Εκλογικά παραλειπόμενα

by

tsipras-kamme_583_355Στο σύντομο προεκλογικό διάστημα πριν τις 20/09 είδαμε «σημεία και τέρατα». Ένα από τα πλέον εντυπωσιακά ήταν ότι μερίδα του πρ. συγκυβερνώντος κόμματος ΣΥΡΙΖΑ αποσχίστηκε με την προκήρυξη των εκλογών και από de facto «αριστερή φράξια» έγινε νέο κόμμα, καταγγέλλοντας και την κυβέρνηση που πριν λίγο, παραδόξως, και βέβαια μετά την υπογραφή του 3ου Μνημονίου, «υποστήριζε ολόθερμα», με βαριές εκφράσεις…


Οι δε δημοσκόποι το ίδιο διάστημα έδιναν στα κανάλια και τις εφημερίδες προφανώς μαγειρεμένα νούμερα: η ΝΔ του τέως «Κένταυρου» προσωρινού αρχηγού εμφανιζόταν ισοϋψής σε επίδοση με τον ΣΥΡΙΖΑ. Το «Πρώτο Θέμα» χαρακτηριστικά έγραφε ώρες πριν τις εκλογές πως η διαφορά ήταν κάτω από την μία μονάδα. Η δε «Λαϊκή Ενότητα» εμφανιζόταν σε ποσοστά 4-6%. Τέλος, τα δύο πρώην συγκυβερνώντα κόμματα «θάβονταν» δημοσκοπικά. Αυτοί που έπεσαν μέσα στην πρόβλεψη του εκλογικού αποτελέσματος ήταν ο πρώην (και πλέον και νυν) πρωθυπουργός, ο πρώην και νυν συγκυβερνήτης Π. Καμμένος και έντυπα λαϊκότερα και χαμηλότερης κυκλοφορίας όπως η εφ. «Κόντρα News» και ορισμένοι άλλοι δημοσιογράφοι. Ειδικά ο πρόεδρος των ΑνΕλ αποκάλυψε πως το αποτέλεσμα (>6% διαφορά) το έμαθε από δημοσκόπο που είχε εντολή να δίνει άλλα αποτελέσματα δημόσια. Όσοι γνωρίζουμε από στατιστική βέβαια ξέρουμε πως η δειγματοληψία, τα διαστήματα εμπιστοσύνης, η στατιστική συμπερασματολογία και τα όμοια είναι μάλλον τυποποιημένες διαδικασίες για έναν ειδικό επιστήμονα. Το ζήτημα λοιπόν είναι: τι σχέδιο εξυπηρετούσαν όλες αυτές οι μεθοδεύσεις του παλαιού εγχώριου «κατεστημένου»;
Ένα άλλο σημαντικό ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η Λα.Ε., που εμφανιζόταν ως συνεπής στο πνεύμα του όντως μεγαλειώδους «ΌΧΙ», δεν συγκέντρωσε ούτε το 1/20 των ψηφοφόρων του και έμεινε εκτός Βουλής. Ως παρατηρητής αυτής της προσπάθειας, στην οποία πολλοί προσβλέπαμε με ενδιαφέρον, θα έλεγα ότι έκανε ένα εκλογικό αγώνα ο οποίος φαινόταν να διαπνέεται από ένα, περιέργως, έντονα παλαιοκομματικό πνεύμα. Εύκολη κριτική, κομματικός πατριωτισμός, έλλειψη καλοσχεδιασμένης και αναλυτικά διαρθρωμένης εναλλακτικής λύσης (για το βράδυ της Συμφωνίας και για τώρα), πνεύμα κόμματος διαμαρτυρίας, ανεδαφική υποσχεσιολογία είναι μόνο λίγα από αυτά που με λύπη παρατηρούνταν από όσους συγκαταλεγόμαστε στους υποστηρικτές μιας εναλλακτικής στρατηγικής για την πορεία της χώρας. Ειδικά η λογική αντίφαση με τους προηγούμενους μήνες συμμετοχής στην κυβέρνηση ήταν κραυγαλέα για όποιον προσπαθούσε να δει καθαρά. Ίσως για αυτό «τιμωρήθηκε» από τον λαό που εμπιστεύτηκε με το ίδιο περίπου ποσοστό τον ίδιο πρωθυπουργό, κάτι που φαίνεται εκ πρώτης όψεως εκπληκτικό.
Ο απλός λαός φαίνεται ότι, σε αντίθεση με πολλούς από εμάς, μάλλον αξιολόγησε την προσπάθεια που κατέβαλε η προηγούμενη κυβέρνηση εναντίον των θηρίων της Ευρώπης όπως περίπου ο αρχηγός των «Podemos», δηλαδή ως τρομακτικά άνιση, σκληρή και τίμια και ξαναψήφισε δύο κόμματα που εκ προοιμίου άλλωστε απέκλειαν τις πελατειακές σχέσεις ως μέθοδο συλλογής ψήφων. Και πράγματι κάπως έτσι φαίνεται ότι ήταν τα πράγματα. Οι συνθήκες στις οποίες βρέθηκε η προηγούμενη κυβέρνηση φαίνεται ότι θα ήταν δυσερμήνευτες και για ένα πολύπειρο υπουργικό συμβούλιο . Οι προσδοκίες που καλλιεργούνταν από τους εταίρους έδειχναν πολλά υποσχόμενες ή τουλάχιστον αινιγματικές. Η συμπεριφορά τους όμως αποδείχτηκε δόλια, χωρίς βέβαια να μπορεί να αποκλειστεί και να είχαν και υπόγεια πληροφόρηση για τις διεργασίες που συντελούνταν. Σκόπευαν ορισμένοι να οδηγήσουν στο “time out” και σε μια άτακτη ή συντεταγμένη χρεωκοπία δείχνοντας κατόπιν τα ερείπια στους Podemos, το «Μπλόκο» κ.ά.; Έτσι φαίνεται πως είχε πληροφορηθεί και ο τέως πρωθυπουργός (Α. Σαμαράς) σύμφωνα με τον Τύπο από τον Β. Σόιμπλε, χωρίς φυσικά να ενημερώσει τον νέο για τον σχεδιασμό αυτόν. Παράλληλα το κόμμα του πρόσφερε χείριστες υπηρεσίες, φροντίζοντας να υπονομεύει την εθνική προσπάθεια καλώντας, μαζί με άλλες «δυνάμεις», να υπογράψει μια οποιαδήποτε συμφωνία και να… συντομεύει.

Όλα αυτά δεν λέγονται για να γίνουμε «υπέρμαχοι βασιλέων», αλλά για λόγους προσπάθειας καλύτερης αποτίμησης της κατάστασης και ελάχιστης αποκατάστασης αδικιών, δίκαιης και όχι «κατ’όψιν» κρίσης. Στο εξής, βέβαιο φαίνεται το γεγονός πως η νέα Συμφωνία βάζει την χώρα σε ένα τραχύ δρόμο, που χωρίς «πολιτικό αντάρτικο» αντίρροπων μέτρων, κινδυνεύει να μην οδηγηθεί στο πολυπόθητο τέλος της επιτροπείας, αλλά τουναντίον σε νέο αδιέξοδο και Grexit. Ας κάνουμε λοιπόν ο καθένας μας από κάτι, ώστε να αποτραπεί το φοβερό ενδεχόμενο.

Ετικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: