Νεοελληνικός Καλοκαιρισμός και 3S

by

Τα λέγαμε και πέρσι τον Αύγουστο -και τα επαναλαμβάνουμε σήμερα που ο καύσωνας χτυπάει κόκκινο, κατακόκκινο- ότι το κυρίαρχο στρατηγικό αφήγημα της προσέλκυσης τουριστών αυτής της πολύπαθης πατρίδας ήταν για δεκαετίες και ακόμη είναι το 3S: Sun, Sea, Sand. Δηλαδή, λέμε στους ξένους: ελάτε στην Ελλάδα, για να απολαύσετε τον καυτό ήλιο, τη θάλασσα, την αμμουδιά.
-Θέλετε ταβερνάκι;
Έχουμε.
-Θέλετε σουβλάκι;
Έχουμε.
-Θέλετε μπιτσόμπαρα;
Έχουμε.

Μάλιστα, άλλοι, και off-the-record και επίσημα, επεκτείνουν το 3S, στην ευρύτερή του μορφή, το 4S ή το 5S (Sun, Sea, Sand, Sex, Spirits). Δηλαδή, σου λέει ο τάδε μεγαλοπαράγοντας (θα το πω όσο «ευπρεπέστερα» μπορώ, για να μη σας σοκάρω), οι τουρίστες έρχονται εδώ για να το ρίξουν έξω. Για να τα φορτώσουν όλα (όλα όμως) στον πετεινό, να πιουν μπέρμπον μπόμπες και να… «φάνε τα μούσμουλα» (που θά’ λεγε κι ο Θεοτοκάς) με όποι@ λάχει. Αυτοί κάνουν κραιπάλες, εμείς βγάζουμε φράγκα. Εσείς τι πρόβλημα έχετε;

Δυστυχώς ο καλοκαιρισμός, όπως ορθά επισήμανε και διαδικτυακός φίλος στα κοινωνικά δίκτυα (όθεν και άντλησα τη φωτό παραπάνω) δεν είναι η ξεγνοιασιά της θερινής ανάπαυλας και η χαρά με τις όσες ομορφιές αυτή μπορεί να έχει, είναι μια ολόκληρη ιδεολογία, που αφορά τον πολιτισμό, την ηθική, τη φιλοσοφία, την αισθητική, την ίδια την εθνική ταυτότητα. Ο συγγραφέας Νίκος Δήμου είχε γράψει χαρακτηριστικά παλιότερα ότι Ελλάδα δεν είναι άλλο από το ταβερνάκι εκεί κάτω στο περιγιάλι, στην αμμουδιά που σπάει το κύμα. Ευχή -και πάλι λέμε- θα ήταν ο καθένας που θέλει να το χαρεί αυτό. Ωστόσο, θα πρέπει να διαφωνήσουμε, κάθετα, ως προς τη θέση. Διαβάζοντας πρόσφατα ένα βιβλίο της Αγκάθα Κρίστι με τίτλο «Τα Χριστούγεννα του Πουαρώ», διαπιστώσαμε ότι και από το κράτος της Νότιας Αφρικής προέβαλλαν πάνω-κάτω τα ίδια πλεονεκτήματα (ήλιος, γαλανός ουρανός…), μάλιστα για να προσελκύσουν όχι τουρίστες, αλλά… συζύγους. Και, για να μην πάμε στην υποσαχάρια Αφρική, ας σκεφτούμε τα νησιά Φίτζι, το νησιωτικό σύμπλεγμα της Χαβάης ή, ακόμη καλύτερα, την Καλιφόρνια, αυτή την πλούσια, πλουσιότατη πολιτεία των ΉΠΑ, με τη δημοκρατική και οικολογική παράδοση, το Χόλυγουντ, τις έντονες πολιτικές ταυτότητας (LBGTQ+) και τις ηλιοφίλητες παραλίες, του Μαλιμπού (όπου ένα σπίτι ήταν ως γνωστόν το όνειρο της Barbie) και άλλες. Σ’ αυτές δηλαδή που συχνάζουν οι billionaires, όταν φυσικά δεν πάνε στην Ίμπιζα ή τη Μύκονο.

Το ότι λοιπόν δεν είναι καθόλου αυθεντικό το αφήγημά μας περί τουρισμού και εθνικής ταυτότητας φαίνεται από όλα τα παραπάνω και πιο συγκεκριμένα από το ότι όλα αυτά τα έχουν σατιρίσει με τρόπο απίθανο και, όπως πάντα, δηκτικό και «τολμηρό» (προειδοποίηση), οι Νοτιοκαλιφορνέζοι Offspring, με το κομμάτι τους «Cruising California», που βγήκε το ’17.

Πραγματικά, στο (άκρως σαρκαστικό) κομμάτι αυτό θα βρει κανείς όλα τα κλισέ σχεδόν και του ελληνικού καλοκαιρισμού (που αλληλεπικαλύπτονται και με αυτά της ποπ κουλτούρας): χαζοχαρούμενη αισθητική, ελαφρομυαλιά φάση, παραλιο-«καταστάσεις», εφήμερες σχέσεις, φτηνιάρικη αντιμετώπιση/αντικειμενοποίηση της γυναίκας, you name it.

Τελικά, τι μένει απ’ όλα αυτά; Ευχή να χαρείτε τη θερινή περίοδο, που αναμφίβολα έχει τις ομορφιές της (αν και κατά τη γνώμη μας, τις λιγότερες από όλες τις άλλες εποχές) και συνήθως τις άδειες, τις διακοπές και την ξεκούραση (όπερ πολύ σημαντικό), χωρίς όμως καθόλου την όλη λοβοτομή του νεοελληνικού καλοκαιρισμού.

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.


Αρέσει σε %d bloggers: