Η γυναίκα, οι Πατέρες της Εκκλησίας και τα κοινωνικά στερεότυπα

by

Η Χριστιανή Αυτοκράτειρα Πλακίλλα(356-386)

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό του αγ. Ιωάννη του Χρυσόστομου, όπως διατυπώνεται στις πολυπληθείς επιστολές του από την εξορία. Ο άγ. Ιωάννης, σε αυτές τις επιστολές θα διαπιστώσει ότι υπάρχουν βέβαια διαφορές στη «φύση, τα εξωτερικά γνωρίσματα, τις πράξεις και τις ενέργειες» των φύλων. Με βάση και τον «θεολογικό ρεαλισμό»(καθ. Στ. Παπαδόπουλος) από τον οποίο διακρινόταν, θα επισημάνει αόριστα ότι «έχει καθιερωθεί» (δεν διευκρινίζεται, αλλά υπονοείται μάλλον: από τα πράγματα, από την υπάρχουσα κοινωνία) ο άνδρας να ασχολείται μάλλον με τα πολιτικά ζητήματα και αυτά της αγοράς, ενώ οι γυναίκες με αυτά της οικίας. Ταυτόχρονα όμως, θα επισημάνει ότι –σε αντίθεση, όπως φαίνεται, με την κοινωνία της εποχής και τις αντιλήψεις της- στα χριστιανικά ζητήματα και στην Εκκλησία, η γυναίκα μπορεί να αγωνίζεται εξίσου ή και με μεγαλύτερη ζωτικότητα από τον άνδρα:

«Όμως σε ό,τι αφορά στα αγωνίσματα για το Θεό και τους κόπους υπέρ της Εκκλησίας, δεν ισχύει αυτό, αλλά είναι δυνατόν η γυναίκα να επιδίδεται στον καλό αυτό αγώνα και με πιο πολλή δύναμη. Αυτό άλλωστε μαρτυρεί και ο Απ. Παύλος, ο οποίος στην επιστολή προς τους συμπατριώτες σας επαινεί και τιμά πολλές γυναίκες, επισημαίνοντας ότι δεν κοπίασαν και λίγο να διορθώσουν τους άνδρες τους και να τους επαναφέρουν στο δρόμο του Θεού. (…) Αυτά τα λέω, για να μη νομίζεις ότι είναι κάτι ξένο για σένα να καταπιάνεσαι με τη φροντίδα και τους κόπους που συντελούν στην αποκατάσταση της εκκλησιαστικής τάξεως και ειρήνης. Και όχι μόνο, αλλά και ότι έχεις καθήκον, κι εσύ η ίδια, και μαζί με όσες άλλες είναι δυνατόν, να καταπαύσει ο γενικός σάλος και η σύγχυση που χτύπησε τις Εκκλησίες της Ανατολής» (Επιστολή προς -συνεργάτιδα- Ιταλική).

Άλλωστε αλλού θα μιλήσει για την «αγγελική κατάσταση» (ανεξάρτητη δηλαδή του φύλου) της Εκκλησίας, στην οποία από την αποστολική εποχή οι αποφάσεις λαμβάνονταν χωρίς διακρίσεις από όλα τα μέλη της, άνδρες και γυναίκες:
«Ιδού της Εκκλησίας το αξίωμα και η αγγελική κατάσταση. Κανένας εκεί δεν διαφέρει σε τίποτα, ούτε ο άνδρας ούτε η γυναίκα. Το ίδιο επιθυμώ για την Εκκλησία και σήμερα». (Χρυσόστομος, J.P. Migne, τόμος 60, 36)

Ο άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος σε κάποιο σημείο του έργου του θα μιλήσει κι αυτός για την αρετή ως κριτήριο για τον άνθρωπο που υπερκαλύπτει το φύλο, ενώ ο άγ. Γρηγόριος Νύσσης, θα επαινέσει σε επικήδειο λόγο την Αυτοκράτειρα Πλακίλλα (356-386) για την δημόσια παρουσία και παρρησία («πεπαρρησιασμένη αιδώ») της, όπως και την αρετή της κατά την άσκηση της εξουσίας και συγκεκριμένα θα εξάρει τη φιλοπτωχεία, φιλοξενία, φιλία προς φυλακισμένους των πολιτικών που εφαρμόζει ως βασίλισσα και, μάλιστα, ειδικότερα, τη χορήγηση αμνηστίας σε φυλακισμένους ως πράξη ανώτερη αυτής που αναφέρει ο Χριστός στο «Ευαγγέλιο της Κρίσεως» ως κριτήριο σωτηρίας.

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: