Αγγλική παράδοση και Brexit

by

Πολλά και σημαντικά συνέβησαν τις προηγούμενες τέσσερις εβδομάδες: εκτός απόBrexit την Σύνοδο της Κρήτης, της οποίας οι εργασίες περατώθηκαν με λίγες απουσίες και μερικότερες διαφωνίες ή επιφυλάξεις Μητροπολιτών, δρομολογήθηκε το βρετανικό δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου και οι ισπανικές εκλογές μόλις τρεις μέρες μετά, στις 26 Ιουνίου, οι οποίες οδήγησαν σε κάτι σαν το σκακιστικό «πατ» τον εκ νέου νικητή Μ. Ραχόι, εφόσον κανένα από τα κοινοβουλευτικά κόμματα δεν επιθυμούν να σχηματίσουν κυβέρνηση σε συνεργασία με το κόμμα του, το Λαϊκό Κόμμα.
Το Brexit, δηλαδή η έξοδος της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση που αποφασίστηκε με ποσοστό 52%, ήταν ίσως η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη, που ρηγματώνει το παλιό status quo της Ευρώπης…

Ο Τζέρεμι Κόρμπιν, ο νέος «δημόκλητος» αρχηγός του Εργατικού Κόμματος και εκλεγμένος από την βάση του με ποσοστό περίπου 60%, τάχθηκε, αν και όχι κάθετα, ενάντια στην έξοδο από την Ε.Ε., με το σκεπτικό της προοπτικής της από τα μέσα συνδιαμόρφωσής της με παρόμοιας τοποθέτησης κυβερνήσεις.  Ένα 37% πάντως των ψηφοφόρων των Εργατικών ψήφισαν υπέρ του Brexit, με το ποσοστό να γίνεται πλειοψηφικό για τους ψηφοφόρους των Συντηρητικών(Tories) και συντριπτικό για αυτούς του κόμματος Ανεξαρτησίας(UKIP).
Το ζητούμενο και η «λυδία λίθος» πέραν μιας κατ’αρχή τοποθέτησης που πρέπει να γίνει, είναι η διαχείριση του Brexit. Υπάρχουν φόβοι λ.χ. για μια επιστροφή του απάνθρωπου και βάναυσα μεροληπτικού προς τους πλουσίους θατσερισμού που κυριάρχησε προ της σύμπηξης της ΕΕ, τη δεκαετία του ’80, στην Βρετανία, για μια επιστροφή σε μια ανανεωμένη εκδοχή του. Αυτή θα είναι η πολιτικά «συντηρητική» εκδοχή του Brexit. Πάντως, η Βρετανία φαίνεται ότι είναι αρκετά πιθανό να διαμορφώσει μια διαφορετική, ειδική σχέση με την ΕΕ, τύπου Νορβηγίας(EEA-“Ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη”).
Σε ό,τι αφορά τον χριστιανικό σοσιαλισμό, η Βρετανία είναι πράγματι μια πολύτιμη και ξεχωριστή περίπτωση. Φαίνεται ότι στην ιστορία της Μ. Βρετανίας υπήρξε σειρά από μεγάλους Χριστιανούς Σοσιαλιστές θεωρητικούς, με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον Τζον Ράσκιν και τον Τζον Λάντλοου. Επίσης στην Βρετανία λειτουργεί το λεγόμενο «χριστιανικό σοσιαλιστικό κόμμα», το οποίο συνεργαζόταν με τους Εργατικούς. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η τοποθέτηση του Γιώργου Θεοτοκά στα μετεμφυλιακά γραμμένα δοκίμιά του που δημοσιεύτηκαν στο βιβλίο του «Η Ορθοδοξία στον καιρό μας»(Εκδόσεις των φίλων). O Θεοτοκάς, μιλώντας για την έννοια του «Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού», την οποία έβρισκε ιδιαίτερα ασαφή και μάλλον δημιουργημένη από αντικομμουνιστικά πολιτικά πάθη περιόδων παρόμοια οξυμένων, σύγκρινε τον Ισπανό Δικτάτορα Στρατηγό Φράνκο, ο οποίος –όπως και πολλοί άλλοι «συνάδελφοί» του- δήλωνε Χριστιανός, με τον αριστερό, όπως έλεγε, αρχηγό των Άγγλων εργατικών, ο οποίος επίσης δήλωνε Χριστιανός. Συνοπτικά, η αγγλική πολιτική ιστορία ανέδειξε σε ορθή κατεύθυνση και σε ικανό βαθμό το κοινωνικό μήνυμα και πρόταγμα του χριστιανισμού.
Επιστρέφοντας στο Brexit, ευχής έργο θα ήταν αυτή η εξέλιξη να αποτελέσει ορόσημο και για τον ελληνικό λαό, παρά το απαράσκευο της ελληνικής οικονομίας για ένα τέτοιο εγχείρημα, για τον οποίο μια αντίστοιχη επιλογή θεωρείται μάλλον απαγορευτική. Να αποτελέσει δηλαδή ένα προηγούμενο, το οποίο θα αμβλύνει τους φόβους και θα ευνοήσει έτσι μια εναλλακτική πορεία της χώρας, έστω και ως ενδεχόμενο…

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: