Archive for the ‘Βιβλίο’ Category

Παρουσίαση του βιβλίου «Το κρυπτοκείμενο της εξαφάνισης του Ν. Σωτηρόπουλου» (εκδ. Manifesto, 05/2019)

7 Οκτωβρίου, 2019

«Καταγωγή» και έμπνευση του «Κρυπτοκειμένου»

Όπως γράφει ο μεγάλος Άγγλος ποιητής Θωμάς Σ. Έλιοτ:

“Ανάμεσα στη σύλληψη/Και στη δημιουργία/Ανάμεσα στη συγκίνηση/Και στην ανταπόκριση/Η Σκιά πέφτει”.
(The Hollow Men)

Έτσι λοιπόν συνέβη και στο συγκεκριμένο πεζό, το «Κρυπτοκείμενο της εξαφάνισης του Ν. Σωτηρόπουλου», για το οποίο είχα την πρώτη-πρώτη σύλληψη και του οποίου τις πρώτες σελίδες είχα γράψει σε μια πρωτόλεια ας πούμε μορφή πριν περισσότερα από 13 χρόνια πριν. Όπως γράφει κάπου ο Γιώργος Σεφέρης προς τον Γιώργο Θεοτοκά, ο οποίος από τότε έγραφε την «Αργώ», για να την ολοκληρώσει αρκετά χρόνια αργότερα:

«Δούλευε χωρίς να βιάζεσαι, σιγά σιγά, στην τέχνη, το τέλος φανερώνεται εκεί που δεν το περιμένεις. Είναι τόσο περίεργη η λογοτεχνική δουλειά. Για μένα, δεν υπάρχει πιο μεγάλο μυστήριο. Έχω βάλει κι εγώ κάτι μπρος. Σέρνεται από τον περασμένο Οχτώβρη. Ξεμυτίζει από δω, βυθίζεται εκεί, το αισθάνομαι κουλουριασμένο σε σκοτεινές γωνιές, σα μαύρη γάτα που παραφυλάει ολοζώντανη. Η παρουσία του με απασχολεί, η απουσία του με βασανίζει ακόμη περισσότερο… και δεν ξέρω ακόμη καλά καλά πού θα καταλήξει».
(Γ. Σεφέρης, Επιστολή προς Γ. Θεοτοκά, 20/08/1932)

(more…)

Μια κριτική για το βιβλίο «Η αφιέρωση» του Αντ. Γκόλτσου (εκδ. Μεταίχμιο, 2016)

20 Ιουλίου, 2019

Κάποιες σκέψεις σχετικά με το βιβλίο «Η αφιέρωση» (εκδ. Μεταίχμιο) του Αντώνη Γκόλτσου.

1)Το βιβλίο «Η αφιέρωση» (εκδ. Μεταίχμιο) είναι κατά τη γνώμη μου ένα ξεχωριστό βιβλίο αστυνομικής λογοτεχνίας. Η γραφή του συγγραφέα έχει το κάτι ιδιαίτερο και συχνά «σπιθίζει» από ευφυΐα. Παρά το ότι σε πολλά μου θυμίζει βιβλία του Γ. Μαρή που έχω διαβάσει, στο ζήτημα της γλώσσας, αναμφίβολα έχουμε ένα σαφώς πιο εκλεπτυσμένο, αν και ταιριαστό γράψιμο, ενώ ο προαναφερόμενος είχε ένα πιο «διεκπεραιωτικό».

