Περί της καλής χρήσεως της εξουσίας(περιστατικό μη-αδειοδοτημένου καστανά)

by

kastanas-1-735x400Το απόγευμα της 11/12 σε κεντρικό σημείο της Θεσσαλονίκης(συμβολή Τσιμισκή και Αριστοτέλους) έγινε έλεγχος (κατόπιν καταγγελίας) μελών ειδικών σωμάτων της Αστυνομίας σε υπαίθριο μικροπωλητή. Ο μικροπωλητής αυτός  αρνούμενος τον έλεγχο αρχικά κατόπιν λιποθύμησε, ενώ συγκεντρώθηκε μια σειρά πολιτών γύρω από το σημείο όπου ο ίδιος ασκούσε το ίδιο επάγγελμα επί πολλά χρόνια. Η δίωξη που του ασκήθηκε αργότερα στο τμήμα έγινε βάσει του Νόμου 4264/2014, συγκυβέρνησης Σαμαρά –Βενιζέλου, και βάσει των άρθρων 22, 23 και 31. Το κυρίως «πρόβλημα» του καστανά ήταν ότι δεν διέθετε την απαιτούμενη άδεια.

Στα άρθρα αυτά ορίζεται ότι οι άδειες αυτές χορηγούνται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση: «Οι μεν άδειες άσκησης υπαίθριου στάσιμου εμπορίου χορηγούνται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου του οικείου Δήμου, οι δε άδειες άσκησης υπαίθριου πλανόδιου εμπορίου χορηγούνται με απόφαση του οικείου Περιφερειακού Συμβουλίου και ισχύουν εντός της οικείας Περιφέρειας». Ο ίδιος άλλωστε ο καστανάς «έδειξε» τον Δήμαρχο Γ. Μπουτάρη για την μη-ανανέωση της άδειάς του. Η νομική αιτία της μη-ανανέωσης της άδειας είναι τα χρέη του εν λόγω μικροπωλητή, ύψους 140000€ συνολικά, σε Εφορία και ΟΑΕΕ(πρ. ΤΕΒΕ). Γεγονός είναι ότι αν συνυπολογίσουμε τα χρόνια μη-πληρωμής στα ασφ. ταμεία, προκύπτουν περίπου 10-12 έτη(72 δόσεις) με μη-καταβεβλημένες οφειλές λόγω δήλωσης αδυναμίας καταβολής εκ μέρους του ιδίου. Στον μικροπωλητή αυτόν τέλος επιβλήθηκε επιπλέον διοικητικό πρόστιμο 10000€!

Γνωρίζουμε ότι ο Δήμαρχος Γ. Μπουτάρης, αν και μη-συντηρητικός, δηλώνει άνθρωπος πιστός. Agios_Isidoros_PilousiotisΘέτοντας κανείς το ερώτημα ποια θα έπρεπε να είναι η στάση ενός Χριστιανού σε ό,τι αφορά το δέον να προτείνει αλλά και να κάνει συναντά τον καταπληκτικό λόγο του άγ. Ισίδωρου του Πηλουσιώτη στην επιστολή ΡΚ’ η οποία επιγράφεται «Προς τους άρχοντες» και αποστέλλεται συγκεκριμένα στον «σωφρονιστή Αυσόνιο». Στην επιστολή αυτή αναφέρει τα εξής: «στις παρακλήσεις βέβαια εκείνων που πολιορκούνται από τη φτώχεια ή την εξουσία, να έχεις ανοιχτά, θαυμάσιε, τα αυτιά σου και κατάλληλα να δεχθούν αυτές, οδηγώντας με την ημερότητα, και αυτούς που μιλούν με βραδύτητα(περίσκεψη), στο δρόμο του να μιλούν…». Και αυτούς που κομπιάζουν δηλαδή να πουν τα προβλήματά τους, ο άρχοντας με την ημερότητά του να τους κάνει να θέλουν να μιλήσουν για αυτά!

Και συνεχίζει ως εξής: «…να κρατάς όμως αυτά [σημ.:τα αυτιά σου] κλειστά και άβατα στους ρητορικούς λόγους των κακολόγων και συκοφαντών, ανακόπτοντας με βλοσυρό βλέμμα την ορμή τους να λένε τα χειρότερα».

Σε άλλη εξ άλλου επιστολή του(ΙΕ’) την οποία επιγράφει «περί της καλής χρήσεως της εξουσίας» και απευθυνόμενος στον «σωφρονιστή Σεραπίωνα» θα του γράψει τα εξής: «Τίποτα δεν μπορεί να κάνει κάποιον ένδοξο στους ανθρώπους και αποδεκτόν στον Θεό, όσο το να μπορεί βέβαια να κάνει αυτά που θέλει, να θέλει όμως και να κάνει πάντοτε πράγματα φιλάνθρωπα. Επομένως, επειδή το να μπορεί κανείς υπάρχει στην εξουσία, να αναμειγνύεται με αυτό  και το φιλάνθρωπο, ώστε και μετά την εξουσία να γίνεις αείμνηστος. Εάν όμως υποχωρήσεις στον θυμό και κάνεις κατάχρηση της εξουσίας, θα σβήσεις οπωσδήποτε τη δόξα σου και θα αποκομίσεις τη φήμη της θηριωδίας. Γιατί το να συγχωρείς εκείνους που σφάλλουν είναι πράξη θεϊκή, ενώ το να τιμωρείς  αμέσως και απαραίτητα είναι κάτι που ταιριάζει στα θηρία και στα φίδια. Ποιος όμως αφήνοντας τη μίμηση του Θεού θα θελήσει να εξομοιωθεί με εκείνα που σύρονται στη γη; Κανένας, εκτός βέβαια εάν περιφρονήσει και τον φόβο του Θεού και τη δόξα των ανθρώπων».

Θα πει κανείς ότι αυτές οι ιδέες είναι Πατερικότατες, φιλανθρωπότατες και εξαιρετικές, αλλά θα πρέπει να φροντιστεί και το πρακτικό μέρος της εφαρμογής του εκ μέρους των τοπικών αρχών ή των ειδικών αστυνομικών σωμάτων. Όπου όμως υπάρχει αγάπη και ενδιαφέρον, βρίσκεται τελικώς και κάποιος τρόπος. Η ύπαρξη υπαίθριων μικροπωλητών, έστω παράτυπα, δεν είναι κάτι που υπόκειται άμεσα στους οφιώδεις εκβιασμούς του Κουαρτέτου, επομένως μπορούν και οι προαναφερόμενες αρμόδιες αρχές να το αντιμετωπίσουν με ένα πνεύμα επιείκειας. Θα μπορούσε αυτός ο άνθρωπος λ.χ. να κληθεί στο Δημαρχείο όπου και θα μπορούσε να οριστεί κάποιος διακανονισμός καταβολής κάποιου ποσού, έστω εξαιρετικά χαμηλού κάθε μήνα, ώστε να έχει και τυπικά την δυνατότητα συνέχισης του επαγγέλματός του. Θα μπορούσαν οι αστυνομικές αρχές να παραβλέψουν με ένα πνεύμα επιείκειας την καταγγελία αυτή ή να την καταστήσουν ανενεργή. Ενδεχομένως θα μπορούσε να μεταβληθεί προς το καλύτερο συν τω χρόνω, τώρα που αναδείχθηκε το πρόβλημα αυτό, και η κείμενη νομοθεσία(Ν. 4264/2014).

Αυτό όμως που έχει σημασία είναι αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω, δηλαδή ο άρχοντας να έχει «ανοιχτά τα αυτιά του στις παρακλήσεις αυτών που πολιορκούνται από τη φτώχεια ή την εξουσία». Μόνο κάτι τέτοιο εκπληρώνει τα κριτήρια άσκησης μιας χριστιανικής, δηλαδή γνήσια και βαθιά φιλάνθρωπης, πολιτικής.

Ετικέτες: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: