«Από το διάβασμα έμαθα…»

by

osios-porphyrios-kavsokalyvitis-xristos-filos-masΩς γνωστόν, ζούμε στην Ελλάδα σε μια εποχή μέσα στην εκκλησιαστική ιστορία όπου διακρίνεται από ξέφρενο, σε ορισμένες περιπτώσεις, γεροντισμό και γεροντολατρεία, και μάλιστα όχι μόνο στα κοινοβιακά μοναστήρια, αλλά και στους εν τω κόσμω Χριστιανούς.
Προφανώς ο εγωισμός, δηλαδή η νοσηρή (και όχι η καλώς εννοούμενη-υγιής) αγάπη του εαυτού, είναι από τα σημαντικότερα πάθη και πάντα και -ιδίως- σήμερα, πραγματική Λερναία Ύδρα (και για αυτό πρέπει κανείς να αγωνίζεται να μεταμορφώσει το θέλημά του, την προσωπικότητά του, επί το φιλάνθρωπο και φιλόθεο). Από την άλλη, όμως, δεν υπάρχει κανένα κέρδος από το να σταματήσει κανείς να δρα με βάση τα πάθη και τις πλάνες του και να δρα με βάση τα πάθη και τις πλάνες κάποιου άλλου «θεσμικού» προσώπου, κάτι που οδηγεί, όπως έλεγε και ο άγ. Ιγνάτιος, στην απώλεια αμφοτέρους. Για αυτό και στην Ορθόδοξη παράδοση, ο Γέροντας με την έννοια του πνευματικού καθοδηγητή είναι βασικά αυτός που έχει φτάσει στην απάθεια, ο «θεραπευμένος», αυτός που (χαρισματικά) έχει όντως εν Χριστώ ζωή δηλαδή.

Μια από τις ωραιότερες εκφράσεις αυτής της αλήθειας υπάρχει και σε κάποια απομαγνητοφωνημένα λόγια (που μαγνητοφωνήθηκαν με τη θέλησή του) του άγ. γ. Πορφύριου. [Σημαντικός είναι και  ο τρόπος που αυτά έφτασαν σε εμάς, διότι παρατηρείται το φαινόμενο διάφορα πρόσωπα να προβάλουν τις ιδέες τους, αν όχι τις εμπάθειες, κακοδοξίες και πλάνες τους, σε διάφορους γέροντες, δηλαδή να «βάζουν λόγια στο στόμα» τους που ουδέποτε είπαν ή εννόησαν. Άλλωστε από την εποχή των Ευαγγελίων, τα περισσότερα ήταν ψευδεπίγραφα και απόκρυφα, δηλαδή νόθα.] Αυτός ο τρόπος πνευματικής κατάρτισης και καθοδήγησης του γ. Πορφύριου τον κατατάσσει στην ίδια κατηγορία και με τον άλλο μεγάλο άγιο του 20ου αιώνα, τον άγιο Σιλουανό τον Αθωνίτη, που ήταν κοινοβιάτης βέβαια, αλλά υπακοή στον Γέροντα (και, κατ’επέκταση, στην αδελφότητα) έκανε μόνο στα διοικητικά και εργασιακά θέματα του μοναστηριού ως οικονόμος των κτημάτων του μοναστηριού που ήταν.

Το απόσπασμα είναι το παρακάτω:

«Για κοιτάτε, βρε παιδιά. Καμιά συμβουλή δεν μου είπανε. «Ό,τι σου λέμε θα κάνεις! Η υπακοή είναι τούτα, είναι τούτα». Τι έξυπνοι άνθρωποι αυτοί! Δηλαδή με βάζανε να διαβάζω από τον Συναξαριστή και όχι από το στόμα τους. Τίποτα άλλο. Διάβαζα μάρτυρες, οσίους, ό,τι νά’ναι. Από το διάβασμα έμαθα. Τους συναξαριστές του Δουκάκη, που είχε όλους τους αγίους, οσίους, μάρτυρες, αναχωρητές, ασκητές, ερημίτες. (…) Και στην εκκλησία την Παρακλητική, τα Μηναία, το Ψαλτήρι. (…) Με τον Γέροντά μου φεύγαμε, πηγαίναμε στις ερημιές να κόψουμε ξύλα, μπροστά αυτός, πίσω εγώ όλο τον δρόμο. Και μιλιά…»

Πηγή: «Αγ. Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, «Θα σας πω», εκδ. «Η μεταμόρφωση του Σωτήρος»,  2015, σελ. 64

Ας διαβάζουμε λοιπόν κι εμείς, για να μάθουμε…

 

Εύχομαι σε όλους σας καλό δεύτερο μισό της Μ. Σαρακοστής!

Ετικέτες: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: