Posts Tagged ‘αγάπη’

Για την επέτειο της Άλωσης- παραλειπόμενα διδάγματα

Μαΐου 29, 2017

Όπως σε παλαιότερες εποχές, είχε συμμαχήσει η Αυτοκρατορία με Ισλαμιστές όπως ο Σαλαντίν έναντι των Δυτικών, τότε ήταν η ώρα να επικρατήσει η άποψη της συμμάχησης με Δυτικούς (αν και με μεγάλα ανταλλάγματα) έναντι των Ισλαμιστών. Το ίδιο έγινε και κατά την Άλωση της Θεσσαλονίκης, όπου Δυτικοί οργάνωσαν στο τελικό στάδιο την άμυνα, επιβάλλοντας οι ίδιοι την επιστράτευση και τη συμβολή όλων των δυναμένων.

Όπως έχει πει σωστά κάποιος, γενικά (σε Δύση και Ανατολή) γνωρίζουμε πολύ καλά την αρχαιότητα, αλλά αγνοούμε τους «Μέσους Χρόνους», τους οποίους βλέπουμε μέσα από στερεότυπα. Ο πάλαι ποτέ μαρξιστής και κατόπιν προγκρεσσιβιστής αστός Μ. Πλωρίτης εκπλησσόταν όταν ανακάλυπτε ότι το «Μεσαιωνικό Βυζάντιο» είχε κοινωνικό κράτος. Παρομοίως μεγάλη έκπληξη αποτελεί η απόδειξη του Λε Γκοφ ότι η μεσαιωνική οικονομία της Δύσης βασιζόταν στην «Caritas» (φιλανθρωπία). (more…)

«Θυμούμαι μια φορά, που λες, ήτανε Χριστούγεννα…» (απομαγνητοφωνήμενη Χριστουγεννιάτικη διήγηση αγ. Πορφυρίου Καψοκαλυβίτη)

Δεκέμβριος 24, 2016

Αντί άλλης Χριστουγεννιάτικης ανάρτησης, σκέφτηκα να σας φιλέψω για την παραμονή των Χριστούγεννων μια πολύ όμορφη διήγηση του ιδίου του νεοφανούς αγ. Πορφυρίου, στην οποία φαίνεται όλη η αγάπη, η συγκατάβαση, αλλά και η ανθρωπινότητα ενός πραγματικού και μεγάλου αγίου της εποχής μας.
Η διήγηση λαμβάνει χώρα στην Ομόνοια της Αθήνας τα Χριστούγεννα, όπου ήταν εφημέριος στην Πολυκλινική για 33 χρόνια.

Με αυτά, το ιστολόγιο σας εύχεται ολόψυχα καλά Χριστούγεννα. Για όσους πιστεύουν, με πλούσια τη Χάρη, με αγάπη, με υγεία και με υπερ εκ περισσού κάθε χρήσιμο και ωφέλιμο αγαθό υλικό. Για όσους δεν πιστεύουν, καλή ανάπαυση και να περάσετε όμορφα, όπως επιθυμείτε, με οικείους ή και …ανοίκειους, με αγάπη και χαρές, περισυλλογή και ψυχοσωματική ανάπαυση…

(more…)

Σταυροφορία

Ιανουαρίου 7, 2015

fist_crossΣταυροφορία;
Ναι.

Όσο θα υπάρχη επάνω στη γη ένας αθώος
που θα πεινά,
που θα κρυώνη
ή θα καταδιώκεται
Όσο θα υπάρχη στη γη επάνω μια δυστυχία που μπορούμε ν’ αποτρέψωμε
ή άδικη φυλακή
η μεγάλη εντολή της Αγάπης του Χριστού δεν θα έχη εκπληρωθή,
ο χριστιανισμός δεν μπορεί να σταματήση την πορεία του
κι’ ούτ’ εσείς ούτ΄εγώ θα έχωμε δικαίωμα να σιωπήσωμε
και ν’ αναπαυθούμε.

(Ραούλ Φολλερώ, από το ποίημα «Ατομική βόμβα ή αγάπη;»)

‘Αλλοίμονο σε εκείνους που συντάσσουν νόμους άδικους και σε όσους συγγράφουν την αδικία’

Δεκέμβριος 10, 2014

Velimirovich«Νόμοι, νόμοι, νόμοι! Φωνάζουν οι καθηγητές του ευρωπαϊκού δικαίου και της δικαιοσύνης και οι λαοί τους κάνουν παρανομίες κάθε μέρα και κάθε στιγμή, γιατί συντάσσουν δικούς τους νόμους και όχι θεϊκούς.
‘Αλλοίμονο σε εκείνους που συντάσσουν νόμους άδικους και σε όσους συγγράφουν την αδικία’, είπε ο Θεός δια μέσου του Ησαΐα(Ησ. 10,1). Και δια μέσου του Ιερεμία είπε ο Θεός: ‘Μάταια και ψευδή έγραψε ο κάλαμος των γραμματέων…'(Ιερ. 8,8)»
(άγ. Νικόλαος Αχρίδος, «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής», σελ. 283)

Το συγκεκριμένο απόσπασμα θα πρέπει, νομίζουμε, να αφιερωθεί σε δύο σημαίνοντα πρόσωπα της πατρίδας.

(more…)

«Να φοβηθείς τον Δημιουργό και να σταματήσεις να σκοτώνεις τα δημιουργήματά Του…»

Δεκέμβριος 7, 2014

ceb1ceb3ceb9cebfcf83-cebdceb9cebacebfcebbceb1cebfcf83-ceb1cf87cf81ceb9ceb4cebfcf83-3-png«Τι είναι ο πολιτισμός σε σύγκριση με τον άνθρωπο; Μηδέν.[]
Αν κάποιος, σ’ αυτό το σημείο σκεφτεί πως εδώ εκθέτω τη δική μου προσωπική σκέψη και όχι τη σκέψη της μόνης, αληθινής, αιώνιας, Ορθόδοξης Εκκλησίας, εγώ θα αναφέρω εδώ ένα παράδειγμα, που συνέβη πριν χίλια πεντακόσια χρόνια: Στον καιρό του αυτοκράτορα Θεοδοσίου κάποιοι άνθρωποι την νύχτα έριξαν και έσπασαν τα αγάλματά του στην Αντιόχεια. Ο αυτοκράτορας οργίστηκε πολύ και τιμώρησε με τον πιο αυστηρό τρόπο την Αντιόχεια: Κάψιμο, συλλήψεις, φόνους. Όλη η πόλη σιώπησε και υπέφερε τη φρίκη. Τότε εμφανίστηκε στους δρόμους της μεγάλης Αντιόχειας μια παράξενη ομάδα ανθρώπων, που ξεκίνησε να διαμαρτύρεται εναντίον του αυτοκράτορα Θεοδοσίου. Αυτοί ήταν ορθόδοξοι μοναχοί που ζούσαν στα ψηλά βουνά και στην έρημο. Ακούγοντας για τις κακές πράξεις του αυτοκράτορα Θεοδοσίου και των στρατηγών του στην Αντιόχεια, βγήκαν στους άδειους δρόμους και ξεκίνησαν να φωνάζουν στους δολοφόνους του αυτοκράτορα: «Πηγαίνετε να πείτε στον αυτοκράτορα τα εξής: Είναι αλήθεια πως είσαι αυτοκράτορας, αλλά είσαι και άνθρωπος. Να φοβηθείς τον Δημιουργό και να σταματήσεις να σκοτώνεις τα δημιουργήματά Του. Εσύ θύμωσες, γιατί έπεσαν τα δικά σου πέτρινα αγάλματα. Πιστεύεις πως λιγότερο θα θυμώσει ο Θεός μαζί σου, αφού εσύ καταστρέφεις τα δικά Του ζωντανά δημιουργήματα; Τα δικά σου ομοιώματα εύκολα θα ξαναφτιαχτούν και θα τοποθετηθούν στη θέση τους, αλλά εσύ σκοτώνοντας ανθρώπους, πώς θα διορθώσεις το λάθος σου; Μπορείς να αναστήσεις νεκρούς ανθρώπους;»
(αγ, Νικολάου Αχρίδος, «Μέσα από το παράθυρο της φυλακής: Μηνύματα στο λαό», εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», σελ. 236-237)

«Να γίνεις σε αυτούς τύπος και όχι νομοθέτης»(Αβ. Ποιμένας)

Ιουλίου 16, 2014

Αδελφοί οικούνε με εμένα° θέλεις να τους δίνω εντολές;

Λέει σε αυτόν ο γέροντας: όχι, αλλά κάνε πρώτα εσύ το έργο και εάν θέλουν να ζουν, θα κοιτάξουν μέσα στον εαυτό τους.

Λέει σε αυτόν ο αδελφός: θέλουν και αυτοί, πάτερ, να τους δίνω εντολές.

Λέει σε αυτόν ο γέροντας: όχι, αλλά να γίνεις σε αυτούς τύπος και όχι νομοθέτης.

 

Πηγή: Αββάς Ποιμένας, Γεροντικόν, σελ. 100

Πελιδνός ο παράφρων τύραννος

Ιανουαρίου 25, 2014

Έρχεται συχνά- πυκνά στον νου μου, όταν η συζήτηση πηγαίνει σε τέτοια θέματα° το είπε , περίπου έτσι, ο Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης.

Merkoyrios“Τους τυραννικώς τοις τυράννοις αντιτασσομένους ανδρείους ηγησώμεθα(=ας θεωρήσουμε) και τυραννοκτόνους…”

Αν θυμάμαι δε καλά, το διάβασα κάποτε στην διδ. διατριβή του πρώην Σισανίου και Σιατίστης Αντωνίου…

Άλλωστε, όσοι διαβάζετε τακτικά το ιστολόγιο, το έχετε ξανασυναντήσει μάλλον, στο παρελθόν…

Πρέπει, για λόγους ισορροπίας, να αναφέρουμε ότι ο άγ. Ισίδωρος ερμηνεύει το γνωστό ειρηνιστικό χωρίο της προφητείας του Ησαΐα ως εξής: είναι, λέει, το κήρυγμα του Χριστού που εννοεί ο Προφήτης, το οποίο θα τιθασσεύσει τα φιλοπόλεμα έθνη° έτσι, τα αμυντήρια όργανα της κακίας θα μετατραπούν στα βιωφελή όργανα της γεωργίας.

Υπάρχει και ένα, βέβαια, εννοιολογικό πρόβλημα:

ποιος είναι ο τύραννος;

Και τι ακριβώς σημαίνειτυραννικώς αντιτασσόμενοι”;

Τέλος, μήπως το ότι τους δίνουμε αξία σ’ αυτούς τους ανθρώπους συμβαίνει με μια επιφύλαξη ως προς κάποια ενδεχομένως χρησιμοποιούμενα μέσα..;

(more…)

π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος περί κομμουνισμού, ισότητας, δικαιοσύνης, χριστιανικής κοινωνικής διδασκαλίας

Δεκέμβριος 14, 2011
1. «Ου φιμώσεις βουν αλοώντα».[] Κατά γράμμα, βέβαια, για τα ζώα τα έλεγε αυτά ο Μωυσής. Κατά πνεύμα, όμως, όπως τονίζει ο απόστολος Παύλος(Α’ Κορ. 9, 9-10), γράφτηκαν για μας: Δεν μπορεί έναν άνθρωπο, που μας εργάζεται, να μη του δώσουμε όσα του είναι απαραίτητα, όσα χρειάζεται, όσα του ανήκουν. Αφού δεν επιτρέπεται ούτε το βόδι που αλωνίζει να το φιμώνουμε και να μη το αφήνουμε να φάη από το σιτάρι που αλωνίζει.
2.  Σήμερα, λοιπόν, ανακαλύφθηκε η ισότητα; Ο Μωυσής, 3500 χρόνια πριν, ενδιαφερόταν ακόμα και για τα ζώα. Αλλά δυστυχώς την Παλαιά Διαθήκη, που παραγγέλλει τέτοια πράγματα, την έχουμε κλειστή. Δεν διαβάζουμε την Αγία Γραφή ούτε εμείς οι Χριστιανοί, συγχωρέστε με για την έκφρασι, για να «βουλώνουμε» τα στόματα μερικών «έξυπνων».
(more…)

«Ήμασταν τα δάκρυα που έκλαιγε το πάθος…/ήμασταν η θυσία/ήμασταν η εσωτερική φλόγα που δεν θα πέθαινε…»(Red- «Who we are»)

Ιουνίου 19, 2011

«We were the ones who weren’t afraid
We were the broken hearted»

Αυτοί ήμασταν που δεν φοβόντουσαν να σταθούν για το καλό και να το υπερασπιστούν, που δρούσαν όταν πολλοί άλλοι δείλιαζαν -αδιάβλητο πάθος ο φόβος, δεν νικιέται καθόλου χωρίς Χριστό…- , ήμασταν αυτοί που οι καρδιές τους ήταν ραγισμένες· ραγισμένες λόγω του κόσμου που είναι «τόσο κούφιος που σου σπάζει την καρδιά», μα είναι αυτός ακριβώς ο κόσμος για τον οποίον είχε πει Εκείνος ότι δεν μπορείς να γίνεις μαθητής Του, αν δεν τον μισήσεις……

(more…)

Γιορτή της μητέρας: παγκοσμιοποϊισμός στα προβατόσχημά του

Μαΐου 9, 2011

Ο Βλαδίμηρος Σολόβιεφ(+1900), μέσα στην αγνότητα της ψυχής που τον χαρακτήριζε, είχε γράψει ότι η ερωτική αγάπη είναι αυθεντικότερη της γονεϊκής και της μητρικής αγάπης. Όπως έλεγε ο θεολόγος και φιλόσοφος, στην δεύτερη περίπτωση έχουμε μια αγάπη που θεμελιώνεται στην ύπαρξη μιας σχέσης ανεξαρτήτως του προσώπου, ενώ στην πρώτη έχουμε μια αγάπη που αφορά κατ’εξοχήν το συγκεκριμένο πρόσωπο*. Αυτές οι σκέψεις/γνώσεις μου έρχονταν στον νου με την περίφημη παρωδία της «γιορτής της μητέρας»…

(more…)