Posts Tagged ‘αστυνομική λογοτεχνία’

Παρουσίαση του βιβλίου «Το κρυπτοκείμενο της εξαφάνισης του Ν. Σωτηρόπουλου» (εκδ. Manifesto, 05/2019)

7 Οκτωβρίου, 2019

«Καταγωγή» και έμπνευση του «Κρυπτοκειμένου»

Όπως γράφει ο μεγάλος Άγγλος ποιητής Θωμάς Σ. Έλιοτ:

“Ανάμεσα στη σύλληψη/Και στη δημιουργία/Ανάμεσα στη συγκίνηση/Και στην ανταπόκριση/Η Σκιά πέφτει”.
(The Hollow Men)

Έτσι λοιπόν συνέβη και στο συγκεκριμένο πεζό, το «Κρυπτοκείμενο της εξαφάνισης του Ν. Σωτηρόπουλου», για το οποίο είχα την πρώτη-πρώτη σύλληψη και του οποίου τις πρώτες σελίδες είχα γράψει σε μια πρωτόλεια ας πούμε μορφή πριν περισσότερα από 13 χρόνια πριν. Όπως γράφει κάπου ο Γιώργος Σεφέρης προς τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος από τότε έγραφε την «Αργώ», για να την ολοκληρώσει αρκετά χρόνια αργότερα:

«Δούλευε χωρίς να βιάζεσαι, σιγά σιγά, στην τέχνη, το τέλος φανερώνεται εκεί που δεν το περιμένεις. Είναι τόσο περίεργη η λογοτεχνική δουλειά. Για μένα, δεν υπάρχει πιο μεγάλο μυστήριο. Έχω βάλει κι εγώ κάτι μπρος. Σέρνεται από τον περασμένο Οχτώβρη. Ξεμυτίζει από δω, βυθίζεται εκεί, το αισθάνομαι κουλουριασμένο σε σκοτεινές γωνιές, σα μαύρη γάτα που παραφυλάει ολοζώντανη. Η παρουσία του με απασχολεί, η απουσία του με βασανίζει ακόμη περισσότερο… και δεν ξέρω ακόμη καλά καλά πού θα καταλήξει».
(Γ. Σεφέρης, Επιστολή προς Γ. Θεοτοκά, 20/08/1932)

(more…)

«Το κρυπτοκείμενο της εξαφάνισης του Ν. Σωτηρόπουλου»: 3 κριτικές αναγνωστών

20 Ιουλίου, 2019

1)

Μὲ τὸν παραπάνω τίτλο κυκλοφορεῖ ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις “Μανιφέστο” τὸ ἀστυνομικό μυθιστόρημα τοῦ Γιώργου- Νεκτάριου Παναγιωτίδη, τοῦ πολυγραφότατου Ἀντιπροέδρου τῆς ΧΔ, ποὺ ἐπεξέτεινε τὴν συγγραφική του δραστηριότητα καὶ στὸν τομέα τῆς λογοτεχνίας.

Τὸ βιβλίο, ποὺ ἤδη ἔχει παρουσιαστεῖ στὴ Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε καὶ χτὲς στὴν Ἀθήνα, στὸ βιβλιοπωλεῖο “Ἄπειρος Χώρα” στὰ Βριλήσια, ἀπὸ τὸν διευθυντὴ τῆς “Χ” Κώστα Μπλάθρα καὶ τὸν πρώην ἀντιπρόεδρο τῆς ΧΔ Κώστα Καμαριάρη.

