή κοσμικής. Άρχοντας=υπηρέτης και αυτοθυσιαζόμενος: «Ο άρχοντας υπέρ των αρχομένων αποθνήσκει». Οι άρχοντες βιάζονται από τον δήμο να κυβερνήσουν αντί να βιάζουν αυτοί τον δήμο να κυβερνήσουν.

(more…)

Για την υπερψήφιση Μεσοπρόθεσμου και Εφαρμοστικού: γενικότερη ματιά

Ιουλίου 2, 2011

Λοιπόν, ο Αλέξανδρος Τσιριντάνης(+1977) τα έγραφε παληά, την δεκαετία του 1960: δεν χρειάζεται να ανατρέξουμε στην Παλαιά Διαθήκη ή στον Όμηρο, για να δούμε με ιερή συγκίνηση τι σήμαινε ο ένας άνθρωπος για τον άλλον… αλλά αρκεί να δη κανείς τους πατεράδες μας, έλεγε, τι διδαχθήκαμε στην πράξη από αυτούς και πόσο στην εποχή του υπήρχε η «αγριάδα», το «στυγνάζον», όπως το έλεγε αλλού, το να γίνεσαι στυγνός, προς το πρόσωπο κατακριτικός, ωμός, κυνικός, χρησιμοθήρας, συμπληρώνω νοηματικά εγώ… Και επειδή συχνά τα πράγματα κινούνται με ένα τρόπο που μοιάζει γραμμικός, σήμερα έχουμε φτάσει σε εκείνο το σημείο που ο ένας για τον άλλον σημαίνει περίπου: «σε χτυπάω, μέχρι που να σου θρυμματίσω το κρανίο, επειδή έλαβα τέτοια εντολή, και επειδή, αν δεν την εκτελέσω, θα απολυθώ, και μετά μάλλον θα είναι δύσκολα για μένα». Είναι κοντά στο «πόλεμος όλων εναντίον όλων».

Όλα αυτά, φυσικά, πρεπει τα συνδυάσουμε και με την ειδωλοποίηση του επαγγέλματος, αυτό που λέει ο μεταφραστής του Ελλύλ «πρωτείο του ποιείν/πράττειν»· δρω όπως νά’ναι, αρκεί να μην μένω στάσιμος(!). Και επειδή αυτό το πρωτείο είναι χαρακτηριστικό της αστικής τάξης από τα πρωταρχικά, μοιάζει ειρωνικό και τραγικό να σκέφτεται κανείς τον μακαρίτη τον (μεγάλο) Κονδύλη που διαμαρτυρόταν για την «καχεξία του αστικού στοιχείου στην νεοελληνική κοινωνία και ιδεολογία». Αυτό συνέβη πριν περίπου 20 χρόνια, αλλά αυτή η εισαγωγή του στην «παρακμή του αστικού πολιτισμού» επανεκδόθηκε προσφάτως, για να μην χάσουμε προφανώς τις ιδέες του και σήμερα θαλερού και ιδιαίτερα επίκαιρου στοχαστή, ειδικώς και γενικώς και καθολικώς.

Όλα αυτά τα παραπάνω έχουν να κάνουν με την ψήφιση από τους 155 του «Μεσοπρόθεσμου», και την ψήφιση του «εφαρμοστικού νόμου», που ψήφισαν οι του ΠΑΣΟΚ μαζί με την βουλευτίνα εκείνη, την κα Παπαδημητρίου, που θυσιάστηκε για τις ιδέες της, καταπώς το δήλωσε και η κα Μπακογιάννη σε συνέντευξή της στο «Βήμα της Κυριακής».

(more…)

Αρρενομανείς φοράδες: απάντηση στους “θηλυμανείς ίππους”!!!(β’ μέρος)

Μαρτίου 15, 2010

Ξαναπιάνω το νήμα από το παραπάνω, πρώτο μέρος και σας παρακαλώ να κρατήσετε τα τρία σημεία:  τον εκτροχιασμό του φεμινιστικού κινήματος σε ικανό του μέρος,  την εξ ολοκλήρου αστική προέλευση της ηδονιστικής ιδεολογίας*, και  την κατανίκηση της νεολαίας, έστω σε ένα επιφανειακό επίπεδο, από δαιμονόπνευστους «πορνικούς» και συναφείς με αυτούς λογισμούς, που αντικειμενοποιούν το πρόσωπο, με ένα άκρως ανέραστο, αν-αίσθητο κυριολεκτικώς, τρόπο. Όλα αυτά θα μας χρειαστούν, για να εντάξουμε στο σωστό πλαίσιο κάποιο σχετικό, φεμινιστικότατο άρθρο της γνωστής εφ. Ελευθεροτυπία με τίτλο …«Ελληνίδες: ισότητα και στο σεξ»(sic).

(more…)