Archive for the ‘Ιστορία’ Category

Μνήμη εκλογής Επτά Διακόνων

22 Απριλίου, 2018

Άγ. Στέφανος ο Αρχιδιάκονος

Λέει το ευαγγέλιο της ημέρας:

«Σκεφτείτε, λοιπόν, αδελφοί, εφτά άντρες από εσάς με καλή μαρτυρία, πλήρεις Πνεύματος και σοφίας, τους οποίους θα καταστήσουμε για την ανάγκη αυτή,
ενώ εμείς θα επιμείνουμε καρτερικά στην προσευχή και στη διακονία του λόγου».
Και άρεσε ο λόγος μπροστά σε όλο το πλήθος, και εξέλεξαν το Στέφανο, άντρα πλήρη από πίστη και Πνεύμα Άγιο, και το Φίλιππο και τον Πρόχορο και το Νικάνορα και τον Τίμωνα και τον Παρμενά και το Νικόλαο, προσήλυτο Αντιοχέα,
τους οποίους έστησαν μπροστά στους αποστόλους και, αφού προσευχήθηκαν, επέθεσαν σ’ αυτούς τα χέρια.»

Μερικές παρατηρήσεις στα παραπάνω:

1)Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι οι Απόστολοι κάλεσαν όλο το εκκλησίασμα (άντρες και γυναίκες, αδιακρίτως, όπως επισημαίνουν οι Χρυσόστομος κ.ά.) να προβούν στην εκλογή των -κατά κάποιο τρόπο- πρώτων «Χριστιανών πολιτικών».
(Σε πλήρη αντίθεση με αυτά, η Ιεραρχία τη δεκαετία του 1930 είχε κυκλοφορήσει Εγκύκλιο με την απίστευτη άποψη πως η απόδοση ψήφου στις γυναίκες «είναι αντίθετη με την Αγ. Γραφή».)

(more…)

Φώτης Κόντογλου, λάτρης του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και δεινός καστρολόγος

6 Νοεμβρίου, 2017
Ο Φώτης Κόντογλου, γνωστός μεγάλος υπερασπιστής της ρωμαΐικης και ορθόδοξης παράδοσης, είχε σε ελάχιστη εκτίμηση τους Έλληνες λογοτέχνες της γενιάς του, χωρίς να εξαιρούνται οι Βενέζης, Παπαντωνίου κ.λπ.
Παρ’όλα αυτά, είχε σε τεράστια εκτίμηση τον Έντγκαρ Άλλαν Πόε, γενάρχη της λογοτεχνίας μυστηρίου και εγκλήματος/αστυνομικής*, για το «βαθύ» και «μεταφυσικό», όπως έλεγε, πνεύμα των έργων του. Έφτασε μάλιστα να μεταφράσει ορισμένα πεζά του από τα γαλλικά.

Επίσης ο Κόντογλου αρεσκόταν να επισκέπτεται για ατελείωτες ώρες ερημωμένα κάστρα και έγραψε δεκάδες σελίδες σημειώσεων που εκδόθηκαν για αυτά, τον «Καστρολόγο» (και ορισμένα ακόμη, που εξέδωσε αργότερα ο Ι.Μ. Χατζηφώτης), παρά το ότι το ρωμαΐικο κάστρο κατάγεται ιστορικά από το δυτικό καστέλι.

Κάτι νομίζω πως μας λένε όλα αυτά για το πώς πρέπει να βλέπουμε κι εμείς την παράδοσή μας. Σίγουρα όχι ως αιγυπτιακή μούμια πάντως…

Σημείωση: Για μια πιο επεκτεταμένη διαπραγμάτευση των παραπάνω σκέψεων, μπορείτε να διαβάσετε την παλαιότερη ανάρτηση: «Παράδοση και πρόσληψη»
*γκροτέσκες/αραβουργήματα/ρασιοναλιστικές ιστορίες, όπως έχουν κατηγοριοποιηθεί αλλιώς

Ο χαρακτήρας της παράδοσης (εθνικής, ελληνικής, άλλης)

2 Νοεμβρίου, 2017

 

 

