Archive for the ‘επικαιρότητα’ Category

Διαδηλώσεις ποικίλες και καταλήψεις

3 Δεκεμβρίου, 2018

Εδώ και κάποιο διάστημα, υπάρχει μια αναζωπύρωση των μαθητικών καταλήψεων, οι οποίες αυτή τη φορά γίνονται για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, έχουν αναφορές αντικυβερνητικές και εθνικών ηρώων όπως του «πρωτομάρτυρα του Μακεδονικού Αγώνα» Παύλου Μελά. Οι καταλήψεις αυτές καλούν σε διαδήλωση πανελλαδικού χαρακτήρα για σήμερα Πέμπτη 29/11. Πρόκειται για ένα σύνθετο φαινόμενο, κάποιες πτυχές του οποίου είναι οι ακόλουθες:

1)Ορισμένες δυνάμεις με ένα τρόπο που είναι «διανοητικά ανέντιμος» άκριτα και αβασάνιστα εκχωρούν όλες τις εν λόγω καταλήψεις στον εθνικιστικό χώρο ή τον φασιστικό χώρο, την Άκρα Δεξιά ή τη Χρυσή Αυγή, υποδεικνύοντας μεταξύ των άλλων ότι δεν έχουν ακολουθηθεί δημοκρατικές διαδικασίες για να αποφασιστούν, άρα δεν εκπροσωπούν όντως τα σχολεία αυτά που έχουν κλείσει, αλλά είναι υποκινούμενες.

2)Δεν είναι δυνατό κανείς να αγνοήσει ένα μεγάλο μέρος συνθημάτων τα οποία αναρτώνται, εμφανίζονται κ.λπ. και τα οποία είναι όχι μόνο εντελώς προβληματικά αλλά και όντως πληρούν τα κριτήρια κατάταξης στην άκρα δεξιά, όπως αυτό του 1ου ΓΕΛ και 2ου ΕΠΑΛ Σταυρούπολης: «Η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία».

(more…)

Αμβρόσιος και απόλυτος προορισμός

27 Ιουλίου, 2018

Ορισμένοι φίλοι έχουν τη γνώμη ότι τα ρήματα του Αμβροσίου είναι κάτι που δεν θα έπρεπε να μας απασχολήσει ιδιαίτερα.
Προσωπικά νομίζω αντιθέτως ότι ο σεβ. Αμβρόσιος εκφράζει μια θεολογική τάση που ήταν κυρίαρχη μέχρι πρότινος.

Τότε επικαλούνταν κάθε τρεις και δύο τον Αυγουστίνο, την (ατομική) ηθική, και ήταν περίπου αδογματική (κάτι σαν τη «Χριστιανική Κίνηση Αγάπης»), εδώ δε και καιρό έγινε (και καλά) «υπεράγαν ορθόδοξη».

Το πρόβλημα προκύπτει κατά την ταπεινή μου άποψη ως εξής: εάν υπάρχει ο απόλυτος προορισμός (praedestinatio), τότε κάθε ενέργεια, κάθε γεγονός πρέπει να εξηγηθεί ως μέρος του σχεδιασμού του Θεού για τον άνθρωπο. Όμως στην ορθόδοξη θεολογία δεν πιστεύουμε σε τέτοιες απόψεις, που έχουν καταδικαστεί μαζί με την Ειμαρμένη και το «γραφτό» από τον 4ο αιώνα.

Αντιθέτως, ο Θεός, που δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, οπως λέει και ο άγιος Φώτιος, ειδικά για την ανθρώπινη ζωή (εκτός της σωτηρίας) και προνοεί και οικονομεί για αυτήν, δεν καθορίζει τα πάντα σαν ένας συμπαντικός τύραννος, αλλά δρα ελεύθερα και συνεργαζόμενος με την ανθρώπινη ελευθερία μέσα στην ιστορία, προφανώς ανταγωνιζόμενος άλλες δυνάμεις. Αυτό ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός το είχε πει «θεαρχική αδυναμία», όπως έλεγε ο π. Αθανάσιος Γιέφτιτς.

Νομίζω ότι η μεγαλύτερη «δοκιμασία» στην οποία μπήκε σύγχρονο έθνος (ως προς την Εκκλησία του) βάσει πολλών πνευματικών ανθρώπων και αγίων ήταν η Τσαρική «Αγία Ρωσία». Πόσο άκυρη λοιπόν είναι η άποψη ότι η (υποθετική) αθεΐα ενός πρωθυπουργού μπορεί να συνεπιφέρει την οργή του Θεού και θανατηφόρες πυρκαγιές…

(more…)