Δελτίο Τύπου της Χριστιανικής Δημοκρατίας για το βρετανικό Δημοψήφισμα της 23ης Ιουνίου

by

eu-referendum-brexit-democracyΣτις 23 Ιουνίου η Μ. Βρετανία πραγματοποιεί δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή ή έξοδό της από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το δημοψήφισμα πραγματοποιείται με πρωτοβουλία και συνιστά υλοποίηση προεκλογικής υπόσχεσης του συντηρητικού πρωθυπουργού της Μεγάλης Βρετανίας Ντέιβιντ Κάμερον.

Πολλά επιχειρήματα εγείρονται και από τις δύο πλευρές, του “Brexit” ή του “Bremain”. Οι συνήγοροι της εξόδου μιλούν για μια χρεωκοπημένη και παρωχημένη Ευρωπαϊκή Ένωση που συσσωρεύει ανώφελες ζημίες στους Βρετανούς φορολογούμενους, μιλούν υπέρ της επανόδου στα δημοκρατικά εθνικά κράτη, μιλούν για την ολιγοπωλιακή δομή της ευρωενωσιακής οικονομίας, για την αντίθεση στις 4 ελευθερίες(κεφαλαίου, εργατών, εμπορευμάτων, υπηρεσιών) που συνιστούν μεγάλη τροχοπέδη για τα δικαιώματα των Βρετανών πολιτών και δη των χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων.  Αποσιωπάται στα ΜΜΕ ότι εκτός από μεγάλο μέρος του κόμματος των Συντηρητικών και μία μειοψηφία βουλευτών του Εργατικού Κόμματος από περιοχές όπου κυριαρχεί η εργατική τάξη, είναι υπέρ της εξόδου.

Αντίθετα, οι συνήγοροι της παραμονής, στους οποίους συγκαταλέγονται όλες οι μεγάλες κομματικές δυνάμεις πλην του ευρωσκεπτικιστικού «Κόμματος Ανεξαρτησίας»(UKIP), αναφέρονται στους μεγάλους κινδύνους, οικονομικούς και άλλους, της εξόδου, τη διεθνή απομόνωση, τον εθνικό εγωισμό και την απαρέσκεια που θα έδειχνε μια επιλογή εξόδου προς τις αξίες της ανεκτικότητας και συνύπαρξης και του μπολιάσματος από άλλες εθνικές κουλτούρες.

Αν δούμε το θέμα από την άποψη του ερωτήματος μιας στενής συνύπαρξης μέσα στα πλαίσια μιας ένωσης που καθιστά τους λαούς «συγκοινωνούντα δοχεία» και βαθιά αλληλοεξαρτώμενους και αλληλοεπηρεαζόμενους κοινωνικά και πολιτισμικά, τότε θα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η Βρετανία είναι μια χώρα που μέσα στην ιστορία και τις εθνικές παρακαταθήκες της προς τους άλλους λαούς ενέχει ορισμένες από τις πιο ακραίες αντιθέσεις:

-Από τη μία η Μάργκαρετ Θάτσερ, και το γνωστό ιδεώδες της «δεν υπάρχει κοινωνία, παρά μόνο άτομα και νοικοκυριά» και από την άλλη ο Τζον Ράσκιν, ο Χριστιανός πολέμιος του αστικού τρόπου ζωής και του καπιταλιστικού συστήματος.

-Από τη μία η εικόνα ενός άφιλου «έθνους εμπόρων και επιχειρηματιών»(Κ. Ουράνης) και από την άλλη το φιλελληνικό κίνημα με προεξάρχοντα τον Λόρδο Βύρωνα, του οποίου η παθιασμένη ενσυναίσθηση τον οδήγησε στη ρομαντική επανάσταση και, τελικά, τον θάνατο στο Μεσολόγγι.

-Από τη μια ο θρυλικός Ρόμπιν Χουντ με τον πατέρα Τακ και από την άλλη η φρενήρης κερδοσκοπική χρηματιστηριακή δραστηριότητα στο City.

-Από τη μια ο κύκλος του Αρθούρου με τα φιλικά προς τους αδυνάτους, φτωχούς και ξένους ιδεώδη της ιπποσύνης, και από την άλλη η επαίσχυντη αποικιοκρατική πολιτική που απαγχόνιζε 18χρονα παιδιά στην Κύπρο(1955-1959).

-Από τη μια ο άγιος Γίλδας ο Σοφός, η αγία Φράιτζγουαϊντ ή «κυρά της Οξφόρδης», και ίσως η μεγαλύτερη σειρά από φιγούρες Χριστιανών Σοσιαλιστών στα νεώτερα χρόνια και από την άλλη οι Καλβινιστές αδελφοί Πίλγκριμ που μεταλαμπάδευσαν ένα βαθιά αλλοτριωμένο χριστιανισμό στην Αμερική.

Στα πρακτικότερα ζητήματα: η Χριστιανική Δημοκρατία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την αντικατάστασή της από την Πανευρώπη, μια οικογένεια εθνοτήτων από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια. Από την άλλη, τα όποια θετικά ιδρυτικά ιδεώδη της Ευρωπαϊκής Ένωσης(που ξεκίνησε ως ΕΑΚΧ), δείχνουν να έχουν εξαερωθεί με τον καιρό, με την ΕΕ να συνιστά μια ακόμη από τις μορφές που πήρε ο νεοφιλελεύθερος διεθνοποιημένος καπιταλισμός, μια ένωση που αντανακλά τους τρέχοντες συσχετισμούς ισχύος και τις βουλήσεις των ελίτ και όχι τους απλούς ανθρώπους των λαών της ή πολύ περισσότερο τους συνειδητοποιημένους Χριστιανούς. Επιπλέον, η Βρετανία είναι μια μεγάλη οικονομία, με παραμέτρους αυτάρκειας, με δικό της νόμισμα και άρα δυνατότητα άσκησης ανεξάρτητης νομισματικής πολιτικής, επομένως το Brexit δεν θα είχε τις επιπτώσεις που θα είχε σήμερα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα. Συνακόλουθα, από θέση αρχής, θα ήμασταν υπέρ του Brexit.

Πρέπει όμως, πριν δηλώσουμε στήριξη ενός τέτοιου αιτήματος, να προσεχθούν και οι παράμετροι και οι «συνδηλώσεις» της εξόδου. Εάν λοιπόν το Brexit σημαίνει την άνοδο αυταρχικών και υπερ-εθνικιστικών κινημάτων, εάν σημαίνει την φυλετιστική αντιμετώπιση εν γένει των μεταναστών, εάν σημαίνει την προσχώρηση σε ένα εθνικό εγωισμό (αντί για την αναζήτηση μιας περισσότερο υγιούς σχέσης με τα άλλα έθνη), εάν σημαίνει την επάνοδο στην «εθνική» βρετανική οικονομία της νεοφιλελεύθερης Μάργκαρετ Θάτσερ της δεκαετίας του ΄80, τότε αναμφίβολα η απάντηση του βρετανικού λαού πρέπει να είναι τουλάχιστον επιφυλακτική, εφόσον στα δημοψηφίσματα δεν τίθενται όροι εξόδου ή παραμονής, αλλά τίθεται μόνο ένα και γενικό ερώτημα.

 

Πηγή: http://www.xristianiki.gr/anexartetes-enotetes/nea-apophaseis/topothetese-tes-khd-gia-to-brettaniko-demopsephisma-tes-23es-iouniou.html

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: