Posts Tagged ‘Άγιος Μακάριος Νοταράς’

Μεσοθερινές πινελιές Νο2(Κακοποιούντες Πακιστανοί, Θεός χωρίς «θέλημα», Άγ. Μακάριος σε ένοπλες εξεγέρσεις ή όχι)

11 Αυγούστου, 2012

Α. Διαβάζω τις επιστολές του Αγ. Ισίδωρου του Πηλουσιώτη, που μου είναι πάρα πολύ διαφωτιστικές και οπωσδήποτε ανατρεπτικές, ανατρεπτικές των πλανών και των συμβάσεών μου…:

«Συ, βέβαια, ακολουθώντας ίσως τη γνώμη των πολλών, είπες ότι είναι χειρότερος αυτός που βίασε παρθένο, από εκείνον που την έπεισε να δεχθεί τη συνουσία, εγώ όμως, εξετάζοντας τη φύση του πράγματος, νομίζω (αν και αυτό που θα πω θα φανεί πως είναι παράδοξο, επειδή όμως είναι αληθινό θα το πω) ότι εκείνος που την έπεισε είναι πιο μολυσμένος από τον άλλο που τη βίασε. Γιατί εδώ η πειθώ είναι χειρότερη από τη βία, αφού η μία τιμωρείται, ενώ η άλλη συγχωρείται. Γιατί εκείνος που ατίμασε το σώμα διατήρησε το νου του καθαρό, ενώ ο άλλος, αφού πρώτα διέφθειρε την ψυχή, έτσι προχώρησε στην ατίμωση και του σώματος. Και ο ένας βέβαια την έκανε ανεύθυνη στη δίκη, ενώ ο άλλος υπεύθυνη. Γιατί της μιας η ατίμωση έφθασε μέχρι το σώμα, ενώ της άλλης προχώρησε και στην ψυχή. Και αυτή βέβαια που βιάστηκε θα έχει δικαιολογία, ενώ εκείνη που πείστηκε να κάνει την πράξη θα τιμωρηθεί οπωσδήποτε. Γιατί η πρώτη μπορεί να κάνει τον βιαστή να τιμωρηθεί, ενώ αυτή που δέχθηκε τη διαφθορά στην ψυχή, στερούμενη απολογίας, καθίσταται μέτοχος και στην τιμωρία. Γιατί η πρώτη είναι έξω από κατηγορία, ενώ η άλλη μέσα. Και εκείνη βέβαια ελεείται, ενώ αυτή δίκαια μισείται. Γιατί η ατίμωση της μιας άγγιξε το σώμα της, αλλά δεν άγγιξε την ψυχή της, ενώ της άλλης μολύνθηκε και το σώμα και η ψυχή.»(Επιστολη 215, στον Επίσκοπο Ευόπτιο)

Η αναφορά εδώ δεν είναι παρά στο περιστατικό με τον 19ετή νεαρό πακιστανικής καταγωγής…

(more…)

Μεσοθερινές πινελιές(Εκατόχρονα απελευθέρωσης κ.ά.)

28 Ιουλίου, 2012

Φέτος το 2012 κλείνουν  100 χρόνια από την απελεύθερωση της Θεσσαλονίκης κι έτσι η Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης εξέδωσε ειδικό ενημερωτικό φυλλάδιο, όπου μας περιγράφει τις μάχες, τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα και των Βαλκανικών Πολέμων. Το θέμα, όμως, είναι, ότι πουθενά δεν αναφέρεται οποιαδήποτε επιφύλαξη, έστω, για τα μέσα με τα οποία απελευθερώθηκε η Μακεδονία. Οι «φόνοι εν πολέμω» επιτρέπονται, απαγορεύονται, προωθούνται; Ποια είναι τα μέσα με τα οποία ενεργεί η Εκκλησία και οι άνθρωποι της Εκκλησίας, ώστε να επιτευχθεί η άρση της δυναστείας και της καταπίεσης; Ο Παύλος Μελάς, πάντως, έλεγε κάτι θεολογικότατο για αυτά τα θέματα, που έχει πολλά να μας διδάξει: «Δέν θά λησμονήσω ποτέ πόσο ὑπέφερα σήμερον τό ἀπόγευμα. Διαρκῶς ἐρωτοῦσα τόν ἑαυτόν μου ἄν εἶχα τό δικαίωμα ἐγώ νά συλλάβω οἱονδήποτε ἄνθρωπον, ὁσονδήποτε κακοῦργος καί ἄν εἶναι, νά τόν τραβήξω ἀπό τήν οἰκογένειάν του καί νά τόν φονεύσω! Καί διαρκῶς ἀπαντοῦσα ὄχι, ὄχι! » Το θυμάμαι από τότε που το διάβαζα στα βιβλία του Ι. Δραγούμη… Όλα αυτά λέγονται σε μια απελπισμένη, ομολογώ, προσπάθεια, να ανακτήσουμε μια ισορροπία εκκλησιαστική και να ξεκινήσουμε να φεύγουμε από την εκκοσμίκευση…

(more…)