Archive for the ‘Οικονομικά’ Category

Ευρώπη και Αφρική

Αύγουστος 1, 2017

Αυτές τις μέρες θυμηθήκαμε τα γεγονότα που οδήγησαν στο Δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και στο άτυπο «πραξικόπημα» των Δανειστών μας, που κατέληξε στη συνθηκολόγηση της 12ης-13ης Ιουλίου στην Διάσκεψη Κορυφής και το 3ο Μνημόνιο.

Ένα από τα στοιχεία εκείνης της περιόδου ήταν οι αλλεπάλληλες δηλώσεις «θεσμικών παραγόντων», οι οποίοι θεωρούσαν «αδιαπραγμάτευτη» την παραμονή μας στην «Ευρωπαϊκή οικογένεια» και μας νουθετούσαν πατρικά να ψηφίσουμε «ΝΑΙ» στην πρόταση Γιούνκερ, ώστε να τη διασφαλίσουμε.

Εδώ υπάρχει μια εμφανής σύγχυση μεταξύ δύο τελείως διαφορετικών πραγμάτων: η πολιτιστική παράδοση της Ευρώπης και οι σύγχρονες οικονομικές και νομισματικές ενώσεις. Οι τελευταίες, εφόσον σκεφτούμε και όλα αυτά που έγραψε ο Jeremy Rifkin στο βιβλίο του «Ευρωπαϊκό όνειρο», αφίστανται πάρα πολύ από την πραγματική ευρωπαϊκή κοινωνικοοικονομική παράδοση, η οποία έδινε έμφαση στην άμβλυνση του αμιγούς καπιταλισμού μέσω του μικτού συστήματος, στον λεγόμενο «κοινωνικό μισθό», στην κρατική/κοινωνική ρύθμιση στην ασύδοτη μεγαλοεπιχειρηματική δραστηριότητα, στα δικαιώματα των καταναλωτών.

(more…)

Σχετικά με την νέα «συντηρητική επανάσταση»

Δεκέμβριος 20, 2014

conservative revolution2Πάνε κάποια χρόνια που ετοίμαζα για κάποιο έντυπο ένα μικρό κείμενο που είχε σκοπό να αναφερθεί στην «νέα συντηρητική επανάσταση» και τα «υφάδια» της, δηλαδή τα στοιχεία της.
Θεώρησα καλό να πάρω ένα τμήμα αυτού του κειμένου και, κατόπιν προσαρμογής και διορθώσεων, να σας το δημοσιεύσω εδώ αυτές τις μέρες. Γιατί μου συνέβη αυτό;
Επειδή (προφανώς) επίκεινται εκλογές και θα ακούμε πλέον συνεχώς και με μεγαλύτερη ακόμη ένταση τα φερέφωνα της ανοησίας να μιλάνε για «ακραίες δυνάμεις» (προερχόμενες από κυρίως «Αριστερά» και «Λαϊκή Δεξιά»), επιφυλάσσοντας για τους ευνοουμένους τους το βραβείο και τον στέφανον της σύνεσης, της σωφροσύνης και του μέτρου, αυτό δηλαδή που παλαιότερα θα λεγόταν Κέντρο ή, πιο μετά, «μεσαίος χώρος». Επειδή όλα αυτά πάρα πολύ απέχουν από το να είναι πραγματικά, νομίζω πως οι παρακάτω παρατηρήσεις μπορούν να ωθήσουν σε αυτήν την συνειδητοποίηση. (Ξέρω φυσικά ότι ενδιαφέρεστε κι εσείς που διάβαζετε το μπλογκ για τέτοια κείμενα.)

(more…)

Ο ασθενής- Ελλάδα σε νέο γύψο

Μαρτίου 19, 2012

Ιδού, λοιπόν, που οι διαπραγματεύσεις για το περίφημο PSI επέτυχαν. Οι φίλοι και εταίροι, ευγενείς όντες, μας επέβαλαν ένα νέο κούρεμα των ομολόγων που οφείλονται σε πιστωτές ιδιώτες που αγγίζει, μαθαίνουμε, πλέον το 70%. Βεβαίως, μέσα σε όλα αυτά υπάρχουν και κάποια ανταλλάγματα: Ήδη αυτές τις ημέρες ρυθμίζονται τα θέματα που αφορούν στην κατά 22-32% μείωση των μισθών, σε μια χώρα που ήδη επισήμως έχει από τον Νοέμβριο του 2011 (αύξουσα) ανεργία ίση με 21%!!! Με άλλα λόγια, μιλούμε για το διαμετρικώς αντίθετο της περίφημης –στους πλησιέστερους στα οικονομικά αντικείμενα- «πλήρους απασχόλησης», που μαθαίνουμε σε πλείστα όσα ακαδημαϊκά εγχειρίδια ότι είναι ο κύριος -ή εκ των κύριων- στόχος της οικονομικής πολιτικής μιας Χώρας. Η ανεργία και η συνακόλουθη Ύφεση δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα για το οποίο σκέφτεται και φιλοσοφεί κάποιος από το γραφείο και τον γυάλινό του πύργο. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, είναι ο διακόπτης, το καίριο σημείο, διότι από αυτό εξαρτώνται όλα όσα αφορούν την οικονομία και την κοινωνία.

(more…)

Πρόσθες αυτοίς κακά, Κύριε, τοις ενδόξοις της γης…

Ιανουαρίου 9, 2012

Είναι πολύ παράξενο, αλλά το να μιλάμε για την οικονομική κρίση, την οσημέραι επιδεινούμενη, καθίσταται βαρετό, έως ανιαρό. Όσα έπρεπε να εξηγηθούν έχουν ήδη γραφτεί· πολλοί άνθρωποι έντιμοι, αλλά και με στοιχειώδη ενσυναίσθηση, γράφουν για αυτά εδώ και δύο χρόνια και πολύ παραπάνω. Και πρέπει ειλικρινώς να τους ευχαριστήσουμε που διατήρησαν ήθος μέσα στο πλήθος- το πλήθος των κονδυλοφόρων των εμπαθών ή και των χειραγωγημένων.

(more…)

Σωτηρία εκ νέου- Νέα μαργαριτάρια στην ερειπωμένη πολιτεία

Δεκέμβριος 24, 2011

Ο μεγάλος πρωτογενής σωτήρ τούτης της πολύπαθης πατρίδας, δηλονότι o κ. Τόμσεν, «κάνει θραύση» με τις θαυμάσιες ρήσεις σοφίας των οποίων μας καθιστά κοινωνούς κάθε φορά. Ο σοφός τούτος ομιλητής και καθοριστής των οικονομικών μας στόχων, αλλά και, εμμέσως πλην σαφώς, των τρόπων δια των οποίων πρέπει αυτοί να επιτευχθούν, επανέλαβε τον ηράκλειο άθλο ξανά προ ημερών, στις 15 του τρέχοντος μηνός Δεκεμβρίου: είπε ο κ. Π. Τόμσεν, τοποτηρητής των πιστωτών μας και του Δ.Ν.Τ. -πλεονασμός- εν Ελλάδι, και εδήλωσε ότι «η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει το ‘ταμπού’ των απολύσεων». Βεβαίως, αναρωτιέται κανείς πώς έμειναν τέτοια ταμπού, τέτοιες δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις μετά τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής κοινωνίας. Κι όμως, αγαπητοί μου, κι όμως… η Ελλάδα έμεινε καχεκτική στην αφομοίωση της αστικής ιδεολογίας. Έτσι, έχει τέτοια μικροαστικά και ηθικολογικά ταμπού, όπως αυτό των απολύσεων. Ας δούμε, όμως, διεξοδικότερα τι εδήλωσε ο εκπρόσωπος της Τρόικα στην Ελλάδα, κατά την πρόσφατη επιθεώρησή του στην χώρα μας.

(more…)

Το καλπάζον χρέος & το κούρεμά του

Νοέμβριος 10, 2011

Το διήμερο 26-27ης Οκτωβρίου στις Βρυξέλλες λήφθηκε τελικά η απόφαση του κουρέματος του ελλαδικού χρέους κατά 50%, παράλληλα με την λήψη απόφασης για νέο δάνειο (130 δις) και μόνιμη επιτροπεία. Όμως, δεν ήταν καν πραγματικά κάτι τέτοιο. Ήταν κούρεμα ενός μέρους του χρέους κατά 50%. Είναι γεγονός πως ήδη το 20% του εξωτερικού Χρέους μας οφείλεται στην Ε.Ε. και το ΔΝΤ και τούτο, βέβαια, παραμένει ανέγγιχτο. Η ελάφρυνση, ακόμη και αν ειδωθεί μόνη της, είναι μικρή.

Είχαμε πει κι εμείς από εδώ πως (προφανέστατα) ένα τέτοιο κούρεμα δεν θα ήταν αρκετό, πόσω μάλλον όταν συνοδεύεται από …»στήριξη του τραπεζικού τομεα» και όταν αυτό αφορά και τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία. Με άλλα λόγια, όταν υπάρχουν αντισταθμιστικά μέτρα και μειώνονται τα «χρηματικά διαθέσιμα» που αφορούν τις εγχώριες πληρωμές, δηλ. μισθούς & συντάξεις.

(more…)

Στραβός είναι ο γιαλός

Μαρτίου 19, 2011

Σύμφωνα με τα νέα και με κείμενο της Ναόμι Κλάιν που δημοσιεύεται και στην προσωπική της ιστοσελίδα, το χρέος το οποίο αφήνει ο  δικτάτορας Χόσνι Μουμπάρακ στον αιγυπτιακό λαό είναι (μόλις) 21, 8 περίπου δισ. ευρώ ή 30 δισ. δολαρίων, ενώ έχει ήδη ενθυλακώσει στον τραπεζικό λογαριασμό της οικογενείας του(σταθερή αξία πράγματι) 70 δισ. δολαρίων.  Την ίδια στιγμή, η διαφορά του χρέους στο διάστημα της παρούσας προοδευτικής διακυβέρνησης είναι με βάση «επίσημες «αποτιμήσεις 41,8 δισ.ευρώ, δηλαδή περίπου ανέρχεται στο διπλάσιο του συνολικού δημόσιου χρέους που άφησε ο κραυγαλέα κατασπαταλών και κλέπτων το δημόσιο χρήμα έκπτωτος τύραννος της Αιγύπτου.  Όμως, μήπως όλα αυτά είναι ένας απεχθής, πράγματι, λαϊκισμός; Μήπως γινόμαστε προπετείς και αχάριστοι, αρνούμενοι τις εργώδεις προσπάθειες ενός επιτελείου κυβερνητικού που όντως «σήκωσε τα μανίκια’ και σκληρότατα εργάζεται, για να σωθεί ο τόπος;
(more…)

Ο αναρχικός βιομήχανος

Δεκέμβριος 3, 2010

Λοιπόν, αγρίεψε ο κόσμος και έχει ξεσαλώσει -όχι, δεν έγινε δια Χριστόν σαλός και μωρός- ο Σ.Ε.Β. δια στόματος του κου Δασκαλοπούλου, του επομένου τοις καπιταλιστικοίς πατράσι(δεν είναι ειρωνεία), όπως το περιμέναμε. Ναι, κινείται ευδήλως στην λογική «μια που βρήκαμε παπά, ας θάψουμε πεντ’έξι», είναι μία θαυμάσια παρατήρηση αυτή που είδα στον Τύπο σήμερα. Έτσι, λοιπόν, οι Συλλογικές Συμβάσεις αμφισβητούνται ριζικά, χάνονται στην δίνη που άνοιξε η κατοχή της χώρας από το ΔΝΤ και που αρχίζει να μοιάζει με το Μόσκοεστρεμ που αναφέρει και ο Ε.Α. Πόε στην «κάθοδο στο Μάελστρεμ». Οι κλαδικές συμβάσεις, ειδικότερα, αποφασίστηκε στην «σύνοδο των κοινωνικών εταίρων» χθες, ότι θα παρακάμπτονται, προκειμένου να μπορούν να αμείβονται με χαμηλότερους μισθούς (ακόμη χαμηλότερους;! -ναι!) οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα. Ο κ. Παφίλης(ΚΚΕ) έκανε λόγο στην Βουλή για μείωση από 10-40%, η ΓΣΕΕ ύψωσε, με ηρωισμό αν μη τι άλλο, τα αναχώματα του 12%, ενώ η κα Κατσέλη, κάποτε φέρελπις, από ό,τι φαίνεται, έχει «μπατάρει στα ρηχά» και μίλησε για την απουσία δημιουργίας ανεξέλεγκτης -κοινωνικής- δυναμικής. Πράγμα που, αν δεν με απατούν οι γνώσεις μου στην (οικονομική) Ηθική, λέγεται συνεπειοκρατία, και με άλλα λόγια «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», αλλιώς ότι σκέφτεται κανείς μόνο την «τιμωρία» που θα αποτρέψει τον επιδιωκόμενο σκοπό, και όχι βέβαια από τον Θεό που έχει άλλωστε μια ιδιαίτερη, λαϊκίστικη κατά την ορολογία του ΔηΣυ(κόμμα της κας Μπακογιάννη), συμπάθεια στους φτωχούς, όπως μαθαίνουμε και από το κατά Λουκάν και την Επί του Όρους ομιλία του Λόγου

(more…)

Όχι, «αγαπητέ κροταλία»!

Νοέμβριος 18, 2010

Υπάρχει το ιδανικόν, αγαπητοί μου: και το ιδανικόν είναι ο natural-φυσικός κατά P. Drucker μάνατζερ

Πολλά τα γεγονότα των ημερών και πούθε να αρχίσουμε την ανιστόρηση..; Από την νικήσασα κατά κράτος αποχή του 65%; Από το σκορ 8-5 στο οποίο «αξιοποιήθηκε» από τους κυβερνώντες, αλλά και γλοιωδώς ψιττακίζουσες εφημερίδες, η μακαρία τη λήξει ανεξαρτησία των εκλεγέντων υποψηφίων Μπουτάρη-Καμίνη; Από την απίστευτης θρασύτητας παρέμβαση του προέδρου του ελληνικού (γέλως) ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλου περί δέοντος γενέσθαι και επιφανούς εκπροσώπου του ελλαδικού crony capitalism, δηλαδή κρατικού καπιταλισμού; Ας μείνουμε λίγο εδώ.

(more…)

Σαν αστροφώς σε κρέπι νεκρικό…

Νοέμβριος 6, 2010

«Χτυπάει νούμερα η φρίκη στην οθόνη», κατά τον Μιλτιάδη. Ας δούμε την εικόνα εξ απόπτου: η ανεργία βρίσκεται, ας πούμε πολύ προσεγγιστικά, στο 12%. Λάθος της πολιτικής ΔΝΤ-ΠΑ»ΣΟ»Κ πρώτο: η συλλογιστική που υπηρετούν και που φέρνει την ελευθερία των απολύσεων(διότι μόνο για το Κεφάλαιο υπάρχει ζωή, όπως στον δυτικό Μεσαίωνα για τους ευγενείς) αποτυγχάνει κατά κράτος. Γιατί; Διότι θεωρούν ότι, όταν λ.χ. απολυθεί κάποιος από την Microsoft ή τα εκκοκιστήρια βάμβακος Λεβεντάκης ΑΒΕΕ, θα προσληφθεί στην General Motors ή, εν πάση περιπτώσει, στα γκαράζ «Μπάμπης». Κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Μόνο που κάτι τέτοιο δεν προκύπτει. Τον Σεπτέμβριο μόνο η ανεργία αυξήθηκε επίσημα κατά 3,16%. Πληθωρισμός, ας πούμε χονδρικώς 6%. Δεύτερο σφάλμα του νεοφιλελευθερισμού: όποιος γνωρίζει πέντε στοιχειώδη πράγματα από μακροοικονομικά μοντέλα, γνωρίζει ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική της «κοινωνικής ακροδεξιάς» κατά γνωστό και αγαπημένο μας εδώ αρθρογράφο θεωρεί ότι ο πληθωρισμός δεν είναι πληθωρισμός ζητήσεως, δεν είναι demand-pull, όπως θεωρεί η «κεϋνσιανή αριστερά». Είναι, λέει, πληθωρισμός κόστους. Με άλλα λόγια, παράγεται από το κόστος. Και επειδή, παρά και τις συμβουλές του δεξιότατου Peter Drucker, οι μισθοί λογίζονται ως κόστος(μα τα είπαμε, άλλωστε, ο άνθρωπος είναι ένα οικονομικόν ζώο που φκιάχνει εργαλεία, τα είπε η αστική μας επιστήμη και ο διαλεκτικός υλισμός), και το κόστος έχει κοπεί τόσο που να μας θυμίζει το όριο λιμοκτονίας των αρχών του 19ου αιώνα, βλέπουμε ότι ο πληθωρισμός δεν έχει μειωθεί ούτε είναι απολύτως χαμηλά· είναι διπλάσιος, ο επίσημος, από το όριο εισόδου στην ΟΝΕ…

(more…)