Archive for the ‘Χρονογραφία’ Category

Διπλώματα και παπλώματα, παιδεία και εκπαίδευση…

29 Μαΐου, 2016

owlΣυχνά τίθεται το ερώτημα ποια είναι η σχέση ή η διαφοροποίηση μεταξύ της παιδείας και της εκπαίδευσης. Σε αυτό το ερώτημα έδωσε κάποιες πολύ ωραίες και καίριες απαντήσεις ο Χρήστος Μαλεβίτσης, τονίζοντας τον «έρωτα» για το αντικείμενο της μάθησης και μελέτης ως ειδοποιό διαφορά. Άλλο συναφές ερώτημα είναι: ένας άνθρωπος με αυξημένα τυπικά προσόντα και τίτλους είναι (κατ’ανάγκη) πεπαιδευμένος; Ή ποια αξιοσύνη (πάντα στο επίπεδο της παίδευσης) μπορεί να έχει λ.χ. ένας άνθρωπος στερούμενος πτυχίου; Η απάντηση δεν φαίνεται να είναι εύκολη ή «καθολική». Κάποιες παρατηρήσεις όμως δίνουν κάποια πρώτα συμπεράσματα και τουλάχιστον μπορούν να αποτρέψουν από «άκριτες» γενικεύσεις.

(more…)

Ψυχωφελείς συζητήσεις μετά την Θ. Λειτουργία(πραγματική ιστορία)

25 Σεπτεμβρίου, 2013

autumn-cross-john-voseΣυνέβη εις …τα πέριξ:

φίλος παρέστη σε Νυχτερινή Θ. Λειτουργία στην Θεσσαλονίκη προ καιρού και μετά από αυτήν είχε μια έντονη και λίαν ψυχωφελή συζήτηση με γηραιό και δυστυχώς αγιορείτη μοναχό, ο οποίος και του έδωσε ορισμένες νουθεσίες, έως και …διαταγές, βλέποντάς τον άλλωστε για πρώτη φορά.

Θα αναρωτιέστε ίσως ποιο ήταν το φοβερό θέμα της συνομιλίας τους.

Ήταν η αγάπη;

Μην ήταν η ταπείνωση(ιδιότητα άλλωστε του Θεού);

Μην είναι η Ορθοδοξία και η ετεροδοξία;

Μην ήταν η εκκοσμίκευση, η (σπαρακτικά αλλοτριωμένη) πολιτεία και το πολίτευμα της Διοικούσας “στρατευομένης Εκκλησίας”;

Ο διάλογος, όπως μας μεταφέρθηκε, είναι ο παρακάτω * :

(more…)

Η επέτειος & η παρέλαση, η Άλωση & η μετάνοια & άλλες ιστορίες…

29 Μαρτίου, 2012

Δύσκολες μέρες και αργόσυρτες κομμάτι… Παλιγγενεσίας επέτειος, με πραίτωρες και νυν προστάτες του πολίτη, αντί για τους ίδιους τους πολίτες: «Quis custodiet ipsos custodes?»

 Ένα ρητό που με παραπέμπει στο θέμα των παρελάσεων είναι και τούτο το παρακάτω, που ανήκει στον π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ, Ορθόδοξο ιερέα και παλαιό «νόμιμο μαρξιστή» και που αναφέρεται στον Μαρξ:

«…τον έχει απορροφήσει εξ ολοκλήρου εκείνο που είναι κοινό για όλες τις προσωπικότητες, άρα το μη ατομικό μέσα σε αυτές, και αυτό το μη ατομικό, αν και μη ατομικό, γενικεύεται σε αφηρημένο σχήμα, που απορρίπτει εύκολα εκείνο μέσα στην ατομικότητα, που εξαιρεί αυτό το μη ατομικό μέσα σ’ αυτήν, ή, ελαφρά τη καρδία,εξισώνει αυτό το υπόλειμμα με το μηδέν. Αυτή είναι και η ουσία εκείνου του περίπλοκου «αντικειμενισμού» του μαρξισμού: οι προσωπικότητες αβήνουν μέσα στις κοινωνικές κατηγορίες, όπως το άτομο του στρατιώτη εξουδετερώνεται μέσα στο τάγμα ή στον λόχο όπου υπηρετεί.» («Ο Karl Marx ως θρησκευτικός τύπος», εκδ. Άθως, σσ. 26-27)

Αυτή η οπτική πράγματι μας δίνει να κατανοήσουμε βαθύτερα τις φοβερές παρελάσεις της σταλινίζουσας Βόρειας Κορέας με άνδρες και γυναίκες, παραταγμένους πανομοιότυπα και με θαυμαστή ευλυγισία…

(more…)

Φθινοπώρου μυστηριώδης και παραδείσια μελαγχολία…(Σκέψεις πάνω στο «νόημα του φθινοπώρου».)

1 Δεκεμβρίου, 2011

Από τον κατά Ν. Βρεττάκο «μελαγχολικό Οκτώβρη», περάσαμε σε αυτό που ένας άλλος μεγάλος ποιητής μας( με συμπαθούντες στην γενιά του ’30 όπως τον Χατζίνη), ο Κ. Καρυωτάκης έλεγε κάπου στα Ελεγεία και τις Σάτιρές του, δηλαδή την ξέφυλλη δενδροστοιχία του Δεκέμβρη· στο τέλος του Φθινοπώρου και την έναρξη του Χειμώνα. Το φθινόπωρο είναι για τον Άγ. Νικόδημο τον Αγιορείτη μία από τις δύο καλύτερες εποχές του έτους, μαζί με την άνοιξη· είναι η εποχή της ανακομιδής των οστών του Αγίου Γεωργίου από την Καππαδοκία…  Αλλά το χινόπωρο ήταν και (η) αγαπημένη εποχή πολλών ποιητών· ιδιαίτερα υπήρχαν ποιητές που έγραφαν μάλλον μόνο το φθινόπωρο·  ο ιδιαίτερα και βαθιά ευαίσθητος, αλλά και δημοτικιστής και σοσιαλιστής της εποχής Κώστας Χατζόπουλος ένας από αυτούς. Αυτές τις μέρες που το χινόπωρο φεύγει έρχονται στον νου εκείνοι οι ωραίοι στίχοι των Nevermore: «Have you ever wondered why the wind blows cold?» Δηλαδή: «έχεις ποτέ αναρωτηθεί γιατί ο άνεμος πνέει κρύος»; Κάθετι σε αυτήν την κτίση, δηλ. τον κόσμο, έχει ένα ιδιαίτερο και βαθύτερο λόγο δημιουργίας και ύπαρξης. Σε κάθετι ενυπάρχει το μυστήριο, έλεγε ο Ντοστογιέφσκι, και αυτό το μυστήριο είναι ο λόγος των όντων που ανέφερε  θεόπνευστα ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής. Όπως το έλεγε ο συγγραφέας ιστοριών μυστηρίου Ντιν Κουντζ, «ο Θεός είναι η πηγή κάθε μυστηρίου»

(more…)

Όπου γενικότης εκεί και επιπολαιότης

6 Ιουλίου, 2011

Κι αυτό το έλεγε ο Παπαδιαμάντης, που ήξερε και δεν περίμενε από την γνώση του κτιστού και τις μεθόδους της(παρατήρηση, πείραμα που επαναλαμβάνεται κτλ.) που είχε να του αποκαλύψει γενικούς νόμους…

Αλλά όλοι εσείς οι «επαγγελματίες» γραφιάδες και παχυλά αμειβόμενοι -μήπως παρ’αξία; μήπως;.. -στα διάφορα φριπρές, στις διάφορες λάιφστάιλ φυλλάδες, αρχής γενομένης από το ΚΛΙΚ που σήμερα έχει εξαπλωθεί σαν την χολέρα και διαθέτει κάθε «σοβαρή» κατά τα άλλα εφημερίδα ένα τέτοιο(από την «Μακεδονία» ως την «Ελευθεροτυπία», με λαμπρές, θύραθεν, εξαιρέσεις λ.χ. τον Ριζοσπάστη και την Εστία, να πω και ένα καλό λόγο), μην χάσει το target-group και ταις πωλήσεις, νομίζετε ότι μπορείτε να βγάλετε γενικούς νόμους, κοινωνιολογικούς ας πούμε και ουσιαστικά, για το πώς φέρονται οι τάδε, τι θέλουν οι δείνα, τι πραγματικά σκέφτεται ο κύριος Άλφα -που λέει και ο Καρυωτάκης στις πρόζες του, συγκεκριμένα στην «Κάθαρσιν«-, τι αλήθεια θέλει να πει ο κύριος Βήτα.

(more…)

«Κάθε λόγος του έχει ουσία, η σιωπή του μια σημασία»

30 Μαΐου, 2011

Λοιπόν, όπως λέγαμε λίγο πριν, ο Μίλτος Σαχτούρης ήθελε να «σκίσει» εκείνο το ποίημα που διδάσκεται μαζί με την «Αποκριά» στην Λογοτεχνία του Λυκείου, τον «στρατιώτη ποιητή», ενώ κατέστρεφε τα περισσότερα, ίσως 9:1 από τα ποιήματά του… Τα περισσότερα ποιήματα του Καβάφη είναι «κρυμμένα» ή «αποκηρυγμένα», ενώ εν ζωή εξέδωσε ελάχιστα, μεταξύ 10 και 20 -με την επιμέλεια του Γρηγόριου Ξενόπουλου, όπως νομίζω. Ο Έδγαρ Άλλαν Πόε, όταν κάποτε εκδόθηκαν τα ποιήματά του, τα αποκάλεσε απλώς «ασήμαντα», ενώ ο Φρ. Σοπέν είχε 3 «Νυχτερινά» σε ένα συρτάρι κρυμμένα, εκ των οποίων το ένα (σε ντο# ελάσσονα) είναι το πασίγνωστο κομμάτι που ακουγόταν στην ταινία  «ο πιανίστας»… Τι κοινό έχουν όλα αυτά και γιατί τα αναφέρω έτσι..;

(more…)

Γιορτή της μητέρας: παγκοσμιοποϊισμός στα προβατόσχημά του

9 Μαΐου, 2011

Ο Βλαδίμηρος Σολόβιεφ(+1900), μέσα στην αγνότητα της ψυχής που τον χαρακτήριζε, είχε γράψει ότι η ερωτική αγάπη είναι αυθεντικότερη της γονεϊκής και της μητρικής αγάπης. Όπως έλεγε ο θεολόγος και φιλόσοφος, στην δεύτερη περίπτωση έχουμε μια αγάπη που θεμελιώνεται στην ύπαρξη μιας σχέσης ανεξαρτήτως του προσώπου, ενώ στην πρώτη έχουμε μια αγάπη που αφορά κατ’εξοχήν το συγκεκριμένο πρόσωπο*. Αυτές οι σκέψεις/γνώσεις μου έρχονταν στον νου με την περίφημη παρωδία της «γιορτής της μητέρας»…

(more…)

Η αρχή της Σαρακοστής… το τέλος, επιτέλους, της ιδεολογίας του «φουκαραδισμού»…;

8 Μαρτίου, 2011

Σκιές, στενή οδός...

Φουκαραδισμός είναι μία έννοια που ανήκει στον αείμνηστο Ν. Ψαρουδάκη, που έλεγε ότι καταλαμβάνει ένα ποσοστό εκεί που θα έπρεπε να είναι ο Χριστός, ο ‘Χριστιανισμός’, όπως μας έγραφε τότε και έκτοτε… Τωρα, υποτίθεται ότι επειδή, τυπικά, το «στάδιον των αρετών ηνέωκται», δηλαδή το στάδιο για τις αρετές έχει ανοιχτεί, με την μεγάλη μας Σαρακοστή, πρέπει να αντιπαλαίψουμε τις κακίες. Γιατί, όπως έλεγε ο όσιος Ηλίας ο Έκδικος στην Φιλοκαλία «Νεκροί θα γίνουν όλοι όσοι ζουν. Νεκροί όμως για την αμαρτία θα γίνουν όσοι την μίσησαν με όλη την ψυχή τους.» Ποιος, όμως, πείτε μου, θα μισήσει αυτήν την κακία, που είναι τόσο πλατιά διαδομένη, που είναι τόσο του συρμού και της μοδός και μας κάνει την ζωή εδώ πάνω ήδη Άδη….;

(more…)

…αλλά τι γίνεται όταν τα «καλά έργα» μας τα δοκιμάσει η φωτιά..;

27 Φεβρουαρίου, 2011

…και σήμερα που διαβάζεται το Ευαγγέλιο της Τελικής Κρίσης, ειλικρινά σας το λέω ότι δεν μπορώ παρά να σκέφτομαι πόσο είμαστε* γενιά ‘άπιστος και διεστραμμένη’…  Αλλά και για αυτό, επειδή είμαστε και ήρθαμε μέσα σε μια τέτοια κατάσταση, η κρίση, αν μπορούμε κυριολεκτικά να την ονομάσουμε έτσι -που δεν μπορούμε, γιατί είναι απλώς η συνέπεια της ελεύθερής μας επιλογής- , θα γίνει ακόμη απαλότερη…

Αχ, πλην, όμως, αυτοί οι άνθρωποι, που εμείς ονομάσαμε ελαχίστους, ενώ ο Χριστός τους ονομάζει αδελφούς, εμμέσως πλην σαφώς, θα μας κρίνουν, όπως μας κρίνουν ήδη τώρα με την πρόγευση της Κόλασης που επιλέγ-ουμε(μαζί και εγώ) δια μέσου της παληάς εκείνης αδιαφορίας μας προς εκείνους που πάντα βρίσκει δικαιολογίες, εύσχημα λόγια, προφάσεις (-αηδιαστικά πράγματα)……

(more…)

Εσύ, φίλε μου, ο καλός, κατά κόσμον το τέρας της φύσης…

16 Ιανουαρίου, 2011

…ναι, είσαι εσύ, που σε αυτήν την κοινωνία που σε ταΐζει δηλητήρια, τα έφτυσες όλα πίσω, γιατί η θέλησή σου δεν μπορεί να κατασχεθεί.

Εσύ, που θαύμαζες τον «πρίγκιπα» στην ξένη εκείνο που απαράτησε όλα του τα πλούτη, γιατί ήξερε καλά την ασφυξία τους από τα μικράτα του, για να παντρευτεί μια απλή «φτωχοπούλα», δίνοντας ένα κάποιο, ο καημένος, τύπον και υπογραμμόν……

(more…)