Archive for the ‘Αναδημοσιεύσεις’ Category

Αποκριά και Βρουμάλια

Φεβρουαρίου 16, 2018

Κάθε χρόνο, όταν έρχεται η εποχή της «Αποκριάς», με τις γνωστές σε όλους καρναβαλικές εκδηλώσεις, διάφορα πρόσωπα μας θυμίζουν πόσο εσφαλμένη είναι η οποιαδήποτε συμμετοχή σε μια τέτοια εκδήλωση.
Βασιζόμενοι, όπως φαίνεται, σε ένα γενικότερο νομικιστικό πνεύμα, που αγνοεί το πνεύμα του νόμου (αλλά εδώ και το γράμμα), ανάγονται στον ΞΒ’ Κανόνα της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ο οποίος καταδίκαζε περιγραφικά τη συμμετοχή των Χριστιανών στις «Καλάνδες», τα «Βοτά» και τα «Βρουμάλια», ως «αρχαιοπαράδοτα κακά»: «Τας ούτω λεγομένας Καλάνδας και τα λεγόμενα Βοτά, και τα καλούμενα Βρουμάλια, και την εν τη πρώτη του Μαρτίου επιτελουμένην πανήγυριν, καθάπαξ εκ της των πιστών πολιτείας περιαιρεθήναι βουλόμεθα».

Οι γιορτές αυτές προέρχονταν όμως από τον παγανιστικό ελληνισμό της αρχαιότητας και είχαν σαφή, σαφέστατο θρησκευτικό χαρακτήρα, με εκστατικές εκδηλώσεις που γίνονταν με τη συνοδεία συν τοις άλλοις τραγικών θεατρικών προσωπείων.

(more…)

Advertisements

Περί του “Phylax”

Ιανουαρίου 29, 2018

«Κοιτάξτε να δείτε, η τέχνη δεν αναπαριστά την πραγματικότητα. Και ευτυχώς. Διότι η λογική του έργου τέχνης είναι να δώσει νέους κώδικες, να βάλει τους ανθρώπους να σκέφτονται, να βάλει τους ανθρώπους να δουν και μια διαφορετική πλευρά(…).
Δηλαδή τι σημαίνει το χρώμα; Και μάλιστα ποιος καθορίζει ότι ο Σατανάς, αν υπάρχει, έχει κόκκινο χρώμα και δεν έχει άσπρο; (…) Καταρχάς στην ελληνική εικονογραφία υπάρχουνε άγγελοι με κόκκινα φτερά και κόκκινη κόμη. Διάβολοι είναι κι αυτοί;»

Τάδε έφη ο γνωστός καλλιτέχνης Κωστής Γεωργίου για το άγαλμα υπό το όνομα «Phylax» το οποίο αποκαθηλώθηκε βίαια από αγνώστου ταυτότητας «ακτιβιστές» στις 3.30 τη νύχτα την προηγούμενη Πέμπτη 18.01.2018, που απείλησαν κάτοχο παρακείμενης καντίνας να μην καλέσει τις αστυνομικές αρχές.
Γεγονός είναι ότι, εφόσον το άγαλμα τοποθετήθηκε σε πολύ εμφανές και περίβλεπτο σημείο στο Παλαιό Φάληρο από τον Δήμαρχο, θα έπρεπε να είχε ληφθεί σοβαρά υπόψη η άποψη των δημοτών, εάν εγκρίνουν αισθητικά και άλλως το συγκεκριμένο έργο, το οποίο αναπαριστά ένα άγγελο «φύλακα» της πόλης με έντονο κόκκινο χρώμα, με φτερά και ακαθορίστου σχήματος κεφάλι.

(more…)

Οι ‘Πατριώτες Εκατομμυριούχοι’

Ιανουαρίου 18, 2018

«Η υψηλή φορολόγηση πνίγει την επιχειρηματική δραστηριότητα». «Η κοινωνικοοικονομική ανισότητα είναι φυσικός νόμος». «Όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και χαραμοφάηδες». Φράσεις που όλοι μας έχουμε ακούσει συχνά, με ποικίλες μορφές και που θυμίζουν τον Εμπενίζερ Σκρουτζ από τη θαυμάσια «Χριστουγεννιάτικη ιστορία» του Τσαρλς Ντίκενς. Πολλοί από αυτούς που αναπαράγουν τις συγκεκριμένες απόψεις ίσως δεν τις έχουν σκεφτεί πολύ. Άλλοι συνειδητά υπηρετούν μια συγκεκριμένη πολιτική ή υπηρετούν τα, δίκαια ή άδικα, μέγιστα οικονομικά συμφέροντα της τάξης τους.

Υπάρχουν όμως και ορισμένοι άνθρωποι που παρ’ότι απέκτησαν πολλά χρήματα δεν πούλησαν τη συνείδησή τους στην κερδομανία και την άδικη κερδοφορία, αλλά αντιθέτως αναγνωρίζουν την αδικία της υπάρχουσας κοινωνίας, αναγνωρίζουν τη σκανδαλώδη καταλήστευση της μεσαίας και χαμηλότερης τάξης, απορρίπτουν τις μετά τον Ρήγκαν φοροαπαλλαγές που δόθηκαν στην ανώτερη τάξη, επιδιώκουν μια προοδευτική φορολόγηση, αναγνωρίζουν τις μεγάλες συμβολές της δημόσιας εκπαίδευσης και επινοητικότητας των δημόσιων φορέων στη δουλειά τους και την κερδοφορία τους κ.λπ. Πρόκειται μια οργάνωση εκατομμυριούχων Αμερικανικής καταγωγής, δηλαδή ανθρώπων με εισόδημα πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια το χρόνο ή και 5 εκατομμύρια σε κεφάλαια, που ονομάζονται «Πατριώτες εκατομμυριούχοι» (“Patriotic Millionaires), με προεδρεύοντα τον Τζέιμς Ρίτσμαν.

(more…)

Χριστιανισμός, πολιτική και κομματισμός

Δεκέμβριος 19, 2017

Συχνά γίνεται λόγος για τη δυνατότητα ίδρυσης ενός χριστιανικού κόμματος, όπως και συμμετοχής σε αυτό. Από τη στήλη αυτή έχουμε μιλήσει ήδη προ μηνών για τις σχέσεις (ορθόδοξου) χριστιανισμού και πολιτικής. Στο σημερινό άρθρο θα επιχειρηθεί μια «επιγραμματική» προσέγγιση στο ζήτημα αυτό.

Πρέπει καταρχάς να πούμε ότι υπάρχουν ορισμένες γνωστές τάσεις στον εκκλησιαστικό ή θρησκευτικό χώρο, ειδικά στη χώρα μας:

Α)η μία τοποθέτηση συγκεφαλαιώνεται στο «ου ποιούμεν πολιτικήν», που προέρχεται από το χώρο των Θρησκευτικών Αδελφοτήτων, εκφράζοντας μια ισχυρή (αν και όχι τη μόνη) υπάρχουσα τάση του

Β)μια άλλη τοποθέτηση θεωρεί το ζήτημα μάλλον αδιάφορο εξ επόψεως του περιεχομένου του πολιτικού αγώνα. Ο Χριστιανός μπορεί μεν να πολιτευθεί, αλλά τα βασικά προσόντα του θα είναι κατά το μάλλον ηθικά

(more…)

Paradise Papers

Δεκέμβριος 9, 2017

Ως γνωστόν και καθώς αναφέρει και ο Πατρολόγος Στυλιανός Παπαδόπουλος σε μια παλαιότερη μελέτη του για τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, ο τελευταίος, παρ’ότι φιλομόναχος και φιλέρημος, είχε ζητήσει από τον Αυτοκράτορα μεταξύ άλλων τη φοροαπαλλαγή των φτωχών.

Σήμερα, στα πλαίσια του (κατά τι μονομερώς βέβαια) παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού που ζούμε, τη φοροαπαλλαγή γεύονται οι υπερπλούσιοι, η τάξη των δισεκατομμυριούχων του πλανήτη. Από τις αποκαλύψεις που πραγματοποιήθηκαν μέσω της συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας «Suddeutsche Zeitung», εξέχοντα (φυσικά και νομικά) πρόσωπα της ελλαδικής και διεθνούς «ελίτ» παρελαύνουν στα έγγραφα αυτά, που αποδεικνύουν τη συστηματική και κάποτε επιθετική πρακτική φοροαπαλλαγής που ασκείται από αυτά: μεταξύ τους, είναι η Βασίλισσα της Αγγλίας, η σύζυγος του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ.Μαρέβα Μητσοτάκη, ο μιντιάρχης κ. Αλαφούζος και άλλοι πολλοί.

(more…)

Για τον Μπερντιάγεφ

Νοέμβριος 23, 2017

Το Ημερολόγιο της «Χριστιανικής» για το έτος 2018 είναι αφιερωμένο στον μεγάλο Ορθόδοξο συγγραφέα Νικολάι Μπερντιάγεφ (1874-1948). Πρώτο βιβλίο που είχε διεξέλθει η στήλη ήταν αυτό υπό τον τίτλο «Ο χριστιανισμός και η πάλη των τάξεων» από τα «Ελάσσονα φιλοσοφικά» των εκδ. Καστανιώτη.
Ο Μπερντιάγεφ είχε ξεκινήσει ως νεαρός διανοούμενους από ένα ιδιαίτερο είδος του μαρξισμού. Συγκεκριμένα, από το ρεύμα του λεγόμενου «νόμιμου μαρξισμού», το οποίο πήρε το όνομά του από τα νόμιμα έντυπα όπου δημοσίευαν τα μέλη του. Στο ρεύμα αυτό ανήκε και ο μετέπειτα Ορθόδοξος ιερέας και φιλόσοφος π. Σέργιος Μπουλγκάκωφ (1871-1944), ο οποίος αργότερα εξέδωσε το ενδιαφέρον βιβλίο του για τον Μαρξ «Ο Καρλ Μαρξ ως θρησκευτικός τύπος», στο οποίο δίνει μεταξύ άλλων μια αρκετά εύστοχη αποτίμηση της προσωπικότητας και των έργων του. Οι νόμιμοι μαρξιστές θεωρούντο γενικότερα φιλοσοφικά μη-υλιστές ή και ιδεαλιστές και καλλιέργησαν τις σχέσεις με τον Ορθόδοξο Χριστιανισμό.

(more…)

Εθνισμός και υπερεθνισμός

Νοέμβριος 5, 2017

Πριν από περίπου 63 χρόνια (εφ. «Καθημερινή», 22/12/1954), ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο άνθρωπος στον οποίον εν πολλοίς οφείλουμε την επανεύρεση της ελληνικής παράδοσης και της ελληνικότητας, την οποία κινητοποίησε από το πρώτο του νεανικό έργο με το όνομα «Ελεύθερο πνεύμα», ο οποίος έγινε ο ίδιος Χριστιανός Ορθόδοξος συνειδητός σε ώριμη ηλικία, δηλαδή ένας άνθρωπος ο οποίος εξέφραζε και τον ελληνικό «εθνισμό» αλλά και την Ορθόδοξη πίστη του, έγραφε για την Διοικούσα Εκκλησία τα παρακάτω:

«Και αφού ασκούμε αυτοκριτική, ας σημειωθεί εδώ και κάτι ακόμη, που πολλοί Έλληνες σήμερα το συζητούν: Η επέμβαση της Εκκλησίας της Ελλάδος σε τέτοια ζητήματα δημιουργεί μιαν εντύπωση θρησκευτικού φανατισμού και μισαλλοδοξίας άλλων εποχών, που πολύ θυμίζει Ανατολή και που δεν υπηρετεί το γόητρό μας ως σύγχρονου λαού. Βέβαια, υπήρξε μια ιστορική περίοδος όπου ο Ελληνικός Λαός ήταν υποδουλωμένος και όπου η Εκκλησία αποτελούσε τη μόνη οργανωμένη έκφραση της εθνικής υπάρξεως και του πόθου του της ελευθερίας. Ο κλήρος κράτησε τότε υψηλά τη σημαία των εθνικών δικαίων και αγωνίσθηκε με θαυμαστήν αυταπάρνηση για την αποκατάσταση του Ελληνισμού. Γνωρίζομε όλοι αυτή την παράδοση και τη σεβόμαστε ως ένα μέρος της νεώτερης εθνικής μας Ιστορίας. Αλλά οι ιστορικές και κοινωνικές συνθήκες έχουν μεταβληθεί ριζικά.

(more…)

Ραπ και «κοινή κουλτούρα»

Οκτώβριος 27, 2017

Είναι η ραπ μουσική σήμερα «κοινή κουλτούρα»;

Χριστιανικό ροκ και μέταλ

Ένα σχόλιο πάνω σε κάτι που διάβασα τελευταία, το οποίο στην πραγματικότητα ήταν γραμμένο από το 2006, στην εισαγωγή του καλού βιβλίου της (αυτοαποκαλούμενης) «αντιδραστικής της αριστεράς» Γαλλίδας Ν. Πολονύ «Τα χαμένα παιδιά μας», που έγραψε ο πολύ αξιόλογος συγγραφέας Στ. Ζουμπουλάκης.

Γράφει ο κ. Ζουμπουλάκης στο κείμενο αυτό που περιέχεται στο πολύ καλό (παρ’ όλες τις πολλές επιμέρους διαφωνίες που διατηρώ) και πρόσφατο βιβλίο του «Για το σχολείο» για τη διάσταση κληρονομιάς, παράδοσης [και αυθεντίας] και «κοινής κουλτούρας».
Συγκεκριμένα, για το πώς το σχολείο είναι επιφορτισμένο να διαδίδει τη πρώτη, στα πλαίσια του ξεριζώματος (κατά τον κοινωνιολόγο Εμμ. Λεβινάς) που κάνει ως μεταδότης, ας πούμε, παιδείας.

Δείτε την αρχική δημοσίευση 167 επιπλέον λέξεις

Αλλοίωση ήθους και κριτηρίων

Οκτώβριος 23, 2017

Πολλοί από εμάς παρακολουθούμε τα «εκκλησιαστικά ρεπορτάζ» διαφόρων «μεγάλων» εφημερίδων και ηλεκτρονικών μέσων και βλέπουμε εκεί τους εκπροσώπους των τοπικών εκκλησιαστικών αρχών και διάφορους Μητροπολίτες μας να λαμβάνουν θέσεις σε διάφορα ζητήματα και να τυγχάνουν σχολιασμού.

Τα ζητήματα αυτά σπάνια άπτονται της πολιτικής εκτός εξαιρέσεων, ακόμη και σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, που εδώ και 7,5 περίπου χρόνια βρίσκεται, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, υπό καθεστώς υπαγόρευσης πολιτικής και επιτροπείας, με την αδικία, ανισότητα και αποστέρηση να «οργιάζουν». Μια από αυτές τις εξαιρέσεις υπήρξε και το σύγχρονο νομοθέτημα που αφορούσε τροποποιήσεις σε μια ήδη υπάρχουσα νομοθεσία που αφορά τη λεγόμενη «αλλαγή ταυτότητας φύλου». Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, το άρθρο αυτό δεν τοποθετείται ως προς την λήψη θέσης εκ μέρους των προαναφερθέντων θεσμικών (ή άλλων) προσώπων. Τοποθετείται όμως ως προς το πρωτοφανές της «ιεράς αγανάκτησης» που παρατηρείται σε παρόμοιες περιπτώσεις, όταν ο ελληνικός λαός δεν έχει δει τοποθετήσεις σε άλλα ζητήματα, που από χριστιανικής πλευράς είναι αναμφισβήτητα πολύ μεγαλύτερης έως εξαιρετικής σημασίας.

(more…)

Καταλωνία και μαζική βία

Οκτώβριος 9, 2017

Οι προηγούμενες ημέρες επισκιάστηκαν από τα γεγονότα του καταλανικού δημοψηφίσματος. Η Καταλωνία, μια επαρχία της Ισπανίας με 7,5 εκατομμύρια κατοίκους, που αντιστοιχούν περίπου στο 15% του συνολικού της πληθυσμού, παράγει περίπου το 20% από το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της χώρας.

Οι Καταλανοί ήταν στην πραγματικότητα ξεχωριστό κράτος, ξεχωριστό βασίλειο από την σημερινή Ισπανία για κάποιους αιώνες, και πριν απο 500 περίπου χρόνια (1492) ήταν που ξεκίνησαν οι διεργασίες που οδήγησαν στην σταδιακή «ομοσπονδιοποίησή» της σε ένα ενωμένο ισπανικό βασίλειο.
Από τα παραπάνω συνάγεται ότι δεν είναι μόνο η πολυδιαφημισμένη στα πλαίσια της αστικής νεωτερικότητας αρχή των εθνοτήτων («ένα έθνος, ένα κράτος»), η οποία θα ήταν η βάση της αποδοχής μιας τέτοιας κρατικής οντότητας, εφόσον υπάρχει και το προηγούμενο του μεσαιωνικού βασιλείου.

(more…)