Ένα από τα πιο συχνά σφάλματα που γίνονται όσον αφορά τη φύση της παράδοσής μας ως έθνους (αλλά ακόμη και ως εκκλησιαστικού σώματος), είναι ότι θεωρούμε την παράδοση ως κάτι στατικό, ως μία μορφή του παρελθόντος που πρέπει να υποστεί ταρίχευση, ώστε να τη διατηρήσουμε αναλλοίωτη και απαρασάλευτη εις τους αιώνας των αιώνων. Αυτή η άποψη αγνοεί τόσο τη φύση της παράδοσης και καταλήγει στη στειρότητα και τον φορμαλισμό, εφόσον επαναλαμβάνεται με ξηρό τρόπο κάτι που δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις της επανάληψής του.
Αυτό μπορεί κανείς να το σκεφτεί για σειρά εκφραστικών τρόπων, λογοτεχνίας και καλών τεχνών, σε όλα τα επίπεδα του εθνικού και εκκλησιαστικού βίου. Σε αντίθεση με αυτές τις απόψεις, ο Γιώργος Θεοτοκάς, Γενάρχης της Γενιάς του ’30 και θιασώτης της επαναφοράς της ελληνικότητας και της ελληνικής παράδοσης στο προσκήνιο, είχε διατυπώσει τις παρακάτω απόψεις, επ’ ευκαιρία της αποστολής εκ μέρους του Γ. Σεφέρη της ποιητικής του συλλογής με το όνομα «Στροφή».
«Το βιβλίο [σ.σ.: η «Στροφή» του Γ. Σεφέρη], συννεφιασμένο κάπως, φευγαλέο κι ακαθόριστο και εξαϋλωμένο σαν τη Λόντρα μέσα στο fog, κρύβει πολύτιμες ομορφιές.(…)

(more…)

Μνήμη & τιμή «ΌΧΙ», θεός Άρης και Άγιος Γεώργιος

25 Οκτωβρίου, 2017
Τώρα που πλησιάζει η 28η, θα δούμε και θα παρακολουθήσουμε και πάλι διάφορα «αφιερώματα» ιστορικής μνήμης και τιμής στους ήρωες.
 
Όλα αυτά είναι σωστά και απαραίτητα (διότι η δυναμική αντίσταση σε κάθε είδος τυράννου είναι επαινετέα), όμως σχεδόν κανείς από όλους αυτούς, ειδικά από όσους θεωρούν ότι μιλούν εξ ονόματος της ελληνικής παράδοσης ή πολύ περισσότερο της Ορθοδοξίας, δεν θα πει το κατ’ εμέ αυτονόητο:
 
Όσο κι αν είναι έσχατη ατιμία η κήρυξη ενός πολέμου όπως αυτού του Άξονα εναντίον του ελληνικού έθνους, ο πόλεμος, που καταλήγει ειδικά σε εκατόμβες νεκρών, είναι πάντοτε ήττα, ανεξαρτήτως της έκβασής του.
Επιπρόσθετα, όποιος τον βλέπει αντίθετα έχει απωλέσει κάτι πολύ σημαντικό από την ταυτότητά του την ορθόδοξη χριστιανική αλλά και την ελληνική.

(more…)

Η Αγία Τριάδα, η επαναστατικότητα και το ’21

23 Μαρτίου, 2016

ΚλέφτικαΈνα τραγούδι που βγήκε από το μεράκι του λαού μας αναφέρει:

«-Χρίστο, σε θέλ’ ο βασιλιάς, σε θέλουν κι οι αγάδες

-Όσο’ν’ ο Χρίστος ζωντανός, Τούρκους δεν προσκυνάει

(“Του Χρίστου Μηλιόνη”-Κλέφτικο Δημοτικό Τραγούδι-Απόσπασμα)

Ο Χρίστος Μηλιόνης ήταν, με βάση τον Απόστολο Βακαλόπουλο, ο «αρχαιότερος κλέφτης που θυμούνταν» οι μεταγενέστεροι συνάδελφοί του που συγκροτούσαν την Κλεφτουργιά, η οποία ήταν σύμφωνα με τον Στρατηγό Μακρυγιάννη «η μαγιά της λευτεριάς». Από παλαιά οικογένεια Κλεφτών, τους Κολοκοτρωναίους, προήλθε και ο Αρχιστράτηγος του Αγώνα του Εικοσιένα Θοδωρής Κολοκοτρώνης.

Το απροσκύνητο ήθος της Κλεφτουργιάς, που συντηρούσε με εντατικότατη προσπάθεια και αυτοθυσία, ενέπνεε και τον απλό λαό μέσα στην δουλεία.

(more…)

