Archive for the ‘τα καθ’εαυτόν’ Category

500 αναρτήσεις: μικρός ιστολογικός απολογισμός

Φεβρουαρίου 25, 2017

pathΠρο ολίγου διαστήματος, το ιστολόγιο συμπλήρωσε 500 αναρτήσεις. Στην ανάρτηση αυτή θα κάνω εκ μέρους όλων όσων έχουν κατά διαστήματα συμβάλει στο περιεχόμενο, μια μικρή αναδρομή και ένα μικρό απολογισμό.

Η αναδρομή αυτή θα αναφερθεί εν πλήρει συντομία στο περιεχόμενο και το πνεύμα των αναρτήσεων μέσα στο χρόνο, από τον 03/2009 όπου πρωτοξεκίνησε τη λειτουργία του αυτό το ιστολόγιο.

Στόχος -πλην ίσως της αυτοσυνειδησίας- η διευκρίνιση ορισμένων ζητημάτων για τους φίλους που παρακολουθούν και διαβάζουν συστηματικά το ιστολόγιο.

(more…)

Τέλος του θέρους και Φθινόπωρο του θερισμού

Αύγουστος 28, 2013

Τέλος του καλοκαιριού (του σκότους) και επιτέλους νέα ανάρτηση για το ιστολόγιο. (Με την ευκαιρία, ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από τους αναγνώστες για την παύση και τις παύσεις, αλλά υπήρξαν λόγοι… πολύμηνης ανωτέρας βίας. Στο εξής αυτό θα αλλάξει, συν Θεώ.)

kosmas_aitolosΝα εξομολογηθώ κάτι: υπάρχει κάτι χαρμόσυνο κάθε που φεύγει το καλοκαίρι για εμένα° ο Αύγουστος, σύμφωνα με τον Άγ, Γρηγόριο τον Παλαμά, είναι ο χειρότερος μήνας του χρόνου (εξ ου και το Μυστήριο του Ευχέλαίου που προτάσσεται). Ο δε Άγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης στον λόγο του για την ανακομιδή των οστών του Αγ. Γεωργίου(μήνα Νοέμβριο), έγραφε πως το Φθινόπωρο και η Άνοιξη είναι οι καλύτερες εποχές του χρόνου.

Και προσωπικά, σε τέτοιες εποχές που μπαίνει το Φθινόπωρο, αισθάνομαι την πόλη της Θεσσαλονίκης ως ποιητική και σαγηνευτική -αν και τσιμεντούπολη.

Το Φθινόπωρο αυτό φαίνεται ότι θα σημάνει αλλαγές° η μνημονιακή κυβέρνηση είναι πλέον σαν αυτήν την σαπισμένη πόρτα με την οποία παρομοίαζε τα καθεστώτα που ανατράπηκαν επιτυχημένα από  επαναστάσεις ο Τζ. Κ. Γκαλμπραίηθ. Ο προωθούμενος νόμος για τον πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας, σήμα ότι το χρηματοπιστωτικό Κεφάλαιο έχει αφεθεί ασύδοτο να αλωνίζει και να εξουσιάζει έμμεσα, θα φέρει πολύ πθανώς, αν η αλαζονεία και η κοντόθωρη οπτική συνεχίσουν να επικρατούν, το …μοιραίο. Άλλωστε, οι Αμερικανοί διπλωμάτες του τόπου, απεφάνθησαν ότι μάλλον μέσα στο Φθινόπωρο θα έρθουν οι πρόωρες εκλογές, ενώ η εκτόνωση της οργής, συνέχισαν, θα έρθει με την έλευση στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ.

(more…)

Χαμένες διαπροσωπικές σχέσεις και προσωπική μετάνοια

Σεπτεμβρίου 25, 2012

Συχνά εδώ στο ιστολόγιο έχουμε μιλήσει για θέματα που τα έχουμε εντάξει σε μια ειδική κατηγορία, στις εξομολογήσεις ή τα «καθ’εαυτόν». Έτσι και σήμερα, θα έχουμε ένα τέτοιο θέμα.

Το ζήτημα αφορά τις χαμένες φιλίες και ευρύτερα διαπροσωπικές σχέσεις στις ζωές μας σήμερα. Είναι διαπιστωμένο ότι οι σχέσεις αυτές δεν ευδοκιμούν εύκολα. Οι σχέσεις γενικότερα έχουν γίνει πολύ «δύσκολες». Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχει η αγιοπνευματική οικειότητα και η ενότητα, θα μου εξηγήσετε θεολογικά και πνευματικά, και θα συμφωνήσω. Επίσης, είναι γεγονός πως κάποιοι Πατέρες είχαν αντικαταστήσει την έννοια της φιλίας με την έννοια της αγάπης, λέγοντας ότι η φιλία αφορά κάποιες σχέσεις που οφείλονται περισσότερο σε συγκυρία(επάγγελμα, σπουδές κ.λπ.). Η αγάπη αυτή αφορά όλους και ΚΥΡΊΩΣ τους φτωχούς, τους ξένους, τους αδικημένους, τους αναξιοπαθούντες, τους τιμωρούμενους. Την δε φιλία τους οι Άγιοι Γρηγόριος Θεολόγος και Μέγας Βασίλειος την είχαν ονομάσει {ο πρώτος} «πνευματικό έρωτα».

(more…)

Στην ψυχρή αγκάλη του Δεκέμβρη…

Δεκέμβριος 17, 2011

Περίπατοι μικροί, βόλτες, περιηγήσεις· δρόσος του χειμώνα, πολύχρωμες φυλλωσιές, πλακόστρωτα βαμμένα με το κίτρινο των φυλλοβόλων δένδρων, κλαριά που γίνονται σαν φιλόξενα κλινάρια κάτω στους δρόμους. Συμβολισμοί όμορφοι διάχυτοι. Θυμήσεις κατόπιν από άλλους περιπάτους στην παληά πόλη την εν μέρει ανέγγιχτη από την ασχήμια των δύσμορφων ιδεωδών του πολιτισμού μας· κοντά σε σφαλιστά σπίτια λησμονημένα, σε χλωμά και αινιγματικά λιθόστρωτα, με κάποιο φίλο έκπαλαι χαμένο…  συνειδητοποίηση της αποτυχίας στο ιδανικό «να μην αφήσεις τίποτα καλό να πεθάνει», μετάνοια, ειρήνη.

(more…)

«Κάθε λόγος του έχει ουσία, η σιωπή του μια σημασία»

Μαΐου 30, 2011

Λοιπόν, όπως λέγαμε λίγο πριν, ο Μίλτος Σαχτούρης ήθελε να «σκίσει» εκείνο το ποίημα που διδάσκεται μαζί με την «Αποκριά» στην Λογοτεχνία του Λυκείου, τον «στρατιώτη ποιητή», ενώ κατέστρεφε τα περισσότερα, ίσως 9:1 από τα ποιήματά του… Τα περισσότερα ποιήματα του Καβάφη είναι «κρυμμένα» ή «αποκηρυγμένα», ενώ εν ζωή εξέδωσε ελάχιστα, μεταξύ 10 και 20 -με την επιμέλεια του Γρηγόριου Ξενόπουλου, όπως νομίζω. Ο Έδγαρ Άλλαν Πόε, όταν κάποτε εκδόθηκαν τα ποιήματά του, τα αποκάλεσε απλώς «ασήμαντα», ενώ ο Φρ. Σοπέν είχε 3 «Νυχτερινά» σε ένα συρτάρι κρυμμένα, εκ των οποίων το ένα (σε ντο# ελάσσονα) είναι το πασίγνωστο κομμάτι που ακουγόταν στην ταινία  «ο πιανίστας»… Τι κοινό έχουν όλα αυτά και γιατί τα αναφέρω έτσι..;

(more…)