2)Ανέφερα ήδη ότι μου θυμίζει τα βιβλία του Μαρή. O κύριος χαρακτήρας, ο Αλκιβιάδης Πικρός, ένας νέος άνθρωπος κοντά στα 35, ο οποίος φαίνεται ορισμένως να μοιάζει με τον Στέφανο Μαυροειδή και άλλους πρωταγωνιστές του, αναμφίβολα, για να παραφράσω την φράση του Σ. Χολμς προς τον Γουώτσον, «μοιράζεται την αγάπη του για όλα όσα είναι παράξενα και έξω από τις συμβάσεις και την ταπεινότητα της καθημερινής ζωής». Ο Αλκιβιάδης θα καταδυθεί στην αναζήτηση της αλήθειας γύρω από μια παράξενη αφιέρωση που βρήκε συγκυριακά («Στον Πύρρο και τους άλλους σαμουράι, ελαφρά ας είναι η σκέψη») σε ένα παλιό βιβλίο του θανόντος σε δυστυχημα ( ; ) χουντικού πατέρα του, και για ένα άλλο λόγο: η μητέρα του φέρεται να δολοφονήθηκε από ένα κατά συρροή δολοφόνο (όταν αυτοί πρωτοεμφανίζονται στη χώρα μας), τον Παναγιώτη Καλούμενο, που όμως μοιάζει (ενδεχομένως) ανίκανος για ένα τέτοιο έγκλημα. Και για κάτι ακόμα: επειδή, όταν αρκετά χρόνια μετά, ο πατέρας του θα βρεθεί σκοτωμένος λόγω «δυστυχήματος», θα είναι ακριβώς επειδή θα διερευνήσει, όλο και πιο «εμμανώς», τα αίτια του εγκλήματος.

(more…)

Για τον «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο

13 Ιουλίου, 2018

Αυτές τις μέρες τελείωσα το «Μάκβεθ» του Τζο Νέσμπο, διασκευή του «κλασικού» έργου
του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.

Η υπόθεση είναι εν ολίγοις η εξής: ο Επιθεωρητής Μάκβεθ είναι επικεφαλής της Ομάδας Κρούσης μιας κατάσπαρτης από εγκληματικότητα πόλης της (σύγχρονης) Σκωτίας.
Ο Επιθ. Μάκβεθ είναι ανιδιοτελής και ηρωικός αρχικά, βάζοντάς τα με συμμορίες μεγαλεμπόρων ναρκωτικών της πόλης, τους «Νορς Ράιντερ». Έχει όμως παρελθόν σε ορφανοτροφείο και χρήσης ναρκωτικών, ενώ διατηρεί σχέση με την ιδιοκτήτρια του πολυτελούς καζίνο της πόλης Ινβερνές Λέιντι Μάκβεθ.

Λίγο αργότερα, καθίσταται επικεφαλής της -ανώτερης ιεραρχικά- Διεύθυνσης Οργανωμένου Εγκλήματος, ενώ με την προτροπή της τελευταίας, που είναι «εγκέφαλος» αλλά και δολοπλόκος και διακρίνεται από χειριστικότητα και νοσηρή φιλοδοξία (αν και τον αγαπά -με το δικό της τρόπο- ειλικρινά), συμφωνεί να σκοτώσουν τον έντιμο, οραματιστή και δημοκρατικό διοικητή της Αστυνομίας Ντάνκαν, ώστε να αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα και να ελέγχουν την πόλη, πάντα για «καλό σκοπό».

(more…)

Αξιόλογες εγχώριες εκδόσεις

27 Απριλίου, 2018

Ζώντας ήδη 8 χρόνια μέσα στη μεγάλη φυλακή της Επιτροπείας και την κοινωνικοοικονομική κατάρρευση που επέφεραν τα Μνημόνια, λογικό θα ήταν να περιμένουμε την αντίστοιχη παρακμή και της βιβλιοπαραγωγής. Παρ’ όλα ταύτα, όμως, υπάρχει ακόμη το φαινόμενο της κυκλοφορίας αξιόλογων βιβλίων από εκδοτικούς οίκους που προσπαθούν, έστω εν τινι μέτρω, να διακονήσουν την ποιότητα, την πραγματική επιστημοσύνη και τη θεωρητική σκέψη που αναζητά με γνήσιο και καλοπροαίρετο τρόπο, αντί να αναπαράγει χιλιοειπωμένα στερεότυπα που προορίζονται για μαζική κατανάλωση.

