Ο εκρηκτικός μηχανισμός στον Ι. Ν. Αγ. Βασίλειου στην Αθήνα και οι διδασκαλίες του χριστιανισμού

by

Σχόλιο πάνω στην επικαιρότητα. Ποια επικαιρότητα; Ως γνωστόν, άτομα του α/α χώρου «μπαχάλεψαν» δια εκρηκτικού μηχανισμού τον Ι.Ν. του Αγ. Βασιλείου στην Αθήνα αυτή την Τετάρτη 28/06/2017. Κατόπιν εξέδωσαν ανακοίνωση, η οποία διαλαμβάνει μια σκληρή κριτική σε ό,τι γνωρίζουν ως χριστιανισμό οι συντάκτες της ανακοίνωσης. Το σχετικό απόσπασμα του κειμένου δίνεται παρακάτω:

-«Στα πλαίσια του Επικίνδυνου Ιούνη τοποθετήσαμε εμπρηστικό μηχανισμό στον ναό του Αγίου Βασιλείου στο κέντρο της Αθήνας, τα ξημερώματα της 27ης Ιούνη. Ο σεξισμός που αναπαράγει η θρησκεία μας αηδιάζει. Η ομοφυλοφιλία και κάθε »παρεκκλίνουσα’ σεξουαλικότητα χαρακτηρίζεται ως βδελυρή. Γενικά κάθε σεξουαλικότητα και η ίδια η σωματική ηδονή από αυτή θεωρείται απ’ το χριστιανισμό ανίερη. Πολύ περισσότερο η σεξουαλικότητα οποιασδήποτε θηλυκότητας, επιβεβαιώνοντας την υποτίμηση των γυναικών και την εδραίωση πατριαρχικών κοινωνικών δομών», αναφέρει το κείμενο που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου.

-«Ακόμη, απεχθανόμαστε τον ανθρωποκεντρισμό που προάγει ο χριστιανισμός. Τα πάντα φτιάχτηκαν για να εξυπηρετούν τους εκλεκτούς, το »κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του θεού» δομημένο ανθρώπινο γένος. Επιλέξαμε επίσης τον συγκεκριμένο στόχο ως μια ακόμη επιχείρηση με πολύ καλές απολαβές για τους αφέντες της. Εκτάσεις γης και αφορολόγητος πλούτος που καλύπτεται από φιλανθρωπίες, για να συμπληρώνει και το κατά τα αλλά ανθρωπιστικό προφίλ της εκκλησίας…».

Είναι προφανές ότι τα τρία κύρια σημεία της κριτικής τους είναι: α) η «δαιμονοποίηση της σεξουαλικότητας» (με λιγότερη έμφαση στην ανδρική σεξουαλικότητα), β)η υποτίμηση της υπόλοιπης κτίσης και η υπερέξαρση του ανθρώπου και γ)η κερδοφορία της διοικητικής εκκλησιαστικής δομής η οποία διατηρεί αφορολόγητα κέρδη με ανθρωπιστικό προφίλ βοήθειας προς ενδεείς.

Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, κατ’αρχήν θα πρέπει να παραδεχθούμε οτι η καθημερινή πρακτική που συχνά συναντούμε εντός της Εκκλησίας περιλαμβάνει σειρά από αυτές τις -τραγικές και αντιχριστιανικές- παθογένειες. 

1)Σχολιάζοντας αντίστροφα: διαβάζουμε για τις φοροαπαλλαγές αυτές, για παράδειγμα, ότι «…δεν απαλλάσσονται από τον ΕΝΦΙΑ τα ακίνητα των Πατριαρχικών και Σταυροπηγιακών μονών, καθώς και των μονών της Εκκλησίας της Ελλάδος, που δεν χρησιμοποιούνται για θρησκευτικούς και λατρευτικούς σκοπούς». Ισχύει επομένως ότι υπάρχει κάποιου είδους ευνοϊκή μεταχείριση; Αναμφίβολα. Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι εκκλησιαστικοί ταγοί κάνουν (εμφανείς) υπερβολές στο βίο τους; Παρομοίως ναι. Είναι τα δύο απαραιτήτως αλληλένδετα; Όχι. Αλλά πάντως σε κάποιον που βλέπει αυτά τα πράγματα από έξω και στις αδρές τους γραμμές, φαίνεται να συνυπάρχει μια ορισμένη γαλαντομία και ευμάρεια με μια ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση, σε καιρούς μνημονιακούς.

2)Είναι σύμφωνα με τον χριστιανισμό ο άνθρωπος το εκλεκτό γένος; Ναι. Υποτιμώνται στον χριστιανισμό (Γραφή, Παράδοση και κυρίως πνεύμα της Παράδοσης) τα υπόλοιπα γένη; Όχι. Οι Πατέρες και Μητέρες της Εκκλησίας τονίζουν χαρακτηριστικά την υποχρέωση του ανθρώπου να φροντίζει και να προστατεύει τα υπόλοιπα γένη, κάτι που συμβολίζεται από τη διήγηση της Γένεσης για την ονοματοδοσία που κάνει ο Αδάμ, με παρότρυνση του Θεού, στα ζώα. Ο μεγάλος σύγχρονος θεολόγος (Μητροπολίτης Διοκλείας) Κάλλιστος Ware μιλάει για το φυσικό περιβάλλον και την κτίση ως τελούσα σε καθεστώς «συνταγματικής δημοκρατίας» σε ό,τι αφορά τη σχέση της με τον άνθρωπο. Τι βλέπουμε συχνά στην πράξη όμως; Αδιαφορία για το φυσικό περιβάλλον, αδιαφορία για τα ζώα, συνδυασμένα με την γνώριμη ατομική δικαιοσύνη και ατομική σωτηρία: περίπου είναι σαν να μην υπάρχουν. Ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός πάντως είχε πει: «οι άνθρωποι θα μείνουν φτωχοί γιατί δεν θα έχουν αγάπη στα δέντρα». Δυστυχώς αυτό το πάθαμε όλοι οι σύγχρονοι προσβεβλημένοι από αστυφιλία άνθρωποι, είτε (και καλά…) «Χριστιανοί» είτε όχι. Η οικολογία έμεινε ως ενδιαφέρον των Αριστερών και των Αναρχικών (λ.χ. αυτονομίας του Μπούκτσιν).

3)  Οι απόψεις των συντακτών της ανακοίνωσης περί σεξουαλικότητας θυμίζει τις απόψεις του συγγραφέα Καρλχάιντς Ντέσνερ ή ορισμένους Ζωϊκής προέλευσης ή άλλους πολυποίκιλους ηθικιστές και ευσεβιστές ομαδάρχες ή εφημέριους ή αρχιμανδρίτες. Αυτά που επισημαίνονται στην ανακοίνωση έχουν επανειλημμένα ειπωθεί και λέγονται από μεγαλοσχήμονες «πνευματικούς» και «γέροντες» (αν όχι και Ποιμενάρχες) και είναι μάταιο κανείς να το αρνείται, έστω και για αστείο.

Ταυτόχρονα σε αυτό το ιστολόγιο έχουμε προσπαθήσει να πούμε δύο βασικές κουβέντες για όλα αυτά τα θέματα (έρωτας, σεξουαλικότητα, ηδονές, ηδονοθηρία), λ.χ. εδώ και εδώ.

(Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι μια τέτοια ζημιά ξεγίνεται τόσο εύκολα.) Εάν μπορούσα να συνοψίσω την ορθόδοξη διδασκαλία για όλα αυτά σε λίγες γραμμές θα έλεγα:

1)Ούτε η ηδονή ούτε η επιθυμία (σεξουαλικότητα) είναι κατ’αρχή εφάμαρτες ή ανίερες. Συνοδικά η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει αποφανθεί ότι τα μόνα αμαρτήματα που καταδικάζονται για τα προαναφερθέντα είναι η πορνεία και η μοιχεία (Πενθέκτη Σύνοδος εν Τρούλλω, 692 μ.Χ., Κωνσταντινούπολη).

2)Υπάρχει διαφορά μεταξύ της ηδονής και της ηδονοθηρίας (που δεν γνωρίζει πρόσωπο, αλλά λειτουργεί τελείως ατομοκεντρικά).

3)Δεν υπάρχει υποτίμηση κανενός φύλου στο ζήτημα της σεξουαλικότητας. Στα πλαίσια του γάμου, λ.χ., η υποτίμηση αυτή που εκδηλώνεται ως αποστέρηση του/της συζύγου (ανεξαρτήτως φύλου), μπορεί να επιφέρει βάσει εκκλησιαστικών κανόνων την καθαίρεση (από την ιερωσύνη) ή τον αφορισμό (Οικουμενικά επικυρωμενοι Κανόνες Τοπικής Συνόδου Γάγγρας). 

4)Το κάθε πρόσωπο που εκδηλώνει την τάδε ή την δείνα «ιδιαιτερότητα» σε αυτά τα θέματα (όπως και ευρύτερα βεβαίως) πρέπει να κρίνεται ως ξεχωριστή περίπτωση και όχι να εντάσσεται σε προ-κατ κατασκευές που αγνοούν τη μοναδικότητά των «παραμέτρων», φυσικών, επίκτητων, χαρισματικών, που το διέπουν. «Δεν έγινε ο άνθρωπος για το Σάββατο, αλλά το Σάββατο για τον άνθρωπο».

Σε κάθε ενδιαφερόμενο με παρόμοιες απόψεις, θρησκευόμενο ή «αντιχριστιανό», θα πρότεινα να διαβάσει -μεταξύ άλλων- τα παρακάτω και μετά να ξανασκεφτεί το θέμα:

α) «Αγάπη και γάμος»– πρ. Μιχαήλ Καρδαμάκη
β) «Γάμος και αγαμία», καθώς και: «Εμπειρία και θεολογία του γάμου»– Καθ. Γ. Πατρώνου
γ) «Σχέσεις ανδρογύνου πριν και μετά τον γάμο»– Δαμασκηνού Μοναχού Αγιορείτου
δ) «Ο ορθόδοξος γάμος»-πρ. Ι. Μέγιεντορφ
ε) «Η ορθόδοξη θεολογία για τον σκοπό του γάμου»– Ν. Μπουγάτσου
στ) «Γάμος: το μέγα μυστήριον»-πρ. Δ. Τάτση

Αν δεν πειστεί (ή έστω προβληματιστεί ΠΆΡΑ πολύ σοβαρά) και από αυτά, τότε
«οὐδέ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσεται»

 

 

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: