Posts Tagged ‘Άγιος Σάββας Νεμάνια’

Λίγα σημεία περί μοναχισμού και αλλοίωσής του(β’ μέρος)

Ιουλίου 23, 2015

Άγ. Σάββας Nemanja

Γέροντες και υποτακτικοί

Για να ξαναπιάσω το νήμα από το α’ μέρος των σημειώσεων, θα αναφέρω κάποια πράγματα για το θέμα αυτό, που δημιουργεί προβλήματα τεράστια και σύγχυση. Τι είναι ο γέροντας και γιατί όλοι τις τελευταίες δεκαετίες μιλούν για τους γέροντες; Σε ένα ωραίο βιβλίο διαβάζω τα εξής:

«Γέροντας στην ορθόδοξη παράδοση καλείται ο κληρικός ή ο μοναχός ο οποίος θεραπεύτηκε με τη χάρη του Θεού και βοηθά τους υποτακτικούς του να θεραπευτούν κι αυτοί, να περάσουν δηλαδή μέσω της κάθαρσης της καρδιάς στον φωτισμό και τη θέωση» («Μικρή Φιλοκαλία, Ευ. Κορακοβούνη, σελ. 27)

(more…)

H «μη-κριτική» και η δίψα για δικαιοσύνη

Οκτώβριος 15, 2010

Διαβάζουμε πολλάκις απόψεις οι οποίες υποστηρίζουν μία στάση της Εκκλησίας(και της Ποιμαίνουσας Εκκλησίας, τηρουμένων των αναλογιών, δηλ. «λαού και κλήρου») η οποία είναι μία στάση μη-κριτικής, κατά τον καθ. Κρίστοφερ Λας. Δηλαδή, πρέπει να αποδεχόμαστε κάθε τι, οσοδήποτε κακό και αν είναι αυτό, χωρίς να μιλούμε ή χωρίς να ελέγχουμε ή σχολιάζουμε.
Εδώ, βεβαίως, δεν μιλούμε για τον περίφημο καλό λογισμό(το «εν αφελότητι καρδίας» των Πράξεων, βλ. κεφ. 2), που τόσο και αυτός μας λείπει(θυμηθείτε τα περί «εργοστασίου καλών λογισμών» που πρέπει να είμαστε,  του γέροντα Παΐσιου του Αθωνίτη), για την αποφυγή της κατάκρισης, που πράγματι είναι η πιο εύκολη αμαρτία(στην οποία έπεφταν και πολύ μεγάλοι ασκητές του καιρού και του τόπου μας) ή δεν μιλούμε για την αποφυγή νομικών-πολιτικών κυρώσεων, δηλαδή για την με κοσμικά μέσα κατάκριση(=καταδίκη). Ουσιαστικά, εννοούμε την αθέτηση και αντιστροφή αυτού που ο Άγιος Νικόλαος Αχρίδος έλεγε ότι βγαίνει ως εργαλείο για λάξευμα από τον λόγο του Κυρίου: «επαναστατήστε πρώτα ενάντια στον εαυτό σας και μετά ενάντια στον κόσμο». Έτσι συνόψιζε άλλωστε την ασκητική του Άγιου Σάββα του Νεμάνια/Σερβίας ο μεγάλος των ημερών μας Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: «εξέγερση ενάντια στο κακό μέσα του και στον κόσμο»(βλ. π. Γιέβτιτς, 2001, σ. 69), από την εποχή που ασκήτευε ως απλός μοναχός ονόματι Ράστκα. Αλλά από πού κατάγεται αυτή η τάση στις ημέρες μας και πώς καταλήξαμε σε αυτές τις θέσεις που είναι τόσο διαδεδομένες σήμερα και λογίζονται περίπου ως αυτονόητες;
(more…)