Ἡ ὑπόθεση ἐκτυλίσσεται στὸ φανταστικὸ προάστιο τῆς Θεσσαλονίκης “Χείμαστρον”, ποὺ περιβάλλεται ἀπὸ τὸ δάσος τοῦ Σεΐχ Σοῦ. Ἕνας τελειόφοιτος φοιτητὴς δασολογίας, ὁ Νίκος Σωτηρόπουλος πέφτει θύμα ἀπαγωγῆς. Ἐπειδὴ συνήθιζε νὰ ἀπομονὠνεται κατὰ καιρούς καὶ νὰ ἐξαφανίζεται, ἡ τοπικὴ ἀστυνομία δὲν πιστεύει ὅτι πρόκειται γιὰ ἀπαγωγή, παρὰ τὰ κρυπτογραφημένα μηνύματα τοῦ ἀπαγωγέα ποὺ φανέρωναν κάτι τέτοιο. Ἔτσι, τὸν ἀναζητοῦν οἰ συνομήλικοι φίλοι του καὶ ἡ οἰκογένειά του.

Μὲ γλώσσα σύγχρονη καὶ διάσπαρτα λόγια στοιχεῖα, ποὺ τῆς προσδίδουν χαρακτηριστικὴ ἰδιαιτερότητα, μὲ ρεαλιστικὴ περιγραφὴ καὶ παρουσίαση τῶν χαρακτήρων, τὸ εἶδος αὐτὸ τῆς λογοτεχνίας ἀξιοποιεῖται ἠθογραφικά, μὲ τρόπο ἰδιαίτερα εὔστοχο ἀπὸ τὸν συγγραφέα. Δὲν λείπουν ἀναφορὲς καὶ στὰ αὐτοδιοικητικὰ καὶ ἐνοριακὰ δρώμενα τοῦ “Χειμάστρου”, καθὼς καὶ στὴ δράση τοπικῆς χριστιανικῆς ἀδελφότητας.

(more…)

Μια κριτική για το βιβλίο «Η αφιέρωση» του Αντ. Γκόλτσου (εκδ. Μεταίχμιο, 2016)

20 Ιουλίου, 2019

Κάποιες σκέψεις σχετικά με το βιβλίο «Η αφιέρωση» (εκδ. Μεταίχμιο) του Αντώνη Γκόλτσου.

1)Το βιβλίο «Η αφιέρωση» (εκδ. Μεταίχμιο) είναι κατά τη γνώμη μου ένα ξεχωριστό βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας. Η γραφή του συγγραφέα έχει το κάτι ιδιαίτερο και συχνά «σπιθίζει» από ευφυΐα. Παρά το ότι σε πολλά μου θυμίζει βιβλία του Γ. Μαρή που έχω διαβάσει, στο ζήτημα της γλώσσας, αναμφίβολα έχουμε ένα σαφώς πιο εκλεπτυσμένο, αν και ταιριαστό γράψιμο, ενώ ο προαναφερόμενος είχε ένα πιο «διεκπεραιωτικό».

2)Ανέφερα ήδη ότι μου θυμίζει τα βιβλία του Μαρή. O κύριος χαρακτήρας, ο Αλκιβιάδης Πικρός, ένας νέος άνθρωπος κοντά στα 35, ο οποίος φαίνεται ορισμένως να μοιάζει με τον Στέφανο Μαυροειδή και άλλους πρωταγωνιστές του, αναμφίβολα, για να παραφράσω την φράση του Σ. Χολμς προς τον Γουώτσον, «μοιράζεται την αγάπη του για όλα όσα είναι παράξενα και έξω από τις συμβάσεις και την ταπεινότητα της καθημερινής ζωής». Ο Αλκιβιάδης θα καταδυθεί στην αναζήτηση της αλήθειας γύρω από μια παράξενη αφιέρωση που βρήκε συγκυριακά («Στον Πύρρο και τους άλλους σαμουράι, ελαφρά ας είναι η σκέψη») σε ένα παλιό βιβλίο του θανόντος σε δυστυχημα ( ; ) χουντικού πατέρα του, και για ένα άλλο λόγο: η μητέρα του φέρεται να δολοφονήθηκε από ένα κατά συρροή δολοφόνο (όταν αυτοί πρωτοεμφανίζονται στη χώρα μας), τον Παναγιώτη Καλούμενο, που όμως μοιάζει (ενδεχομένως) ανίκανος για ένα τέτοιο έγκλημα. Και για κάτι ακόμα: επειδή, όταν αρκετά χρόνια μετά, ο πατέρας του θα βρεθεί σκοτωμένος λόγω «δυστυχήματος», θα είναι ακριβώς επειδή θα διερευνήσει, όλο και πιο «εμμανώς», τα αίτια του εγκλήματος.

(more…)

Για τον «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο

13 Ιουλίου, 2018

Αυτές τις μέρες τελείωσα το «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο, διασκευή του «κλασικού» έργου
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Η υπόθεση είναι εν ολίγοις η εξής: ο Επιθεωρητής Μάκβεθ είναι επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης μιας κατάσπαρτης από εγκληματικότητα πόλης της (σύγχρονης) Σκωτίας.
Ο Επιθ. Μάκβεθ είναι ανιδιοτελής και ηρωικός αρχικά, βάζοντάς τα με συμμορίες μεγαλεμπόρων ναρκωτικών της πόλης, τους «Νορς Ράιντερ». Έχει όμως παρελθόν σε ορφανοτροφείο και χρήσης ναρκωτικών, ενώ διατηρεί σχέση με την ιδιοκτήτρια του πολυτελούς καζίνο της πόλης Ινβερνές Λέιντι Μάκβεθ.

Λίγο αργότερα, καθίσταται επικεφαλής της -ανώτερης ιεραρχικά- Διεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος, ενώ με την προτροπή της τελευταίας, που είναι «εγκέφαλος» αλλά και δολοπλόκος και διακρίνεται από χειριστικότητα και νοσηρή φιλοδοξία (αν και τον αγαπά -με το δικό της τρόπο- ειλικρινά), συμφωνεί να σκοτώσουν τον έντιμο, οραματιστή και δημοκρατικό διοικητή της Αστυνομίας Ντάνκαν, ώστε να αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα και να ελέγχουν την πόλη, πάντα για «καλό σκοπό».

(more…)

Ο Σέρλοκ Χολμς

19 Ιανουαρίου, 2017

220px-statue_of_sherlock_holmes_in_edinburghTo 2017 συμπληρώνονται 130 χρόνια από τότε, το 1887, που ο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ(1859-1930) εξέδωσε την πρώτη του νουβέλα με πρωταγωνιστή την πιο δημοφιλή μορφή ντετέκτιβ έως και σήμερα, τον Σέρλοκ Χολμς. Η ιστορία αυτή είχε τίτλο «Σπουδή στο κόκκινο». Ο Σέρλοκ Χολμς έχει γνωρίσει πολλές επιστροφές στην ενεργό δράση έκτοτε. Μια από τις πιο πρόσφατες έχει υπάρξει η τηλεοπτική σειρά του BBC με τίτλο «Sherlock» η οποία εκτυλίσσει το 2017 τον τέταρτο κύκλο επεισοδίων της.

Κάτι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι ότι ο Σέρλοκ Χολμς, όπως άλλωστε και ο στενός του συνεργάτης Τζων Γουώτσον, είναι μια προσωπικότητα τελείως ξεχωριστή που μοιάζει, όμως, να ηχεί τελείως παράταιρα προς την εποχή μας, όπου αποθεώνονται ζάπλουτα και διάττοντα είδωλα της ποπ κουλτούρας. Ο Χολμς, από την άλλη, ήταν ένας «συμβουλευτικός ντετέκτιβ», που διέμενε μόνιμα στη Μπέικερ Στριτ του Λονδίνου, αποκαλύπτοντας τη δράση κακοποιών, μελετώντας, πειραματιζόμενος επιστημονικά, συγγράφοντας μονογραφίες, όντας εκπληκτικά, όπως και ο Γουώτσον, ενήμερος για θέματα επιστημονικά, φιλοσοφικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά.

(more…)