Πολλά τέτοια δείγματα θα μπορούσαν να αναφερθούν στον τομέα της ποίησης, της πολιτικής σκέψης, των θεολογικών δοκιμίων. Ιδιαίτερη άνθιση γνωρίζει η πεζογραφία που εγκαινίασε κατά τη νεότερη εποχή ο μεγάλος Έντγκαρ Άλλαν Πόε με τις περίφημες «Δολοφονίες της Οδού Μοργκ», δηλαδή η αστυνομική λογοτεχνία και η λογοτεχνία μυστηρίου, με πρόσφατες αξιομνημόνευτες εκδόσεις, μάλιστα και νέων και πολλά υποσχόμενων Ελλήνων συγγραφέων.

(more…)

Τρίτη έκδοση του βίου και πολιτείας του άγ. Αλέξανδρου Σμορέλλ

22 Ιουνίου, 2017

Πρόσφατα κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις της εφημερίδας «Χριστιανική»* η Γ’ έκδοση του βιβλίου του καθ. π. Κύριλλου Κεφαλόπουλου για τον άγ. Αλέξανδρο Σμορέλλ (φωτό).

Ο άγ. Αλέξανδρος Σμορέλλ (1917-1943) υπήρξε Ορθόδοξος Χριστιανός ο οποίος μαρτυρώντας για την πίστη του στα πλαίσια της μόνης γερμανικής αντιναζιστικής οργάνωσης «Λευκό Ρόδο», έγινε νεομάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, εφόσον καταδικάστηκε και αποκεφαλίστηκε στην γκιλοτίνα από το στυγνό ναζιστικό καθεστώς. 

Ο διαχειριστής του ιστολογίου αυτού είχε μια μικρή συμμετοχή από την οποία και σας παραθέτω παρακάτω ένα εναρκτήριο απόσπασμα.

(more…)

Οι νέοι Φαρισαίοι κι οι νέοι Προφήτες και «άνομοι» (αγ. Μαρία του Παρισιού)

21 Φεβρουαρίου, 2017

Animation character designs by Cedric Hohnstadt of the Pharisees for the video series "What's In The Bible?"

Αλλά στην πραγματικότητα ο Χριστιανισμός διέσωσε όλες τις δυνάμεις που ήταν ενεργέςpharisees2 στην Παλαιά Διαθήκη. Το ίδιο σκληροτράχηλο, αδιάφορο, ασταθές πλήθος, οι ίδιοι φύλακες του νόμου (τώρα του δικού Του νέου νόμου), Χριστιανοί, Γραμματείς και Φαρισαίοι, δόκτορες του νόμου -κι επίσης οι ίδιοι προφήτες προς λιθοβολισμόν, οι ίδιοι άγιοι σαλοί, άνομοι γι’ αυτούς που υπόκεινται στο νόμο.

Πηγή: «Αγία Μαρία Σκομπτσόβα(1891-1945): Η θυσία του αδελφού», εκδ. Δορκάς, 2007, σελ. 154

 

Ο άγ. Ιωάννης ο Καλυβίτης και ο … «θείος» Γέροντας(διήγηση αγ. Πορφύριου Καυσοκαλυβίτη)

15 Ιανουαρίου, 2017

john-kalyvitis-Τι βιβλία διαβάζεις;
-Δεν ξέρω πολλά γράμματα, Γέροντα, του λέω. Διαβάζω την Αποκάλυψη της Παναγίας, την επιστολή του Χριστού, τον βίο του Αγίου Ιωάννου του Καλυβίτου*.
-Έ, έτσι να κάνομε, μου λέγει.** (…)
Μη φοβάσαι, μου λέγει, μη στενοχωριέσαι. Θα πούμε ένα ψέμα. Μπροστά στον Θεό, όμως, δεν θά’ναι ψέμα, θά’ναι μια αλήθεια, διότι εσύ αγαπάεις τον Χριστό και θέλεις να πας στο Άγιον Όρος να Τον λατρέψεις. Λοιπόν, κοίταξέ με καλά. Όποιος σε ρωτάει «τι τον έχεις τον Γέροντα», θα του λες «είναι θείος μου».
(Αγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, «Θα σας πω…», Εκδ. «Η μεταμόρφωσις του Σωτήρος», 2015, σελ. 47)

 

*σημερινής μνήμης- για τα διαβάσματα, δείτε κι εδώ
**ο άγ. Πορφύριος ήταν τότε περίπου 12 ετών, ο Γέροντας 80-85

Τι είναι και τι δεν είναι η Θ. Λειτουργία

7 Οκτωβρίου, 2016

good-samaritan

Τι είναι και τι δεν είναι η Θ. Λειτουργία; Την απάντηση μας δίνει ο αείμνηστος π. Μιχαήλ Καρδαμάκης στο παρακάτω απόσπασμα από το τελευταίο βιβλίο του:

«Η Λειτουργία της Ευχαριστίας δεν είναι συγκέντρωση και συνωστισμός ατόμων, συνάντηση ομάδων ή μερίδων αυτοδικαιωμένων, που διακρίνονται ακριβώς για την παγερότητα της ατομικής ευσέβειας και ηθικής, ούτε βέβαια συνάθροιση κάποιων ομοφρονούντων, ιδιαιτέρως «πνευματικών παιδιών», που σεμνύνονται για την υποκριτική υπακοή τους στις εντολές ή προσταγές του Ιερατείου ή του Γέροντα.

(more…)

Ο κτιστός κόσμος ως δώρο του Θεού και η Λειτουργία ως καθολική μεταμόρφωσή του

3 Οκτωβρίου, 2016


«Ολόκληρος ο κτιστός κόσμος είναι δώρο του Θεού προς τον άνθρωποdallas_pascha-smallbeautify

που στην Λειτουργία γίνεται ευχαριστία του ανθρώπου προς τον Θεό.(…)

…στη Λειτουργία, αυτόν τον σπόρο φωτιάς στα σπλάχνα του σύμπαντος κόσμου, την πηγή του καθολικού αγιασμού και της καθολικής μεταμορφώσεώς του…» 

Πηγή: π. Μιχαήλ Καρδαμάκης, «Μετάληψις πυρός: Λειτουργία και ευχαριστία της Εκκλησίας», σελ. 52-53

 

Ο Ν. Ψαρουδάκης για την εκκλησιαστική ηγεσία επί Δικτατορίας(Οκτώβριος 1971)

29 Σεπτεμβρίου, 2016

psarfc1Όλα αυτά είναι, άραγε, έξω της αποστολής της Εκκλησίας ώστε να δικαιολογείται η μουγγαμάρα των εκπροσώπων της; Δεν είναι o Ελληνικός Λαος το ποίμνιο της Εκκλησίας; Δεν θα λογοδοτήσει εκείνη γι’ αυτόν; Τι, άραγε, σημαίνει ποιμήν, ποίμνιο και διαποίμανση; Γιατί ο Χριστός λέγεται ο «Καλός Ποιμήν»; Μήπως γιατί «ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού τίθησιν υπέρ των προβάτων» όπως έπραξε Εκείνος, ενώ «ο μισθωτός, ου ουκ εισί τα πρόβατα ίδια, θεωρεί τον λύκον ερχόμενον και αφίησι τα πρόβατα και φεύγει και ο λύκος αρπάζει αυτά…» όπως πράττουν οι σημερινοί εκπρόσωποί Του;

Πόσους λύκους εμπόδισαν μέχρι σήμερα οι ποιμένες; Μήπως τον εκμεταλλευτή πλουτοκράτη; Μήπως τον πολιτικό δυνάστη ή τον άρπαγα της Εξουσίας; Μήπως τον σκοταδιστή, τον διαφθορέα, τον φρακοφορεμένο μηδενιστή;

(more…)