Posts Tagged ‘ειρήνη’

Πάνω στις επιθέσεις στο Παρίσι

Δεκέμβριος 4, 2015

Είναι σχεδόν είκοσι ημέρες πλέον από το κτύπημα των τρομοκρατών στο Παρίσι το οποίο, ως γνωστόν, ξεκίνησε να εκτυλίσσεται το βράδυ της 13ης Νοεμβρίου, με επίσημα καταγεγραμμένα 130 θύματα, εκ των οποίων οι 89 ήταν στο στάδιο Μπατακλάν, όπου είχε συναυλία το συγκρότημα με τον σατιρικό τίτλο «Eagles of Death Metal». Το συγκρότημα αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, δεν είναι καθόλου “death metal”, αλλά μιας ήπιας αισθητικής ποπ/ροκ, οπότε ας μην αναζητήσουν μάταια εκεί οι εγχώριοι Βαπτιστές του Westboro τις αιτίες ή την δικαίωσή τους.
Η ευθύνη της επίθεσης αναλήφθηκε από το Ισλαμικό Κράτος(ISIS), ενώ ο φερόμενος ως εγκέφαλος της επίθεσης Αμπντελχαμίντ Αμπαούντ βρέθηκε και θανατώθηκε σε επιδρομή της γαλλικής Αστυνομίας λίγες ημέρες αργότερα. Ο Αμπαούντ ήταν Βέλγος πολίτης, ενώ και άλλα μέλη του ISIS επίσης δεν ήταν ούτε –βέβαια- πρόσφυγες ούτε και «λαθρομετανάστες», αλλά αντιθέτως ήταν νέοι πολίτες Γάλλοι και Βέλγοι οι οποίοι ήδη ήταν άκρως εξοργισμένοι από την εποχή του Σαρλί Εμπντό και ήδη ενταγμένοι στην γνωστότερη μάλλον σύγχρονη μιλιταριστική οργάνωση του ριζοσπαστικού Ισλάμ.

(more…)

Παραλειπόμενα για την στράτευση και τον πόλεμο από εκκλησιαστική σκοπιά

Ιουλίου 11, 2012

Άγιοι Μπόρις και Γκλεμπ, οι πρώτοι Ρώσσοι Άγιοι

Οι προηγούμενες αναρτήσεις ελπίζω ότι έδωσαν σε όσους φίλους έκαναν τον κόπο και τις διάβασαν μια εικόνα της πιο αγνής και ανόθευτης περιόδου της εκκλησιαστικής μας Ιστορίας. Είδαμε εκεί πώς το να επιλέξει κανείς το στρατιωτικό επάγγελμα, το να στρατευθεί δηλαδή, τον στερούσε από την δυνατότητα να γίνει Χριστιανός! Άλλη ηταν η αντιμετώπιση όσων ΉΔΗ ήσαν στρατιώτες, οι οποίοι πάντως φαίνεται ότι κατά κανόνα «εν μαχαίρα απέθανον». Πάντως, αναγνωρίζεται ότι «ο Χριστιανός δεν προορίζεται, για να γίνει στρατιώτης. Ένας Χριστιανός δεν πρέπει να γίνει στρατιώτης, εκτός και αν εξαναγκαστεί από ένα αρχηγό που φέρει σπαθί. Δεν πρέπει να φορτώσει τον εαυτό του με αμάρτημα του αίματος. Αλλά αν έχει χύσει αίμα, δεν πρέπει να μετέχει στα Μυστήρια, εκτός αν εξαγνιστεί από μια τιμωρία, δάκρυα και θρήνο. Δεν πρέπει να προχωρήσει απατηλά, αλλά με τον φόβο του Θεού.» (Κανόνες 13-14 Ιππολύτου, 4ος αι. μ.Χ.).

Παραταύτα, όπως είδαμε και στο πρώτο μέρος, αυτό αφορά την πρώτη επιλογή, την τέλεια, την τελείως ειρηνιστική και μη-βίαια. Ο άλλος δρόμος είναι αυτός του κατά περίπτωση δικαιολογήσιμου πολέμου…

(more…)

Επί γης ειρήνη, ειρήνη σε εμάς

Απρίλιος 24, 2012

Ειρήνη είναι το θέμα και είναι ένα πολύ δύσκολο θέμα, αλλά και ένα καθημερινό ζήτημα, που κρίνει όχι τον βίο, αλλά την πολιτεία μας, δηλαδή την κοινωνική μας ζωή. Τι σημαίνει το «ειρήνη υμίν» που λέει ο Χριστός στους μαθητές του(προχθες, Κυριακή του Θωμά) ; Τι σημαίνει να είσαι ειρηνοποιός, προκειμένου να γίνεις τρισευτυχισμένος, μακάριος και, επιπλέον, να κληθείς «υιός του Θεού»; Σημαίνει παγκόσμιο αφοπλισμό; Σημαίνει καταγγελία κάθε αντίστασης σε βία και σε εκμετάλλευση; Σημαίνει την αποδοχή της κακοπάθειας, δηλαδή το να σου φέρονται άσχημα, στο μέτρο πάντα της πνευματικής δύναμης του καθενός; Ερωτήματα που δεν μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει με το …«τράβα μπρος και μη σε μέλλει»

O Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης παρέχει στο σκοτάδι μου μια ακτίδα παρήγορη…:

» Επειδή μου έχεις γράψει ρωτώντας με, Τι σημαίνει το, «Θα μετατρέψουν τα μαχαίρια τους σε άροτρα»(Μιχ. 4, 3), νομίζω, ή καλύτερα είμαι πεπεισμένος απόλυτα, ότι έχει προφητεύσει το άροτρο της ειρήνης, δηλαδή το θεϊκό κήρυγμα για τον Χριστό, το οποίο θα τιθασεύσει τις φιλοπόλεμες χώρες, των οποίων τα αμυντικά μέσα της κακίας θα μετατραπούν στα ωφέλιμα για τη γεωργική ζωή εργαλεία.» (Επιστολή 36η)

(more…)

Θεμελιώδεις χριστιανικές πολιτικές θέσεις: Δημοκρατία & Εκκλησία, Άμυνα & Ειρήνη, Εργασία & Ανεργία

Φεβρουαρίου 23, 2012

Με κάποια πρόσφατη αφορμή, είχα να διατυπώσω κάποιες σκέψεις για κάποια θεμελιώδη θέματα από χριστιανική σκοπιά. Επειδή τελικώς προέκυψε πιο σουλουπωμένο και καλύτερο το κείμενο-σχεδίασμα από το προσδοκώμενο, παρακάτω μπορείτε να το διαβάσετε με την ελπίδα να ωφεληθείτε όλοι κάπως και κατά τι και να ωφελήσουμε και αυτήν την έρημη την κοινωνία μας, που κείται εν τω πονηρώ και τη άκρα αδικία…Οι ενότητες είναι τρεις και φαίνονται στον τίτλο.

1. Δημοκρατία & Εκκλησία: εκκλησιαστική διοίκηση

«Εκδημοκρατισμός» της εκκλησιαστικής διοίκησης  κατά τους ιερούς κανόνες: «η ψήφος των πλειόνων κρατείτω». Εφαρμογή του «ψήφω κλήρου και λαού», πρακτική που εκπηγάζει από τους ιερούς κανόνες και που συνιστά σύμφωνα με τον ι. Χρυσόστομο την πρακτική διοίκησης της αρχαίας Εκκλησίας από τον Απ. Πέτρο. Χριστιανική δημοκρατία: αντιστροφή κοσμικής. Άρχοντας=υπηρέτης και αυτοθυσιαζόμενος: «Ο άρχοντας υπέρ των αρχομένων αποθνήσκει». Οι άρχοντες βιάζονται από τον δήμο να κυβερνήσουν αντί να βιάζουν αυτοί τον δήμο να κυβερνήσουν.

(more…)

«Χουντικά σταγονίδια» στον «φιλόχριστο στρατό»

Δεκέμβριος 8, 2011

Όπως ίσως θα έχετε παρακολουθήσει οι φίλοι αναγνώστες αυτών των γραμμών, τις τελευταίες δέκα ημέρες έγινε λόγος για ένα ζήτημα το οποίο άπτεται της εορτής του Πολυτεχνείου. Κάποιος νεαρός και ειδικότερα ο 4ετής αρχηγός φοιτητής της Σχολής Ευελπίδων Π. Φαραντάτος, όπως φημολογήθηκε αρχικά από την φιλοκυβερνητική εφημερίδα «Το βήμα της Κυριακής», μετά την εορτή προς τιμήν του Πολυτεχνείου 1973, μίλησε για «μπούρδες» αναφορικά με την εορτή αυτή και τραγούδησε κάποιο άσμα το οποίο είναι χουντικός ύμνος («Μεσ’ στου Απρίλη την γιορτή»). Μάλιστα, ανάγκασε ίσως ή συνοδεύτηκε σε αυτήν την ενέργεια από ορισμένους(4-5) συμφοιτητές ή και φίλους. Υπήρξαν πληροφορίες έσωθεν ότι το περιστατικό με κάποια μορφή πράγματι έλαβε χώρα, ενώ σε άλλη κυριακάτικη εφημερίδα συγγενής του παιδιού αυτού ισχυρίστηκε ότι συκοφαντήθηκε και ότι επρόκειτο για παρεξήγηση. Η φιλοκυβερνητική εφημερίδα μίλησε για «χουντικό πυρήνα στην Ευελπίδων»· ο δε πρότερος πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου είχε ομιλήσει στους Μέρκελ-Σαρκοζί στην περιβόητη συνάντησή τους μετά την ανακοίνωση δημοψηφίσματος περί κινδύνων… πραξικοπήματος· οι συνδαιτυμόνες αυτοί εξοργίστηκαν με αυτά που άκουγαν- βέβαια «μην κρίνεις, για να μην κριθείς».
Βεβαίως, και νομικά ακόμη υπάρχει το περίφημο τεκμήριο αθωότητας και δεν πρέπει ποτέ να κάνουμε εύκολες κριτικές και επικρίσεις, πόσω μάλλον καταδίκες. Αλλά ας υποθέσουμε ότι ισχύει οποιαδήποτε εκδοχή. Ποια σημασία έχει; Αυτές οι σχετικές αναρρωτήσεις είναι σαν να προέρχονται από κάποιον που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με την ελλαδική πραγματικότητα και δη την στρατιωτική, η οποία σε μεγάλο τμήμα της είναι «σουρεαλιστική» και άκρως εξοργιστική. Ιδίως, ίσως, οι νεώτεροι, από κατ’ ιδίαν συζητήσεις και μόνον θα γνωρίζουν πόσοι και πώς έχουν -έκπαλαι- τέτοια φρονήματα εντός του στρατού. Προσέξτε: όχι εθνικιστικά ή «υπερεθνικόφρονα» φρονήματα, αλλά απλώς φασιστοειδή ή/και «μιλιταριστικά». Δηλαδή αντιδημοκρατικά και νομικιστικά, που προσκυνούν ως είδωλο και ως νέο χρυσό μοσχάρι το Κράτος και έχουν ποικίλα όνειρα φίλαρχης «επιβολής της τάξης».

(more…)

Οι άκαπνοι, οι βολεμένοι, οι προσκυνημένοι, οι «εξυπνοι» συμβουλάτορές σου

Μαΐου 13, 2011

Χωρίς να μου το πεις, σαν να το ξέρω ήδη, γιατί το βλέπω στα μάτια σου και στο πρόσωπό σου, στην πληγωμένη αθωότητά σου. Είσαι προδομένος και προδομένη. Αυτοί που έλεγαν λόγια μεγάλα, εύκολα, βεβιασμένα, σαν γίγαντες παραφουσκωμένους -και σαν κλόουν σε περιοδεύον τσίρκο-, γελάνε και χαζογελάνε πίσω -ή και μπροστά- από την πλάτη σου, αγκυροβόλησαν επί του καναπέως και αποδείχτηκαν υποκριτικότεροι και των Φαρισαίων ακόμη.

(more…)