Παράλληλα σύμπαντα

by

mass-media-posterΈνα από τα πιο θλιβερά και ταυτοχρόνως εξοργιστικά φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στον τόπο μας είναι το «παράλληλο σύμπαν» στο οποίο δείχνουν να ζουν οι δημοσιογράφοι των φιλοκυβερνητικών μίντια. Σπεύδω να εξηγήσω: θεωρώ «αναφαίρετο» δικαίωμα ενός ανθρώπου και ενός εντύπου να υποστηρίζει με σθένος και ζήλο –αλλά χωρίς μικρότητες και με ουσιώδη σεβασμό στους αντιμάχους- ένα ορισμένο πολιτικό κόμμα° πράγμα που συχνά συμβαίνει στον ίδιο βαθμό από έντυπα που αυτοτιτλοφορούνται ως «κομματικά όργανα» με αυτά που δεν τιτλοφορούνται ως τέτοια. Αναμφίβολα υπάρχουν άνθρωποι αξιόλογοι που είναι ταυτόχρονα άνθρωποι πεπλανημένοι ή και οι οποίοι μυωπάζουν μπροστά στα ανθρώπινα δράματα των ομοεθνών τους. Γιατί; Ίσως προκειμένου και οι ίδιοι να διατηρήσουν την ψυχική τους ισορροπία, καθώς μιλάμε για εξαιρετικά σκληρές καταστάσεις πλέον, όπως και την εικόνα του εαυτού τους. Κάτι τέτοιο είναι άλλωστε σύνηθες στον σύγχρονο πολιτισμό και το ανέλυε γενικά ο εξαίρετος καθ. Κρίστοφερ Λας στον «ελάχιστο εαυτό» του. «Φιλελεύθεροι» μεν οι ίδιοι, αλλά προκειμένου να κατασιγάσουν το οποιαδήποτε ανθρώπινο έστω συναίσθημα, όπως η «συμπάθεια» του ιδρυτή του φιλελευθερισμού Άνταμ Σμιθ για τον πάσχοντα συνάνθρωπο, πλέκουν το εγκώμιο ενός «ορθολογισμού» που μάλλον καλύτερα θα ορίζαμε ως… ρομποτισμό.

Ένα μέσα από πολλά: διαβάζω το άρθρο του κ. Καρακούση, Διευθυντή Σύνταξης του «βήματος», ο οποίος λέει στους αναγνώστες του τα εξής(22/06): «Ουσιαστικά η κυβέρνηση έπειτα από ένα διάλειμμα αντίστασης επιστρέφει στη γραμμή της ομαλότητας και της σταθερότητας αντιλαμβανόμενη πόσο μεγάλο είναι το ρίσκο ενδεχόμενης ρήξης με τους Ευρωπαίους και την τρόικα.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν θα υπηρετηθεί από όλους η γραμμή αυτή και ιδιαιτέρως από τους νέους «παρεκκλίνοντες» υπουργούς, οι οποίοι νομίζουν πως ήρθε η ώρα να «σκίσουν» κι αυτοί το Μνημόνιο.

[]η κυβέρνηση είναι σχεδόν αναγκασμένη να περπατήσει την οδό του μαρτυρίου, με την ελπίδα να αναγνωρισθεί και να τιμηθεί η προσπάθειά της και τα πιθανά θετικά αποτελέσματα αυτής.»
Αντιθέτως, ένας έντιμος ξένος οικονομολόγος (και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Μίτσιγκαν επιπροσθέτως) ο Ντιν Μπέικερ γράφει σε σχετικό του άρθρο επιθεώρησης του οικονομικού Τύπου για την Ελλάδα και αναφερόμενος στον μεροληπτικό όρο «διάσωση» που χρησιμοποιήθηκε από άρθρο των Νιου Γιορκ Τάιμς:
«Αυτό μοιάζει ένας μάλλον αμφίβολος χαρακτηρισμός ενός οικονομικού προγράμματος που προκάλεσε μια καταβύθιση στο Α.Ε.Π. κατά παραπάνω από 20% και εξώθησε τον δείκτη ανεργίας πάνω από το 25%. Η Ελλάδα με σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα θα είχε ενεργήσει πολύ καλύτερα, εάν είχε κηρύξει πτώχευση στο χρέος της, εγκαταλείψει το ευρώ και επανεγκαθιδρύσει το δικό της νόμισμα. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι πιο καταλληλο να περιγραφεί το οικονομικό πρόγραμμα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε στην Ελλάδα ως διάσωση από ό,τι βασανισμός.»
Αλγεινή εξ άλλου εντύπωση προκαλεί η προσπάθεια υποστήριξης εκ μέρους του πρωθυπουργού κ. Σαμαρά πως δεν θα υπάρξει νέα (ευθεία) μείωση στα εισοδήματα των πολιτών. Κι όμως, «πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις», μαθεύτηκε πως θα υπάρξει νέα σημαντική μείωση των επικουρικών συντάξεων, κατά 5,2%. («Βήμα», 30/06)
Παράλληλα,δόθηκαν στην δημοσιότητα από την αξιόλογη «εφημερίδα των συντακτών» φωτογραφίες του βουλευτή της ΧΑ Privacy1κ.Παππά στις οποίες εμφανίζεται να φορά ενδύματα με σβάστικες και να χαιρετάει με προτεταμένο το χέρι, δηλ. «φασιστικά». Οπωσδήποτε τίθεται το θέμα του φενακισμού της κοινής γνώμης για την τρέχουσα ιδεολογία και κοσμοθεωρία της Χ.Α. Ένας άνθρωπος δεν πρέπει να ντρέπεται για τις ιδέες του, οσοδήποτε μη-δημοφιλείς και αν αυτές είναι την τρέχουσα στιγμή. Με αφορμή αυτό το περιστατικό και άλλα παρόμοια όμως, θεωρώ πως πρέπει να γίνει μια γενική τοποθέτηση: πρέπει η προσωπική ζωή ενός ανθρώπου και τα γεγονότα που δεν αφορούν την «πολιτεία» του να μένουν πίσω από την προστασία αυτού που αποκαλούμε στην σύγχρονη εποχή ιδιωτικότητα(privacy). Αυτή η έννοια που είναι σύμφυτη με τα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα και λανθάνει σε αυτά ως απαίτηση παραβιάζεται καθημερινά και συχνότατα. Το Κράτος, οι αστυνομικές («μυστικές») υπηρεσίες, οι επιχειρήσεις και, τέλος, κάποιοι ενδεχομένως κακόβουλοι crackers αποκτούν πρόσβαση σε στοιχεία των προσωπικών ζωών ποικίλων ανθρώπων, όπως ακριβώς φάνηκε πως ισχύει και στις ΗΠΑ με την περίπτωση του εξαίρετου νέου που το αποκάλυψε, του Έντουαρντ Σνόουντεν.
Δεν πρέπει λοιπόν, τουλάχιστον όσοι θεωρούν τους εαυτούς τους δημοκράτες και «προοδευτικούς» να πέσουν στην παγίδα της χρήσης τέτοιων μέσων, διότι η σκοπιμότητα δεν τα αγιάζει, αλλά αυτά, αντιθέτως, αμαυρώνουν τις ευγενείς σκοπιμότητες.
Σημ.: Αναδημοσιεύεται από φ. 921 της εφ. «Χριστιανική»

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: