Posts Tagged ‘Ανδρέας Κρήτης’

«Αυτεξούσιον και αδέσποτον»(πλαστουργημένον)…!

2 Απριλίου, 2009

…κατέστησε ο Θεός τον άνθρωπο κατά τον Θεοφάνη Κεραμέα, σε κείμενό του που διάβαζα(βλ. εικόνα) επί τη ευκαιρία της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως που ήταν προ 11 ημερών…

Σταυρός του Χριστού στην ζωή μας υπό Αγίου Ανδρέα Κρήτης, συγγραφέα Μέγα Κανόνα

"Σταυρός του Χριστού στην ζωή μας" υπό Θεοφάνου Κεραμέως

Στον οποίο σταυρό προσγράφει, λίαν ενδιαφερόντως, στο ίδιο ο Άγιος που συνέγραψε όντως εν συντριβή τον ψεσινό εν εκκλησίαις και διάσημο Μέγα Κανόνα, Ανδρέας Κρήτης τις ιδιότητες του «σωφρονιστή πλουσίων» και «προνοητή πενήτων»…

Μαρτυρίες

Αυτό το νόημα έχει, μας λέει, η σταυροαναστάσιμη «Κυριακή ρήση» «Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν,  αρατω τον σταυρόν αυτού, απαρνησάσθω εαυτόν και ακολουθείτω μοι».

Ο Απόστολος Παύλος, άλλωστε, μεταβατικός στην θεολογία του, απευθυνόμενους δημόσια σε ασύλληπτα ως προς το σήμερα άκρους κρατιστές, είχε πη, και μάλιστα προ της προς Φιλήμονα,  όπου επιτάσσει αγαπητικά την απελευθέρωσι του ληστεύσαντός τον «δούλου» κατά κόσμον Ονήσιμου: «Τιμής ηγοράσθητε, μη γίνεσθε δούλοι ανθρώπων»(Α’ προς Κορινθίους).

Ο ίδιος ο Χριστός μας εξαγόρασε με το αίμα Του και το «δοξαστικό εκούσιο πάθος» από την κατάρα του Νόμου, όπως διαβάζει κανείς στην προς Γαλάτας(3:13):

«Χριστος ημας εξηγορασεν εκ της καταρας του νομου γενομενος υπερ ημων καταρα οτι γεγραπται επικαταρατος πας ο κρεμαμενος επι ξυλου»

Και, ακόμη, λίγο ενωρίτερα, αναγράφεται:

«ο εν Κυρίω κληθείς δούλος απελεύθερος Κυρίου εστίν»

Εδώ δεν αναφερόμαστε, βεβαίως, στην δουλεία από τους ανθρώπους, και βεβαίως δεν μπορεί κανείς να ασχολήται «επισταμένως» με ιλαρά και τραγικά διαδικτυακά αναμηρυκάσματα περί «ορθόδοξης δουλοφροσύνης» με συνήθεις «πηγές»… τον Ambelain, τον Σκαρίμπα, και τον Σιμόπουλο..

Απλώς στο ότι όσον αφορά στα του Θεού υπάρχει πλήρης αναρχία. Αυτεξούσιον και αδέσποτον.

Την παρατήρησι αυτήν έκανε και ο «διαπρεπής» καθηγητής Νομικής Αλέξανδρος Τσιριντάνης στο δίτομο έργο του περί ανθρωπισμού και ειδικότερα στο «Παύλος και νομος». Σε αυτό τοποθετήθηκε ορθώς, εκεί, οπωσδήποτε, αν και υψηλόβαθμο στέλεχος Χριστιανικής οργάνωσης («Ζωή») που δυστυχώς διακρίθηκε, όπως προκύπτει άμεσα από τα κείμενά της, για την αιρετική ούτως ειπείν θεολογία της νομιμοφροσύνης που ντροπιάζει και σήμερα την Εκκλησία και την κάνει, όπως θα έλεγε και ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, να χάνη το επαναστατικό της χρώμα, συμφυρόμενη με κοσμικούς, καπιταλιστικούς, αστικοδημοκρατικούς, θεσμούς…

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς, επίσκοπος, ακαδημαϊκός, Άγιος.

Νικόλαος Βελιμίροβιτς, επίσκοπος, ακαδημαϊκός, Άγιος.

Απευθύνσεις (μερικές)

α)Στους ποικίλους κοσμικώ τω τρόπω θεοκράτες ή/και αστοχριστιανούς θεολόγους που θέλουν να μας πείσουν,  π.χ., ότι ο «πολιτικός γάμος» ως επιλογή και η απουσία του αντιδημοκρατικού, άρα αυτόχρημα αντόρθοδοξου, καταναγκασμού προς τον  θρησκευτικό(…) αποκαλούμενο γάμο, που ίσχυε ως την «αλλαγή» του 1981 είναι «αντίχριστος επιλογή», και ότι πρέπει όλους να τους αναγκάσουμε να φορέσουν τα στέφανα που δηλώνουν την εν παρθενία αληθή αφθορία κατά τον ιατρό Άγιο Βασίλειο Αγκύρας, το «νυφικό» ιμάτιο, που δηλώνει όμοια, και να πουν υποκριτικά λόγια, εκκοσμικεύοντας και «μολεύοντας», αθέλητα έστω,  το Μυστήριο που κατακυρώνει στα μάτια του Τριαδικού Θεού -και όχι βέβαια της γειτονιάς και των συγγενολοΐων- ένα άλλο, «μέγα μυστήριο»

β)Στους παλαιοδιαθηκολόγους που δεν κατανοούν, ότι ο άνθρωπος τότε, πριν σχηματίση διαθήκη με τον Θεό, γέγονε και ήταν δούλος των στοιχείων του κόσμου, του «νόμου της αμαρτίας στα μέλη του«, των πολλών τάξεων και κατηγοριών δαιμόνων. Ήταν ανελεύθερος συνολικά, και εν απογνώσει εν πολλοίς. Ο θάνατος ήταν μετάβαση στο σκότος, αν και όχι στον άδη κάποιων δημοτικών τραγουδιών, ή στον άδη της αρχαίας μυθολογίας ή και επών. Για αυτό και ο Χριστός κατά τον Αγ. Νικόλαο Βελιμίροβιτς ήταν ο μέγιστος επαναστάτης, που έβαλε το «πριόνι» σε αυτήν την ίδια την ρίζα του κακού, και «εποίησε καινά τα πάντα»

γ)Σε οσους δεν κατανοούν στο ελάχιστο τις λέξεις «ποίμνιο» κ.τ.ο. και δεν αντέχουν την ταπείνωση ορισμένων Χριστιανών, όπως ποικίλους «παγανοδωδεκαθεϊστές», φασίστες κλπ.. Αυτή η ταπείνωση είναι θεληματική μπροστά σε ένα άκρως ταπεινό Θεό, όπως Τον σκιαγραφούν εμπειρικά οι Πατέρες, που δεν μας αναγκάζει σε τίποτα και για τίποτα. Εξ ου και το αφόρητο πολυώνυμο κακό, που κάποιοι, όπως ο αξιολογότατος μαρξιστής συγγραφέας Βασίλης Ραφαηλίδης, γράφουν, ότι έκανε τον Θεό να… αυτοκτονήση, τύψεων ένεκεν, για την απάνθρωπη κοινωνία που αδυνάτησε να «ξεκάνει».

Για αυτό, άλλωστε, ο εξέχων Χριστιανοσοσιαλιστής , αποπεμφθείς δε υπό της έκπτωτης Τσαροκατευθυνόμενης Δεσποτοκρατίας και όχι βέβαια «της Εκκλησίας» στην Σιβηρία, Νικολάι Μπερντιάγεφ(και εικονιζόμενος)  σε εντολή που έμεινε κενό γράμμα λόγω «επανάστασης του ’17», έκανε λόγο για την Βασιλεία του Θεού ή το Βασίλειο του Πνεύματος ως αναρχία, κάτι που του προσήψε τον τίτλο υπό τινών Δυτικών του αναρχοχριστιανού

Νικολάι Μπερντιάγεφ(1874-1948):Ορθόδοξος, Περσοναλιστής Χριστιανοσοσιαλιστής, Γενναίος έναντι των πολυώνυμων τυράννων

Νικολάι Μπερντιάγεφ(1874-1948):Ορθόδοξος, Περσοναλιστής Χριστιανοσοσιαλιστής, Γενναίος έναντι των πολυώνυμων τυράννων

Περαστικά παντάπασι και σε όλους μας, λοιπόν…… 🙂

Υ.Γ. Συγγνώμην για την διορθωμένη αρχική μνημονική παραδρομή……