Posts Tagged ‘Έντουαρντ Σνόουντεν’

Υπόθεση υποκλοπών

2 Ιουλίου, 2018

«Η αλήθεια είναι πιο παράξενη από τη λογοτεχνία». Έτσι λεγόταν ένα άρθρο που δημοσίευσε ο Άρθουρ Κόναν Ντόυλ το 1907, ένας από τους κορυφαίους πεζογράφους όλων των εποχών και δημιουργός του θρυλικού χαρακτήρα Σέρλοκ Χολμς, που αναφερόταν στην κακή διαχείριση εκ μέρους των αρχών κάποιου Τζωρτζ Εντάλτζι.

Ο λόγος είναι για το γνωστό «σκάνδαλο των υποκλοπών», το οποίο είχε την τιμητική του από τη μείζονα αντιπολίτευση καθ’ολη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Κώστα Καραμανλή του νεότερου, καθώς θεωρήθηκε ατόπημα μεγάλης ολκής και επιζήμιο προς το εθνικό συμφέρον το να παρακολουθούνται εκατό περίπου στον αριθμό κινητά τηλέφωνα κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης (συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού) μέσω της εταιρείας-παρόχου, που ήταν η Vodafone.

(more…)

Παράλληλα σύμπαντα

3 Ιουλίου, 2014

mass-media-posterΈνα από τα πιο θλιβερά και ταυτοχρόνως εξοργιστικά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στον τόπο μας είναι το «παράλληλο σύμπαν» στο οποίο δείχνουν να ζουν οι δημοσιογράφοι των φιλοκυβερνητικών μίντια. Σπεύδω να εξηγήσω: θεωρώ «αναφαίρετο» δικαίωμα ενός ανθρώπου και ενός εντύπου να υποστηρίζει με σθένος και ζήλο –αλλά χωρίς μικρότητες και με ουσιώδη σεβασμό στους αντιμάχους- ένα ορισμένο πολιτικό κόμμα° πράγμα που συχνά συμβαίνει στον ίδιο βαθμό από έντυπα που αυτοτιτλοφορούνται ως «κομματικά όργανα» με αυτά που δεν τιτλοφορούνται ως τέτοια. Αναμφίβολα υπάρχουν άνθρωποι αξιόλογοι που είναι ταυτόχρονα άνθρωποι πεπλανημένοι ή και οι οποίοι μυωπάζουν μπροστά στα ανθρώπινα δράματα των ομοεθνών τους. Γιατί; Ίσως προκειμένου και οι ίδιοι να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία, καθώς μιλάμε για εξαιρετικά σκληρές καταστάσεις πλέον, όπως και την εικόνα του εαυτού τους. Κάτι τέτοιο είναι άλλωστε σύνηθες στον σύγχρονο πολιτισμό και το ανέλυε γενικά ο εξαίρετος καθ. Κρίστοφερ Λας στον «ελάχιστο εαυτό» του. «Φιλελεύθεροι» μεν οι ίδιοι, αλλά προκειμένου να κατασιγάσουν το οποιαδήποτε ανθρώπινο έστω συναίσθημα, όπως η «συμπάθεια» του ιδρυτή του φιλελευθερισμού Άνταμ Σμιθ για τον πάσχοντα συνάνθρωπο, πλέκουν το εγκώμιο ενός «ορθολογισμού» που μάλλον καλύτερα θα ορίζαμε ως… ρομποτισμό.
(more…)