Το Πολυτεχνείο ’73 και μια μορφή της «θύραθεν» ελληνικής παράδοσης

15 Νοεμβρίου, 2015

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου του 1973 μπορεί να έχει καταστεί θρύλος της μεταπολίτευσης, αλλά ταυτόχρονα έχει γίνει και ακίνδυνη, σαν τις μπλούζες του Τσε που παράγονται μαζικά από καπιταλιστικές εταιρείες. Είναι δηλαδή κάτι σαν ένα σουβενίρ. Πρέπει όμως κανείς να εμβαθύνει στα γεγονότα, να τα δει στην πραγματική τους διάσταση, ώστε να μπορέσει να τα κατανοήσει εντάσσοντάς τα μέσα σε κάποια ερμηνευτικά «σχήματα». Αυτό θα βοηθούσε πολλές κατηγορίες ανθρώπων: τους αριστερούς, τους δεξιούς, τους απολίτικους, τους χουντικούς…
Ένα σημείο που δεν έχει τύχει τόσης ανάδειξης είναι το πώς η εξέγερση αυτή μπορεί να ενταχθεί σε ένα ισχυρό νήμα της ελληνικής παράδοσης, που είναι το αντιτυραννικό πνεύμα. Συγκεκριμένα ήθελα να αναφερθώ στον Απολλώνιο Τυανέα(15-98 μ.Χ.), ένα πρόσωπο μυθοποιημένο έως θεοποιημένο εκ των υστέρων από τον συγγραφέα Φιλόστρατο και στις μέρες μας από νεοπαγανιστικούς κύκλους, αλλά που πάντως είχε μεγάλη αξία και που ήταν μια εξωχριστιανική, εννοείται, σημαντική, κατά τον Πατρολόγο Στυλιανό Παπαδόπουλο, «θρησκευτική προσωπικότητα» του ελληνισμού, νεοπυθαγόρειος φιλόσοφος και θεουργός.

(more…)

Αποσπάσματα από εκδήλωση παρουσίασης βιβλίου για τον άγ. Αλέξανδρο Σμορέλλ

27 Μαΐου, 2015

Μια καταπληκτική εκδήλωση συνολικά, ξεχωριστή και με μεγάλο ενδιαφέρον νομίζω ότι έγινε την περασμένη Παρασκευή 22/05 στο αμφιθέατρο-πνευματικό κέντρο του Ι.Ν. Παναγίας Λαοδηγήτρίας, όπως διαφαίνεται και από τα αποσπάσματα των εισηγήσεων και παρεμβάσεων που μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω. Οι 3 συνολικά στον αριθμό κύριες εισηγήσεις κάλυψαν ένα πλήθος θεμάτων:

  • Το νόημα της αγιότητας εν συγκρίσει προς την ζωή του νεομάρτυρα Αλέξανδρου Σμορέλλ
  • Την ιστορία και ιδεολογία του Ναζισμού και τους λόγους επικράτησής του
  • Τις ιδέες και την ιστορία της οργάνωσης του άγ. Αλέξανδρου, του «Λευκού Ρόδου»
  • Την αντιχριστιανική διάσταση του Ναζισμού
  • Την λεπτομερειακή καταγραφή του βίου και πολιτείας του νεομάρτυρα
  • Το περιεχόμενο των φυλλαδίων του «Λευκού Ρόδου»
  • Την βαθύτατη χριστιανική πίστη του άγ. Αλέξανδρου Σμορέλλ, αλλά και των υπόλοιπων μελών της οργάνωσης

(more…)

Εκκλησιαστικά εφημεριδογραφικά: Μέρος 1ο (περί παρελάσεων)

14 Νοεμβρίου, 2013

NorthKoreaMarchΠολύς ο λόγος για τις παρελάσεις και την εθνική υπερηφάνεια σe «εκκλησιαστικά» και «χριστιανικά» έντυπα.

Κανείς έχει την εντύπωση ότι πρόκειται σχεδόν για τις αποφάσεις των Οικουμενικών και Πανορθόδοξων Συνόδων(οι οποίες έχουν ισχύ οικουμενικής), όπως ήταν λ.χ.  η καταδίκη του Εθνοφυλετισμού(φυλετισμού= ρατσιστικού εθνικισμού) στην Πανορθόδοξη Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 1872.

Από πού ξεκινάει το θέμα; Από εκεί που το προσδιόριζε ο γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ, κορυφαίος ανάμεσα στους κορυφαίους της Ορθοδοξίας του περασμένου αιώνα:

το θέμα ξεκινάει από την «ανάγκη σύμπλευσης» της «εθνικοποιημένης» Διοικούσας Εκκλησίας, ώστε να είναι αρεστή στους ισχυρούς αυτής της εποχής° πράγμα που ξεκίνησε με την Βαυαροκρατία.

Ας σκεφτούμε την εν Ρωσσία Εκκλησία της εποχής της ΕΣΣΔ. Προσπαθούσε να φανεί πως δεν ήταν αντίθετη με το καθεστώς, ώστε να γίνει ανεκτή από αυτό. Εξ ου και ο μεγάλος Ρώσος θεολόγος Παύλος Ευδοκίμωφ είχε γράφει πως δεν υπάρχει ούτε «αστικός χριστιανισμός» ούτε «προλεταριακός χριστιανισμός» -με την έννοια φυσικά ενός χριστιανισμού συμβατού με την «προλέτ κουλτ» του ολοκληρωτικού σοβιετικού καθεστώτος…

Παρακάτω θα προσπαθήσω να κάνω ένα μικρό σχολιασμό λοιπόν σχετικά με το θέμα των παρελάσεων, οι οποίες κάθε χρόνο αποτελούν το θέμα τριβής ορισμένων «αγωνιστών» -αλλά και όντως αγωνιστών- της Εκκλησίας, οι οποίοι κατακεραυνώνουν την «προοδευτική και εκσυγχρονιστική αρνησιπατρία», όπως θα έλεγε και ο κ. Γιανναράς.

Αυτή η τελευταία σαφέστατα υπάρχει, πλην όμως, όχι να γίνεται παράχρηση του όρου…

(more…)

παπά-Κώστας Σιδηρόπουλος, Χριστιανοί και μέταλ, 3η Σεπτεμβρίου και Μακρυγιάννης

4 Σεπτεμβρίου, 2013

(1) Παπά-Κώστας Σιδηρόπουλος

Pl IppodromioyΠάνε μερικές μέρες από την τελευτή του παπά-Κώστα*- από την ίδια ασθένεια που προσευχόταν να του έρθει ο Γέροντας Παϊσιος ο Αγιορείτης .

Ο παπά- Κώστας, από όσο λίγο είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω, ήταν ένας άνθρωπος με ζήλο, με αποφασιστικότητα, “εδραίος & αμετακίνητος”, ακέραιος. Μπορεί να διαφωνούσες με θέσεις του, αλλά αναγνώριζες τις αγαθές προθέσεις και την ειλικρίνειά τους.

Ήτανε φορές που, σε κάποιες εσπερινές ακολουθίες που τελούσε, ήταν μόνος και διαδραμάτιζε παράλληλα ρόλο ιερέα, ψάλτη, αναγνώστη και …παιδαγωγού.

  (more…)

Γερμανοτσολιάδες και πλουσιοκράτες(«Η απολογία του Πετρώφ» στο σήμερα)

31 Οκτωβρίου, 2011

«Η τάξη αυτή της αδηφάγου πλουτοκρατίας άρπαξε από τον λαό τα πάντα: τον πλούτο, την εξουσία, την επιστήμη, την τέχνη και αυτήν ακόμα την θρησκεία που την έκαμε υπηρέτριά της κι’ αφήκε τη μεγάλη μάζα των εργαζομένων ανθρώπων βουτηγμένη στην φτώχεια και την αμορφωσιά.

Όσα δε αγαθά οι πλουτοκράτες αυτοί άρπαξαν από το φτωχό λαό με το δόλο, τη βία και την απάτη, τα κλοπιμαία δηλαδή, τα αποκαλούν χωρίς να εντρέπωνται ι ε ρ ή  ι δ ι ο κ τ η σ ί α !

Εάν οι αχόρταγοι αυτοί πλουτοκράτες μπορούσαν ν’αρπάξουν τον ουρανό, τον αέρα, τα άστρα, χωρίς αμφιβολία θα τα ανεκήρυσσαν κι αυτά ιερή ατομική ιδιοκτησία! Θα έβαζαν πάνω σ’αυτά μεγάλο νοίκι και θα γινότανε κι’ ο αέρας κι’ ο ήλιος πηγή μεγάλου πλουτισμού γι’ αυτούς.

Όταν με την τακτική αυτή, τα πράγματα φτάσουν στο απροχώρητο κι’ ο λαός δεν αντέχει πια στην πείνα, στις στερήσεις και τους παντοίους εξευτελισμούς, που πληγώνουν τα ευγενέστερα ορμήματα της ψυχής, και υψώνει την τραχειά φωνή του διεκδικώντας μόρφωσι, δουλειά, ψωμί και γενικά στοιχειώδη ικανοποίησι των αναγκών του, τότε οι φρακοφορεμένοι λωποδύτες των σαλονιών που έχουν τα πάντα στα χέρια τους, εξαποστέλλουν εναντίον του πεινασμένου και επαναστατημένου αυτού λαού, τα παιδιά του, ωπλισμένα με λόγχες και κανόνια, για να πνίξουν στο αίμα την πονεμένη φωνή του.

 Ο πραγματικός υπηρέτης της Εκκλησίας του Χριστού Ιωάννης Χρυσόστομος έλεγε:[] Ο λόγος μου σας κάμνει να είσθε εκτός εαυτών. Σεις μου λέτε: Δεν θα πάψης επί τέλους να επιτίθεσαι εναντίον των πλουσίων; Εγώ σας λέγω: πάψατε να καταπιέζετε τους πτωχούς. Σεις κραυγάζετε: Πάλιν οι κεραυνοί σου εναντίον μας; Εγώ σας απαντώ: πάλιν φέρεσθε σκληρά στους συνανθρώπους σας; Σεις αχόρταγα εκμεταλλεύεσθε τις ανάγκες αυτών που δεν έχουν τίποτα, μα γι’ αυτόν ακριβώς κι’ εγώ δεν παύω να ελέγχω εσάς που τά’χετε όλα!» *

(more…)